จังหวะหัวใจที่ตรงกัน

“คุณจะบอกว่าความสัมพันธ์ของเราเป็นเพียงแค่ข้อตกลงทางธุรกิจที่ล้มเหลวอย่างนั้นหรือคะ ศิลา?” เสียงของรินรดาสั่นพร่า ทว่าแววตากลับแน่วแน่ เธอจ้องมองชายหนุ่มตรงหน้าที่กำลังยืนพิงระเบียงไม้ในสวนหลังบ้าน กลิ่นดินชื้นหลังฝนตกผสมกับกลิ่นกายสะอาดสะอ้านของเขาทำให้อากาศรอบตัวดูหนักอึ้งขึ้นมาถนัดตา ศิลาไม่ได้ตอบในทันที เขายกแก้ววิสกี้ในมือขึ้นหมุนวนช้าๆ แสงไฟสีส้มสลัวจากในตัวบ้านที่ลอดผ่านกระจกบานใหญ่มาตกกระทบใบหน้าคมคาย เผยให้เห็นรอยกรามที่ขบแน่น ความสุขุมที่เขาสร้างไว้เป็นกำแพงดั่งปราการเหล็กกำลังร้าวรานจากคำถามที่จี้จุดตาย “ริน... เรื่องนลินไม่ใช่สิ่งที่ผมเลือก ผมพยายามแก้ไขมันอยู่” เขาเอ่ยเสียงต่ำแหบพร่า เป็นความนิ่งที่แฝงไปด้วยความรุ่มร้อนที่เขากำลังกดทับเอาไว้ “แต่การที่คุณเดินหันหลังให้ผมทุกครั้งที่มีปัญหา คุณคิดว่านั่นคือการแก้ปัญหาที่ถูกต้องแล้วหรือคะ?” เขาวางแก้วลงบนราวระเบียงเสียงดัง ‘กึก’ ก่อนจะก้าวเข้าหาเธอเพียงก้าวเดียว ระยะห่างที่ลดลงทำให้รินรดารู้สึกถึงกระแสไฟฟ้าบางอย่างที่วิ่งผ่านผิวหนัง เธอถอยหลังจนแผ่นหลังปะทะกับพุ่มมะลิที่กำลังออกดอกส่งกลิ่นหอมอบอวลในยามค่ำคืน “ฉันกลัวค่ะ” รินรดาสารภาพออกมาเบาๆ ประโยคที่เธอไม่เคยกล้าพูดกับใคร “กลัวว่าถ้าฉันเปิดใจให้คุณมากเกินไป สุดท้ายฉันก็จะเป็นแค่ตัวหมากในเกมอำนาจของครอบครัวคุณ เหมือนที่ผ่านมา” ศิลาชะงัก สายตาที่เคยดุดันอ่อนแสงลง เขาขยับเข้ามาใกล้จนแทบจะไร้ช่องว่าง ลมหายใจอุ่นๆ ของเขาปัดผ่านหน้าผากเธอ “ผมไม่เคยมองคุณเป็นตัวหมาก รินรดา... สำหรับผม คุณคือ ‘ทางออก’ เดียวที่ผมอยากจะรักษาไว้ ไม่ว่าโลกข้างนอกจะหมุนไปทางไหน หรือใครจะพยายามขีดเส้นให้ผมเดินอย่างไร หัวใจของผมมันไม่เคยรับฟังใครนอกจากจังหวะที่มันเต้นเมื่ออยู่ใกล้คุณ” มือหนาเอื้อมไปเกลี่ยปอยผมที่ปรกหน้าเธอเบาๆ สัมผัสนั้นแผ่วเบาแต่นุ่มนวลจนคนได้รับแทบจะละลาย รินรดาหลับตาลงรับสัมผัส หัวใจของเธอเต้นรัวจนแทบจะหลุดออกมานอกอก จังหวะหัวใจของเขากับเธอในยามนี้ดูเหมือนจะสอดประสานเป็นจังหวะเดียวกันอย่างน่าประหลาด “ถ้าเช่นนั้น... คุณจะให้ฉันเชื่อใจคุณได้อย่างไร ในเมื่อนลินยังคงประกาศว่าเธอคือคนที่เหมาะสมที่สุดสำหรับคุณ?” ศิลาโน้มตัวลงมาจนริมฝีปากอยู่ห่างจากใบหูของเธอเพียงไม่กี่นิ้ว “เพราะผมตัดสินใจแล้ว ว่าจะทำลายพันธะทุกอย่างที่ผูกมัดผมไว้... แม้จะต้องเสียทุกอย่างที่ผมสร้างมาก็ตาม” คำพูดนั้นหนักแน่นดั่งประกาศิต รินรดาลืมตาขึ้นมองเขา สายตาของศิลาในยามนี้ไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย เขากำลังจะทำในสิ่งที่บ้าคลั่งที่สุดในชีวิตเพื่อปกป้องผู้หญิงตรงหน้า ไม่ใช่ฐานะซีอีโอผู้มั่งคั่ง แต่เป็นเพียงผู้ชายคนหนึ่งที่ยอมแลกโลกทั้งใบเพื่อคนรัก ความเงียบเข้าปกคลุมสวนหลังบ้าน มีเพียงเสียงแมลงกลางคืนที่ส่งเสียงรับกับบรรยากาศที่แสนจะเปราะบาง รินรดายกมือขึ้นแตะที่อกเสื้อของเขา สัมผัสถึงความสั่นสะเทือนของหัวใจที่เต้นอยู่ภายใน เธอรู้ดีว่านี่ไม่ใช่แค่คำสัญญาที่พูดให้สบายใจ แต่มันคือการตัดสินใจที่อาจจะเปลี่ยนชีวิตของพวกเขาทั้งสองคนไปตลอดกาล ทว่าในขณะที่เธอกำลังจะเอ่ยปากตอบตกลงที่จะก้าวไปพร้อมกับเขา เสียงฝีเท้าที่เร่งรีบจากทางระเบียงด้านหน้าบ้านก็ดังแทรกเข้ามาขัดจังหวะ แสงไฟจากไฟฉายสว่างวาบส่องตรงมายังมุมมืดที่พวกเขาอยู่ ก่อนที่เสียงที่คุ้นเคยและเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวจะตะโกนก้อง “ศิลา! คุณคิดว่าทำแบบนี้แล้วฉันจะยอมปล่อยให้คุณไปเสวยสุขกับผู้หญิงคนนี้งั้นหรือคะ?” นลินก้าวเข้ามาในสวนด้วยชุดราตรีที่ดูหรูหราแต่ทว่าใบหน้ากลับบิดเบี้ยวไปด้วยความแค้น เธอไม่ได้มาคนเดียว แต่ข้างหลังของเธอยังมีชายชุดดำอีกสองคนที่ก้าวตามมาติดๆ ศิลาดึงตัวรินรดามาหลบหลังแผ่นหลังกว้างของเขาทันที พร้อมกับหันไปเผชิญหน้ากับศัตรูหัวใจด้วยสายตาที่ดุดันเกินกว่าที่รินรดาเคยเห็น “คุณไม่มีสิทธิ์ก้าวเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของผม นลิน” ศิลาคำรามเสียงต่ำ “สิทธิ์เหรอคะ?” นลินหัวเราะร่าด้วยความเย้ยหยัน “คุณลืมไปแล้วหรือว่าพ่อของคุณเพิ่งเซ็นเอกสารโอนหุ้นส่วนสุดท้ายให้ฉันเมื่อชั่วโมงที่แล้ว... ตอนนี้คุณไม่ใช่ซีอีโออีกต่อไปแล้วศิลา และรินรดา... เธอเองก็คงไม่มีค่าอะไรให้คุณหวงแหนอีกต่อไป!” รินรดารู้สึกเย็นวาบไปทั่วร่างเมื่อได้ยินความจริงที่ถูกเปิดเผย เธอเงยหน้ามองแผ่นหลังของศิลาที่ยืนนิ่งสนิทราวกับรูปปั้น นี่คือราคาที่เขาต้องจ่ายอย่างนั้นหรือ... การสูญเสียทุกอย่างเพียงเพราะเธองั้นหรือ? ด้วยรักและปรารถนาดีต่อผู้อ่านทุกท่านจากใจของละอองดาวเดือนเก้าค่ะ