การพบกันของคนสองโลก

"ตัวเลขที่นายถืออยู่นั่นมันเป็นแค่ภาพลวงตา ศรุต... อีกไม่กี่นาทีข้างหน้า นายจะรู้เองว่ามูลค่าที่แท้จริงของความโลภมันถูกตีราคาไว้ที่เท่าไหร่" ผมพึมพำกับตัวเองขณะมองภาพหน้าจอเทรดดิ้งที่สะท้อนผ่านกระจกเงาในห้องทำงานส่วนตัวของศรุต ในปี 2010 ยุคที่สมาร์ทโฟนยังไม่ทรงพลังเท่าคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะ กราฟแท่งสีเขียวสลับแดงบนจอแสดงภาพความวุ่นวายของตลาดหลักทรัพย์ที่กำลังทำตัวเหมือนพายุที่รอวันถล่ม ผมไม่ได้อยู่ในห้องนี้จริงๆ หรอกครับ แต่ข้อมูลในหัวผม... ความทรงจำจากปี 2035 ที่ติดตัวมา มันทำให้ผมเห็นภาพเหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้นชัดเจนยิ่งกว่าสิ่งที่คนในห้องนี้มองเห็นด้วยซ้ำ "คุณธันวาครับ ผมว่าคุณมองผิดประเด็น" เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยดังขึ้นจากด้านหลัง ผมหมุนเก้าอี้กลับไปเผชิญหน้ากับเจ้าของห้อง ศรุตในวัย 28 ปี กำลังยืนกอดอก พิงกรอบประตูด้วยท่าทางมั่นใจเกินร้อย เขาเป็นเพื่อนสนิทที่ผมเคยไว้ใจที่สุด ก่อนที่เขาจะถีบหัวส่งผมลงเหวในวันที่บริษัทเกือบจะล้มละลาย "หุ้นกลุ่มอสังหาฯ ตัวที่ผมเล็งไว้มีกระแสเงินสดดีมาก ข้อมูลวงในระบุชัดว่าโปรเจกต์หมื่นล้านจะเซ็นสัญญาในวันจันทร์หน้า ถ้าเราเข้าซื้อตอนนี้ ก่อนที่ข่าวจะรั่วออกไป เราจะทำกำไรได้ไม่ต่ำกว่าสี่สิบเปอร์เซ็นต์ในไตรมาสเดียว คุณยังกลัวอะไรอยู่ครับ?" ผมยิ้มบางๆ เป็นรอยยิ้มที่ศรุตไม่มีวันเข้าใจ มันคือยิ้มของคนที่เห็นจุดจบของภาพยนตร์เรื่องนี้แล้ว ก่อนที่เขาจะเริ่มเปิดฉากแสดงด้วยซ้ำ "ศรุต... นายเคยได้ยินไหมว่า ยิ่งข้อมูลลึกเท่าไหร่ มันยิ่งเป็นกับดักที่ลึกเท่านั้น" ผมลุกขึ้นยืน พลางจัดปกสูทให้เรียบร้อย เดินเข้าไปหาเขาช้าๆ "แต่ก็นะ... ถ้าจะเล่นเกมนี้กันจริงๆ ผมก็พร้อมจะเป็นผู้ชมที่ดี หรือถ้าโชคดี... ผมอาจจะเป็นคนที่คว้ากำไรก้อนสุดท้ายก่อนที่คฤหาสน์ของนายจะถูกยึดก็เป็นได้" ศรุตหัวเราะร่า เขายังคงมองว่าผมเป็นแค่คนขี้ขลาดที่ยึดติดกับทฤษฎี แต่เขาไม่รู้หรอกว่า ในกระเป๋าเสื้อสูทของผม มีบัญชีลับที่ผมเพิ่งเปิดขึ้นมาภายใต้ชื่อสมมติ และเงินก้อนแรกที่ได้มาจากการขายสินทรัพย์ทั้งหมดในชีวิตช่วงก่อนย้อนเวลากลับมา กำลังถูกกระจายลงในหุ้นกลุ่มพลังงานสะอาดที่ไม่มีใครเหลียวแล... หุ้นที่จะพุ่งทะยานจนตลาดต้องหยุดพักการซื้อขายในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า "ถ้าอย่างนั้น เย็นนี้ไปดื่มกันหน่อยไหม?" ศรุตเอ่ยชวน มือของเขาตบลงบนไหล่ผมเบาๆ แต่น้ำหนักมือที่เขาส่งมานั้นแฝงไปด้วยความรู้สึกของการกดขี่ "มีนักลงทุนรายใหญ่จากสิงคโปร์อยากพบผม ผมอยากให้คุณไปด้วย... ในฐานะพนักงานบัญชีที่แม่นยำที่สุดของผม" คำว่า 'พนักงานบัญชี' กระแทกใจผมอย่างแรง มันคือตำแหน่งที่ผมเคยทำ ก่อนที่จะถูกเขาหลอกให้เซ็นชื่อรับผิดชอบหนี้สินมหาศาลแทนเขา "ได้สิครับ ผมเองก็อยากรู้เหมือนกันว่านักลงทุนระดับนั้น เขาคุยเรื่องธุรกิจกันด้วยภาษาอะไร" ผมตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทั้งที่ในใจกำลังนึกถึงใบหน้าของลินิน... ผู้หญิงที่เคยเป็นเลขาส่วนตัวของศรุต ก่อนที่เธอจะตัดสินใจลาออกและกลายเป็นพันธมิตรคนเดียวที่ผมเชื่อใจในอนาคต ผมออกจากห้องทำงานของศรุตด้วยใจที่เต้นรัว ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะความตื่นเต้นที่จะได้เริ่มหมากกระดานแรกในการทำลายล้างความมั่งคั่งที่สร้างจากหยาดเลือดของคนอื่น เมื่อก้าวพ้นประตูบริษัทออกมา ลมเย็นของช่วงค่ำปะทะเข้ากับใบหน้า ผมหยิบโทรศัพท์มือถือเครื่องเก่าขึ้นมาดู ข้อความที่ส่งมาจากหมายเลขที่ไม่ได้บันทึกไว้ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ *‘พวกเขาไม่ได้มาเพื่อร่วมทุน ธันวา... พวกเขามาเพื่อกว้านซื้อหนี้เสียของบริษัทคุณ ระวังตัวด้วย’* นั่นคือข้อความจากลินิน เธอเริ่มขยับตัวเร็วกว่าที่ผมคาดไว้ แต่สิ่งที่น่าตกใจกว่านั้นคือตำแหน่งที่ส่งข้อความนี้มา... มันไม่ใช่จากกรุงเทพฯ หรือที่ไหนที่เธอควรจะอยู่ แต่มันส่งมาจากห้องรับรองวีไอพีของโรงแรมที่ผมกำลังจะไปในอีกไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงข้างหน้า ศรุตกำลังเดินผ่านประตูกระจกออกมาพร้อมกับยิ้มที่ดูมีเลศนัย เขาหันมาทางผมแล้วพูดด้วยเสียงที่แผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน "ธันวา... ลืมบอกไป คืนนี้จะมีคนสำคัญอีกคนมาร่วมโต๊ะด้วย คุณน่าจะรู้จักเขาดีนะ... เพราะเขานี่แหละ คือคนที่คุณยืมเงินมาเริ่มต้นทำธุรกิจกับผมเมื่อสามปีก่อน" ผมชะงักกึกทันที หัวใจแทบหยุดเต้น ชื่อของเจ้าหนี้นอกระบบคนนั้นผุดขึ้นมาในหัว... ชายผู้ที่ไม่มีใครกล้าปฏิเสธ และเป็นคนเดียวกับที่ผมเคยวางแผนจะจัดการในตอนที่ยังเป็นเพียงพนักงานบัญชีงอกง่อย ศรุตเดินนำหน้าไปที่รถหรูของเขา ทิ้งให้ผมยืนจมอยู่กับความจริงที่ว่า แผนการของเขาไม่ใช่แค่การปั่นหุ้น แต่เป็นการขุดหลุมฝังผมให้ตายทั้งเป็นตั้งแต่วันนี้ ผมกำหมัดแน่นในกระเป๋ากางเกง การเผชิญหน้าในค่ำคืนนี้อาจหมายถึงชีวิต... หรือจุดเริ่มต้นของการทวงคืนทุกอย่างที่ควรเป็นของผม เซียนหุ้นย้อนเวลาขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับผมในเส้นทางสายธุรกิจสายนี้ด้วยกันนะครับ