ภารกิจระดับ A

"อย่าถอย! ถ้าก้าวถอยหลังแม้แต่ก้าวเดียว โล่ของนายจะรับแรงปะทะไม่ไหว เรย์ ตั้งสติ!" เสียงตวาดของคริสดังลั่นกลบเสียงหินถล่มที่ร่วงกราวลงมาจากเพดาน ดันเจี้ยนที่เคยเงียบสงัดบัดนี้กลายเป็นนรกขุมที่สอง ตัวอักษรสีแดงฉานที่ลอยเด่นอยู่กลางอากาศยังคงหมุนวนราวกับดวงตาของปีศาจที่กำลังจ้องมองเหยื่อ มันไม่ได้อัญเชิญเพียงแค่บอส แต่มันกำลังเปลี่ยนโครงสร้างของมิติให้บีบอัดลงมาจนแทบหายใจไม่ออก เรย์กัดฟันจนกรามขึ้นสันนูน มือที่ถือโล่ใหญ่นั่นสั่นเทาไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เพราะน้ำหนักมหาศาลของแรงกดดันที่พุ่งเข้าใส่ ความทรงจำในอดีตที่เขาพยายามฝังกลบเริ่มย้อนกลับมาเหมือนภาพหลอน—ภาพเพื่อนร่วมทีมที่สลายกลายเป็นละอองแสงต่อหน้าต่อตาในวันที่เขา ‘ปกป้อง’ ใครไว้ไม่ได้ "เรย์! ฟังผม!" คริสพุ่งตัวเข้ามาด้านข้าง ประชิดแผ่นหลังของแทงค์เกอร์หนุ่ม เขาสัมผัสได้ถึงไอความร้อนที่ระอุออกมาจากเกราะของอีกฝ่าย "นายไม่ได้สู้คนเดียว ผมอยู่ตรงนี้ ความเสียหายที่นายสะท้อนกลับไป ผมจะอัดมันให้จมดินด้วยดาบของผมเอง ปล่อยขีดจำกัดนั่นออกมาเดี๋ยวนี้!" เรย์หันขวับมามอง สายตาของเขาสั่นไหว "ถ้าผมทำ... นายจะถูกแรงสะท้อนไปด้วย คริส นายก็รู้ว่าทักษะผมมันแยกแยะมิตรกับศัตรูไม่ได้ในระยะประชิด!" คริสยิ้ม มุมปากของชายหนุ่มที่ขึ้นชื่อว่าเย็นชาที่สุดในวงการนักล่าบัดนี้กลับอ่อนโยนอย่างประหลาด เขาหยิบเครื่องรางกันพลังงานระดับตำนานออกมาแล้วกดลงบนเกราะไหล่ของเรย์จนเกิดเสียงดัง 'คลิก' "ผมยอมแลกชีวิตเพื่อดาเมจที่รุนแรงที่สุดของนาย มากกว่าจะให้เราทั้งคู่ตายแบบไร้ค่าในกรงขังนี่ เชื่อใจผมสิ... แค่ครั้งนี้" คำว่า 'เชื่อใจ' เปรียบเสมือนกุญแจที่ปลดล็อกโซ่ตรวนในใจของเรย์ เขาไม่ได้ต้องการเป็นแค่โล่ที่รอวันแตกหัก แต่เขาต้องการเป็นกำแพงที่แข็งแกร่งที่สุดให้กับคนตรงหน้า เรย์หลับตาลง สูดลมหายใจเข้าลึกจนปอดแทบฉีก สัมผัสถึงพลังงานสีดำที่เต้นเร่าอยู่ในกระแสเลือด ทักษะลับที่เขาไม่เคยเปิดเผยต่อหน้าใคร—'เงาสะท้อนจากนรก' เริ่มแผ่ขยายเป็นรัศมีสีม่วงดำรอบตัว กรรรรร! เสียงคำรามสนั่นหวั่นไหวมาจากใจกลางห้องโถง ร่างมหึมาของบอสลับที่ปกคลุมด้วยเปลือกผลึกสีนิลค่อยๆ ก้าวพ้นออกมาจากรอยแยกมิติ มันไม่ได้มีรูปร่างเป็นสัตว์ป่า แต่มันคือรูปปั้นอัศวินในชุดเกราะโบราณที่สูงกว่าสามเมตร มือถือดาบยาวที่เคลือบด้วยพลังงานเวทสีแดงฉาน บอสตัวนั้นไม่ได้พุ่งเข้าใส่ มันเพียงแค่ตวัดดาบในอากาศเพียงครั้งเดียว คลื่นพลังงานที่ตัดผ่านอากาศจนเกิดเสียงหวีดหวิวพุ่งตรงมายังจุดที่ทั้งสองยืนอยู่ "รับ!" คริสตะโกนสั่ง เรย์ปักเท้าลงบนพื้นหินจนแตกร้าว เขาขยายขอบเขตพลังงานสะท้อนออกไปจนถึงขีดสุด