ญาติจอมปลอมขุดหลุมฝังตัวเอง

"พูดออกมาอีกทีส้า... ว่าใครคือสายลับที่พวกมันส่งมากวาดล้างฉัน?" น้ำเสียงของหลินฟางราบเรียบราวกับผิวน้ำในยามไร้ลม แต่กลับแฝงไอความเย็นยะเยือกที่ทำให้ผู้กองหนุ่มอย่างจางห่าวถึงกับต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ในมือเรียวบางของเธอบัดนี้ไม่ได้ถือกระทะเหล็กหรือตะหลิวคู่ใจเหมือนยามทำอาหาร แต่กลับเป็นปืนพกกระบอกสั้นที่ถูกถอดประกอบและทำความสะอาดจนขึ้นเงาวับ—ทักษะที่เธอแอบเรียนรู้และฝึกฝนอย่างเงียบเชียบจากมิติลับในยามวิกาล วิทยุสนามส่งเสียงซ่าแตกพร่าผสมผสานกับเสียงลมหนาวที่พัดกระโชกผ่านชายแดนทางเหนือ รายงานสถานการณ์จากหน่วยลาดตระเวนทำให้บรรยากาศภายในห้องครัวที่ควรจะหอมกรุ่นไปด้วยกลิ่นอายของเนื้อตุ๋นยาจีน กลับตึงเครียดเสียจนแทบจะใช้มีดตัดอากาศได้ จางห่าวสาวเท้ายาวๆ เข้ามาประชิดร่างบางของภรรยา มือหนาหยาบกร้านจากการจับอาวุธมาทั้งชีวิตเอื้อมไปกุมมือที่ถือชิ้นส่วนปืนของเธอไว้แผ่วเบา ดวงตาคมกริบฉายแววห่วงใยจนแทบจะกลายเป็นความคลั่งไคล้ "ฟางฟาง... ใจเย็นก่อนครับ ข่าวกรองเพิ่งรายงานเข้ามาสดๆ ร้อนๆ เป้าหมายที่พวกมันต้องการตัว ไม่ใช่แค่ทหารระดับสูง แต่เป็น 'แผนผังคลังสินค้าและเส้นทางกระจายเสบียง' ที่เธอเป็นคนออกแบบเพื่อพัฒนาเศรษฐกิจของหมู่บ้านต่างหาก" หลินฟางเลิกคิ้วเรียวขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มเยาะหยันผุดขึ้นที่มุมปากอย่างรวดเร็วราวกับนักลงทุนที่กำลังมองเห็นเม่ากำลังเดินเข้ากองไฟ "หึ... ช่างบังเอิญเสียจริง แผนผังพวกนั้นถูกเก็บไว้ในลิ้นชักลับที่มีเพียงฉันและคนที่ 'ไว้ใจได้' เท่านั้นที่รู้ตำแหน่ง..." เธอนิ่งงันไปชั่วพริบตา ก่อนที่ดวงตาคู่สวยจะเปล่งประกายวาวโรจน์ด้วยความกระจ่างแจ้ง "...และคนที่รู้ว่าฉันเก็บเอกสารสำคัญชิ้นนั้นไว้ที่ไหน โดยพยายามมาป้วนเปี้ยนแถวห้องทำงานของฉันเมื่อวานนี้ ก็มีอยู่แค่ครอบครัวของลุงรองจอมหน้าเลือดคนนั้นไม่ใช่หรือไงครับ... เอ๊ย ไม่ใช่ ป้าสะใภ้ใหญ่กับลูกชายตัวแสบที่เพิ่งแอบย่องเข้ามาขโมยใบเสร็จการค้าเมื่อไม่กี่วันก่อน!" คำพูดของหลินฟางทำให้จางห่าวขบกรามแน่นจนสันนูนขึ้นมา ความโกรธเกรี้ยวพุ่งพล่านจนแผ่รังสีสังหารออกมาโดยไม่รู้ตัว สำหรับเขาแล้ว ใครก็ตามที่กล้าแตะต้องหลินฟาง มันผู้นั้นย่อมไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะหายใจอยู่บนผืนแผ่นดินนี้ "ผมจะส่งคนไปล้อมบ้านหลังนั้นเดี๋ยวนี้..." จางห่าวเอ่ยเสียงต่ำลอดไรฟัน "ช้าก่อนครับสามี..." หลินฟางยกมือขึ้นแตะริมฝีปากของสามีเบาๆ ดวงตาคู่นั้นพราวระยับด้วยแผนการร้ายกาจที่ถูกวางไว้เรียบร้อยแล้ว "การใช้กำลังทหารบุกเข้าไปโต้งๆ มันง่ายเกินไปสำหรับคนพวกนั้น ไหนๆ พวกมันก็อุตส่าห์ลงทุนเป็น 'สายลับจำเป็น' ให้ฝ่ายตรงข้ามเพื่อแลกกับเงินสินบนก้อนโต... เราก็ควรจะเปิดเวทีให้พวกมัน 'แสดงละครฉากใหญ่' ให้ชาวบ้านทั้งหมู่บ้านได้ชมกันจะดีกว่าไหมครับ?" รอยยิ้มของหลินฟางในยามนี้ แม้จะงดงามหยาดเยิ้มเพียงใด แต่กลับทำให้จางห่าวรู้สึกว่าภรรยาของตนช่างน่ากลัว... และน่าหลงใหลจนถอนตัวไม่ขึ้นเสียเหลือเกิน ยามบ่ายของวันเดียวกัน ข่าวลือสะพัดแพร่กระจายไปทั่วหมู่บ้านอย่างรวดเร็วยิ่งกว่าไฟลามทุ่ง *“เฮ้ย! ได้ยินข่าวอะไรหรือยัง? หลินฟางภรรยาของผู้กองจางน่ะ แท้จริงแล้วเป็นสายลับที่แฝงตัวมาขโมยความลับทางทหารเพื่อส่งให้ศัตรูนะเว้ย!”* *“จริงเหรอเนี่ย? ฉันเห็นตระกูลฝ่ายสามีของเธอ—ป้าสะใภ้เฉินกับลูกชาย เดินถือเอกสารลับปึกใหญ่ไปแจ้งกับทางการเมื่อครู่นี้เอง บอกว่าจับคาหนังคาเขาในห้องเก็บของบ้านนั้นเลยนะ!”* เสียงซุบซิบนินทาของชาวบ้านดังระงมไปทั่วบริเวณลานกลางหมู่บ้าน ฝุ่นตลบคลุ้งจากการก้าวเท้าเดินอย่างเร่งรีบของกลุ่มคนนับสิบที่ถูกปลุกปั่นโดยคำบอกเล่าของป้าสะใภ้เฉิน ผู้ซึ่งตอนนี้กำลังยืนกอดอกเชิดหน้าชูตาอยู่หน้าบ้านพักของหลินฟาง ราวกับตนเองเป็นฮีโร่ผู้กอบกู้ประเทศชาติ "เปิดประตูเดี๋ยวนี้! นังตัวดี!" ป้าสะใภ้เฉินทุบประตูไม้เสียงดังสนั่น ใบหน้าอวบอูมบิดเบี้ยวด้วยความสะใจและความโลภที่ฉาบอยู่เต็มเปี่ยม "คิดไม่ถึงเลยนะว่าหล่อนจะกล้าทำตัวเป็นไส้ศึกขายชาติ! เอกสารลับปึกนี้ที่ฉันกับลูกชายช่วยกันค้นเจอในห้องนอนของหล่อน คือหลักฐานมัดตัวชั้นดี!" ข้างกายของนางคือลูกชายหัวแก้วหัวแหวนที่กำลังถือแฟ้มกระดาษเก่าๆ ที่แอบขโมยมาจากโต๊ะทำงานของหลินฟางเมื่อคืน โดยไม่รู้เลยว่าเอกสารในนั้นไม่ใช่ความลับทางทหารแม้แต่น้อย แต่เป็น... บัญชีรายชื่อลูกหนี้เงินกู้นอกระบบและสูตรทำปุ๋ยอินทรีย์ขั้นสูงที่หลินฟางจดบันทึกไว้เล่นๆ เท่านั้น! ปึ้ง! ประตูไม้ถูกกระชากเปิดออกอย่างแรงด้วยฝีมือของหลินฟาง ร่างบางก้าวออกมาด้วยท่าทางสง่างาม ใบหน้าไร้ซึ่งความตื่นตระหนก มีเพียงรอยยิ้มเย้ยหยันที่ประดับอยู่บนมุมปากอย่างเยือกเย็น "อ้าว... ป้าสะใภ้ใหญ่ ขยันขันแข็งเสียจริงนะครับ ถึงขนาดลงทุนวิ่งวุ่นแต่เช้าเพื่อหาหลักฐานมา 'ยัดเยียด' ให้ฉันเป็นสายลับเลยหรือ?" หลินฟางเอ่ยด้วยน้ำเสียงกังวานใสที่ดังไปถึงหูชาวบ้านทุกคนที่มารุมล้อมดูเหตุการณ์ ป้าสะใภ้เฉินสะดุ้งโหย่งเล็กน้อยเมื่อเจอสายตานิ่งสนิทของหลินฟาง แต่พอนึกถึงเงินรางวัลมหาศาลที่สายลับอีกฝ่ายสัญญาว่าจะให้หากจัดการเรื่องนี้สำเร็จ นางก็กลับมาเชิดหน้าสู้ทันที "ฮึ! ยังจะมีหน้ามาปากแข็งอีกเรอะ! หลักฐานคาตาขนาดนี้ ชาวบ้านทั้งหมู่บ้านเป็นพยานได้นะว่าหล่อนซุกซ่อนเอกสารลับของกองทัพไว้ในบ้าน!" "เอกสารลับงั้นเหรอครับ?" หลินฟางหัวנסในลำคอเบาๆ "ไหน เอามาให้ฉันดูหน่อยสิว่ามันคือเอกสารอะไรกันแน่ ถึงทำให้ป้าตื่นเต้นจนเนื้อตัวสั่นเทาขนาดนี้" ลูกชายของป้าสะใภ้รีบชูแฟ้มในมือขึ้นทันทีด้วยความอวดดี "นี่ไง! บันทึกยุทธศาสตร์ลับสุดยอด! ฉันเห็นกับตาว่าแกแอบเขียนมันตอนกลางคืน!" หลินฟางรับแฟ้มนั้นมาเปิดดูผ่านๆ ด้วยท่าทางสบายๆ ก่อนจะหัวسออกมาเสียงดังลั่น "ฮ F ฮ่าๆๆ! ยุทธศาสตร์ลับสุดยอดบ้าบออะไรกันนี่! ป้าสะใภ้... นี่มันคือ 'บันทึกสูตรการหมักปุ๋ยคอกและบัญชีรายจ่ายค่าซื้อหมูสามชั้นประจำเดือน' ต่างหากเล่า!" สิ้นคำพูดนั้น ฝูงชนที่ยืนล้อมอยู่รอบๆ ต่างส่งเสียงฮือฮากระซิบกระซาบกันทันที หลายคนกลั้นหัวเราะไม่อยู่เมื่อเห็นหน้าของป้าสะใภ้เฉินที่เปลี่ยนจากสีแดงก่ำเป็นสีเขียวคล้ำในพริบตา "มะ... ไม่จริง! นังนี่ต้องสับเปลี่ยนเอกสารแน่ๆ!" ป้าสะใภ้แผดเสียงกรีดร้องด้วยความตกใจ รีบแย่งแฟ้มในมือหลินฟางมาเปิดดูด้วยความร้อนรน แต่ไม่ว่าจะพลิกดูอย่างไร มันก็มีแต่ตัวเลขราคาหมูและวิธีผสมมูลสัตว์จริงๆ ไม่มีเรื่องทหารแม้แต่น้อย! "พอได้แล้วครับ!" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจดังขึ้นแหวกฝูงชนเข้ามา ร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบทหารยศนายพันของร้อยเอกจางห่าวปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับทหารอารักขาอีกหลายนาย ใบหน้าคมคายนั้นถมึงทึงและเย็นชาจนน่ากลัว ดวงตาดั่งพญาอินทรีวาวโรจน์กวาดมองป้าสะใภ้และลูกชายด้วยรังสีสังหารที่แทบจะแช่แข็งคนให้ตายทั้งเป็น "ผู้... ผู้กองจาง!" ป้าสะใภ้เฉินหน้าซีดเผือดเข่าอ่อนยวบลงไปกองกับพื้นทันที เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มใบหน้า จางห่าวเดินตรงเข้าไปหยุดยืนเคียงข้างหลินฟาง มือหนาโอบเอวบางของภรรยาเข้ามาแนบชิด แสดงความเป็นเจ้าของอย่างชัดเจน ก่อนที่เขาจะหันไปสบตากับทหารลูกน้องที่เดินตามหลังมาพร้อมกับเอกสารอีกชุดหนึ่ง "พวกคุณกล่าวหาภรรยาของผมว่าเป็นสายลับ... แต่ในขณะเดียวกัน เอกสารที่พวกคุณพยายามยัดเยียดความผิดให้เธอนั้น แท้จริงแล้วเป็นของปลอมที่ถูกจัดฉากขึ้นมา..." จางห่าวเว้นจังหวะเล็กน้อย ก่อนจะโยนซองเอกสารสีน้ำตาลอีกซองลงแทบเท้าของป้าสะใภ้เฉินอย่างไม่ใยดี "...