ความขัดแย้งของหัวใจ

"นายเป็นใครกันแน่ เรย์?" เสียงของคริสดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในแคมป์ชั่วคราวที่ตั้งอยู่ชั้นห้าของดันเจี้ยนระดับ B เขาไม่ได้ตะคอก แต่น้ำเสียงที่ราบเรียบเย็นเยียบนั้นกลับบาดลึกยิ่งกว่าคมดาบในมือเสียอีก เรย์ที่กำลังเช็ดคราบเมือกสีดำออกจากโล่ขนาดเขื่องชะงักมือทันที เขาไม่ได้เงยหน้าขึ้นมอง แต่ดวงตาที่เคยดูหวาดระแวงและไร้พิษสงกลับวูบไหวราวกับเปลวเทียนที่ถูกลมพัดแรง มือของเขาบีบขอบโล่แน่นจนข้อนิ้วขึ้นสีขาว "หมายความว่ายังไงครับ... จู่ๆ คุณคริสก็ถามเรื่องนี้ขึ้นมา" เรย์พยายามรักษาน้ำเสียงให้ปกติที่สุด แม้หัวใจจะเต้นรัวเหมือนกลองศึกก็ตาม "ฉันเห็นนะ" คริสวางดาบลงบนพื้นไม้กระดานเสียงดังเคร้ง ก่อนจะก้าวเข้ามาใกล้จนระยะห่างระหว่างเขาทั้งสองเหลือเพียงไม่กี่คืบ กลิ่นอายความกดดันแบบอดีตหัวหน้ากิลด์ระดับท็อปแผ่ซ่านออกมาจนอากาศรอบตัวดูหนักอึ้ง "ตอนที่บอสพุ่งเข้าชนนายด้วยพลังทำลายล้างระดับนั้น ถ้าเป็นแทงค์เกอร์ทั่วไป ร่างกายคงแตกสลายไปแล้ว แต่นาย... กลับยืนหยัดอยู่ได้ แถมดูเหมือนความเสียหายพวกนั้นจะถูก 'สะท้อน' กลับไปหาตัวบอสเองด้วย" คริสโน้มตัวลงมา สายตาคมกริบคู่นั้นจับจ้องเข้าไปในดวงตาของเรย์ราวกับจะค้นหาความจริงที่ซุกซ่อนอยู่ใต้หน้ากากแห่งความอ่อนแอ "นายไม่ใช่แค่แทงค์เกอร์ชั้นต่ำที่โชคดีรอดมาได้ นายมีทักษะระดับแรร์ หรืออาจจะเป็นทักษะต้องห้ามที่กิลด์ใหญ่ๆ พยายามตามล่าหาตัว... บอกฉันมา เรย์ นายหนีอะไรมา?" เรย์แค่นยิ้มที่ดูน่าสมเพชออกมาหนึ่งครั้ง เขาเงยหน้าขึ้นสบตาคริสด้วยแววตาที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ความขลาดกลัวหายไปหลงเหลือเพียงความเย็นชาที่ผ่านการแตกสลายมานับครั้งไม่ถ้วน "ถ้าผมบอกคุณไป แล้วคุณจะทำยังไงครับ? จะเอาผมไปขึ้นทะเบียนกิลด์เพื่อผลประโยชน์? หรือจะกำจัดผมทิ้งในฐานะตัวอันตรายที่ควบคุมไม่ได้?" คริสนิ่งไปครู่หนึ่ง เขาไม่ได้ถอยห่าง แต่กลับขยับเข้าไปใกล้ขึ้นจนหน้าผากเกือบชิดกัน "ฉันจะปกป้องนาย... จากความจริงที่นายกลัวและจากไอ้พวกที่ตามล่าทักษะของนายอยู่ แต่คนที่จะปกป้องนายได้ นายต้องเชื่อใจฉันก่อน เรย์" บรรยากาศในแคมป์อึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก เสียงหยดน้ำจากเพดานดันเจี้ยนกระทบพื้นดังเป็นจังหวะ ราวกับเป็นเสียงนับถอยหลังของระเบิดเวลา เรย์กัดริมฝีปากจนห่อเลือด เขากำลังชั่งใจระหว่างการปกปิดตัวตนที่เคยทำให้เขาต้องสูญเสียเพื่อนร่วมทีมทุกคนไป กับการยื่นมือไปหาคนที่เขารู้สึกว่า 'อาจจะ' แตกต่างจากคนอื่น "คุณไม่เข้าใจหรอกครับ..." เรย์กระซิบเสียงสั่นเครือ "ทักษะของผม... มันไม่ได้สะท้อนแค่ความเสียหายทางกายภาพ แต่มันสะท้อน 'ความเจ็บปวด' ของทุกคนที่ผมเคยปกป้องไม่ได้กลับคืนมาด้วย ยิ่งผมใช้มันมากเท่าไหร่ ผมก็ยิ่งสูญเสียความเป็นตัวเองไปมากเท่านั้น" คริสชะงักไปเล็กน้อย มือที่เขายกขึ้นเพื่อจะแตะไหล่ของเรย์ค้างอยู่กลางอากาศ ความรู้สึกผิดวาบผ่านเข้ามาในแววตาของอดีตหัวหน้ากิลด์ผู้นี้ เขาเพิ่งตระหนักได้ว่า แทงค์เกอร์หนุ่มตรงหน้าไม่ได้เพียงแค่แบกรับโล่ แต่แบกรับหลุมศพของเพื่อนร่วมทีมไว้บนบ่าตลอดเวลา "งั้นก็ให้ฉันช่วยแบกมันไปกับนาย" คริสเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ จริงจัง "ถึงฉันจะไม่มีทักษะสะท้อนความเสียหายเหมือนนาย แต่ดาบของฉันจะฟาดฟันทุกอย่างที่คิดจะมาพรากนายไปจากฉัน ไม่ว่ามันจะเป็นอดีตที่โหดร้าย หรือใครก็ตามที่อยู่เบื้องหลังการตามล่านาย" คำพูดนั้นทำให้เรย์นิ่งอึ้ง หัวใจของเขาที่เคยปิดตายสั่นคลอนอย่างรุนแรง เขาไม่เคยได้รับคำสัญญาที่หนักแน่นและจริงใจขนาดนี้มาก่อน แต่ในจังหวะที่เรย์กำลังจะเปิดปากพูดความลับสำคัญออกไป ความเงียบสงัดของดันเจี้ยนก็ถูกทำลายลงด้วยเสียงฝีเท้าหนักๆ ที่เดินตรงเข้ามาจากทางปากทางเข้าเกต ทั้งสองคนหันไปมองพร้อมกันโดยสัญชาตญาณ คริสชักดาบออกมาในเสี้ยววินาที แต่สิ่งที่ปรากฏตรงหน้ากลับไม่ใช่ฝูงมอนสเตอร์ที่พวกเขาคาดหวัง ร่างสูงโปร่งในชุดคลุมสีดำสนิทที่คริสจำได้แม่นว่าเป็นสัญลักษณ์ของ 'กิลด์เงาสังหาร' ก้าวเข้ามาภายในแสงไฟสลัว พร้อมกับรอยยิ้มที่บิดเบี้ยวบนใบหน้า "พบตัวแล้ว... ของหายากที่กิลด์เราตามหามาตลอดสามปี" คนแปลกหน้าชี้ปลายมีดสั้นมาที่เรย์ "คุณคริสครับ ถอยออกมาดีกว่า ก่อนที่ผมจะเผลอเฉือนคอ 'สมบัติ' ของเราเข้าโดยไม่ตั้งใจ" คริสตัวแข็งทื่อ เขาไม่เคยคาดคิดว่าศัตรูจะตามมาถึงจุดนี้ได้เร็วขนาดนี้ ในขณะที่เรย์ถึงกับหน้าซีดเผือดเมื่อเห็นตราสัญลักษณ์บนอกเสื้อของชายคนนั้น ร่างกายของเขาสั่นสะท้าน ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เพราะความแค้นที่ฝังรากลึกกำลังปะทุขึ้น "มันตามมาจนได้..." เรย์พึมพำเสียงแผ่ว พลางหยิบโล่ขึ้นมาตั้งท่าเตรียมรับศึกที่ใหญ่ที่สุดในชีวิต "คริส... คุณควรหนีไปตอนนี้ ถ้าคุณยังอยากมีชีวิตอยู่ต่อ" แต่คำตอบที่ได้รับกลับมาคือแรงบีบที่ไหล่จากมือหนาของคริส "อย่าพูดคำว่าหนีออกมาอีก... เพราะต่อจากนี้ไป ไม่ว่าใครจะมา เราสองคนจะจัดการมันไปด้วยกัน ในฐานะคู่หู ไม่ใช่แค่นายและลูกจ้าง" ขอบพระคุณท่านผู้อ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงตอนที่แปดนี้กับผม ชาโดว์ฮันเตอร์นะครับ