พายุเตรียมก่อตัว

"ผมไม่คิดว่าคุณจะกล้าแทงข้างหลังผม ในวันที่คุณนั่งจิบไวน์ราคาแพงด้วยเงินที่ผมหามาให้" เสียงของศรุตดังกังวานในห้องทำงานส่วนตัวที่เงียบเชียบ เขาวางแก้วคริสตัลลงบนโต๊ะไม้โอ๊คเนื้อดีจนเกิดเสียงกระทบที่คมกริบ ธันวานั่งไขว่ห้างอยู่ฝั่งตรงข้าม ใบหน้าเรียบเฉยราวกับรูปปั้นน้ำแข็ง ดวงตาคู่คมของเขาจ้องมองศรุตโดยไม่มีความหวั่นไหวใดๆ ปรากฏอยู่เลย "การลงทุนมีความเสี่ยงครับศรุต แต่สิ่งที่เสี่ยงที่สุดสำหรับคุณในตอนนี้ ไม่ใช่การขาดทุนในตลาดหุ้น แต่มันคือการที่บัลลังก์ที่นั่งอยู่เริ่มสั่นคลอนจากการตัดสินใจผิดพลาดของคุณเอง" ธันวาตอบกลับด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิท มือของเขาขยับแผ่นเอกสารรายชื่อผู้ถือหุ้นบางส่วนออกมากางบนโต๊ะ ศรุตแค่นหัวเราะ พลางเอนหลังพิงเก้าอี้หนังแท้ "นายคิดว่าแค่กระดาษพวกนี้จะทำให้หุ้นดิ่งลงเหวได้งั้นเหรอ? นายรู้ดีว่ากลไกตลาดถูกควบคุมด้วยอะไร ธันวา... นายเก่งเรื่องอ่านกราฟ แต่คนอย่างนายไม่มีทางเข้าใจเกมการเมืองที่แท้จริง" "ถ้าอย่างนั้น เรามาดูกันว่าพรุ่งนี้ตอนสิบโมงเช้า ในห้องประชุมใหญ่ผู้ถือหุ้น เกมนี้จะจบลงอย่างไร" ธันวาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดสูทให้เข้าที่ก่อนจะกวาดสายตาคมกริบมองคู่ปรับตลอดกาล "เตรียมตัวให้ดีนะครับ เพราะครั้งนี้คุณจะไม่มีโอกาสได้แก้ตัวอีกแล้ว" ธันวาสาวเท้าก้าวออกจากห้องทำงานของศรุตด้วยหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะหนักแน่น เขารู้ดีว่าพายุใหญ่กำลังก่อตัวขึ้นในวันพรุ่งนี้ ทุกอย่างถูกวางหมากไว้หมดแล้ว ไม่ว่าจะเป็นการรวบรวมเสียงโหวตจากผู้ถือหุ้นรายย่อย หรือการประสานงานกับหน่วยงานตรวจสอบภายในที่เขาแอบส่งเข้าไป ทว่า ทันทีที่เขาเดินพ้นประตูลิฟต์ออกมา ลินินที่ยืนรออยู่ตรงมุมมืดของโถงทางเดินก็รีบก้าวเข้ามาหา สีหน้าของเธอเคร่งเครียดกว่าทุกครั้ง "ธันวา... ฉันเพิ่งได้รับข้อมูลที่น่าตกใจจากแหล่งข่าววงใน" ลินินกระซิบ เสียงของเธอสั่นเครือเล็กน้อย "ดร.กิตติ... เขาไม่ได้แค่รู้เรื่องการย้อนเวลากลับมาของคุณเพียงอย่างเดียว แต่เขาเพิ่งเซ็นเอกสารโอนหุ้นก้อนใหญ่ที่สุดในพอร์ตของเขาให้ศรุตเมื่อหนึ่งชั่วโมงที่ผ่านมา" ธันวาหยุดกะทันหัน หัวใจเหมือนถูกบีบด้วยกรงเล็บน้ำแข็ง 'ดร.กิตติ' ผู้ที่เป็นดั่งอาจารย์และเข็มทิศชีวิตของเขา คนที่เขาเคารพรักเสมือนพ่อแท้ๆ ทำไมถึงเลือกอยู่ข้างศรุตในวินาทีตัดสินชี้ชะตาเช่นนี้? "คุณแน่ใจเหรอ?" ธันวาถามซ้ำ "เอกสารยืนยันความถูกต้องทางกฎหมายส่งตรงมาจากธนาคารกลาง หากพรุ่งนี้ดร.กิตติเข้าข้างศรุต สัดส่วนคะแนนเสียงของคุณจะถูกตีตกทันที และนั่นหมายความว่าแผนการทั้งหมดของคุณจะพังไม่เป็นท่า" ธันวาหลับตาลงครู่หนึ่ง ภาพความหลังในห้องสมุดที่ดร.กิตติเคยสอนเขาเกี่ยวกับ 'จริยธรรมของนักลงทุน' หวนย้อนกลับมา ความเจ็บปวดที่เกิดจากความไม่เข้าใจถาโถมเข้ามาในอก แต่ในฐานะมืออาชีพ เขาไม่อนุญาตให้ความรู้สึกส่วนตัวมาทำลายเกมธุรกิจ "ในเมื่อพายุจะมา เราก็ต้องสร้างเขื่อนให้แข็งแรงกว่าเดิม" ธันวาลืมตาขึ้น ดวงตาของเขาฉายแววเด็ดขาด "ลินิน เตรียมข้อมูลบัญชีลับของศรุตที่ดร.