แต่เอกสารตัวจริงที่หล่นร่วงออกมาจากกระเป๋าของลูกชายคุณ ในขณะที่พวกมันกำลังแอบส่งมอบข้อมูล 'พิกัดบ้านพักนายทหาร' ให้กับสายลับฝ่ายตรงข้ามที่ซ่อนตัวอยู่หลังหมู่บ้านเมื่อคืนนี้... มันคือหลักฐานมัดตัวพวกคุณสองแม่ลูกต่างหากล่ะครับ!" ตูม! ราวกับมีสายฟ้าฟาดผ่ากลางวันแสกๆ ชาวบ้านต่างถอยกรูดออกจากตัวป้าสะใภ้เฉินทันทีด้วยความตื่นกลัวและรังเกียจ ป้าสะใภ้เฉินหน้าตาตื่นลาน น้ำตาไหลพรากด้วยความหวาดกลัว นางคลานเข้าไปกอดขาจางห่าวแต่ถูกทหารดึงตัวออกไปเสียก่อน "มะ... ไม่จริงนะ! พวกเราถูกใส่ร้าย! เป็นนังหลินฟางต่างหากที่..." "เงียบปากซะ!" จางห่าวคำรามเสียงต่ำจนพื้นดินแทบสะเทือน "การสมคบคิดกับสายลับต่างชาติ โทษสูงสุดคืออะไร พวกคุณคงรู้ดีอยู่แก่ใจ... ควบคุมตัวสองแม่ลูกนี้ไปสอบสวนที่ค่ายทหารเดี๋ยวนี้!" ทหารสองนายกรูเข้าไปหิ้วปีกสองแม่ลูกที่กำลังส่งเสียงกรีดร้องโวยวายด้วยความสิ้นหวัง ลากตัวออกไปจากบริเวณนั้นท่ามกลางสายตาสสมน้ำหน้าของชาวบ้านนับร้อย หลินฟางยืนมองภาพนั้นด้วยรอยยิ้มเย็นชา เธอหันหน้าไปมองสามีหนุ่มที่ตอนนี้กำลังหันกลับมามองเธอด้วยสายตาอ่อนโยนและเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ "จัดการได้สวยงามมากครับภรรยาของผม..." จางห่าวโน้มใบหน้าลงมาใกล้กระซิบข้างใบหูของเธอ เสียงทุ้มต่ำนั้นเจือความแหบพร่าและเสน่ห์ที่ทำเอาหัวใจของเซียนหุ้นสาวยุค 80 ถึงกับเต้นรัวไม่เป็นจังหวะ "...แบบนี้ เราคงต้องหาเวลา 'ฉลอง' ความสำเร็จครั้งใหญ่กันสักหน่อยแล้วมั้งครับ?" หลินฟางยิ้มมุมปาก เธอเอื้อมมือไปโอบรอบลำคอแกร่งของสามี พลางกระซิบตอบด้วยน้ำเสียงเย้ายวนไม่แพ้กัน "ถ้าอย่างนั้น... เย็นนี้ฉันจะทำเมนูพิเศษที่คอยดูดซับพลังงานให้คุณโดยเฉพาะ... เป็นซุปไก่ตุ๋นโสมป่าที่เพิ่งขุดได้จาก 'มิติลับ' ของฉัน รับรองว่าคืนนี้คุณจะได้ใช้แรงสมใจอยากแน่นอนครับ... สามี" คำพูดนั้นทำเอาดวงตาคมกริบของจางห่าวลุกโชนไปด้วยประกายไฟแห่งความปรารถนาที่ยากจะดับลง แต่ทว่า— ก่อนที่ชายหนุ่มจะได้เอާމคำหวานใดๆ ตอบกลับ เสียงเคาะประตูกระจกเบาๆ จากด้านหลัง พร้อมกับเงาร่างของสายลับหนุ่มคนสนิทที่วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาด้วยใบหน้าซีดเผือด ก็ทำให้บรรยากาศโรแมนติกพังทลายลงในพริบตา! "ผู้กองครับ! คุณหลิน! แย่แล้วครับ!" เสียงตะโกนหอบหายใจดังแทรกขึ้นมา "สายลับคนที่หลบหนีไปเมื่อเช้า... มันไม่ได้มาคนเดียว แต่มันพา 'กำลังพลกองโจรติดอาวุธ' อีกครึ่งกองร้อยล้อมเทือกเขาด้านหลังหมู่บ้านไว้หมดแล้วครับ! และเป้าหมายที่มันประกาศกร้าวผ่านวิทยุสื่อสาร คือการบุกมา 'ชิงตัว' คุณหลินไปเป็นตัวประกันให้ได้ก่อนฟ้ามืดวันนี้ครับ!" ดวงตาของจางห่าวหรี่แคบลงจนเหลือเพียงนิดเดียว รังสีอำมหิตแผ่ซ่านไปทั่วร่างในเสี้ยววินาที --- **(โปรดติดตามตอนต่อไป)** *ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและฟาดฟันอุปสรรคไปพร้อมกับ "เซียนหุ้นย้อนเวลา" นะครับ*