บทพิสูจน์รักแท้

"คุณจะให้รินตอบอย่างไร ในเมื่อนลินไม่ได้ให้ทางเลือกอื่นกับเราเลยนอกจากคำโกหก" รินรดาเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงันในห้องทำงานส่วนตัวของศิลา เสียงของเธอไม่ได้สั่นเครือ แต่มันกลับราบเรียบจนน่ากลัว สถาปนิกสาววางพิมพ์เขียวโครงการที่เพิ่งแก้ไขเสร็จลงบนโต๊ะไม้โอ๊กตัวใหญ่ สายตาของเธอจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่คมของชายหนุ่มที่เธอกำลังพยายามจะเชื่อใจ ศิลาลุกขึ้นยืนช้าๆ ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสั่งตัดเนี้ยบกริบก้าวเข้ามาใกล้เธอจนรินรดาสัมผัสได้ถึงกลิ่นน้ำหอมจางๆ กลิ่นไม้ซีดาร์ที่ผสมกับความเย็นเยียบของอากาศในห้อง เขาไม่ได้ตอบคำถามทันที แต่กลับหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลที่วางอยู่ข้างมือส่งให้เธอ "นั่นคือเอกสารโอนหุ้นและพินัยกรรมฉบับใหม่ที่ผมให้ทนายร่างขึ้น" ศิลาพูดเสียงทุ้มต่ำ "ริน... ผมเหนื่อยกับการเล่นเกมที่นลินสร้างขึ้นแล้ว ผมไม่ได้ต้องการแค่คู่ครองทางธุรกิจ ผมต้องการชีวิตที่ผมเป็นคนเลือกเอง และตัวเลือกนั้นคือคุณ" รินรดาชะงัก เธอไม่ได้เปิดซองเอกสารนั้น แต่เธอกลับมองข้ามไหล่เขาไปทางบานประตูที่ปิดสนิท นลินเพิ่งเดินออกไปจากห้องนี้เมื่อสิบนาทีก่อน พร้อมกับคำขู่เรื่องฐานะและความมั่นคงของครอบครัวรินรดาที่พ่วงเข้ามาด้วย เธอรู้ดีว่าผู้หญิงคนนั้นมีเล่ห์เหลี่ยมเพียงใด และรู้ว่าศิลาเองก็แบกรับความคาดหวังจากตระกูลไว้หนักอึ้งเพียงไหน "คุณพูดง่ายนะคะศิ แต่นลินมีอำนาจต่อรองในมือมากกว่าที่คุณคิด ถ้าคุณทิ้งงานนี้ หรือทิ้งงานแต่งงานที่ผู้ใหญ่ตกลงกันไว้ ความเสียหายมันไม่ใช่แค่ตัวเลข แต่มันคือความพินาศของบริษัทที่คุณสร้างมากับมือ" เธอเอ่ยพลางถอยห่างออกมาหนึ่งก้าว ระยะห่างที่เธอมักใช้ป้องกันหัวใจตัวเอง ศิลาไม่ยอมให้ถอย เขาคว้าข้อมือเธอไว้อย่างแผ่วเบาแต่หนักแน่น สัมผัสอุ่นจากปลายนิ้วของเขาทำให้รินรดารู้สึกเหมือนกำแพงน้ำแข็งที่ก่อไว้ในใจกำลังเริ่มละลาย "ถ้าความพินาศนั้นคือราคาที่ต้องจ่ายเพื่อให้ได้มาซึ่งความจริงใจ ผมก็ยินดีจ่าย ริน... มองตาผมสิ ผมไม่เคยขออะไรจากคุณด้วยความเห็นใจ แต่วันนี้ผมขอให้คุณเชื่อใจผมเป็นครั้งสุดท้าย ไม่ใช่ในฐานะเจ้านายกับสถาปนิก แต่ในฐานะผู้ชายคนหนึ่งที่อยากฝากชีวิตไว้กับผู้หญิงที่เขารัก" คำว่า 'รัก' หนักอึ้งเสียจนรินรดาแทบหยุดหายใจ เธอเงยหน้าขึ้นสบตาเขา ดวงตาของศิลาไม่ได้นิ่งเฉยเหมือนทุกที แต่มันเต็มไปด้วยความเว้าวอนและความจริงจังที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน