ความจริงที่ถูกเปิดเผย

"พาย... นี่มันหมายความว่ายังไงคะ?" เสียงของมินนี่สั่นเครือราวกับใบไม้ที่ถูกลมพัดแรงในพายุ เธอถือกระดาษแผ่นนั้นแน่นจนขอบกระดาษยับยู่ยี่ ในนั้นไม่ได้มีจดหมายรักหรือคำสารภาพบาป แต่มันคือภาพถ่ายของเธอกับก๊อตในร้านกาแฟเมื่อสัปดาห์ก่อน—มุมกล้องที่ดูสนิทสนมเกินควรจนชวนให้เข้าใจผิด พร้อมกับข้อความที่พิมพ์แปะไว้ด้านล่างด้วยตัวอักษรสีแดงฉาน: *'เด็กปีหนึ่งคนนี้มีเจ้าของแล้วหรือยัง? หรือแค่รอให้พี่ว้ากเผลอแล้วค่อยแอบไปหาคนอื่น'* พายมองรูปภาพนั้น ดวงตาคมกริบของเขาไม่ได้แสดงความโกรธเกรี้ยว แต่เป็นความนิ่งงันที่น่ากลัวกว่าหลายเท่า เขาไม่ตอบคำถามในทันที ทว่าความเงียบระหว่างเรากลับหนักอึ้งราวกับมีก้อนหินนับพันมาทับไว้ที่หน้าอก "พี่พายคะ มินนี่อธิบายได้..." "ไม่ต้องอธิบายหรอก" เขาขัดขึ้น เสียงเรียบเฉยนั้นทำให้หัวใจของมินนี่หล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม "ผมไม่ได้ต้องการฟังคำอธิบายจากปากคุณตอนนี้ สิ่งที่ผมอยากรู้คือ... คุณได้รับซองนี้มาจากใคร" ก่อนที่มินนี่จะทันได้เอ่ยชื่อ ร่างระหงของรินก็ก้าวเข้ามาในมุมอับของตึกกิจกรรม เธอไม่ได้เดินมาธรรมดา แต่ก้าวย่างด้วยความมั่นใจและรอยยิ้มที่ดูราวกับผู้ชนะในกระดานหมากรุก รินหยุดยืนข้างๆ พาย สายตาของเธอปรายมองมินนี่ด้วยความเวทนาที่เสแสร้งจนน่าสะอิดสะเอียน "น้องมินนี่คงตกใจสินะคะที่ข่าวไปเร็วขนาดนี้" รินเอ่ยน้ำเสียงหวานหยด แต่มันกลับแฝงไปด้วยพิษร้าย "รินก็แค่หวังดีค่ะ ไม่อยากให้พี่พายต้องถูกใครมาหลอกให้เสียความรู้สึก เลยแค่นำ 'หลักฐาน' เล็กๆ น้อยๆ มาให้ดู เผื่อว่าพี่พายจะได้ตัดสินใจได้ง่ายขึ้นว่าคนแบบไหนที่ควรจะอยู่ข้างๆ" มินนี่กำหมัดแน่น เล็บจิกเข้าที่ฝ่ามือจนเจ็บจี๊ด เธอไม่ได้โกรธที่ความลับถูกเปิดเผย แต่โกรธที่คนตรงหน้าใช้ความรู้สึกของเธอมาเป็นเครื่องมือทำลายความเชื่อใจ "พี่รินทำแบบนี้ไปเพื่ออะไรคะ? พี่ไม่ได้หวังดีกับพี่พายหรอก สิ่งที่พี่ทำมันแค่เพราะพี่อิจฉา!" "อิจฉาเหรอ?" รินหัวเราะเบาๆ ในลำคอ "เด็กกะโปโลอย่างเธอ มีอะไรให้พี่อิจฉาคะ? ความซื่อสัตย์ที่ไม่มีอยู่จริง หรือความสัมพันธ์ที่ร้าวฉานตั้งแต่วันแรกที่เริ่ม?" "พอได้แล้ว!" พายตวาดเสียงกร้าว ทุกคนในบริเวณนั้นเงียบกริบลงทันที เขาหันมามองมินนี่ด้วยแววตาที่ยากจะอ่านออก ก่อนจะดึงรูปภาพจากมือเธอไปขยำจนแน่น "มินนี่ ผมเคยบอกคุณไปแล้วใช่ไหมว่าความเชื่อใจสำหรับผมมันสำคัญแค่ไหน แต่นี่... คุณกลับทำให้มันกลายเป็นเรื่องตลก" "มินนี่ไม่ได้ทำอะไรผิดนะคะ!" หญิงสาวเถียงกลับ น้ำตาที่พยายามกลั้นไว้เริ่มเอ่อล้น "คนอย่างพี่รินจะเอาอะไรมาพูดก็ได้ แต่ทำไมพี่ถึงไม่เชื่อใจมินนี่เลยล่ะคะ?" พายไม่ได้ตอบ เขาเพียงแค่หันหลังให้เธอแล้วเดินจากไปโดยไม่เหลียวหลังกลับมามอง ทิ้งให้มินี่ยืนเคว้งอยู่ท่ามกลางสายตาของคนรอบข้างที่เริ่มซุบซิบกันไปไกล รินมองตามแผ่นหลังของพายไปด้วยรอยยิ้มที่สะใจ ก่อนจะหันมามองมินนี่แล้วกระซิบข้างหูด้วยเสียงที่ได้ยินกันเพียงสองคน "โลกของมหาวิทยาลัยมันไม่ได้สวยงามเหมือนนิยายรักที่เธออ่านหรอกนะมินนี่ ถ้าอยากจะยืนข้างคนอย่างพาย เธอต้องแลกด้วยสิ่งที่มากกว่าคำว่ารัก" มินนี่ปล่อยให้น้ำตาไหลพราก เธอไม่ได้เสียใจที่ถูกใส่ร้าย แต่เธอเสียใจที่พายเลือกที่จะเชื่อกระดาษแผ่นเดียวมากกว่าความรู้สึกที่เขามีต่อเธอตลอดเวลาที่ผ่านมา ความสัมพันธ์ที่เพิ่งจะเริ่มต้นผลิบาน กำลังถูกบดขยี้ด้วยแผนการที่สกปรกโสมมเกินกว่าที่เด็กสาวคนหนึ่งจะรับมือไหว เธอมองตามเงาร่างของพายที่หายลับไปในมุมตึก ในใจครุ่นคิดถึงทางออกที่แทบจะมืดมน ทว่า ในขณะที่มินนี่กำลังจะหันหลังเดินหนีไปจากความเจ็บปวด ก๊อตที่ยืนเฝ้ามองเหตุการณ์อยู่ไกลๆ ก็ก้าวเข้ามาหาเขาพุ่งตรงไปหาพายที่ยืนนิ่งอยู่หน้าห้องพักอาจารย์ ก๊อตคว้าคอเสื้อเฮดว้ากหนุ่มแล้วกระชากให้หันกลับมา ก่อนจะซัดหมัดเข้าที่มุมปากของพายจนเลือดกบปาก "มึงมันโง่พาย! มึงยอมให้ผู้หญิงเลวๆ คนเดียวมาปั่นหัว จนทำลายความฝันของคนที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่อะไรเลยเนี่ยนะ!" ก๊อตตะคอกใส่หน้าคนที่กำลังล้มลงไปกองกับพื้น พายไม่ได้โต้ตอบ เขาเพียงแต่เช็ดเลือดที่มุมปากแล้วมองก๊อตด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป พายลุกขึ้นช้าๆ แล้วยื่นมือถือของเขาให้ก๊อตดู หน้าจอแสดงบันทึกการสนทนาของรินที่เขาสามารถแอบบันทึกไว้ได้ตั้งแต่วันที่เขาเริ่มสงสัยว่ามีคนตามติดชีวิตของมินนี่ตลอดเวลา "มึงคิดว่ากูโง่ขนาดนั้นเลยเหรอ?" พายเอ่ยเสียงเย็น "กูแกล้งโง่ เพื่อให้งูพิษมันคายพิษออกมาให้หมดต่างหาก... และตอนนี้ มินนี่ก็กำลังเดินเข้าไปหาหลุมพรางที่รินขุดไว้จริงๆ" ทันใดนั้น เสียงกรีดร้องของมินนี่ก็ดังแว่วมาจากทางตึกศิลปกรรม พายรีบวิ่งไปตามเสียงนั้นโดยไม่สนใจก๊อตอีกต่อไป เขาพบมินนี่กำลังยืนเผชิญหน้ากับกลุ่มชายฉกรรจ์ที่ไม่ใช่ทั้งนักศึกษาและบุคลากรในมหาวิทยาลัย โดยมีรินยืนกอดอกดูความฉิบหายอยู่ห่างๆ พร้อมกับมือถือที่เธอกำลังไลฟ์สดเหตุการณ์ทั้งหมดลงในกลุ่มเฟซบุ๊กคณะ! ขอบคุณที่ติดตามอ่านมาจนถึงตอนนี้ หวังว่าตอนหน้าทุกคนจะช่วยเป็นกำลังใจให้มินนี่ผ่านพ้นเหตุการณ์นี้ไปด้วยกันนะคะ ชานมไข่มุกหวานร้อย