กับดักภายใน

“ปล่อยมือผมเดี๋ยวนี้ คริส... คุณรู้ตัวไหมว่ากำลังทำอะไรอยู่” เรย์กระชากแขนออกอย่างแรง แรงเหวี่ยงนั้นไม่ได้สร้างความเจ็บปวดให้ชายหนุ่มผู้เป็นอดีตหัวหน้ากิลด์ระดับท็อปตรงหน้า แต่มันกลับสร้างรอยร้าวในบรรยากาศที่ตึงเครียดอยู่แล้วให้แตกกระจายหนักกว่าเดิม คริสไม่ได้ตอบโต้ด้วยอารมณ์ เขาเพียงแค่ยืนนิ่ง นัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มคู่นั้นกวาดมองไปรอบโถงดันเจี้ยนชั้นที่ 12 ที่มืดสลัวและเต็มไปด้วยกลิ่นอับชื้นของซากเน่าเปื่อย “ผมรู้ดีว่าผมกำลังทำอะไร” คริสตอบเสียงเรียบ แต่สายตายังคงจับจ้องไปที่ความมืดเบื้องหน้าอย่างระแวดระวัง “และผมรู้ดีกว่าใครว่า ‘น้องชาย’ ที่คุณพูดถึงในตอนนั้น... ไม่ใช่คนเดียวกับที่คุณพยายามจะหนีหน้าในตอนนี้” เรย์นิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง มือที่ถือโล่ทรงกลมชื้นเหงื่อขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว ความระแวงในดวงตาของเขาไม่ใช่เรื่องเล่นๆ มันคือสัญชาตญาณที่ถูกขัดเกลามาจากการสูญเสียเพื่อนร่วมทีมในอดีต—ความรู้สึกที่ว่า ทุกย่างก้าวในดันเจี้ยนนี้คือกับดัก และทุกคนที่เข้าใกล้คือหายนะที่รอวันปะทุ แต่ทว่า... ในวินาทีที่ความเงียบเข้าปกคลุมจนได้ยินเสียงหัวใจเต้น บรรยากาศก็เปลี่ยนไปอย่างเฉียบพลัน *ครืด... ครืด...* ไม่ใช่เสียงจากก้าวเดินของคน แต่เป็นเสียงเหมือนมีบางอย่างลากผ่านเพดานหินขรุขระด้านบน เรย์ชะงัก สายตาที่เคยจ้องมองคริสเบนไปที่ความมืดเหนือหัวทันที ก่อนที่เขาจะทันได้เอ่ยปากเตือน ร่างเงาสีดำสนิทที่มีรูปร่างบิดเบี้ยวผิดธรรมชาติก็ร่วงหล่นลงมาตัดหน้าพวกเขา ราวกับสายฟ้าฟาด “ระวัง!” คริสพุ่งตัวเข้าหาเรย์ด้วยสัญชาตญาณ ดาบในมือชักออกจากฝักและตวัดเป็นวงโค้งสะอาดตา ทว่าคมดาบกลับทำได้เพียงสร้างรอยถลอกบนผิวหนังที่หนาเตอะและเงาวับราวกับเกราะเหล็กของมอนสเตอร์ตัวนั้น มันไม่ใช่กอบลิน หรือออร์คที่พวกเขาคุ้นเคย แต่มันคือ ‘มิมิกเลียนสายพันธุ์ล่า’ ที่วิวัฒนาการจนมีสติปัญญา มันพุ่งเข้าใส่เรย์อย่างรวดเร็ว กรงเล็บที่แหลมคมดั่งใบมีดหั่นผ่านอากาศหวีดหวิว เรย์กางโล่ออกมารับโดยอัตโนมัติ แรงกระแทกมหาศาลทำให้เขาสไลด์ไปกับพื้นหินจนเกิดรอยลึก แต่สิ่งที่น่าขนลุกกว่าคือรอยยิ้มที่ปรากฏขึ้นบนใบหน้าไร้ดวงตาของมอนสเตอร์ตัวนั้น “มันเล็งเป้าที่จุดอ่อน...” เรย์กัดฟันกรอด ความเจ็บปวดจากการรับแรงกระแทกแล่นพล่านไปทั่วแขน “คริส! อย่าเพิ่งเข้ามาข้างหลังผม! มันกำลังใช้กลยุทธ์ลวง!” คริสที่กำลังจะพุ่งเข้าโจมตีซ้ำชะงักกึก เขามองเห็นสิ่งที่เรย์เห็น—ดวงตาของมอนสเตอร์อีกหลายคู่ค่อยๆ เปิดขึ้นในความมืดรอบทิศทาง พวกมันไม่ได้บุกเข้ามาพร้อมกัน แต่กำลังสร้าง ‘กรงขัง’ ที่ปิดตายทางออกของพวกเขาไว้อย่างมิดชิด