สินค้านำเข้าจากโลกอนาคต

เสียงทุบโต๊ะไม้สนในห้องรับแขกบ้านตระกูลหลินดังสนั่นหวั่นไหว จนกาน้ำชาเคลือบกระเบื้องสั่นระริก ลี่อิ๋ง ป้าสะใภ้ใหญ่ผู้มีใบหน้าหยักยับราวกับผลมะระตากแห้ง แค่น เสียงหัวเราะเยาะหยันออกมาสุดเสียง ดวงตาตี่เล็กกวาดมองหลินฟางด้วยแววตารังเกียจเดียดฉันท์ ราวกับกำลังมองสุนัขข้างถนนตัวหนึ่ง "หลินฟาง! แกอย่าคิดนะว่าแค่หาเงินมาคืนค่าสินสอดงวดแรกได้ แล้วปีกกล้าขาแข็งจะทำเป็นลืมบุญคุณข้าวแดงแกงแกงที่ตระกูลหลินเลี้ยงดูแกมาจนโต! ของพวกนี้... ถ้าไม่ใช่เพราะแกแอบยักยอกเงินกองกลางไปซื้อมาลับๆ แกจะเอาเงินที่ไหนมาซื้อแป้งสาลีขาวจั๊วะกับน้ำตาลทรายแดงบริสุทธิ์ตั้งครึ่งชั่งเมื่อวานนี้!" ลี่อิ๋งไม่พูดเปล่า นางพุ่งมือเหี่ยวย่นหมายจะคว้าปกเสื้อผ้าฝ้ายเนื้อดีของหลินฟาง ทว่ายังไม่ทันแตะต้องชายเสื้อ ร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบทหารสีเขียวเข้มก็ก้าวเข้ามาขวางกลาง ร้อยเอกจางห่าวแผ่รังสีความเย็นเยียบแผ่ออกมาจากร่างราวกับภูเขาน้ำแข็งขั้วโลก ดวงตาคมกริบราวเหยี่ยวจ้องมองมือคู่กร้านนั้นนิ่งๆ จนป้าสะใภ้ใหญ่ต้องรีบชักมือกลับโดยอัตโนมัติ ใบหน้าเหี่ยวย่นซีดเผือดด้วยความหวาดกลัว "ถ้าไม่อยากให้มือคู่นี้ใช้การไม่ได้อีกต่อไป ก็เชิญเกะกะรบกวนตรงนี้ต่อได้ตามสบายครับ" น้ำเสียงทุบต่ำกังวานของจางห่าวรา1กับคมมีดที่กรีดลงบนกระดาษ แม้จะพูดด้วยถ้อยคำสุภาพเรียบร้อย แต่แววตากลับไร้ซึ่งความปรานีใดๆ ทั้งสิ้น หลินฟางแย้มรอยยิ้มบางเบา นางเอื้อมมือไปแตะแขนสามีเบาๆ เป็นเชิงปราม ก่อนจะก้าวออกมาเผชิญหน้ากับญาติจอมสูบเลือดสูบเนื้อด้วยท่าทีสง่างาม เยือกเย็น และเฉียบคมสมกับอดีตเซียนหุ้นมือหนึ่งผู้เคยพลิกกระดานหุ้นมูลค่าหมื่นล้านมาแล้ว "ป้าใหญ่ครับ พูดจาต้องมีหลักฐานนะครับ เงินที่ฉันซื้อแป้งสาลีกับน้ำตาลทรายเมื่อวาน เป็นเงินที่สามีฉันส่งจดหมายเบิกค่าประจำตำแหน่งจากกองทัพมาให้ต่างหาก หรือป้าใหญ่คิดว่า... กองทัพปลดแอกประชาชนทุจริตเงินเดือนทหาร ถึงได้มีเงินมาซื้อของพวกนี้เข้าบ้าน?" คำพูดประโยคเดียว ทำเอาสีหน้าของลี่อิ๋งเปลี่ยนเป็นสีเขียวคล้ำสลับขาวทันที ในยุคสมัย 1970 เช่นนี้ การกล่าวหาหน่วยงานทหารว่าทุจริตคอรัปชันถือเป็นความผิดร้ายแรงถึงขั้นถูกส่งตัวเข้าค่ายปรับทัศนคติ ลี่อิ๋งอ้าปากพะงาบๆ เหมือนปลาขาดน้ำ ทำได้เพียงถอยหลังกรูดไปหลบหลังลุงใหญ่ที่ยืนหน้าดำคร่ำเครียดอยู่มุมห้อง หลินฟางหันหลังให้คนพวกนั้นอย่างไม่แยแส นางเดินเข้าสู่ห้องครัวด้านหลังบ้าน