บิทคอยน์ในยุคเริ่มต้น

“คุณธันวาครับ ผมว่าคุณกำลังเสียสติ” เสียงของ ‘ก้อง’ เพื่อนสนิทที่รู้จักกันมานานดังขึ้นในห้องเช่าแคบๆ กลิ่นอับของกระดาษเก่าและควันบุหรี่จางๆ ตลบอบอวลไปทั่ว เขาจ้องมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่แสดงกราฟเส้นเรียบสนิทราวกับชีพจรของคนตาย ก้องส่ายหัวพลางเคาะโต๊ะเป็นจังหวะที่แสดงถึงความหงุดหงิด “ไอ้เศษตัวเลขดิจิทัลที่ไม่มีใครรับรองเนี่ยนะ? คุณจะทุ่มเงินเก็บทั้งหมดที่มี เพื่อซื้อไอ้สิ่งนี้จริงหรือ?” ธันวาไม่ตอบทันที เขาหยิบแก้วกาแฟเย็นชืดขึ้นจิบ สายตาคมกริบกวาดมองตัวเลขราคา ‘บิทคอยน์’ ในปี 2009 ที่ยังไม่ถึงหนึ่งเซนต์ต่อเหรียญด้วยซ้ำ สำหรับโลกใบนี้ มันคือโปรเจกต์ของพวกเนิร์ดคอมพิวเตอร์ที่เพ้อฝัน แต่สำหรับธันวา ผู้ที่ถือบัตรผ่านจากอนาคตที่เขาเคยเห็นมันทะยานสู่หลักหมื่นเหรียญ นี่ไม่ใช่ความเพ้อฝัน แต่มันคือขุมทรัพย์ที่พระเจ้าประทานโอกาสครั้งที่สองให้เขา “ก้อง... ในโลกนี้มีสิ่งที่เรียกว่า ‘ความเชื่อ’ ที่มีมูลค่ามากกว่าทองคำเสมอ” ธันวาวางแก้วลงช้าๆ น้ำเสียงของเขาเรียบเย็นแต่ทรงพลัง “คนทั่วไปมองเห็นแค่โค้ดที่ไร้ค่า แต่ผมมองเห็นระบบการเงินใหม่ที่จะมาสั่นคลอนรากฐานของธนาคารที่พวกศรุตเคยใช้ปล้นครอบครัวผมไป” เขากดปุ่ม Enter รัวด้วยความเร็วที่แม่นยำ จำนวนเหรียญดิจิทัลค่อยๆ ไหลเข้าสู่กระเป๋าเงินนิรนามของเขาอย่างเงียบเชียบ ทุกการเคาะแป้นพิมพ์เปรียบเสมือนการฝังรากฐานของอาณาจักรที่เขาตั้งใจจะสร้างขึ้นใหม่จากเถ้าถ่าน “ถ้าคุณเจ๊งขึ้นมา อย่ามาโทษผมที่เตือนคุณนะ” ก้องถอนหายใจยาว ก่อนจะเดินออกจากห้องไป ทิ้งให้ธันวาอยู่กับแสงสีฟ้าจากหน้าจอเพียงลำพัง ธันวาพิงหลังกับเก้าอี้ไม้เก่าๆ เขาปิดเปลือกตานิ่ง ภาพเหตุการณ์ในอดีตฉายชัดขึ้นมาอีกครั้ง วันที่เขาเห็นศรุตยืนยิ้มเยาะเย้ยหน้ากองเอกสารที่ทำให้เขาล้มละลาย วันที่เขาเห็นหยาดน้ำตาของผู้เป็นแม่ที่จากไปอย่างไม่ควรจะเป็น ความแค้นที่กัดกินหัวใจเขามาตลอดหลายปีไม่เคยจางหาย แต่มันกลับถูกแปรเปลี่ยนเป็นความเยือกเย็นที่ล้ำลึก เขาไม่ใช่ธันวาคนเดิมที่ซื่อสัตย์จนโง่เขลาอีกต่อไป เสียงโทรศัพท์มือถือสั่นครืดอยู่บนโต๊ะ หน้าจอแสดงชื่อ ‘ลินิน’ “ธันวา... ฉันตรวจสอบข้อมูลที่คุณให้มาแล้ว” เสียงปลายสายดูเคร่งเครียดและสั่นไหวเล็กน้อย “มันน่าเหลือเชื่อมาก บริษัทที่คุณบอกให้จับตามอง กำลังเริ่มเคลื่อนไหวอย่างผิดปกติ เหมือนพวกเขากำลังกว้านซื้อหุ้นในตลาดรองเพื่อเตรียมทำบางอย่าง... คุณรู้อะไรมากันแน่?” ธันวาหยิบโทรศัพท์ขึ้นแนบหู ดวงตาของเขายังคงจ้องมองตัวเลขในจอที่ขยับขึ้นทีละนิด “ลินินครับ ทุกอย่างอยู่ในแผนที่ผมวางไว้ สิ่งที่ผมกำลังทำอยู่ตอนนี้ คือการวางกับดักที่ศรุตไม่มีวันมองเห็น ต่อให้มันจะฉลาดแค่ไหน