กิตติเคยเตือนผมในอดีตออกมา เราจะแฉมันกลางที่ประชุม หากดร.กิตติเลือกจะปกป้องคนผิด ผมก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเปิดโปงทุกอย่าง" คืนนั้นผ่านไปอย่างเชื่องช้า ธันวานั่งจ้องกราฟหุ้นที่กำลังแกว่งตัวรอการเปิดตลาดในวันรุ่งขึ้น เขารู้ดีว่าชัยชนะไม่ได้อยู่ที่ตัวเลข แต่มันอยู่ที่การตัดสินใจในช่วงวินาทีสุดท้าย รุ่งเช้ามาถึง... ห้องประชุมใหญ่ผู้ถือหุ้นเต็มไปด้วยความตึงเครียด บรรยากาศหนาทึบไปด้วยกลิ่นไอของเงินและความโลภ ศรุตเดินเข้ามาในห้องด้วยรอยยิ้มเย่อหยิ่ง เขาหยุดยืนอยู่ข้างชายชราผู้หนึ่งที่นั่งอยู่หัวโต๊ะ—ดร.กิตติ ดร.กิตติสวมสูทสีเทาเรียบง่าย ใบหน้าของเขาดูเหนื่อยล้า แต่แววตาของเขายังคงนิ่งสงบ เขาไม่แม้แต่จะหันมามองธันวาที่นั่งอยู่อีกฝั่งหนึ่งของโต๊ะ "เอาล่ะครับ" ศรุตกล่าวเปิดประชุมด้วยเสียงที่ดังฟังชัด "ในเมื่อวันนี้ทุกท่านมารวมตัวกันครบแล้ว เรามาเริ่มวาระการประชุมพิเศษเรื่องการเปลี่ยนโครงสร้างผู้บริหารกันเลยดีกว่า" ธันวานั่งประสานมือไว้บนโต๊ะ มองไปที่ดร.กิตติด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยคำถาม ในขณะที่เขากำลังจะเปิดปากพูดเพื่อคัดค้าน ดร.กิตติก็ลุกขึ้นยืนช้าๆ พร้อมกับวางแฟ้มเอกสารหนาเตอะลงบนโต๊ะ "ก่อนจะเริ่มการโหวต" ดร.กิตติพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่าแต่ทรงพลัง "ผมมีเรื่องสำคัญหนึ่งเรื่องที่ต้องเปิดเผยให้ทุกคนในที่นี้ได้รับทราบ เรื่องที่เกี่ยวกับธันวา... และเรื่องที่เกี่ยวกับการตายของครอบครัวเขาเมื่อหลายปีก่อน" ทั้งห้องประชุมเงียบกริบจนได้ยินแม้แต่เสียงแอร์ ศรุตขมวดคิ้วแน่นด้วยความไม่พอใจ แต่ธันวากลับรู้สึกถึงลางสังหรณ์บางอย่างที่อันตรายยิ่งกว่าเดิม ดร.กิตติค่อยๆ เปิดแฟ้มเอกสารออก แล้วหยิบรูปภาพหนึ่งใบออกมาวางบนโต๊ะกลางห้อง มันไม่ใช่รูปเอกสารการเงิน แต่มันเป็นรูปถ่ายของธันวาในวัยเด็ก ที่ยืนอยู่ข้างกับใครบางคนที่ไม่ควรจะอยู่ในรูปนั้น... และนั่นทำให้เลือดในกายของธันวาเย็นเฉียบจนถึงจุดเยือกแข็ง! ศรุตหัวเราะออกมาเบาๆ ในลำคอ ก่อนจะกระซิบข้างหูธันวาด้วยเสียงที่แผ่วเบาแต่บาดลึก "นายคิดว่านายย้อนเวลากลับมาเพื่อแก้แค้นงั้นเหรอ? ผิดแล้วล่ะธันวา... นายถูกดึงกลับมาเพื่อให้เห็นความลับที่นายไม่ควรจะได้รับรู้ตั้งแต่วันแรกต่างหาก" ดร.กิตติจ้องมองมาที่ธันวา สายตาของเขาไม่ใช่สายตาของอาจารย์ที่เมตตาลูกศิษย์อีกต่อไป แต่มันคือสายตาของคนที่กำลังจะตัดสินชะตากรรมของ 'ตัวหมาก' ที่หลุดออกจากกระดาน ธันวาจะทำอย่างไรเมื่อความจริงที่เขาพยายามปกปิดกำลังถูกเปิดเผยต่อหน้าศัตรู และดร.กิตติผู้กุมความลับเรื่องการย้อนเวลาของเขากำลังจะเปลี่ยนทิศทางของประวัติศาสตร์ไปตลอดกาล... คำตอบของทุกอย่างกำลังจะถูกเฉลยในอีกไม่กี่วินาทีต่อจากนี้! ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาด้วยกันจนถึงช่วงเวลาที่เข้มข้นที่สุดในบทนี้นะครับ