ความลับของศรุต

"เกมการเงินกระดานนี้ คุณเดินหมากผิดไปก้าวหนึ่งแล้วนะ... ธันวา" เสียงทุ้มต่ำของศรุตที่ดังผ่านปลายสายโทรศัพท์ทิ้งรอยร้าวในความเงียบงันภายในห้องทำงานส่วนตัวของผม ธันวาวางแก้ววิสกี้ราคาแพงลงบนโต๊ะไม้โอ๊กช้าๆ สายตาของผมจ้องมองกราฟดัชนีตลาดหลักทรัพย์ที่กำลังเคลื่อนไหวราวกับจังหวะการเต้นของหัวใจที่ผิดปกติ "ผิดก้าวเดียวหรือศรุต? สำหรับคนอย่างผม ความผิดพลาดแค่ก้าวเดียวอาจหมายถึงการพังทลายของอาณาจักรที่คุณเพิ่งสร้างขึ้นมาด้วยหยาดเหงื่อ... หรือคราบเลือดของคนอื่นกันแน่?" ผมตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งร่องรอยของอารมณ์ แม้ในใจจะเดือดพล่านด้วยความแค้นที่สั่งสมมานานนับปี เสียงหัวเราะในลำคอของอีกฝ่ายฟังดูเย้ยหยัน "ปากคอเราะร้ายเหมือนเดิมนะเพื่อนรัก แต่เสียดายที่โลกใบนี้มันขับเคลื่อนด้วย 'ตัวเลข' ไม่ใช่คำพูดสวยหรู ถ้าคุณคิดว่าเงินจากกองทุนส่วนบุคคลของคุณจะล้มกระดานผมได้ ก็ลองดู" สายตัดไปแล้ว ผมวางโทรศัพท์ลง ลินินที่ยืนรออยู่มุมห้องขยับเข้ามาใกล้ แสงไฟจากหน้าจอคอมพิวเตอร์สลัวๆ สะท้อนในดวงตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นของเธอ "ธันวาคะ... ขออภัยครับ ผมลืมตัวไปหน่อย" ลินินแก้ไขคำพูดตัวเองด้วยรอยยิ้มบางๆ "ดิฉันหมายความว่า ข้อมูลที่เราได้มาจากเซิร์ฟเวอร์สำรองของศรุต... มันไม่ใช่แค่เรื่องปั่นหุ้นแล้วค่ะ" ผมพยักหน้า ส่งสัญญาณให้เธอเปิดไฟล์ลับที่เข้ารหัสไว้หนาแน่นหลายชั้น ลินินรัวนิ้วลงบนคีย์บอร์ดอย่างคล่องแคล่ว ก่อนที่หน้าจอจะปรากฏข้อมูลที่ทำให้ลมหายใจของผมสะดุดไปครู่หนึ่ง มันไม่ใช่กราฟหุ้น แต่มันคือบัญชีธุรกรรมการเงินข้ามชาติที่เชื่อมโยงกับกลุ่มทุนสีเทาในแถบตะวันออกเฉียงใต้ รวมถึงเครือข่ายฟอกเงินที่ใช้คริปโตเคอร์เรนซีในการอำพรางร่องรอย "ดูนี่นะคะ" ลินินชี้ไปยังบรรทัดที่มีรหัสลับชุดหนึ่ง "นี่คือกระเป๋าเงินดิจิทัลที่มีการเคลื่อนไหวผิดปกติในช่วงสามเดือนที่ผ่านมา ทุกครั้งที่มีการโอนเข้า จะต้องมีคำสั่งซื้อหุ้นวงในของบริษัทศรุตตามมาทันทีภายใน 30 นาที... นี่ไม่ใช่แค่การปั่นหุ้น แต่มันคือการ 'ฟอกเงิน' ให้กับกลุ่มมาเฟียข้ามชาติ" ผมไล่สายตามองตัวเลขเหล่านั้น บัญชีชื่อปลอมจำนวนมหาศาลถูกโยงใยเข้าหาบริษัทโฮลดิ้งของศรุต ภาพของครอบครัวที่ต้องสูญเสียทุกอย่างไปเพราะเกมการเงินสกปรกในอดีตฉายชัดขึ้นมาในสมอง นี่คือสิ่งที่ผมตามหามาตลอด—หลักฐานที่จะลากตัวศรุตลงจากบัลลังก์มาอยู่ในคุกที่เขาควรจะอยู่ตั้งนานแล้ว "เขากำลังเล่นกับไฟที่ใหญ่เกินตัว" ผมพึมพำ "ศรุตคิดว่าเขาคุมเกมได้ แต่เขาลืมไปว่าในโลกของการเงิน ไม่มีใครหนีรอดจาก 'รอยเท้า' ของตัวเองได้ตลอดไปหรอกครับ ลินิน เตรียมแผนการเข้าซื้อหุ้นบล็อกเทรด (Block