เงินทุนที่ไร้ขีดจำกัด

“ถ้าคุณคิดว่าการกำจัดศัตรูคือการทำลายตัวเลขในกระดานหุ้น คุณกำลังประเมินศัตรูต่ำเกินไป และประเมินตัวเองสูงเกินไปครับ ลินิน” ธันวากล่าวพลางวางแท็บเล็ตลงบนโต๊ะกระจกนิรภัย แรงกระแทกเบาๆ ของมันดังก้องในห้องทำงานที่เงียบสงัดราวกับสุสาน เขาไม่ได้มองหน้าหญิงสาวที่ยืนอยู่ฝั่งตรงข้าม แต่สายตาของเขากำลังจดจ้องไปที่ภาพสะท้อนของตัวเองบนกระจกหน้าต่างบานใหญ่—ใบหน้าที่ดูเยาว์วัยในชาตินี้ แววตาที่ผ่านความตายมาแล้วครั้งหนึ่ง ลินินขยับแว่นสายตา เธอไม่ได้สะทกสะท้านกับถ้อยคำที่บาดลึกนั้น ตรงกันข้าม เธอกลับคลี่ยิ้มบางๆ ที่มุมปาก “แต่การควบรวมบริษัทสื่อขนาดกลางรายนี้ จะทำให้เราถือครองช่องทางการกระจายข่าวที่ศรุตเข้าไม่ถึง ธันวา... ในสงครามข้อมูลข่าวสาร ใครถือไพ่เหนือกว่าในเชิงสื่อ คนนั้นคือผู้กำหนดความจริง” “ข่าวสารน่ะหรือ?” ธันวาแค่นหัวเราะ เสียงของเขาเย็นเยียบ “ข่าวสารเป็นเพียงเครื่องมือของคนมีเงิน กองทุนที่เรากำลังจะจัดตั้งขึ้น... ผมต้องการให้มันเป็นมากกว่าเครื่องมือ แต่มันต้องเป็น ‘อาวุธ’ ที่ไร้ร่องรอย” เขาลุกขึ้นเดินไปยังหน้าต่าง มองลงไปเห็นตึกสูงระฟ้าใจกลางกรุงเทพฯ ในยามค่ำคืนที่เต็มไปด้วยแสงไฟระยิบระยับ ทุกจุดของแสงคือหยาดเหงื่อและเลือดของคนตัวเล็กๆ ที่กำลังถูกกัดกินโดยโครงสร้างการเงินที่บิดเบี้ยว ครั้งก่อนเขาคือหนึ่งในเหยื่อ แต่ครั้งนี้ เขาคือผู้ล่า “เราจะระดมทุนในรูปแบบ Private Placement (PP) โดยใช้โครงสร้าง Hedge Fund ที่กระจายตัวผ่านบริษัทลูกในต่างประเทศ” ลินินเริ่มกางพิมพ์เขียวแผนการเงินบนโต๊ะ เธอไม่ใช่แค่ผู้ช่วย แต่คือมันสมองที่เฉียบคมที่สุดที่เขาสามารถหาได้ในเวลานี้ “ผมได้ตรวจสอบฐานข้อมูลบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แล้ว มีบริษัท ‘เอเชีย เทค อินโนเวชั่น’ ที่กำลังประสบปัญหาขาดสภาพคล่อง ทั้งที่เทคโนโลยีของเขาคืออนาคต นี่คือโอกาสทองครับธันวา” ธันวาหรี่ตามองชื่อบริษัทนั้น ความทรงจำจากอนาคตหลั่งไหลเข้ามาในหัวสมองราวกับเขื่อนแตก เอเชีย เทค อินโนเวชั่น... ในอีกสามปีข้างหน้า บริษัทนี้จะกลายเป็นยักษ์ใหญ่ด้านเซมิคอนดักเตอร์ที่มูลค่าพุ่งทะยานจนตลาดหุ้นโลกต้องสั่นสะเทือน หากเขายึดได้ตอนนี้ เขาไม่ได้แค่มีเงิน แต่เขามีฐานที่มั่น “เตรียมเอกสารเข้าควบรวมกิจการแบบไม่เป็นมิตร (Hostile Takeover) ซื้อหุ้นสะสมในตลาดผ่านนอมินีให้ได้ 15% ก่อนที่จะปิดตลาดวันศุกร์นี้” ธันวาสั่งการด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เด็ดขาด “นั่นหมายถึงเราต้องใช้เงินสดหมุนเวียนเกือบทั้งหมดที่มี... ธันวาครับ ถ้าเกิดการเทขายผิดปกติ ศรุตอาจจะไหวตัวทัน” ลินินเตือนด้วยความกังวล “ให้เขาไหวตัวสิ” ธันวาหมุนตัวกลับมา สบตาหญิงสาวด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความมั่นใจที่น่าขนลุก “ยิ่งเขาพยายามเข้ามาขัดขวาง ยิ่งทำให้เขาใช้เงินสดสำรองของบริษัทเขาเองหมดไปกับสงครามที่เขาก็ไม่รู้ว่าจริงๆ แล้วเราต้องการอะไรกันแน่ ลินิน... นี่คือกลยุทธ์ล่อเหยื่อเข้าสู่กับดักหนู” ในขณะที่ทั้งสองกำลังจมอยู่กับแผนการ เสียงเคาะประตูห้องทำงานก็ดังขึ้นอย่างกระชั้นชิด บรรยากาศที่กำลังตึงเครียดกลับทวีความกดดันขึ้นไปอีกระดับ ธันวาพยักหน้าให้ลินินเก็บเอกสารสำคัญทั้งหมดลงในลิ้นชักนิรภัย ก่อนที่เขาจะอนุญาตให้คนนอกเข้ามา ประตูปรากฏร่างของชายในชุดสูทสีเทาเข้ม แววตาของเขาดูซ่อนเร้นความลับบางอย่างไว้ภายใต้กรอบแว่นราคาแพง เขาคือมือขวาที่ธันวาเคยไว้ใจที่สุดในอดีตชาติ ก่อนที่มันจะกลายเป็นคนแรกที่จ่อปืนใส่หัวใจของเขาในวันที่เขาล้มละลาย “คุณธันวาครับ... มีคนส่งข้อความถึงคุณ” ชายคนนั้นกล่าวพลางยื่นซองจดหมายสีดำสนิทที่ไม่มีชื่อผู้ส่งมาให้ ธันวารับซองนั้นมาด้วยมือที่สั่นน้อยๆ—ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เพราะเขารู้จักกระดาษชนิดนี้ดี มันคือกระดาษที่ใช้ในวงการลับเฉพาะกลุ่มคนที่มีอำนาจเหนือตลาดหุ้นโลก เขาฉีกซองออกช้าๆ ลินินก้าวเข้ามาใกล้ด้วยความอยากรู้อยากเห็น แต่เมื่อเห็นเนื้อหาข้างใน ทั้งห้องก็ตกอยู่ในความเงียบงัน ในจดหมายมีเพียงข้อความสั้นๆ ที่เขียนด้วยลายมือตัวบรรจง: *‘การย้อนเวลากลับมาแก้ไขอดีต ไม่ได้ทำให้คุณเป็นผู้ชนะเสมอไป ธันวา... เพราะคนที่รออยู่ข้างหน้า อาจจะเคยไปถึงจุดนั้นก่อนคุณแล้ว’* เลือดในกายของธันวาเย็นเฉียบลงฉับพลัน เขาหันไปมองหน้าชายในชุดสูทที่ยืนรอคำสั่งอยู่ ชายคนนั้นยกยิ้มขึ้นที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ธันวาไม่เคยเห็นมาก่อน รอยยิ้มที่มีความมั่นใจและเย้ยหยันราวกับจะบอกว่า ‘ฉันรู้จักคุณดีกว่าที่คุณรู้จักตัวเอง’ ก่อนที่ธันวาจะทันได้เอ่ยปากถาม ความผิดปกติก็เกิดขึ้นกับระบบคอมพิวเตอร์ในห้องทำงาน หน้าจอเทรดดิ้งทั้งหมดดับลงพร้อมกัน ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน และกราฟหุ้นทุกตัวที่เขาถือครองอยู่ก็ดิ่งพสุธาลงเหมือนใบไม้ร่วงหล่นลงสู่เหว “ดูเหมือนว่า ‘เงินทุนไร้ขีดจำกัด’ ของคุณ จะกลายเป็นขยะไร้ค่าในพริบตานะครับ” ชายคนนั้นกล่าวเสียงเย็น ก่อนจะหันหลังเดินออกจากห้องไป ทิ้งไว้เพียงความมืดมิดที่เริ่มคืบคลานเข้ามาปกคลุมไปทั่วห้อง... พร้อมกับความจริงที่ว่า เขากำลังไม่ได้สู้กับศรุตเพียงคนเดียว แต่มันมี 'ใครบางคน' ที่กำลังรอเขาอยู่ในอนาคตที่บิดเบี้ยวนี้ สงครามเพิ่งเริ่มต้นขึ้นจริงๆ ครับ เซียนหุ้นย้อนเวลา