นี่ไม่ใช่การลอบโจมตีทั่วไป แต่มันคือการวางแผนที่ซับซ้อนเกินกว่ามอนสเตอร์ในชั้นนี้ควรจะมี “พวกมันมีระบบคุมหัวหน้าฝูง” คริสกระซิบเสียงต่ำ พลางถอยมายืนเคียงข้างเรย์ “มองไปที่ตัวที่อยู่บนเสาหินข้างหลังนั่น... มันไม่ได้โจมตี แต่มันกำลังสั่งการ” “ถ้าผมเบี่ยงเบนความสนใจได้ คุณกล้าที่จะฝ่าวงล้อมเข้าไปจัดการมันไหม?” เรย์ถาม เสียงของเขาเริ่มเปลี่ยนจากความหวาดระแวงเป็นความเด็ดเดี่ยวแบบนักรบ “สำหรับคุณ... ต่อให้ต้องฝ่าเข้าไปในนรก ผมก็ไม่ลังเล” คริสตอบพลางหยิบโพชั่นสีฟ้าเข้มออกมาส่งให้เรย์ “ดื่มซะ แล้วเตรียมโล่ของคุณให้พร้อม เราจะเล่นกับมันตามกติกาของมัน” เรย์รับโพชั่นมาดื่มโดยไม่ถามคำถามเพิ่มเติม พลังงานฟื้นฟูไหลเวียนเข้าสู่ร่างกาย สัมผัสถึงทักษะลับ ‘การสะท้อนความเสียหาย’ ที่เริ่มตื่นตัวอยู่ภายใต้ผิวหนัง ทันใดนั้น เขาก็พุ่งตัวออกไปข้างหน้าพร้อมเสียงตะโกนท้าทาย มอนสเตอร์ฝูงนั้นกรีดร้องและกรูเข้าหาเขาอย่างบ้าคลั่ง คริสอาศัยจังหวะที่มอนสเตอร์ตัวหนึ่งพุ่งเข้าใส่เรย์อย่างเต็มแรง พุ่งทะยานขึ้นไปในอากาศราวกับนักล่าผู้ช่ำชอง ดาบของเขาเปล่งแสงสีขาวนวลก่อนจะฟาดฟันลงไปยังตำแหน่งหัวหน้าฝูงที่เกาะอยู่บนยอดเสาหิน ทว่าในวินาทีที่คมดาบกำลังจะถึงเป้าหมาย... หัวหน้าฝูงนั้นกลับหันมาแสยะยิ้มที่ชวนขนลุก มันไม่ได้หลบ แต่กลับเปิดช่องให้คริสแทงลงมา! *ฉึก!* ดาบทะลุผ่านร่างของมอนสเตอร์ไป แต่กลับไม่มีเลือดไหลออกมาแม้แต่หยดเดียว ร่างของมันสลายกลายเป็นละอองสีดำคลุ้งไปทั่วบริเวณ ก่อนที่เสียงหนึ่งจะดังขึ้นจากทิศทางที่เรย์ยืนอยู่ “คริส... หนีไป!” เสียงของเรย์ขาดห้วงและเต็มไปด้วยความเจ็บปวด คริสชะงักกึก เขารีบหันกลับไปมอง และภาพที่เห็นก็ทำให้หัวใจของเขาหยุดเต้นไปชั่วขณะ เรย์ไม่ได้ถูกทำร้ายโดยมอนสเตอร์ แต่ในเงาที่มืดมิดของมุมห้องนั้น มีร่างของชายคนหนึ่งที่เขารู้จักดีที่สุดยืนถือมีดสั้นปักลงที่หัวไหล่ของเรย์อยู่... ชายคนเดียวกับที่เรย์พยายามหนีมาตลอด “ไง... ไม่เจอกันนานเลยนะ หัวหน้ากิลด์ผู้เก่งกาจ” ร่างนั้นเอ่ยพลางหัวเราะเบาๆ ในความมืด “ดันเจี้ยนนี้ไม่ได้มีไว้ให้พวกคุณพิชิตหรอก... แต่มันมีไว้ให้พวกคุณตายในหลุมศพที่ผมขุดไว้ให้ต่างหาก” คริสกำด้ามดาบแน่นจนข้อนิ้วขึ้นสีขาว ขณะที่เรย์เริ่มทรุดลงกับพื้น ลมหายใจแผ่วเบาลงเรื่อยๆ ราวกับถูกสูบพลังชีวิตออกไปผ่านมีดเล่มนั้น นี่ไม่ใช่แค่การลอบโจมตีจากมอนสเตอร์ แต่มันคือกับดักที่ถูกวางไว้เพื่อกระชากปมที่เรย์ฝังไว้ลึกที่สุดออกมาให้เผชิญหน้า ความลับที่คริสไม่เคยล่วงรู้มาก่อนกำลังจะถูกเปิดเผยในวินาทีที่ความตายกำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับผมในบทที่เข้มข้นนี้นะครับ ชาโดว์ฮันเตอร์หวังว่าทุกท่านจะคอยเอาใจช่วยเรย์และคริสในตอนต่อไปนะครับครับ