รุ่งอรุณแห่งวันใหม่

เสียงปรบมือที่กึกก้องจนผนังหินแกรนิตของหอประชุมใหญ่สะเทือน ไม่ได้ทำให้เรย์รู้สึกยินดีแม้แต่น้อย เขากำลังยืนอยู่เบื้องหน้าแท่นพิธีอันทรงเกียรติ พร้อมกับรอยยิ้มเจื่อนๆ ที่พยายามปั้นแต่งให้ดูเป็นธรรมชาติที่สุด ในขณะที่สายตานับพันคู่จากเหล่านักเรียนและคณาจารย์กำลังจ้องมองมาด้วยความเลื่อมใส "เด็กหนุ่มสามัญชนผู้พลิกสถานการณ์ในคลาสลับ... ผู้กอบกู้สถาบันเวทมนตร์อาร์케เลียจากหายนะแห่งเงา... เรย์ โคลด์เวลล์!" เสียงประกาศก้องของอาจารย์ใหญ่ดังสะท้อนไปทั่วห้องโถง ตามมาด้วยเสียงกู่ร้องแสดงความยินดีที่ดังระเบิดขึ้นอีกระลอก เรย์ทำได้เพียงก้มศีรษะรับคำสรรเสริญนั้นอย่างจำยอม ในใจนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์เมื่อคืนวาน ที่เขาแค่อยากจะหาทางเอาตัวรอดจากกับดักของระบบและบอสลับระดับภัยพิบัติ แต่สุดท้ายความพยายามที่จะทำตัว "โลว์โปรไฟล์" ของเขากลับพังทลายลงไม่เป็นท่า กลายเป็นว่าเขาโดนผลักดันขึ้นสู่บัลลังก์วีรบุรุษโดยสมบูรณ์แบบ "ทำหน้าให้มันสมกับเป็นผู้กอบกู้หน่อยสิครับ คุณเรย์" เสียงกระซิบแผ่วเบาแต่เต็มไปด้วยรอยยิ้มเย้าแหย่ดังขึ้นจากด้านข้าง เซเลสเทียในชุดคลุมสีขาวบริสุทธิ์ของภาควิชาอักขระยืนอยู่เคียงข้างเธอด้วยท่าทีสง่างาม ดวงตาสีกุหลาบของเธอกวาดมองฝูงชนก่อนจะหันมาสบตากับเขา แววตาคู่นั้นมีความระยิบระยับของความขบขันเจืออยู่จางๆ ซึ่งมีเพียงเรย์เท่านั้นที่มีสิทธิ์ได้เห็น "ผมแค่อยากกลับไปนอนอ่านตำราเวทมนตร์เงียบๆ ที่ห้องพักนะครับ คุณเซเลสเทีย" เรย์กระซิบตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ รอยยิ้มบนใบหน้ายังคงค้างไว้เพื่อรักษาภาพลักษณ์ "นี่มันผิดแผนไปหมด... ระบบบ้าพกพานั่นต้องจงใจกลั่นแกล้งผมแน่ๆ" "โลกไม่ได้หมุนรอบความต้องการของคุณคนเดียวนะครับ" เซเลสเทียกล่าวกลั้วหัวเราะเบาๆ "บางครั้งการซ่อนตัวในเงาก็ทำไม่ได้ เมื่อแสงสว่างมันเลือกที่จะสาดส่องลงมาที่คุณเอง" ทันทีที่พิธีการเสร็จสิ้นลง เรย์ก็ปลีกตัวหลบหนีความวุ่นวายออกมายังระเบียงทางเดินปีกตะวันตก ซึ่งเป็นมุมสงบที่ทอดสายออกไปเห็นสวนพฤกษศาสตร์เวทมนตร์เบื้องล่าง บรรยากาศยามสายของสถาบันกลับคืนสู่ความสงบสุข ร่องรอยความเสียหายจากเหตุการณ์คลาสลับได้รับการซ่อมแซมด้วยเวทมนตร์ฟื้นฟูจนแทบไม่เหลือร่องรอย ทุกอย่างดูราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น... ยกเว้นสถานะในระบบของเรย์ที่พุ่งทะยานจนน่าตกใจ เรย์ยกมือขึ้นแตะอากาศเบาๆ หน้าต่างโฮโลแกรมสีฟ้าใสก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าตามความตั้งใจ [ ตรวจพบสถานะพิเศษ: "วีรบุรุษแห่งอาร์เคเลีย" ] [ ระดับความปลอดภัยส่วนบุคคล: สูงสุด ] [ แต้มแต้มสะสมปัจจุบัน: 50,000 แต้ม ] [ ปลดล็อกสิทธิ์เข้าถึง: หอสมุดต้องห้ามชั้นที่ 4 และคลังอาศัยโบราณ ] เรย์ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ความอุดมสมบูรณ์ของแต้มและสิทธิ์ที่ได้รับควรจะทำให้เขายิ้มได้กว้างกว่านี้ หากแลกมาด้วยความสงบสุขที่หายไป เขายอมแลกทุกอย่างที่มีในตอนนี้เลยดีกว่า การเดินไปไหนมาไหนแล้วมีคนค้อมหัวให้ หรือมีสายตาดักรอชื่นชม มันไม่ใช่ วิถีชีวิตของคนที่อยากใช้ชีวิตเรียบง่ายในรั้วโรงเรียนเวทมนตร์เลยแม้แต่น้อย "กำลังกังวลเรื่องภาระหน้าที่ใหม่ หรือกำลังคิดว่าจะปฏิเสธข้อเสนอของสภาอาจารย์ยังไงดีล่ะครับ?" เสียงฝีเท้าเบาหวิวดังก้าวเข้ามาใกล้ เรย์ไม่ต้องหันไปมองก็รู้ว่าเป็นเซเลสเทีย เธอถือแก้วชาสมุนไพรส่งกลิ่นหอมกรุ่นมาสองแก้ว ยื่นแก้วหนึ่งให้เขาด้วยท่าทีเป็นธรรมชาติ เรย์รับแก้วชามาถือไว้ ไออุ่นจากเครื่องดื่มช่วยบรรเทาความเหนื่อยล้าในจิตใจได้เล็กน้อย เขาจิบเบาๆ ก่อนจะตอบ "ทั้งสองอย่างครับ... สภาอาจารย์เรียกพบผมช่วงบ่ายนี้ หัวข้อคือการแต่งตั้งให้ผมเป็นตัวแทนนักเรียนเข้าร่วมการประลองเวทมนตร์ทวีป... ทั้งที่ผมแค่นักเรียนทุนธรรมดาแท้ๆ ทำไมต้องโยนภาระระดับโลกมาให้ผมแบกด้วยก็ไม่รู้" "เพราะคุณเก่งเกินกว่าจะซ่อนตัวได้ยังไงล่ะครับ" เซเลสเทียพิงสะโพกกับราวระเบียง สายตาทอดมองออกไปไกล "ในโลกที่ขับเคลื่อนด้วยพลังและความสามารถ คนที่ฉลาดและมีไหวพริบอย่างคุณ ไม่มีทางรอดพ้นสายตาของเบื้องบนหรอกครับ... ยิ่งคุณพยายามหนี พวกเขากยิ่งสนใจ" เรย์มองเสี้ยวหน้าของหญิงสาวที่ต้องแสงแดดยามสาย ความเงียบงันชั่วขณะหนึ่งก่อตัวขึ้นระหว่างพวกเขา มันเป็นความเงียบที่ไม่น่าอึดอัด แต่กลับเต็มไปด้วยความเข้าใจลึกซึ้งที่เติบโตขึ้นจากการผ่านความเป็นความตายร่วมกัน "บางที..." เรย์เอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ น้ำเสียงจริงจังขึ้นเล็กน้อย "ผมอาจจะต้องหาทางออกใหม่... ออกเดินทางเพื่อค้นหาคำตอบที่แท้จริงของระบบนี้ ก่อนที่มันจะควบคุมชีวิตผมไปมากกว่านี้" เซเลสเทียหันมาสบตา ประกายความกังวลวาบผ่านดวงตาสีกุหลาบของเธอชั่วขณะ ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยรอยยิ้มมั่นคง "ไม่ว่าคุณจะเลือกทางไหน... จำไว้ว่าผมไม่ได้เป็นแค่ผู้ร่วมชะตากรรมเฉยๆ นะครับ เรย์" ก่อนที่เรย์จะได้เอ่ยปากตอบอะไร เสียงเตือนที่คุ้นเคยและน่าปวดหัวที่สุดก็ดังขึ้นในหัวสมอง [ ตรวจพบเงื่อนไขพิเศษ: ภารกิจลับระดับ SSS - "รากเหง้าแห่งความมืด" ถูกกระตุ้น ] [ คำเตือน: ความลับที่ถูกฝังกลบไว้ใต้สถาบันกำลังจะถูกเปิดเผย ผู้เล่นมีเวลา 24 ชั่วโมงในการตัดสินใจ ] เรย์ขมวดคิ้วแน่น ดวงตาหรี่ลงเมื่อระบบแสดงข้อความเพิ่มเติมที่ทำให้ลมหายใจสะดุด [ เป้าหมายภารกิจ: ค้นหาห้องใต้ดินลับใต้หอพักอาคม และเผชิญหน้ากับ "ผู้สร้างระบบตัวจริง" ที่กำลังรอคอยการกลับมาของคุณ ] แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ วาเลนเทียอัศวินมืด