การป้องกันตัวขั้นสูงสุด

"ถ้าคุณคิดว่าผมเป็นเหยื่อที่เดินเข้ากรงขังด้วยความเต็มใจ คุณกำลังประเมินความฉลาดของตัวเองสูงเกินไปนะครับ ศรุต" เสียงของผมเรียบนิ่ง ทว่าแฝงไปด้วยกระแสกดดันที่ทำให้บรรยากาศภายในห้องทำงานส่วนตัวอุณหภูมิลดฮวบลงทันที ผมวางสมาร์ทโฟนลงบนโต๊ะไม้โอ๊คอย่างเชื่องช้า สายตาจ้องเขม็งไปที่จอภาพที่ฉายกราฟการโอนถ่ายข้อมูลลับของบริษัทที่กำลังถูกดึงออกไปสู่เซิร์ฟเวอร์ภายนอกที่ผมเป็นคนจัดฉากไว้เอง ศรุต... เพื่อนรักที่เคยกอดคอกันสาบานในวันเริ่มต้นเส้นทางสายเลือดนักลงทุน วันนี้เขากำลังกลายเป็นหมาป่าที่รอคอยเวลาขย้ำลำคอผม แต่เขาลืมไปว่า ในโลกแห่งการลงทุน 'ข้อมูลที่ผิดพลาด' คืออาวุธที่อันตรายยิ่งกว่ากระสุนจริง "ธันวา นายพูดเรื่องอะไรของนาย?" ศรุตถามกลับผ่านสายโทรศัพท์ น้ำเสียงของเขาดูประหลาดใจ แต่ผมสัมผัสได้ถึงความสั่นไหวเล็กน้อยที่ปลายประโยค "เลิกเล่นละครเถอะครับ ผมรู้ว่าคุณกำลังทำอะไร ไฟล์บัญชีสำรองที่คุณแอบดึงออกไปในชื่อบริษัทนอมินีที่เกาะบริติชเวอร์จินน่ะ... ผมเป็นคนอนุมัติให้มันผ่านระบบรักษาความปลอดภัยเข้ามาเอง" ผมหยิบแก้ววิสกี้ขึ้นมาหมุนวน ของเหลวอำพันสะท้อนแสงไฟสลัว "ขอบคุณที่ช่วยยืนยันตำแหน่งเซิร์ฟเวอร์ปลายทางให้ผมนะครับ ตอนนี้หลักฐานการยักยอกเงินกองทุนและการฟอกเงินของคุณถูกสำเนาลงใน Blockchain ที่ไม่มีวันลบออกได้เรียบร้อยแล้ว" ปลายสายเงียบกริบ เสียงลมหายใจของศรุตดังสอดแทรกเข้ามาในจังหวะที่เว้นว่าง มันคือความเงียบที่แสดงถึงความตระหนกอย่างถึงที่สุด ลินินเดินเข้ามาในห้องเงียบๆ เธอวางแท็บเล็ตลงตรงหน้าผม เผยให้เห็นกราฟเส้นของหุ้นกลุ่มอสังหาริมทรัพย์ที่กำลังร่วงกราวรูดตามแผนการที่ผมวางไว้ เธอขยับแว่นสายตาเล็กน้อยก่อนจะกระซิบเบาๆ "ระบบป้องกันภัยทางไซเบอร์ที่ติดตั้งใหม่ทำงานเต็มประสิทธิภาพแล้วค่ะธันวา เราตัดการเข้าถึงจากภายนอกทั้งหมดที่น่าสงสัย รวมทั้งล็อกการเข้าถึงไฟล์ของผู้ถือหุ้นใหญ่คนอื่นๆ ที่มีชื่อพัวพันกับศรุตด้วย" ผมพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะหันกลับไปสนทนากับศรุตอีกครั้ง "ศรุตครับ ในตลาดหุ้นคนที่ชนะไม่ได้มีแค่คนที่มีเงินหนาที่สุด แต่คือคนที่มี 'แต้มต่อ' ในข้อมูลที่คนอื่นไม่มี และวันนี้... ผมคือคนถือไพ่ตายใบนั้น" "แก... แกทำแบบนี้ทำไม เราเป็นเพื่อนกันนะธันวา!" ศรุตระเบิดอารมณ์ออกมาผ่านโทรศัพท์ "เพื่อนงั้นเหรอ?" ผมแค่นหัวเราะ เสียงที่หลุดออกมาไม่ได้มีความขบขันเลยแม้แต่น้อย "เพื่อนที่ไม่เคยลืมวิธีแทงข้างหลังเพื่อน... ผมเก็บคุณไว้จนถึงวันนี้ ก็เพื่อให้คุณตายใจจนเปิดเผยความเน่าเฟะทั้งหมดออกมาให้ผมเห็นชัดๆ ยังไงล่ะครับ เตรียมตัวรับหมายเรียกจากหน่วยงานตรวจสอบการเงินในวันพรุ่งนี้ได้เลย" ผมกดวางสายทันทีโดยไม่เปิดโอกาสให้เขาโต้ตอบ ผมไม่ได้ต้องการคำแก้ตัว ผมต้องการชัยชนะที่เด็ดขาด "คุณธันวาคะ" ลินินเอ่ยขึ้นพลางมองไปที่หน้าจอหลัก "มีความเคลื่อนไหวแปลกๆ จากบัญชีที่ไม่ได้ระบุตัวตนในบัญชีซื้อขายหลักทรัพย์ลับของเรา มีคนพยายามจะ 'ชอร์ต' หุ้นบริษัทของเราเองจากวงใน... ซึ่งตำแหน่งที่ใช้ล็อกอินคือห้องพักชั้นบนของโรงแรมนี้ค่ะ" หัวใจของผมกระตุกวูบ ความรู้สึกคุ้นเคยบางอย่างแล่นเข้ามาในสมอง ไม่ใช่ศรุต... ถ้าไม่ใช่ศรุต แล้วใครกันที่มีสิทธิ์เข้าถึงวงในได้ลึกขนาดนี้? ผมลุกขึ้นจากเก้าอี้ทันที สัญชาตญาณของการเป็นผู้รอดชีวิตในโลกการเงินที่โหดร้ายเตือนภัยร้ายแรง เราเดินไปที่กล้องวงจรปิดของทางเดินหน้าห้อง ผมเห็นร่างชายในชุดสูทสีดำสนิทเดินออกมาจากลิฟต์ เขาไม่ได้มีท่าทีเร่งรีบ แต่ละย่างก้าวดูมั่นคงและเยือกเย็น เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมองกล้อง ผมแทบหยุดหายใจ นั่นคือชายคนเดียวกันกับคนที่ผมเคยคิดว่าตายไปแล้วในอุบัติเหตุเมื่อสองปีก่อน... ชายที่เป็น 'ต้นตอ' ของโศกนาฏกรรมทั้งหมดที่เปลี่ยนให้ผมกลายเป็นปีศาจในวันนี้ มือของเขาหยิบซองจดหมายสีขาวออกมาจากกระเป๋าเสื้อ แล้วสอดมันเข้ามาใต้ประตูห้องทำงานของผม ก่อนจะหันหลังกลับเดินจากไปทิ้งไว้เพียงความว่างเปล่า ผมก้าวไปหยิบจดหมายนั้นขึ้นมาด้วยมือที่สั่นเทาเล็กน้อย ลินินมองผมด้วยแววตาเป็นห่วง ผมสูดหายใจลึกก่อนจะฉีกซองออก สิ่งที่อยู่ข้างในไม่ใช่เอกสารการเงิน แต่มันคือรูปถ่ายใบหนึ่ง... รูปถ่ายที่ทำให้โลกทั้งใบของผมสั่นคลอน ในรูปถ่ายนั้นคือผม... และลินิน... ในภาพที่ถูกถ่ายจากมุมสูงในขณะที่เรากำลังหารือเรื่องแผนลับเมื่อสิบนาทีก่อน ข้อความใต้ภาพเขียนด้วยลายมือตัวบรรจงที่คุ้นตาว่า: "การป้องกันตัวขั้นสูงสุด คือการรู้ว่าศัตรูคนต่อไปของคุณ... ไม่ใช่คนนอก แต่คือคนที่ยืนอยู่ข้างกายคุณในตอนนี้" ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและคอยสนับสนุนผมในทุกๆ บทตอนนะครับ หวังว่าเรื่องราวในบทนี้จะทำให้ทุกท่านลุ้นไปกับผมจนวางไม่ลงครับ ด้วยความเคารพจาก เซียนหุ้นย้อนเวลา