คลาสลับที่ไม่มีในตำรา

กลิ่นอายของสนิมเหล็กและกระดาษโบราณคละคลุ้งอยู่ในความมืดมิด เบื้องหน้าของเรย์ไม่ใช่ห้องเรียนเวทมนตร์หรูหราของสถาบันเซนต์ฟลอเรนซ์อีกต่อไป แต่เป็นห้องโถงใต้ดินขนาดมหึมาที่ผนังโดยรอบถูกสลักด้วยวงเวทย์สีครามเรืองแสง ชีพจรของมานากำลังเต้นตุบๆ ราวกับเครื่องจักรกลขนาดยักษ์กำลังหายใจเข้าออก "เจ้าเด็กทุน... เจ้าไม่ควรมาอยู่ตรงนี้" เสียงทุ้มต่ำและเย็นเยียบดังขึ้นจากมุมมืด เซเลสเทียก้าวเท้าออกมาจากเงาสลัว แสงจากอักขระเวทสะท้อนลงบนเรือนผมสีเงินยวงของเธอ ดวงตาคู่สวยไม่ได้มีความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย มีเพียงความกังวลระคนประหลาดใจที่ฉายชัดอยู่ภายใต้ความนิ่งสงบนั้น เรย์ผ่อนลมหายใจออกช้าๆ สายตาคมกริบกวาดสำรวจสภาพแวดล้อมรอบตัวอย่างรวดเร็ว เขายังจำได้แม่นว่าก่อนหน้านี้เขากำลังเดินตรวจเช็กอุปกรณ์เวทมนตร์พื้นฐานตามคำสั่งของอาจารย์ประจำวิชา แต่จังหวะที่ก้าวผ่านเสาหินอัขระโบราณ พื้นดินเบื้องล่างก็ยุบตัวลงพร้อมกับมิติที่บิดเบี้ยว "ดูเหมือนผมจะไม่มีสิทธิ์เลือกเส้นทางตั้งแต่แรกแล้วล่ะครับ คุณหนูเซเลสเทีย" เรย์ตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปากเพื่อกลบเกลื่อนความตึงเครียดในสถานการณ์ "ว่าแต่... สถานที่แห่งนี้ไม่ได้ถูกบันทึกไว้ในตำราเรียนเล่มไหนของสถาบันเลยสักนิด" เซเลสเทียหรี่ตาลงเล็กน้อย นิ้วเรียวยาววาดผ่านอากาศเบาๆ สร้างม่านพลังป้องกันสีฟ้าครามขึ้นมาล้อมรอบตัวพวกเขาทั้งสองคน "ที่นี่คือ 'ห้องใต้ดินปฐมภูมิ' จุดศูนย์กลางที่เชื่อมต่อโครงสร้างทั้งหมดของสถาบัน... หรือพูดให้ถูกคือ ห้องควบคุมหลักของระบบจำลองเวทมนตร์" ก่อนที่เรย์จะได้วิเคราะห์คำพูดนั้น เสียงเครื่องจักรกลอุตสาหกรรมขนาดยักษ์ก็คำรามก้องขึ้นในโสตประสาท เสียงเฟืองขยับและเสียงสะท้อนของโลหะกระทบกันดังสนั่นหวั่นไหว พื้นห้องสั่นสะเทือนเบาๆ ราวกับแผ่นดินไหว [ติ๊ง!] เสียงแจ้งเตือนที่คุ้นเคยดังขึ้นในหัวของเรย์ หน้าต่างสีฟ้าโปร่งแสงปรากฏขึ้นตรงหน้าโดยไม่ต้องออกคำสั่ง [ระบบได้ทำการอัปเดตสิทธิ์การเข้าถึง...] [ยินดีด้วย ผู้เล่น 'เรย์' คุณได้ค้นพบ "คลาสลับ: ห้องควบคุมเบื้องหลังโค้ด (The Backend Sandbox)"] [คำเตือน: สภาพแวดล้อมปัจจุบันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ตรวจพบการแทรกแซงจากผู้ดูแลระบบระดับสูง] เรย์นิ่งอึ้งไปชั่วขณะ ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย คำว่า "ผู้เล่น" และ "โค้ด" ไม่ใช่คำศัพท์ที่ควรจะมีอยู่จริงในโลกแฟนตาซีที่เต็มไปด้วยเวทมนตร์และดาบเหล่านี้ แต่มันคือคำศัพท์เฉพาะของโลกแห่งเกมที่เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี หรือว่า... โลกใบนี้ไม่ใช่โลกจริงๆ? "คุณเห็นมันด้วยใช่ไหม?" เซเลสเทียเอ่ยถามขึ้นทำลายความเงียบ น้ำเสียงของเธอจริงจังอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เธอมองหน้าเรย์ด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก "หน้าต่างแสงสีฟ้านั่น... มันปรากฏขึ้นทุกครั้งที่คุณใช้เวทมนตร์คำนวณอักขระใช่หรือเปล่า" เรย์หันขวับไปมองคู่คิดสาวทันที