Trade) ในนามบริษัทตัวแทนที่เราจัดตั้งขึ้น พรุ่งนี้เปิดตลาด เราจะดึงสภาพคล่องออกจากมือเขาให้หมด" "แต่ถ้าเราทำแบบนั้น ความเสี่ยงที่จะโดนตรวจสอบย้อนหลังมีสูงมากนะคะ ธันวา" ลินินทักท้วงด้วยความเป็นห่วง "ผมคำนวณไว้หมดแล้ว" ผมขยับเนกไทให้เข้าที่ สายตามุ่งมั่นดุจพยัคฆ์ "ความลับของศรุตไม่ใช่แค่เรื่องการเงิน แต่มันคือเรื่องของ 'อำนาจ' ที่เปราะบาง ถ้าผมกระชากหน้ากากเขาในจังหวะที่เขากำลังกู้ยืมเงินก้อนใหญ่เพื่อขยายกิจการ ความน่าเชื่อถือของเขาก็จะเหลือศูนย์" บรรยากาศในห้องทำงานเงียบงันลงอีกครั้ง มีเพียงเสียงพัดลมระบายความร้อนของเซิร์ฟเวอร์ที่ทำงานหนักหน่วง ผมมองออกไปนอกหน้าต่าง ตึกสูงระฟ้าในกรุงเทพฯ ยามค่ำคืนดูคล้ายกับกระดานหมากรุกขนาดใหญ่ที่ผู้คนต่างแย่งชิงความเป็นเจ้าของ ในขณะที่ผมกำลังวางหมากตัวสำคัญ ศรุตเองก็คงกำลังวางแผนที่จะขยี้ผมให้สิ้นซากเช่นกัน ทว่า ในขณะที่เรากำลังง่วนอยู่กับการวิเคราะห์ข้อมูล เสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ทั้งที่ผมสั่งกำชับไว้แล้วว่าคืนนี้ห้ามใครรบกวน ลินินชะงัก เธอหันไปมองทางประตูด้วยสีหน้าตื่นตระหนก ผมหยิบปืนพกที่ซ่อนไว้ใต้โต๊ะขึ้นมาถือไว้ในมืออย่างเงียบเชียบ ประตูห้องทำงานถูกเปิดออกช้าๆ ร่างในชุดสูทสีเทาที่คุ้นตาค่อยๆ ก้าวเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มที่ดูใจดีเกินกว่าจะเป็นรอยยิ้มของศัตรู แต่ดวงตานั้นกลับเย็นเยียบดุจน้ำแข็งที่พร้อมจะแช่แข็งทุกชีวิต "ขอโทษที่รบกวนเวลาพักผ่อนนะ ธันวา" ศรุตกล่าวพลางกวาดสายตามองไปรอบห้องที่เต็มไปด้วยข้อมูลลับของเขา "ผมไม่ได้มาเพื่อเจรจาเรื่องหุ้น แต่ผมมาเพื่อบอกว่า... ข้อมูลที่คุณเพิ่งเปิดอ่านบนหน้าจอนั้น มันเป็นแค่ 'กับดัก' ที่ผมวางไว้รอคุณมาตั้งนานแล้ว" เขาส่งสัญญาณมือเพียงครั้งเดียว ชายชุดดำสองคนที่ยืนอยู่ด้านหลังเขาก็ชักอาวุธขึ้นมาทันที ลินินหน้าซีดเผือดขณะที่ผมยกปืนขึ้นเล็งไปที่ศรุต แต่สิ่งที่ทำเอาผมต้องชะงักจนตัวแข็งทื่อ คือการที่ศรุตหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดเปิดลำโพง เสียงที่ดังออกมาคือเสียงของผมเอง... เสียงที่กำลังสนทนาเรื่องการฟอกเงินผ่านสายโทรศัพท์เมื่อหลายชั่วโมงก่อน ซึ่งถูกตัดต่อจนดูเหมือนว่า 'ผม' ต่างหากที่เป็นคนบงการแผนการทั้งหมด "ถ้าหลักฐานชิ้นนี้หลุดไปถึงมือกลต. ธันวา... คิดว่าคุณจะเหลืออะไรให้เสียบ้าง?" ผมกัดฟันแน่น เสียงหัวเราะของศรุตดังก้องอยู่ในห้องที่บัดนี้กลายเป็นกรงขังที่ผมเดินเข้ามาหาด้วยตัวเองอย่างเต็มใจ นี่ไม่ใช่แค่เกมการเงิน แต่มันคือเกมเดิมพันด้วยชีวิตที่ผมประเมินพลาดไปอย่างมหาศาลจริงๆ ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางครั้งนี้ไปกับผมนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