แต่มันไม่มีวันเข้าใจว่าโลกกำลังจะเปลี่ยนไปอย่างไรในอีกทศวรรษข้างหน้า” “แต่นี่มันเสี่ยงเกินไป!” ลินินสวนกลับ “คุณกำลังเอาชีวิตไปเดิมพันกับอะไรก็ไม่รู้ ถ้าเกิดความผิดพลาดขึ้นมา เราจะไม่เหลือทางถอยหลังเลยนะ” “โลกของการเงินไม่มีคำว่าทางถอยครับ มีแค่คำว่า ‘รุก’ หรือ ‘ตาย’” ธันวากล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลทว่าเฉียบขาด “ลินินครับ ช่วยทำอะไรให้ผมหน่อย... โอนเงินก้อนสุดท้ายที่เหลืออยู่ในบัญชีลับเข้าไปในพอร์ตนี้ เดี๋ยวนี้” ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง เสียงลมหายใจของลินินดังแผ่วผ่านเครื่องมือสื่อสาร เธอลังเล แต่ความเชื่อมั่นในตัวชายหนุ่มคนนี้กลับมีน้ำหนักมากกว่าเหตุผลอื่นใด “ได้... ถ้าคุณคิดว่ามันคุ้มค่า ฉันจะจัดการให้” เมื่อวางสาย ธันวาก็เอนตัวกลับไปมองหน้าจออีกครั้ง ตอนนี้เขาถือครองบิทคอยน์จำนวนมหาศาลเกินกว่าที่ใครในยุคนี้จะจินตนาการได้ เขาคือ ‘วาฬ’ ที่ซ่อนตัวอยู่ในมหาสมุทรที่ยังไม่มีใครสำรวจ ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนอีเมลก็ดังขึ้น เขากดเปิดอ่านด้วยความสงสัย ก่อนที่รอยยิ้มเยือกเย็นจะค่อยๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปาก เป็นอีเมลจากศรุตที่ส่งตรงถึงเขาโดยที่เขาไม่คาดคิด *“ธันวา... ฉันรู้ว่านายกลับมาแล้ว และฉันก็รู้ว่านายกำลังเล่นเกมอะไรอยู่ อย่าคิดว่าทางเดินที่นายเลือกจะโรยด้วยกลีบกุหลาบ เพราะคนที่นายกำลังสู้อยู่ด้วย ไม่ใช่แค่คน แต่เป็นทั้งระบบที่พร้อมจะบดขยี้มดปลวกอย่างนายให้จมดิน”* ธันวาแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ เขาพิมพ์ตอบกลับไปสั้นๆ เพียงประโยคเดียว *“ถ้าฉันเป็นมดปลวก นายก็คงเป็นแค่อาหารมื้อสุดท้ายของฉันในวันนี้”* เขากดส่งทันที ก่อนที่ไฟในห้องจะดับวูบลงด้วยความผิดปกติของกระแสไฟฟ้า แต่ทว่าหน้าจอคอมพิวเตอร์ของเขากลับไม่ดับ มันยังคงสว่างไสวด้วยแสงสีเขียวของกราฟราคาที่พุ่งสูงขึ้นอย่างผิดธรรมชาติ พร้อมกับเสียงเคาะประตูห้องที่ดังขึ้นรัวและหนักแน่นในยามวิกาล มันไม่ใช่เสียงเคาะของเพื่อนบ้านแน่ๆ ธันวาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง มือข้างหนึ่งหยิบแฟลชไดรฟ์ที่บรรจุคีย์ของกระเป๋าเงินคริปโตฯ ไว้แน่น ดวงตาเขามองไปที่ช่องตาแมวหน้าประตู แสงไฟจากโถงทางเดินสะท้อนใบหน้าคนที่มาเยือน... คนที่เขาไม่คิดว่าจะมาปรากฏตัวที่นี่ในคืนนี้ ลินินยืนอยู่หน้าห้องในสภาพที่ดูตื่นตระหนก มือของเธอสั่นเทาขณะยื่นจดหมายฉบับหนึ่งให้เขา “ธันวา... พวกเขาไม่ได้มาแค่เพื่อข่มขู่คุณ แต่พวกเขากำลังจะปิดบัญชีคุณตั้งแต่วินาทีนี้แล้ว!” ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับผมในเส้นทางสายธุรกิจสายนี้ด้วยกันนะครับ - เซียนหุ้นย้อนเวลา -