หัวใจเต้นแรงขึ้นด้วยความตื่นตัว "เธอหมายความว่า..." "ฉันเห็นมันมานานแล้ว เรย์" เซเลสเทียก้าวเข้าไปใกล้เรย์อีกนิด กลิ่นหอมจางๆ ของดอกไม้ป่าลอยมาแตะจมูกท่าย์กลางกลิ่นอายอับชื้น "ทุกครั้งที่ฉันพยายามถอดรหัสโครงสร้างเวทมนตร์ของสถาบัน ฉันมักจะพบ 'ตัวแปรแปลกปลอม' ที่คอยควบคุมทิศทางของโลกใบนี้ และตัวแปรนั้น... ก็เชื่อมโยงกับค่าสถานะของคุณ" บรรยากาศรอบตัวเงียบสงบลงชั่วขณะ มีเพียงเสียงฮัมเบาๆ ของระบบเวทมนตร์ที่ยังคงทำงานอย่างต่อเนื่อง เรย์ใช้ความคิดอย่างรวดเร็ว สมองอันเฉียบคมประมวลผลข้อมูลมหาศาลที่หลั่งไหลเข้ามาในหัว ถ้าโลกนี้คือเกม... ถ้าตัวเขาคือตัวละครในเกมที่มีระบบคอยสนับสนุน และเซเลสเทียคืออัจฉริยะที่มองเห็นรอยต่อของโค้ดโปรแกรม นั่นหมายความว่าการดิ้นรนทั้งหมดของเขาที่ผ่านมา... การพยายามทำตัวให้เป็นเพียงนักเรียนทุนธรรมดาเพื่อหลีกเลี่ยงธงแห่งความตายในฐานะ "ตัวร้าย" เป็นเพียงการแสดงตามบทบาทที่ถูกเขียนไว้ล่วงหน้าอย่างนั้นหรือ? "น่าสนใจดีนี่ครับ" เรย์หัวเราะออกมาเบาๆ ในลำคอ น้ำเสียงของเขาเจือความเย้ยหยันต่อโชคชะตาเล็กน้อย "การที่เราดลบันดาลชะตากรรมของตัวเอง แท้จริงแล้วเป็นแค่การกดปุ่มตามคำสั่งของใครบางคนบนโลกอีกใบงั้นสินะ" เซเลสเทียส่ายหัวช้าๆ แววตาของเธอมุ่งมั่นขึ้น "ไม่หรอก เรย์... ถึงแม้ว่าที่นี่จะเป็นเกม หรือเป็นโลกที่ถูกสร้างขึ้น แต่การตัดสินใจทุกครั้งของคุณเป็นของจริง และฉัน... ก็เลือกที่จะยืนอยู่ข้างคุณ ไม่ใช่เพราะมันถูกกำหนดไว้ในโค้ด แต่เป็นเพราะฉันเลือกเอง" ก่อนที่เรย์จะได้เอ่ยปากตอบคำถามใดๆ แสงไฟสีฟ้าครามทั่วทั้งห้องโถงก็เปลี่ยนเป็นสีแดงฉานกะทันหัน เสียงสัญญาณเตือนภัยดังลั่นสนั่นหวั่นไหวจนต้องยกมือขึ้นปิดหู [คำเตือนฉุกเฉิน!] [ตรวจพบผู้บุกรุกนอกเหนือจากระบบ: 'ยูนิตต้นแบบหมายเลข 00' กำลังเข้าสู่พื้นที่ควบคุม] [ภารกิจลับระดับ SSS: "การตื่น 00" ถูกกระตุ้นโดยอัตโนมัติ] [เป้าหมาย: เอาชีวิตรอดจากการกวาดล้างของระบบหลักภายใน 180 วินาที] พื้นดินเบื้องหน้าพวกเขาแยกตัวออกจากกัน เสียงคำรามกําลังดังขึ้นมาจากหลุมลึกที่มืดมิด ไอความร้อนอันรุนแรงแผ่ซ่านออกมาพร้อมกับเงาร่างมหึมาที่กำลังก้าวขึ้นมาจากเบื้องล่าง ดวงตาสีทองคู่โตคู่หนึ่งเปิดขึ้นในความมืด จ้องมองมาที่พวกเขาทั้งสองคนด้วยจิตสังหารอันไร้ความปรานี เซเลสเทียยกคทาอักขระขึ้นเตรียมพร้อม ร่างกายของเธอสั่นเทาเล็กน้อยแต่แววตากลับเด็ดเดี่ยว "เรย์... มันมาแล้ว!" เรย์สูดหายใจเข้าลึก ฃายหนุ่มดึงดาบเวทมนตร์ออกจากฝัก มือข้างขวาจับด้ามดาบแน่นจนข้อต่องอขาว ขณะที่หน้าจอระบบสีแดงฉานนับถอยหลังเวลาที่เหลืออยู่ต่อหน้าต่อตา "เตรียมตัวให้ดีครับคุณหนูเซเลสเทีย..." เรย์กระตุกยิ้มมุมปาก แววตาคมกริบสะท้อนแสงสีแดงของระบบอย่างท้าทาย "ไม่ว่าเบื้องหลังโค้ดนี้จะเป็นใคร... ผมนี่แหละ จะเป็นคนเขียนจุดจบใหม่ให้ดูเอง!" -------------------------------------------------- ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับเรย์และเซเลสเทียในตอนนี้นะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