ความเงียบในห้องดูจะหนาแน่นขึ้นจนได้ยินเสียงหัวใจของกันและกัน "ถ้าเราเริ่มต้นใหม่ โดยไม่มีความลับ ไม่มีนลิน ไม่มีข้อกังขา... คุณจะทิ้งทุกอย่างจริงๆ หรือคะ" เธอถามเสียงแผ่ว "ผมไม่ได้ทิ้งทุกอย่าง ผมแค่กำลังจัดระเบียบชีวิตใหม่ให้มีพื้นที่สำหรับคุณคนเดียว" เขาตอบพลางใช้นิ้วโป้งลูบหลังมือเธอเบาๆ อย่างอ่อนโยน "พรุ่งนี้ผมจะประกาศถอนหมั้นต่อหน้าสื่อและครอบครัวทุกฝ่าย ผมเตรียมทางหนีไว้ให้เราแล้ว ถ้าคุณยอมรับแหวนวงนี้จากผม..." ศิลาล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อสูท หยิบกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้มออกมาเปิดออก แหวนเพชรเม็ดงามสะท้อนแสงไฟในห้องจนประกายระยิบระยับ รินรดามองแหวนวงนั้นด้วยใจที่เต้นรัว นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของความรัก แต่มันคือการตัดสินใจที่เธอต้องแลกด้วยอิสรภาพที่เธอหวงแหนมาตลอดชีวิต "ริน... ตอบผมเถอะ" เขาเร่งเร้า แต่น้ำเสียงยังคงเต็มไปด้วยความทะนุถนอม ทว่าในจังหวะที่มือของรินรดากำลังจะเอื้อมไปแตะกล่องแหวน เสียงเคาะประตูห้องทำงานก็ดังขึ้นอย่างแรงตามมาด้วยเสียงผลักประตูที่ไม่ได้รอคำอนุญาต นลินก้าวเข้ามาในห้องด้วยใบหน้าที่นิ่งสนิท แต่แววตาของเธอวาวโรจน์ไปด้วยความโกรธแค้น ในมือของเธอถือโทรศัพท์เครื่องหนึ่งที่เปิดลำโพงไว้ และเสียงจากปลายสายก็ทำให้คนทั้งคู่ในห้องต้องตัวแข็งทื่อ "คุณศิลาคะ ถ้าคุณกล้าทำตามที่พูด... เชิญดูที่หน้าจอโทรทัศน์เดี๋ยวนี้เลยค่ะ ก่อนที่คุณจะทำลายทุกอย่างที่คุณรัก ดิฉันจะทำลายสิ่งที่รักยิ่งกว่านั้น... ดูสิว่ารินรดาจะยังกล้าตอบรับแหวนวงนั้นไหม เมื่อรู้ว่าครอบครัวของเธอเพิ่งจะถูกฟ้องล้มละลายเพราะใคร" ภาพบนหน้าจอโทรทัศน์ที่นลินชี้ให้ดู คือข่าวพาดหัวหน้าหนึ่งเกี่ยวกับบริษัทของครอบครัวรินรดาที่กำลังประสบวิกฤตการเงินอย่างหนัก โดยมีเอกสารหลักฐานที่ถูกปลอมแปลงจนดูน่าเชื่อถือปรากฏหราอยู่บนจอนั้น รินรดาหน้าซีดเผือด เธอหันไปมองศิลาที่บัดนี้ใบหน้าเคร่งขรึมขึ้นทันตาเห็น สัญชาตญาณของนักธุรกิจในตัวเขาปะทะกับความแค้นที่เริ่มปะทุในอก ศิลาปล่อยมือจากรินรดา เขาก้าวไปเผชิญหน้านลินที่ยังคงยิ้มเหยียดอย่างผู้ชนะ ขณะที่ความสัมพันธ์ของเขากับรินรดากำลังแขวนอยู่บนเส้นด้ายที่ขาดสะบั้นลงทุกขณะ ใครกันที่อยู่เบื้องหลังความพินาศครั้งนี้? และศิลาจะเลือกปกป้อง 'รัก' หรือ 'เกียรติยศ' ในวินาทีที่ความจริงเริ่มกัดกินทุกอย่างจนไม่เหลือชิ้นดี? ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามเดินทางร่วมกับศิลาและรินรดามาจนถึงตอนนี้นะคะ!