ซึ่งถูกเนรมิตให้กลายเป็นห้องทดลองลับในการแปรรูปสินค้าจากมิติลับ ทันทีที่ประตูกลอนไม้ถูกลงกลอนอย่างแน่นหนา บรรยากาศรอบตัวก็เปลี่ยนไป มิติลับในห้วงสำนึกของนางส่งเสียงเตือนเบาๆ คลังสินค้าสมัยศตวรรษที่ 21 ที่อัดแน่นไปด้วยเทคโนโลยีและผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปอันล้ำยุคกำลังรอการปลดล็อก หลินฟางกวาดสายตามองชั้นวางสินค้ามหึมา นางตัดสินใจหยิบ "เครื่องทำเส้นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปขนาดพกพาเชิงพาณิชย์" ออกมา พร้อมกับห่อเครื่องเทศสูตรลับเฉพาะจากโลกอนาคตที่ผ่านการสกัดด้วยความเข้มข้นสูงสุด นี่ไม่ใช่แค่การทำอาหารเพื่อประทังชีวิต แต่มันคือ "สินค้านำเข้าจากโลกอนาคต" ที่จะเขย่าตลาดมืดเมืองอุตสาหกรรมแห่งนี้ให้สะเทือนเลื่อนลั่น! หลินฟางหยิบแป้งสาลีเกรดพรีเมียมจากมิติลับ ผสมเข้ากับไข่ไก่สดออร์แกนิกและน้ำแร่บริสุทธิ์ นวดคลุกเคล้าด้วยมือเรียวงามอย่างคล่องแคล่ว กลิ่นหอมละมุนของแป้งสาลีชั้นดีลอยฟุ้งไปทั่วห้องครัว ด้วยทักษะอันเชี่ยวชาญ นางนำแป้งเข้าสู่เครื่องจักรขนาดเล็กที่ซ่อนไว้ใต้โต๊ะไม้ เครื่องจักรทำงานอย่างเงียบเชียบและรวดเร็ว เพียงไม่กี่นาที เส้นบะหมี่สีเหลืองนวล เหนียวนุ่ม ได้สัดส่วนสมบูรณ์แบบนับร้อยก้อนก็ถูกตัดแบ่งและอบแห้งด้วยความร้อนพอเหมาะ พร้อมด้วยซองเครื่องเทศสูตรลับรสชาติจัดจ้านเข้มข้นที่ไร้สารกันบูด ซึ่งหลินฟางตั้งชื่อให้มันอย่างเก๋ไก๋ว่า "บะหมี่มังกรทองสูตรฮ่องกง" "กลิ่นอะไรหอมขนาดนี้..." จางห่าวที่เดินตามเข้ามาเงียบๆ เพื่อช่วยภรรยาเฝ้าระวังความปลอดภัย ยืนนิ่งงันอยู่หน้าประตู ดวงตาคมกริบฉายแววทึ่งระคนคลั่งรักอย่างปิดไม่มิด ภรรยาตัวน้อยของเขาช่างมหัศจรรย์ยิ่งนัก นางมักจะมีสิ่งของแปลกใหม่และวิธีทำมาหากินที่คาดไม่ถึงออกมาให้ประหลาดใจอยู่เสมอ หลินฟางหันกลับมาส่งยิ้มพราวเสน่ห์ให้สามี นางใช้ตะเกียบไม้คีบเส้นบะหมี่ที่ลวกสุกกำลังดีคลุกเคล้ากับน้ำมันงาหอมกรุ่นและผงเครื่องเทศสีแดงเข้ม รสชาติเผ็ดร้อน กลมกล่อม หอมฟุ้งทะลุกรอบหน้าต่างไม้เก่าๆ ลอยออกไปตามสายลมยามบ่าย ปะทะจมูกของชาวบ้านละแวกใกล้เคียงที่เดินผ่านไปมาจนต้องหยุดชะงัก "พี่ห่าว ชิมดูสิครับ ว่ารสชาตินี้พอจะสู้บะหมี่ในภัตตาคารหลวงได้ไหม" หลินฟางคีบเส้นบะหมี่คำโตป้อนถึงปากชายหนุ่ม จางห่าวเคี้ยวช้าๆ ดวงเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย รสชาติเผ็ดร้อน กลมกล่อม เส้นเหนียวนุ่มละมุนลิ้นราวกับละลายในปาก