ความรักที่ก่อตัวท่ามกลางความแค้น

“ถ้าคุณยังมองศรุตเป็นแค่เพื่อนร่วมธุรกิจที่พลาดพลั้ง คุณก็เตรียมตัวเป็นศพรายต่อไปในตลาดนี้ได้เลยครับ ลินิน” เสียงของผมดังก้องในห้องทำงานที่เงียบสงัด กราฟราคาหุ้นบริษัท Tech-Advance บนจอภาพสามจอนั้นกำลังเต้นเร่าเหมือนจังหวะหัวใจที่ผิดปกติ แสงไฟสลัวจากหน้าจอสะท้อนนัยน์ตาของลินินที่จ้องมองผมไม่กะพริบ เธอไม่ได้มีท่าทีหวาดกลัว กลับกัน... เธอยิ่งขยับเข้ามาใกล้จนผมได้กลิ่นน้ำหอมจางๆ ที่ผสมกับกลิ่นไอของกระดาษเอกสารทางการเงิน “แล้วคุณล่ะ ธันวา...” ลินินเอ่ยพลางวางแก้ววิสกี้ลงบนโต๊ะไม้โอ๊กเสียงดัง ‘กริ๊ก’ เบาๆ แต่บาดลึกไปถึงความรู้สึก “คุณกำลังมองฉันเป็นแค่ ‘พันธมิตร’ ที่จะใช้เป็นเครื่องมือไต่เต้าไปสู่จุดสูงสุด หรือคุณเริ่มลืมไปแล้วว่ากำแพงที่สร้างขึ้นมาเพื่อป้องกันความแค้นน่ะ มันกำลังทำให้คุณมองไม่เห็นคนที่ยืนอยู่ข้างๆ กันแน่” ผมชะงักมือที่กำลังพิมพ์คำสั่งซื้อล่วงหน้า จังหวะการหายใจของผมสะดุดไปครู่หนึ่ง คำพูดของเธอตรงเกินไป... ตรงจนน่าอึดอัด ในโลกที่ทุกคนต่างสวมหน้ากากเข้าหากันเพื่อผลประโยชน์ ลินินคือความผิดพลาดเพียงอย่างเดียวที่ผมยอมให้เกิดขึ้นในแผนการแก้แค้นที่วางไว้ละเอียดลออ ผมหันไปเผชิญหน้ากับเธอ ระยะห่างระหว่างเราเหลือเพียงไม่กี่นิ้ว ผมเห็นแววตาสั่นไหวที่พยายามซ่อนความอ่อนแอภายใต้มาดนักวิเคราะห์ผู้เยือกเย็น “ผมสูญเสียทุกอย่างไปเพราะความไว้ใจ คนที่ผมเคยเรียกว่าพี่ชายผลักผมลงเหวด้วยมือของเขาเอง” ผมกระซิบ เสียงของผมแหบพร่า “โลกนี้ไม่มีที่ว่างให้ความรักที่งอกงามบนซากปรักหักพังหรอกครับ” “แต่มันมีที่ว่างให้ความจริงนะ” ลินินยื่นมือมาแตะที่ข้อมือผม นิ้วเรียวของเธอเย็นเฉียบ แต่สัมผัสนั้นกลับแผ่ซ่านความร้อนไปทั่วร่างผม “ความแค้นของคุณมันทำให้คุณมองเห็นแต่ตัวเลข แต่คุณมองไม่เห็นความสุขที่ควรจะได้... คุณกำลังทำลายตัวเองโดยคิดว่านั่นคือการทวงคืนความยุติธรรม” ผมไม่ได้ถอยหนี กลับกัน... ผมโน้มตัวเข้าไปหาเธอจนลมหายใจของเราประสานกัน นี่ไม่ใช่ความหวั่นไหวชั่ววูบ แต่เป็นแรงดึงดูดของคนที่ต่างต้องแบกรับภาระหนักอึ้งไว้บนบ่าท่ามกลางสมรภูมิการเงิน ลินินไม่ใช่แค่ผู้ช่วย เธอคือกระจกเงาที่สะท้อนให้เห็นว่าตัวผมในอีกด้านหนึ่งที่ไม่ได้ถูกความแค้นกัดกินนั้นเป็นอย่างไร ในวินาทีนั้น สงครามระหว่างศรุต หรือหุ้นที่กำลังผันผวนกลายเป็นเรื่องไกลตัว เราจูบกันท่ามกลางแสงไฟจากหน้าจอที่เปลี่ยนสีไปมาตามตัวเลขกำไรขาดทุน มันเป็นจูบที่โหยหาและเต็มไปด้วยความเจ็บปวด เหมือนกับว่าเราต่างพยายามจะเติมเต็มช่องว่างที่พังทลายในอดีตของกันและกัน “ธันวา...” เธอเรียกชื่อผมในจังหวะที่ห่างออกไปเพียงเล็กน้อย “ถ้าพรุ่งนี้ตลาดถล่มลงมาจริงๆ... คุณจะยังเป็นธันวาคนเดิมที่ฉันรู้จักไหม” ผมมองเข้าไปในดวงตาของเธอ สัมผัสถึงความอบอุ่นที่ผมพยายามปฏิเสธมาตลอด “ถ้าตลาดจะถล่ม ผมจะดึงคุณออกมาจากจุดนั้นก่อนใครเพื่อนครับ” เราอยู่ด้วยกันท่ามกลางความเงียบที่อบอวลด้วยความรู้สึกที่เกินจะนิยาม ผมพบว่าการได้ครอบครองความสำเร็จในตลาดหุ้นนั้นเทียบไม่ได้เลยกับความรู้สึกในเสี้ยววินาทีนี้... แต่ความสุขที่หอมหวานมักมาพร้อมกับคำเตือนที่โหดร้ายเสมอ เสียงสัญญาณแจ้งเตือนจากมือถือที่วางอยู่บนโต๊ะดังขึ้น ทำลายบรรยากาศอันเปราะบางลงโดยสิ้นเชิง ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ข้อความสั้นๆ จากเบอร์แปลกหน้าที่ผมเฝ้ารอมานานปรากฏขึ้นบนหน้าจอ *‘ของขวัญชิ้นที่สองกำลังจะเริ่มขึ้น ธันวา... นายลืมไปแล้วหรือเปล่าว่าคืนนี้มีนัดกับศพในอดีตที่นายพยายามฝังไปแล้ว’* ผมหน้าถอดสี มือที่กุมมือลินินอยู่เย็นเฉียบในทันที ผมรีบเปิดโปรแกรมติดตามบัญชีลับของศรุตที่ผมแอบเจาะระบบไว้ แต่สิ่งที่ปรากฏบนหน้าจอทำเอาผมแทบหยุดหายใจ บัญชีของลินิน... บัญชีที่เธอใช้เก็บเงินส่วนตัวสำหรับกองทุนของเรา กำลังถูกโอนออกไปยังบัญชีปลายทางในต่างประเทศด้วยจำนวนเงินมหาศาล ซึ่งเป็นตัวเลขเดียวกับที่ผมใช้ในการปั่นราคาหุ้นตัวหลักของผม ลินินมองตามสายตาผมแล้วใบหน้าเธอก็เปลี่ยนจากความอ่อนหวานกลายเป็นความตื่นตระหนกที่แฝงไปด้วยความสับสน “ธันวา... ฉันไม่ได้ทำ... ฉันไม่ได้เป็นคนโอน!” ในตอนนั้นเอง เสียงเคาะประตูห้องทำงานก็ดังขึ้น สามครั้งสั้นๆ และหนักแน่น ประตูเปิดออกเผยให้เห็นร่างของชายคนหนึ่งที่ผมไม่อยากเจอที่สุดในตอนนี้ เขาสวมสูทราคาแพง ใบหน้าเปื้อนยิ้มที่เป็นเอกลักษณ์ แต่แววตานั้นกลับไร้ความรู้สึกอย่างสิ้นเชิง “สวัสดีครับธันวา... ลินินด้วยนะ” ศรุตเดินเข้ามาในห้องราวกับเป็นเจ้าของสถานที่ “หวังว่าผมคงไม่มาขัดจังหวะช่วงเวลาสำคัญของคุณสองคนนะ แต่ดูเหมือนว่า... หุ้นในมือคุณจะกลายเป็นขยะไปเรียบร้อยแล้วล่ะ” เขาวางแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะ “อ้อ... และดูเหมือนแฟนสาวที่แสนฉลาดของคุณ จะกลายเป็นคนสำคัญในการ ‘โกง’ ครั้งใหญ่ที่กำลังจะทำให้คุณต้องเข้าคุกแทนผมนะครับ” ความจริงที่ว่าผมถูกล้อมด้วยกับดักที่มองไม่เห็นนั้นเริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ หรือว่าที่ผ่านมา ทั้งหมดนี้คือละครที่ลินินเล่นกับผมมาโดยตลอด? ผมหันไปมองลินินที่กำลังร้องไห้ด้วยความตกใจ สลับกับศรุตที่ยืนมองเราด้วยสายตาของผู้ชนะ สงครามการเงินที่ผมเตรียมตัวมาอย่างดี กำลังจะจบลงด้วยความพินาศของผมเอง... หรือว่านี่คือจุดเริ่มของเกมที่ศรุตเพิ่งจะเริ่มเล่นกันแน่ครับ? ขอบคุณที่ร่วมเดินทางผ่านความสับสนและเข้มข้นไปกับผมนะครับ เซียนหุ้นย้อนเวลา