วันตัดสินชะตา

"คุณคิดว่าเก้าอี้ตัวนั้นมันมั่นคงนักหรือครับ ศรุต?" เสียงทุ้มต่ำของธันวาดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันที่กดทับห้องประชุมใหญ่ของบริษัท อัครโภคทรัพย์ จำกัด บรรยากาศภายในห้องเย็นเยียบจนแทบจะกลายเป็นน้ำแข็ง แม้อุณหภูมิเครื่องปรับอากาศจะถูกตั้งไว้ที่ 25 องศาเซลเซียสก็ตาม สายตาของผู้ถือหุ้นรายย่อยและนักลงทุนสถาบันนับสิบชีวิตต่างจับจ้องไปที่ชายสองคนบนหัวโต๊ะ ศรุตเหยียดยิ้มที่มุมปากอย่างผู้ชนะ เขานั่งไขว่ห้างด้วยท่าทีผ่อนคลายเกินเหตุ มือขวาหมุนปากกาหมึกซึมราคาแพงเล่นอย่างใจเย็น "เก้าอี้ตัวนี้ไม่ได้วัดกันที่ความมั่นคงหรอกนะธันวา แต่มันวัดกันที่ว่าใคร 'คุม' เกมได้มากกว่ากันต่างหาก ดูตัวเลขในจอโปรเจกเตอร์นั่นสิ หุ้นของคุณกำลังร่วงแตะระดับ Floor ในขณะที่คะแนนเสียงสนับสนุนของผม... เกินครึ่งไปไกลแล้ว" ธันวาไม่ได้ตอบโต้ด้วยอารมณ์ เขาส่งสายตาไปหาลินินที่นั่งอยู่ข้างกาย เธอเพียงพยักหน้าเบาๆ มือบางเปิดแท็บเล็ตแสดงกราฟิกที่ดูซับซ้อนขึ้นบนจอใหญ่ ลินินขยับไมค์และเริ่มรายงานด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคม "ท่านผู้ถือหุ้นคะ ดิฉันอยากให้ทุกท่านลองพิจารณารายงานกระแสเงินสดส่วนเกินที่ไม่ได้ระบุที่มาในไตรมาสที่สาม ซึ่งถูกโอนออกไปยังบริษัทเชลล์คอมพานีในหมู่เกาะเคย์แมน หากลองเทียบรหัสธุรกรรมเหล่านี้กับบัญชีส่วนตัวของคุณศรุต... ความจริงอาจจะไม่ได้สวยหรูเหมือนกราฟการเติบโตที่ท่านเห็นบนหน้าจอตอนนี้หรอกค่ะ" สิ้นเสียงของลินิน ความวุ่นวายปั่นป่วนก็เกิดขึ้นทันที เสียงซุบซิบดังระงมเหมือนผึ้งแตกรัง ศรุตเปลี่ยนสีหน้าจากเยือกเย็นเป็นบิดเบี้ยวทันควัน เขาตบโต๊ะเสียงดังสนั่น "ไร้สาระ! นี่คือการใส่ร้ายป้ายสี! ธันวา คุณเอาเอกสารปลอมพวกนี้มาสร้างสถานการณ์เพื่อหวังจะแย่งเก้าอี้คืนงั้นหรือ? ฝันไปเถอะ!" ธันวายังคงนั่งนิ่ง แววตาของเขาดุจดั่งก้นบึ้งของมหาสมุทรที่ไม่มีใครหยั่งถึง เขารอจนเสียงในห้องค่อยๆ เบาลง ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาวางบนโต๊ะกลาง แล้วกดเปิดไฟล์เสียงหนึ่ง "ผมไม่ได้ต้องการเก้าอี้นั่น ศรุต... ผมต้องการ 'ความถูกต้อง' ที่คุณเคยพรากไปจากครอบครัวผม" เสียงในคลิปเริ่มบรรเลง เป็นบทสนทนาระหว่างศรุตกับกลุ่มนักปั่นหุ้นเถื่อนที่ธันวาใช้เวลาวางแผนดักซุ่มมานานกว่าครึ่งปี