โล่ในมือเปลี่ยนเป็นผลึกสีดำขลับที่ดูดกลืนแสงสว่างรอบข้าง ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะก่อนที่แรงปะทะมหาศาลจะพุ่งเข้าชน ตูม! เสียงระเบิดดังจนแก้วหูแทบฉีก แรงสะท้อนจากการโจมตีนั้นรุนแรงเสียจนร่างของเรย์ไถลถอยหลังไปหลายเมตร แต่เขายังยืนหยัดอยู่ได้ ร่างกายของเขากำลังร้อนผ่าวราวกับถูกไฟแผดเผา แต่ดวงตาของเรย์กลับจ้องมองไปที่บอสอย่างเด็ดเดี่ยว "คริส! โอกาสเดียว!" เรย์คำรามลั่น คริสไม่รอช้า เขาพุ่งตัวขึ้นไปบนอากาศอาศัยจังหวะที่แรงสะท้อนจากเรย์ทำให้เกราะของบอสลับเกิดรอยร้าว ดาบในมือของอดีตหัวหน้ากิลด์ส่องประกายสีฟ้าครามดุจสายฟ้าฟาด เขาไม่ได้เล็งไปที่เกราะ แต่เล็งไปที่รอยแยกเล็กๆ ที่พลังของเรย์สร้างไว้ ทว่า... ในวินาทีที่ดาบจะถึงเป้าหมาย พื้นที่ใต้เท้าของพวกเขากลับยุบตัวลงอย่างฉับพลัน บอสลับไม่ได้หยุดการเคลื่อนไหว แต่มันกลับทรุดตัวลงคุกเข่าต่อหน้าพวกเขาทั้งคู่ พร้อมกับเปล่งเสียงที่ฟังดูเหมือนภาษาโบราณที่น่าขนลุก ดวงตาของบอสที่เคยเป็นสีแดงฉานค่อยๆ จางลง กลายเป็นสีทองใส แล้วเสียงที่แหบพร่าราวกับมาจากก้นบึ้งของดันเจี้ยนก็ดังขึ้นในหัวของทั้งสองคน *'ผู้ปกป้องที่กล้าสละวิญญาณ... และผู้ทำลายที่ยอมวางใจในโล่ของผู้อื่น... การทดสอบของพันธสัญญาบทที่หนึ่ง... ผ่าน'* คริสชะงัก ดาบหยุดค้างอยู่ห่างจากคอของบอสเพียงไม่กี่เซนติเมตร เขาหันไปมองเรย์ที่กำลังหอบหายใจอย่างหนัก ร่างกายของเรย์ที่ควรจะได้รับบาดเจ็บจากการฝืนใช้พลังกลับไม่มีรอยขีดข่วนแม้แต่น้อย "มันหมายความว่าอย่างไร" เรย์ถามพลางลดโล่ลง มือที่สั่นเทาเริ่มนิ่งสนิท บอสตัวมหึมานั้นค่อยๆ สลายกลายเป็นผุยผง แต่สิ่งที่หลงเหลืออยู่กลางห้องโถงไม่ใช่สมบัติหรือไอเทมหายาก แต่มันคือแท่นบูชาที่มีกล่องไม้สีเก่าคร่ำคร่าตั้งอยู่เพียงกล่องเดียว คริสก้าวเข้าไปใกล้แท่นบูชานั้นด้วยความระมัดระวัง เขาหันมาสบตาเรย์ สายตาของเขามีความกังวลแฝงอยู่เล็กน้อย "เรย์ อย่าเพิ่งวางใจ ดันเจี้ยนระดับ A ไม่เคยใจดีขนาดนี้" ขณะที่คริสเอื้อมมือไปแตะฝากล่อง เสียงกลไกบางอย่างก็ดังขึ้นจากกำแพงด้านหลังของพวกเขา ผนังที่เคยปิดตายค่อยๆ เลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นโถงทางเดินลับที่ทอดยาวลงไปใต้ดินลึกกว่าเดิม และที่ปลายทางนั้น... มีร่างของใครบางคนยืนรออยู่ มันไม่ใช่ศัตรู แต่มันคือชายในชุดคลุมสีขาวที่พวกเขารู้จักดีที่สุด "ยินดีด้วยครับ คุณเรย์ คุณคริส... แต่ดูเหมือนว่า 'ความจริง' เกี่ยวกับดันเจี้ยนนี้ มันจะเพิ่งเริ่มต้นขึ้นหลังจากนี้เท่านั้น" ชาโดว์ฮันเตอร์ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงบทที่ 39 นี้ด้วยกันครับ