มิติลับในกำมือ

เสียงท้องร้องโครกคราที่ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน ไม่ได้สร้างความอับอายให้แก่หลินเฟยแม้แต่น้อย ในทางตรงกันข้าม อดีตเซียนหุ้นมือหนึ่งผู้ผ่านสมรภูมิการเงินมาอย่างโชกโชน กลับอาศัยจังหวะชุลมุนนี้เปลี่ยนวิกฤตให้เป็นโอกาสด้วยรอยยิ้มพราย "มองอะไรเล่าคะ... เอ๊ย มองอะไรเล่าคุณ" หลินเฟยเกือบหลุดปากเรียกสรรพนามคุ้นชินยุคศตวรรษที่ 21 ออกไปเสียแล้ว โชคดีที่เธอยั้งปากไว้ได้ทันในเสี้ยววินาที ดวงตากลมโตฉายแววเจ้าเล่ห์พราวระยับ เธอเงยหน้าขึ้นสบตากับนายทหารหนุ่มร่างสูงใหญ่ที่ยืนแข็งทื่อเป็นหินอยู่ตรงหน้า จางเหว่ยขมวดคิ้วมุ่น ใบหน้าคมเข้มที่ผ่านการตากแดดตากลมในสนามฝึกทหารจนผิวเป็นสีแทนเคร่งเครียดขึ้นถนัดตา เขากวาดสายตาคมกริบมองสำรวจภรรยาตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ความสงสัยระคนเป็นห่วงฉายชัดในแววตาคู่นั้น ในฐานะทหารหน่วยรบพิเศษ สัญชาตญาณของเขาย่อมแหลมคมกว่าคนทั่วไป ยิ่งพักหลังมานี้ภรรยาของเขามักมีท่าทีแปลกไปจากเดิม ราวกับไม่ใช่หลินเฟยคนขี้ขลาดและอ่อนแอคนเดิมที่ยอมให้คนในตระกูลสามีโขกสับ "ท้องคุณ... ร้อง" จางเหว่ยเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ กังวานและแหบพร่าเล็กน้อย เขาขยับตัวเข้ามาใกล้โดยไม่รู้ตัว กลิ่นอายความเป็นชายชาตรีผสมผสานกับกลิ่นเหงื่อจางๆ และกลิ่นอายดินปืนโชว์เข้ามาแตะจมูกหลินเฟย "ก็ฉันหิวนี่คะ... เอ๊ย ผมหมายถึง ฉันหิวนี่คะ" หลินเฟยรีบแก้คำพูดแทบไม่ทัน เธอแกล้งทำเป็นบีบมือตัวเองด้วยความน่าสงสาร ขอบตาเริ่มแดงระเรื่ออย่างแนบเนียน สมบทบาทภรรยาผู้ถูกกดขี่ "ตั้งแต่เช้าฉันยังไม่ได้ตกถึงท้องเลยสักนิด แถมข้าวสารในถังก็หมดเกลี้ยงมาสามวันแล้ว ถ้าคุณไม่กลับมาป่านนี้ฉันกับคุณคงต้องต้มน้ำกินประทังชีวิตกันจริงๆ แล้วล่ะค่ะ" ประโยคตัดพ้อที่แฝงความจริงครึ่งหนึ่งนี้ ได้ผลชะเด็ดนัก คิ้วหนาของจางเหว่ยกระตุกวูบ ความรู้สึกผิดพวยพุ่งขึ้นมาจุกอก ทหารหนุ่มผู้ไม่เคยหวั่นเกรงต่อกระสุนปืนในสนามรบ กลับรู้สึกปวดแปล๊บในหัวใจเมื่อได้ยินว่าภรรยาต้องอดอยากปากแห้งอยู่ในบ้านหลังนี้ เงินเดือนทหารของเขาเกือบทั้งหมดถูกส่งกลับไปให้แม่และน้องชายที่บ้านใหญ่ตามธรรมเนียมกตัญญู โดยหลงลืมไปว่าภรรยาที่แต่งเข้ามารับเคราะห์แทนพี่สะใภ้ต้องใช้ชีวิตอยู่อย่างยากลำบากเพียงใด "ผมขอโทษ" จางเหว่ยเอ่ยเสียงเครือ มือหนาหยาบกร้านจากการจับอาวุธยกขึ้นเกาท้ายทอยด้วยความทำอะไรไม่ถูก เขาควานมือลงไปในกระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ตทหาร หยิบห่อกระดาษสีน้ำตาลเก่าๆ ออกมาวางไว้บนโต๊ะไม้เก่าๆ "นี่... เบี้ยเลี้ยงสนามฝึกงวดนี้ ผมแบ่งเก็บไว้ส่วนหนึ่ง เอาไปซื้อแป้งสาลีกับผักเก็บไว้กินเถอะนะ" หลินเฟยมองธนบัตรใบยับยู่ยี่และเหรียญจำนวนไม่มากนักในมือของสามี แววตาของนักเก็งกำไรเกิดประกายคำนวณขึ้นแวบหนึ่ง เงินจำนวนนี้ในยุคปี 1978 แทบจะไม่มีค่าอะไรเลยหากเทียบกับอัตราเงินเฟ้อที่กำลังจะเกิดขึ้นในอนาคตอันใกล้ แต่มันกลับเป็น "เงินก้อนแรก" ที่แลกมาด้วยหยาดเหงื่อและคราบเลือดของชายตรงหน้า 'ผู้ชายคนนี้... ซื่อบื้อเป็นบ้า แต่ก็น่ารักใช้ได้' หลินเฟยคิดในใจ มุมปากยกยิ้มขึ้นอย่างอดไม่ได้ "เก็บไว้เถอะค่ะ" หลินเฟยดันมือของสามีกลับไปอย่างนุ่มนวล แต่หนักแน่น "เงินนี่คุณเก็บไว้ใช้ยามฉุกเฉินเถอะ ส่วนเรื่องปากท้อง... วางใจเถอะค่ะ สามีฉันเก่งขนาดนี้ ฉันที่เป็นภรรยาจะมีอดตายได้อย่างไรกัน" คำพูดหวานหูที่หลุดออกมาจากปากของภรรยา ทำให้จางเหว่ยถึงกับนิ่งค้างไปชั่วขณะ ใบหน้าคมเข้มขึ้นสีแดงจางๆ อย่างหายากยิ่ง ดวงตาคู่คมมองภรรยาด้วยความรู้สึกแปลกประหลาดที่ตีรวนอยู่ในอก ตั้งแต่แต่งงานกันมา หลินเฟยไม่เคยพูดจาเอาอกเอาใจหรือสบตาตรงๆ กับเขาเช่นนี้เลย มีแต่ความหวาดกลัวและหลบเลี่ยง ราวกับเขามีรูปร่างหน้าตาน่ากลัวเหมือนสัตว์ประหลาด "คุณ... พูดจริงหรือ?" จางเหว่ยถามเสียงเบา หูทั้งสองข้างขึ้นสีแดงระเรื่อ "พูดจริงสิคะ งั้นคุณนั่งรอตรงนี้ก่อนนะ ห้ามแอบมองล่ะ ฉันจะไปทำอาหารมื้อใหญ่ให้คุณกินเอง รับรองว่าคุณไม่เคยลิ้มรสที่ไหนมาก่อนแน่ๆ" ไม่รอให้สามีได้ซักไซ้ไล่เลียงอะไรอีก หลินเฟยก็คว้าเนื้อหมูชั้นดีและไข่ไก่สดที่แอบหยิบออกมาจาก "มิติลับ" เดินหายเข้าไปในห้องครัวเล็กๆ ทันที ทิ้งให้จางเหว่ยยืนงงงวยอยู่กลางห้องโถง แต่ในขณะเดียวกัน หัวใจของนายทหารหนุ่มกลับเต้นระรัวผิดจังหวะ เมื่อเข้ามาในห้องครัวที่ปิดประตูสนิท หลินเฟยถอนหายใจออกมาเบาๆ เธอรีบกวาดสายตาสํารวจรอบตัว ก่อนจะหลับตาลงตั้งสมาธิชั่วครู่ วินาทีต่อมา ร่างของเธอก็หายวับไปจากห้องครัวที่มืดทึบ ปรากฏร่างขึ้นอีกครั้งใน "พื้นที่มิติลับ" แดนมหัศจรรย์ที่ติดตัวเธอข้ามเวลามาด้วย บรรยากาศภายในมิติลับช่างแตกต่างจากโลกภายนอกราวฟ้ากับเหว ที่นี่คืออาณาจักรส่วนตัวที่ถูกโอบล้อมด้วยหมอกจางๆ อากาศบริสุทธิ์สดชื่นจนปอดแทบพองโต เบื้องหน้าของเธอคือผืนดินสีดำสนิทอุดมสมบูรณ์ แบ่งออกเป็นแปลงเกษตรขนาดใหญ่ และมี "บ่อน้ำทิพย์" ส่งไอระเหยจางๆ แผ่ความอบอุ่นออกมา "ยอดเยี่ยมจริงๆ..." หลินเฟยแย้มยิ้มอย่างพึงพอใจ เธอก้าวเดินเข้าไปใกล้แปลงสมุนไพรหายากที่เธอแอบปลูกไว้ก่อนหน้านี้ สมุนไพรโสมป่าอายุหลายสิบปีและเห็ดหลินจือแดงกำลังเปล่งประกายแสงเรืองรองอ่อนๆ อัตราการเจริญเติบโตของที่นี่เร็วกว่าโลกภายนอกถึงร้อยเท่า นั่นหมายความว่า