ทุกถ้อยคำที่ศรุตเคยโอ้อวดถึงวิธีการปั่นราคาหุ้นและแผนการฉ้อโกงถูกถ่ายทอดออกมาอย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง สีหน้าของศรุตซีดเผือดจนขาวราวกับกระดาษ มือที่เคยจับปากกาแน่นเริ่มสั่นเทา "แก... แกมันปีศาจ" ศรุตเค้นเสียงลอดไรฟัน "ไม่ใช่ปีศาจครับ แต่เป็นคนที่รู้ดีว่าอนาคตจะเกิดอะไรขึ้น" ธันวาโน้มตัวเข้าหาศรุต กดเสียงต่ำให้ได้ยินกันเพียงสองคน "คุณคิดว่าตัวเองคุมตลาดได้ แต่คุณลืมไปว่าตลาดคือกระแสที่ไม่มีใครหยุดได้ และคนอย่างคุณ... คือขยะที่ตลาดกำลังจะกวาดทิ้งในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้านี้" ทันใดนั้น ประตูห้องประชุมถูกผลักออกอย่างแรง ชายในชุดสูทสีเข้มสามคนเดินตรงเข้ามาพร้อมตราสัญลักษณ์ของหน่วยงานกำกับดูแลตลาดทุนและเจ้าหน้าที่ตำรวจระดับสูง ความเงียบงันปกคลุมไปทั่วห้องอีกครั้งอย่างสมบูรณ์แบบ ศรุตลุกขึ้นยืนถอยหลังไปจนติดผนัง เขามองธันวาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวและคำถามที่ไม่มีวันได้รับคำตอบ "นายทำแบบนี้ทำไม... เราเคยเป็นเพื่อนกัน!" ธันวามองเพื่อนเก่าด้วยสายตาเวทนา ก่อนจะแค่นยิ้มบางๆ "เพื่อนที่แท้จริงไม่วางยาพิษในถ้วยกาแฟของเพื่อนตัวเองหรอกครับศรุต แต่ถ้าคุณอยากรู้ว่าทำไม... ก็ลองนึกถึงวันนั้น วันที่พ่อผมต้องจบชีวิตลงเพราะกลโกงของใครบางคนดูสิครับ" ในจังหวะที่เจ้าหน้าที่กำลังจะเข้าควบคุมตัวศรุต ชายวัยกลางคนในชุดสูทภูมิฐานอีกคนหนึ่งก็ก้าวเข้ามาในห้องพร้อมแฟ้มเอกสารสีน้ำเงินเล่มหนา เขาตรงมาที่ธันวาแล้ววางเอกสารลงตรงหน้า "คุณธันวาครับ ผมทนายความจากกลุ่มทุนต่างชาติ... ทางเรามีหลักฐานชิ้นใหม่ที่เกี่ยวกับการฮุบกิจการที่คุณพยายามทำอยู่ ซึ่งอาจจะส่งผลให้คุณต้องถูกถอนใบอนุญาตประกอบธุรกิจทั้งหมดในวันนี้เหมือนกันครับ" ธันวาชะงัก สายตาของเขามองดูเอกสารเล่มนั้นด้วยความแปลกใจ ลินินหน้าถอดสีและรีบหยิบแฟ้มขึ้นมาอ่านก่อนจะกระซิบกับธันวาด้วยเสียงที่สั่นเครือ "ธันวา... นี่มันไม่ใช่ฝีมือของศรุต แต่มันคือแผนที่วางไว้ซ้อนทับอีกชั้นหนึ่ง... เรากำลังถูก 'ตัวจริง' ที่อยู่เหนือกว่าศรุตซ้อนแผนเข้าให้แล้ว" ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง แต่คราวนี้ไม่ใช่ความเงียบของชัยชนะ แต่มันคือเสียงสะท้อนของหายนะที่กำลังคลืบคลานเข้ามาโดยที่ธันวาคาดไม่ถึง หวังว่าทุกท่านจะตื่นเต้นไปกับบทสรุปที่กำลังจะเกิดขึ้นในตอนหน้านะครับ ขอบพระคุณที่ร่วมเดินทางกันมาจนถึงบรรทัดนี้ครับ