ความเหนื่อยล้าจากการฝึกทหารมาทั้งวันมลายหายไปในพริบตา นี่ไม่ใช่แค่บะหมี่ธรรมดา แต่มันคือความอร่อยระดับเทพที่คนในยุคนี้ไม่มีวันได้ลิ้มลองจากที่ไหนแน่นอน "อร่อยมาก... อร่อยจนพี่ไม่อยากให้ใครได้กินนอกจากผมคนเดียวเลยครับ" จางห่าวพึมพำแววตาหวานเชื่อม หลินฟางหัวเราะคิกคักกับความขี้หวงของสามี "ถ้าเก็บไว้กินคนเดียว เราจะเอาเงินที่ไหนไปซื้อจักรยานให้ฉันล่ะครับ? วันนี้แหละ ฉันจะเอาบะหมี่นี่ไปวางขายที่ตลาดมืด รับรองว่าหมดเกลี้ยงภายในสิบนาทีแน่นอน!" ตกดึกยามวิกาล ภายใต้แสงจันทร์สลัว หลินฟางและจางห่าวลอบเดินทางไปยังมุมอับของตลาดมืดประจำอำเภอ ที่นั่น เต็มไปด้วยพ่อค้าแม่ค้ารายย่อยและนักเก็งกำไรที่กำลังแอบซื้อขายสินค้าควบคุม หลินฟางกางผ้าใบผืนเล็ก วางห่อ "บะหมี่มังกรทอง" ที่บรรจุในกระดาษไขอย่างประณีตสะอาดตาลงบนแผง พร้อมกับป้ายกระดาษเขียนด้วยลายมือตัวบรรจงงดงามว่า: *【บะหมี่นำเข้าเกรดพิเศษจากฮ่องกง - อร่อยล้ำใน 3 นาที สินค้ามีจำนวนจำกัด!】* ในช่วงแรก ผู้คนต่างเดินผ่านไปผ่านมาด้วยความสงสัย บ้างก็มองด้วยสายตากล้าๆ กลัวๆ เนื่องจากราคาที่สูงกว่าบะหมี่ทั่วไปถึงสามเท่า ทว่า เพียงไม่กี่นาทีต่อมา เมื่อหลินฟางเปิดเตาถ่านเล็กๆ ต้มน้ำร้อน แล้วฉีกซองเครื่องเทศปรุงรสกลิ่นหอมฟุ้งตลบอบอวลไปทั่วตรอกมืด กลิ่นหอมยั่วยวนใจนั้นก็ทำงานทันที! พ่อค้าตลาดมืดคนหนึ่งที่ยืนสูบบุหรี่อยู่ใกล้ๆ ถึงกับสำลักควัน รีบเดินดุ่มๆ เข้ามาที่แผงด้วยความหิวโหย "แม่สาวน้อย... บะหมี่นี่ขายยังไง หอมชะมัด! ขอฉันชิมถ้วยหนึ่งก่อน ถ้าอร่อยจริงฉันเหมาหมดนี่เลย!" ลูกค้ากระเป๋าหนักคนแรกเอ่ยปากขึ้นด้วยความตื่นเต้น หลินฟางแย้มยิ้มการค้าอย่างมั่นใจ นางกำลังจะตักบะหมี่ร้อนๆ ส่งให้ลูกค้ารายแรก *ทว่า... ในวินาทีนั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบคู่ก็ดังขึ้นพร้อมกับเสียงตะโกนก้องของหน่วยตรวจการตลาดมืด:* "หยุดอยู่ตรงนั้น! ห้ามเคลื่อนไหว ใครกล้าค้าขายผิดกฎหมาย เตรียมตัวถูกจับเข้าคุกให้หมด!" แสงไฟฉายสาดส่องตรงมาที่แผงสินค้าของหลินฟางอย่างจัง พร้อมกับร่างของบุคคลที่ไม่คาดฝันที่สุด... นายตำรวจตรวจการคนใหม่ผู้ขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยมและเป็น "อดีตคู่หมั้น" ที่หลินฟางเคยหักหน้ามาแล้วอย่างเจ็บแสบ ก้าวออกมาจากความมืดพร้อมรอยยิ้มเย็นยะเยือก! (โปรดติดตามตอนต่อไป) ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและฟาดฟันอุปสรรคไปพร้อมกับ "เซียนหุ้นย้อนเวลา" นะครับ