แผนซ้อนแผน

“คุณธีร์คะ... เอกสารฉบับนี้ไม่ได้บอกว่าคุณกำลัง 'โอนย้าย' แต่มันกำลังบอกว่าคุณกำลัง 'ขายทอดตลาด' บริษัทในเครือให้กับคนตายไปแล้ว... ช่วยอธิบายให้ผู้ถือหุ้นในห้องนี้ฟังหน่อยได้ไหมคะ ว่าทำไมรายชื่อผู้รับผลประโยชน์ถึงเป็นชื่อของคนที่เสียชีวิตในอุบัติเหตุเมื่อสิบปีก่อน” เสียงของรินรดาดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันที่กดทับห้องประชุมใหญ่ราวกับสุญญากาศ เธอไม่ได้ตะโกน ทว่าน้ำเสียงเรียบเรื่อยที่เปี่ยมไปด้วยความเยือกเย็นกลับบาดลึกเข้าไปในความรู้สึกของทุกคนในห้อง ธีร์ที่กำลังจะขยับปากพูดถึงแผนงานในอนาคตชะงักกึก สีหน้าของเขาที่เคยฉาบไว้ด้วยรอยยิ้มจอมปลอมเริ่มบิดเบี้ยวทันทีที่เห็นเอกสารที่ถูกโปรเจกเตอร์ฉายขึ้นบนจอภาพขนาดใหญ่เบื้องหลัง เขากวาดสายตามองไปรอบห้อง เห็นสายตาหวาดระแวงและตั้งคำถามจากผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่เริ่มกระซิบกระซาบกันด้วยความตื่นตระหนก มือหนาของธีร์กำแฟ้มเอกสารแน่นจนสันกระดาษยับย่น “ริน... คุณกำลังทำบ้าอะไร” ธีร์เค้นเสียงลอดไรฟัน ดวงตาที่เคยมีประกายความรักในอดีตบัดนี้เต็มไปด้วยความเกลียดชังที่พยายามจะฉีกทึ้งเธอให้เป็นชิ้นๆ “นี่มันเป็นการใส่ร้ายป้ายสี ผมมีสิทธิ์ที่จะฟ้องร้องคุณได้นะ” “ใส่ร้ายหรือคะ?” รินรดาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาของเธอว่างเปล่าแต่ทว่าคมกริบ เธอสาวเท้าเดินไปหยุดอยู่กลางห้องประชุม ไม่แยแสต่อแรงกดดันจากชายผู้ที่ครั้งหนึ่งเธอเคยเรียกเขาว่าคนรัก “ถ้ามันเป็นการใส่ร้าย ทำไมลายเซ็นในเอกสารโอนหุ้นถึงเป็นลายเซ็นเดียวกับที่ใช้ในธุรกรรมฟอกเงินที่กรมสอบสวนคดีพิเศษกำลังจับตามองอยู่ล่ะคะ และที่น่าแปลกกว่านั้น... คนที่ถือบัญชีลับนี้อยู่ คือคนที่ยืนอยู่ข้างหลังคุณมาตลอด... ในนามของ 'ผู้ตาย' ที่ชื่อว่า คุณอนันต์” ห้องทั้งห้องเงียบกริบจนได้ยินเสียงแอร์ทำงาน ธีร์ตัวแข็งทื่อ ชื่อที่เธอเอ่ยออกมาเปรียบเสมือนกุญแจที่ปลดล็อกความลับอันโสโครกทั้งหมดของเขา ความจริงที่เขายอมขายวิญญาณเพื่อทำลายรินรดาพังทลายลงในพริบตา “คุณรู้ได้ยังไง...” ธีร์พึมพำ น้ำเสียงที่เคยหนักแน่นสั่นเครืออย่างห้ามไม่อยู่ “ความทรงจำที่เจ็บปวดสอนให้ฉันรู้ว่า ใครบ้างที่สมควรจะอยู่และใครที่ควรจะจมหายไปกับเงามืด” รินรดาขยับยิ้มที่มุมปาก ทว่าดวงตากลับเย็นเยียบยิ่งกว่าน้ำแข็ง “คุณคิดว่าคุณเป็นคนชักใยอยู่หลังม่านมาตลอดใช่ไหมคะธีร์? แต่คุณลืมไปหรือเปล่าว่า... คนที่ถือสายเชิดหุ่นจริงๆ คือใคร” อคินที่ยืนพิงผนังอยู่มุมห้องขยับแว่นสายตาเพียงเล็กน้อย ก่อนจะส่งสัญญาณให้ผู้ช่วยที่แฝงตัวอยู่กับฝ่ายกฎหมายของบริษัทหยิบแท็บเล็ตขึ้นมาโชว์ภาพบันทึกการสนทนาและหลักฐานการโอนเงินที่เชื่อมโยงถึงตัวธีร์โดยตรง หลักฐานที่รินรดาและอคินร่วมกันขุดคุ้ยมาตลอดสามเดือนที่ผ่านมา “ธีร์คะ การแก้แค้นมันเปรียบเสมือนการขุดหลุมฝังศพสองหลุม... หนึ่งหลุมให้ศัตรู และอีกหนึ่งหลุมให้ตัวเอง” รินรดาพูดต่อ น้ำเสียงของเธอยังคงนิ่งสนิท “วันนี้ฉันไม่ได้มาเพื่อแย่งชิงตำแหน่งประธานจากคุณ แต่ฉันมาเพื่อส่งคืนสิ่งที่ควรจะเป็นของคุณ... นั่นคือบทเรียนที่จะทำให้คุณไม่มีวันกลับมาทำร้ายใครได้อีก” ธีร์ถอยหลังกรูดไปจนชนกับเก้าอี้ตัวใหญ่ ใบหน้าของเขาซีดเผือดเหมือนคนไร้วิญญาณ สายตาของผู้ถือหุ้นทุกคนพุ่งเป้ามาที่เขาเหมือนอาวุธนับสิบกระบอก ในขณะที่ความพ่ายแพ้กำลังกัดกินความมั่นใจที่เขาเคยสร้างมาทั้งชีวิต ทว่าในจังหวะที่สถานการณ์กำลังถึงจุดแตกหักที่สุด เสียงประตูด้านหลังห้องประชุมก็เปิดออกอย่างแรง! ร่างของชายวัยกลางคนในชุดสูทสีเข้มก้าวเข้ามาด้วยท่าทีสงบนิ่ง ท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคนในห้อง รินรดาเบิกตากว้างเมื่อเห็นใบหน้าที่เธอจำได้ดีว่าคนคนนี้ควรจะตายไปพร้อมกับครอบครัวของเธอเมื่อสิบปีก่อน “ผมว่าการเจรจานี้ต้องยุติลงแค่นี้ครับ... คุณรินรดา” ชายคนนั้นพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงด้วยอำนาจที่ทำให้บรรยากาศในห้องเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง “เพราะหุ้นทั้งหมดที่อยู่ในมือคุณธีร์ จริงๆ แล้วมันเป็นของผมมาตั้งแต่ต้น... และผมไม่คิดจะโอนมันให้ใครทั้งนั้น” ความหวังที่รินรดาสร้างขึ้นมาพังทลายลงในวินาทีที่ความจริงอันน่าสยดสยองถูกเปิดเผยออกมาจากปากของคนที่เป็นเพียง 'เงา' ในอดีต ดาวตกคืนคริสต์มาสขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามเดินทางผ่านเงาไม้นี้มาด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