พืชผลที่เธอปลูกในวันนี้ จะสามารถเก็บเกี่ยวไปขายแลกเงินก้อนโตได้ภายในเวลาไม่กี่วันเท่านั้น! แต่อัตราเร่งของพืชผลยังไม่ใช่สิ่งที่น่าตื่นเต้นที่สุด สิ่งที่ทำให้นักเก็งกำไรสายเลือดใหม่อย่างเธอตาเป็นประกายระยับ คือ "ทรัพยากรไร้ขีดจำกัด" ที่ซ่อนอยู่ภายในมิติลับแห่งนี้ ทั้งคลังเก็บสินค้าขนาดมหึมาที่เต็มไปด้วยเสบียงอาหาร ยาแผนโบราณ และทองคำแท่งบริสุทธิ์ที่เรียงรายกันเป็นภูเขาเล่าากา "ในยุคข้าวยากหมากแพงแบบนี้ คนอื่นอาจจะมองว่านี่คือวิกฤต แต่สำหรับ 'เซียนหุ้นย้อนเวลา' อย่างฉัน... ที่นี่คือตลาดหุ้นกระทิงตัวใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ต่างหากล่ะ!" หลินเฟยหัวเราะเบาๆ ในลำคออย่างอารมณ์ดี เธอจัดการเก็บเกี่ยวโสมป่าคุณภาพเยี่ยมน้ำหนักราวสองชิ้นออกมาจากแปลงปลูก พร้อมทั้งหยิบเครื่องปรุงรสชั้นดีและแป้งสาลีเนื้อเนียนจากคลังสินค้าในมิติ ก่อนจะสะบัดมือพาร่างกายกลับออกมาสู่ห้องครัวโลกภายนอกในพริบตา กลิ่นหอมกรุ่นของเนื้อหมูคั่วพริกไทยดำและซุปกระดูกหมูตุ๋นยาจีนเริ่มโชยฟุ้งกระจายออกไปนอกหน้าต่างห้องครัว ผ่านสายลมยามบ่ายที่พัดโชย ลอยไปทั่วทั้งบริเวณบ้านพักข้าราชการทหาร ผ่านไปไม่นาน เสียงฝีเท้าหนักๆ พร้อมกับเสียงเคาะประตูรั้วบ้านก็ดังขึ้นขัดจังหวะ ตามมาด้วยเสียงแหลมสูงน่ารำคาญที่หลินเฟยจำได้แม่นยำว่าเป็นของ "จ้าวชุนฮวา" แม่สามีจอมสูบเลือดสูบเนื้อผู้ไม่เคยสร้างสรรค์อะไรนอกจากความหายนะ "หลินเฟย! นังลูกสะใภ้อกตัญญูกล้าดียังไงถึงแอบซุกซ่อนอาหารไว้กินกันเองสองคน! เปิดประตูเดี๋ยวนี้!" เสียงทุบประตูดังโครมครามพร้อมกับเสียงโวยวายโกลาหลที่หน้าบ้าน ดึงดูดสายตาของเพื่อนบ้านละแวกนั้นให้ชะโงกหน้าออกมามุงดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น ทว่าภายในบ้าน จางเหว่ยที่กำลังจะลุกขึ้นไปเปิดประตูกลับถูกมือเรียวบางของภรรยาดึงรั้งไว้เสียก่อน หลินเฟยผุดลุกขึ้นยืน ดวงตาคู่สวยพราวระยับด้วยประกายความเย็นเยียบ รอยยิ้มมุมปากของเธองดงามราวกับปีศาจสาวพราวเสน่ห์ แต่แฝงไว้ด้วยคมมีดที่พร้อมจะเชือดเฉือนทุกเมื่อ "นั่งลงเครงคุณ สามี..." หลินเฟยเอ่ยกระซิบเสียงหวานข้างหูของนายทหารหนุ่ม ลมหายใจอุ่นๆ รดต้นคอจนจางเหว่ยสะดุ้งวาบ "ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของภรรยาคนนี้จัดการเองค่ะ... รับรองว่าวันนี้ 'แม่ยายตัวแสบ' จะต้องจดจำบทเรียนราคาแพงไปจนวันตายเลยทีเดียว" (โปรดติดตามตอนต่อไป...) -------------------------------------------------- *ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางย้อนเวลาไปสร้างความมั่งคั่งและฟินไปกับความคลั่งรักของท่านผู้กองด้วยกันนะครับ!*