ปั่นหุ้นกลับเข้าตัว

“ข่าวนี้ถ้าหลุดออกไปถึงหูนักลงทุนรายย่อย ธันวาจะไม่มีทางเงยหน้าขึ้นมาในตลาดทุนได้อีกตลอดกาล... เตรียมตัวให้พร้อม ผมต้องการให้มันดูเหมือนการรั่วไหลของข้อมูลภายในที่ทำลายความเชื่อมั่นให้สิ้นซาก” เสียงของศรุตราบเรียบ ทว่าเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งในแก้ววิสกี้ที่เขากำลังหมุนวนอยู่ในมือ เขาไม่ได้หันไปมองลูกน้องที่ยืนก้มหน้าอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวบนชั้นสูงสุดของตึกระฟ้าใจกลางกรุงเทพฯ สายตาของเขาทอดมองออกไปภายนอก ผ่านกระจกใสที่สะท้อนภาพเมืองหลวงยามค่ำคืนที่เต็มไปด้วยแสงไฟระยิบระยับ—แสงไฟที่สำหรับเขาแล้ว มันคือเม็ดเงินที่รอการถูกกวาดเข้ากระเป๋า ในขณะเดียวกัน ณ คอนโดหรูใจกลางย่านธุรกิจ ธันวากำลังจ้องมองหน้าจอคอมพิวเตอร์หลายเครื่องที่เรียงรายอยู่เบื้องหน้า กราฟราคาหุ้นบริษัท 'นวัตกรรมสยาม' ที่เขากำลังหมายตาไว้กำลังวิ่งสวนทางกับกระแสข่าวลือในตลาดอย่างผิดปกติ ลินินนั่งอยู่ข้างๆ เธอเคาะนิ้วบนโต๊ะเป็นจังหวะ สีหน้าของเธอเคร่งขรึมไม่ต่างกัน “ธันวา... วอลุ่มการซื้อขายผิดปกติมากในช่วงสิบห้านาทีสุดท้าย” ลินินเอ่ยขึ้นเบาๆ “มีแรงขายกระหน่ำออกมาเหมือนคนที่รู้ข้อมูลวงในอะไรบางอย่าง คนพวกนั้นกำลังจงใจทุบหุ้นตัวนี้เพื่อสั่นคลอนความเชื่อมั่นในตัวคุณโดยเฉพาะ” ธันวาแค่นยิ้มที่มุมปาก แววตาของเขาไม่ได้มีความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขายกแก้วกาแฟดำขึ้นจิบช้าๆ ก่อนจะวางลงเบาๆ บนโต๊ะไม้เนื้อดี “ศรุตเริ่มขยับตัวแล้วสินะ เขาคงคิดว่าผมกำลังจะสร้างฐานอำนาจใหม่ และการปล่อยข่าวลือเรื่องการทุจริตบัญชีของบริษัทที่ผมถือหุ้นอยู่ คือแผนการคลาสสิกที่เขามักจะใช้กำจัดศัตรูให้พ้นทาง” “แล้วเราจะทำอย่างไร? ถ้าข่าวนี้ถูกปล่อยออกไปพรุ่งนี้เช้า ความเสียหายจะประเมินค่าไม่ได้เลยนะ” ลินินถามพลางจ้องมองเขาด้วยสายตาคาดหวังคำตอบ ธันวาหมุนเก้าอี้กลับมาเผชิญหน้ากับเธอ “ในเมื่อเขาอยากเล่นเกมปั่นหุ้น ผมก็จะจัดให้ แต่คราวนี้... ผมจะปั่นให้มันกลับเข้าตัวเขาเอง ในเมื่อเขาอยากให้ทุกคนเชื่อว่าบริษัทนี้มีปัญหา ผมก็แค่ต้องทำให้ทุกคนเห็นว่า ปัญหาที่แท้จริงน่ะ คือคนทุบหุ้นต่างหากที่กำลังกระวนกระวาย” วันรุ่งขึ้น ตลาดหุ้นเปิดทำการด้วยความโกลาหล ข่าวอื้อฉาวเกี่ยวกับการยักยอกเงินของบริษัทนวัตกรรมสยามถูกปล่อยออกมาตามหน้าสื่อออนไลน์ต่างๆ ราคาหุ้นร่วงกราวรูดเหมือนโดมิโนที่ถูกผลัก ลินินนั่งเฝ้าหน้าจอด้วยหัวใจที่เต้นรัว แต่ธันวากลับนั่งไขว่ห้าง อ่านหนังสือพิมพ์ธุรกิจด้วยท่าทีสงบนิ่งราวกับโลกภายนอกไม่มีผลต่อเขา “เริ่มเข้าแผนแล้ว ธันวา” ลินินรายงานเสียงสั่น “ราคาลงไปแตะแนวรับสำคัญแล้ว พอร์ตรายย่อยเริ่มถอดใจขายทิ้งหมดแล้วครับ” “ดี... เตรียมงบสำรองไว้ให้พร้อม เมื่อถึงจุดที่เขามั่นใจที่สุดว่าเขาชนะ นั่นคือวินาทีที่เราจะเข้าซื้อคืนในราคาที่ต่ำที่สุด” ธันวากล่าวพลางมองไปที่หน้าจอราคาหุ้นที่กำลังดิ่งพสุธา ในห้องทำงานของศรุต เขากำลังหัวเราะอย่างสะใจเมื่อเห็นกราฟราคาหุ้นที่ดิ่งเหว “ธันวา... แกมันก็แค่คนรุ่นหลังที่ทะนงตัว ครั้งนี้แกจะหมดเนื้อหมดตัวจนไม่มีแม้แต่ปัญญาจะหันมามองหน้าฉันอีก” ศรุตออกคำสั่งซื้อขายก้อนใหญ่หวังจะรวบเก็บหุ้นที่ถูกทิ้งทั้งหมดเพื่อฮุบกิจการในราคาถูก โดยไม่รู้เลยว่าเขากำลังติดกับดักที่ธันวาเตรียมไว้ให้ ธันวาไม่ได้แค่ตั้งรับ แต่เขาได้วางแผนสลับตัวละครในตลาดไว้ล่วงหน้าแล้ว ทุกหุ้นที่ศรุตไล่เก็บด้วยความโลภ คือหุ้นที่ธันวาเตรียมปล่อยขายทำกำไรมหาศาลจากที่สะสมไว้ตั้งแต่ราคาต่ำกว่านี้มาก แต่แล้ว สถานการณ์ก็เปลี่ยนไปกะทันหัน เมื่อมีการประกาศข่าวดีเรื่องการร่วมทุนครั้งใหญ่ของบริษัทนวัตกรรมสยามกับบริษัทยักษ์ใหญ่ในต่างประเทศที่ศรุตไม่เคยระแคะระคายมาก่อน ราคาหุ้นดีดตัวขึ้นเป็นจรวดราวกับปาฏิหาริย์ ลินินเบิกตากว้างเมื่อเห็นตัวเลขสีเขียวพุ่งขึ้นอย่างบ้าคลั่ง “นี่มันอะไรกัน... ธันวา! คุณไปดีลนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่?!” ธันวาปิดคอมพิวเตอร์ลงอย่างช้าๆ ก่อนจะหันไปสบตาลินินด้วยรอยยิ้มที่คาดเดาไม่ได้ “ในเกมหุ้น ข้อมูลคืออาวุธ แต่คนที่คุมจังหวะเวลาได้ คือพระเจ้า” ในขณะที่ทุกคนกำลังตื่นเต้นกับตัวเลขกำไรมหาศาล เสียงโทรศัพท์ของธันวาก็ดังขึ้น เป็นเบอร์แปลกที่ไม่แสดงชื่อ เมื่อเขากดรับปลายสายกลับไม่ใช่ศรุตอย่างที่เขาคิด แต่เป็นเสียงที่เขาจำได้แม่นยำที่สุดในอดีต—เสียงของคนที่ควรจะตายไปแล้วเมื่อสิบปีก่อน “ธันวา... นายคงลืมไปสินะว่าในโลกการเงินที่นายกำลังเล่นอยู่นี้ ไม่ได้มีแค่ศรุตที่เป็นคนหักหลังนาย” นิ้วของธันวาที่จับโทรศัพท์อยู่เริ่มสั่นน้อยๆ ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นซีดเผือดในทันที เมื่อเขาเหลือบไปเห็นรูปภาพที่ส่งเข้ามาในข้อความ มันคือภาพถ่ายของตัวเขาเองที่กำลังเดินอยู่ในย่านการเงินเมื่อเช้านี้ แต่มุมภาพกลับเป็นภาพที่ถ่ายจากมุมอับภายในห้องทำงานส่วนตัวของเขาเอง ซึ่งไม่มีทางที่ใครจะแอบเข้ามาถ่ายได้ “แกเป็นใคร...” ธันวากระซิบถามด้วยน้ำเสียงที่พยายามรวบรวมสติให้มั่นที่สุด “คนที่จะทำให้ทุกอย่างที่นายสร้างขึ้นในชาตินี้ พังไม่เป็นท่าเหมือนที่นายเคยพังในชาติก่อนไงล่ะ” ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางในเส้นทางธุรกิจที่เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมนี้ไปพร้อมกับผมนะครับ - เซียนหุ้นย้อนเวลา -