การตัดสินใจครั้งสำคัญ

“ถ้าเจ้าเปิดเผยตัวตนในวันนี้ ทุกอย่างที่เพียรสร้างมาในเงามืดจะมอดไหม้ไปพร้อมกับเศษเสี้ยวความสงบสุขที่เจ้าหวงแหน... เรย์ เจ้าพร้อมจะแลกมันด้วยอะไร?” เซเลสเทียไม่ได้หันมามองผม ดวงตาคู่สวยดุจดาราของเธอยังคงจับจ้องไปที่วงเวทอักขระสีครามที่ลอยวนเวียนอยู่กลางห้องลับใต้ดิน แสงสลัวจากคริสตัลมานาสะท้อนใบหน้าเรียบเฉยที่ซ่อนความกังวลลึกๆ เอาไว้ มือเรียวบางของเธอสั่นเล็กน้อยขณะเขียนเส้นสายสุดท้ายของอักขระพันธนาการ ผมถอนหายใจพลางขยับเนคไทที่ดูอึดอัดเกินไปในสถานการณ์เช่นนี้ ผมยืนพิงผนังหินเย็นเยียบ พลางครุ่นคิดถึงสถานการณ์เบื้องหน้า—เหตุการณ์ 'กบฏภาคีเงา' ที่กำลังจะระเบิดขึ้นในคลาสเรียนรวมพรุ่งนี้ หากผมเลือกที่จะนิ่งเฉย หอพักชั้นเรียนทั่วไปจะถูกถล่มจนย่อยยับ แต่หากผมเลือกที่จะหยุดมัน... ผมจะต้องใช้พลังที่ระบบพยายามปกปิดไว้ ซึ่งนั่นหมายถึงการเปิดเผยตัวตนในฐานะ ‘ตัวร้าย’ ผู้มีพลังมหาศาลต่อหน้าเหล่าอาจารย์และสภานักเรียน “ความสงบสุขที่แลกมาด้วยชีวิตคนอื่น ไม่ใช่สิ่งที่ผมเรียกว่าความสงบสุขครับ เซเลสเทีย” ผมตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าหนักแน่น เธอลดมือลง หันกลับมามองผม แววตาของหญิงสาวที่เคยเย็นชาต่อทุกสรรพสิ่งบัดนี้มีความสับสนฉายชัด “นายไม่ใช่ฮีโร่ในนิยายเลวๆ พวกนั้นนะเรย์ นายแค่เด็กหนุ่มที่ต้องการเรียนให้จบ... การตัดสินใจครั้งนี้มันไม่มีทางย้อนกลับได้” ผมเดินเข้าไปใกล้เธอ กลิ่นอายจางๆ ของน้ำหมึกเวทมนตร์และดอกลิลลี่จากตัวเธอทำให้สมองที่ตึงเครียดของผมผ่อนคลายลงบ้าง ผมไม่ได้มองหาคำชมหรือการสนับสนุน แต่ผมมองหาความจริงที่ซ่อนอยู่หลังแววตาคู่นั้น ผมรู้ดีว่าตัวเลือกของผมในวันนี้จะเป็นตัวกำหนดจุดจบของนิยายเรื่องนี้ ระบบที่อยู่ในหัวของผมเริ่มแสดงหน้าต่างแจ้งเตือนสีแดงฉานขึ้นมาซ้อนทับภาพตรงหน้า [ภารกิจทางเลือก: ทางแยกแห่งโชคชะตา] [ตัวเลือกที่ 1: รักษาตัวตน ‘นักเรียนทุนธรรมดา’ (หลบซ่อนต่อไป) – รางวัล: แต้มทักษะ x500, ฉายา ‘จอมลวงโลก’] [ตัวเลือกที่ 2: เปิดเผยพลังบางส่วนเพื่อขัดขวางโศกนาฏกรรม – รางวัล: ปลดล็อกความลับของระบบ (ระดับ S), เพิ่มระดับความสัมพันธ์กับเซเลสเทีย] [คำเตือน: หากเลือกตัวเลือกที่ 2 ตัวตนของคุณในฐานะ 'ตัวร้ายคลาสลับ' จะถูกเพ่งเล็งโดยสภานักเรียนทันที] ผมยิ้มเยาะให้กับหน้าต่างระบบนั้น ไร้สาระสิ้นดี... ระบบยังคงพยายามผลักให้ผมเป็นตัวร้ายตามบทบาทที่มันวางไว้ แต่สิ่งที่มันไม่เคยรู้คือ แม้แต่ตัวร้ายก็มีศักดิ์ศรีของตัวเอง “เซเลสเทีย” ผมเรียกชื่อเธอเบาๆ “ในคลาสเรียนของผม ทุกคนมองว่าผมเป็นเพียงเบี้ยล่างที่ดวงดี แต่สำหรับคุณ... คุณเห็นอะไรในตัวผม?” เซเลสเทียเงียบไปครู่หนึ่ง เสียงหัวใจของเธอเต้นเป็นจังหวะในความเงียบ ก่อนที่เธอจะก้าวเข้ามาประชิดตัวผม ปลายนิ้วเย็นๆ ของเธอแตะลงที่หน้าอกด้านซ้ายของผมเบาๆ “ฉันเห็นคนที่พยายามดิ้นรนเพื่อเป็นอิสระจากโชคชะตาที่ใครบางคนขีดไว้ให้” เธอกระซิบ “ไม่ว่านายจะเลือกทางไหน ฉันจะเป็นคนถือปากกาเขียนตอนจบนั้นไปพร้อมกับนายเอง” คำพูดนั้นเพียงพอแล้วสำหรับผม ผมหยิบหน้ากากโลหะที่ผมแอบทำขึ้นมาไว้ในกระเป๋ามิติออกมา นี่ไม่ใช่การตัดสินใจแบบวู่วาม แต่มันคือการตัดสินใจที่ผ่านการไตร่ตรองมานับพันครั้งในฐานะคนที่รู้บทบาทของตัวเองดีที่สุด ผมเลือกที่จะไม่เปิดเผยชื่อจริง แต่จะปรากฏตัวในฐานะ ‘บุคคลที่สาม’ ที่ระบบไม่เคยบันทึกไว้ “งั้นเรามาเริ่มการแสดงของจริงกันเถอะครับ” ผมกล่าวพลางสวมหน้ากากนั้นลงบนใบหน้า พลังมานาในร่างเริ่มไหลเวียนผิดปกติ อักขระสีดำสนิทปรากฏขึ้นรอบตัวผม ราวกับรอยสักของปีศาจที่ตื่นจากการหลับใหล เซเลสเทียเบิกตากว้างเมื่อสัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาลที่แผ่ออกมา เธอถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยสัญชาตญาณ แรงกดดันนี้ไม่ใช่พลังของนักเรียนทุนธรรมดา แต่มันคือพลังที่กดทับเหล่าอัจฉริยะของสถาบันให้กลายเป็นเพียงมดปลวกได้ในพริบตา “นั่นมัน... พลังของเจ้าจริงๆ เหรอ?” เธอถามด้วยเสียงแผ่วเบา ผมไม่ได้ตอบ แค่หันหลังเดินไปที่ประตูทางออก แต่ก่อนที่มือของผมจะแตะลงบนลูกบิด เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่เงียบสนิทมานานกลับดังระงมขึ้นในโสตประสาทอย่างบ้าคลั่ง [แจ้งเตือนระดับวิกฤต!] [ตรวจพบการแทรกแซงจาก ‘ผู้คุมกฎแห่งนิยาย’ ในพื้นที่เป้าหมาย] [ภารกิจเปลี่ยนจาก ‘ขัดขวางโศกนาฏกรรม’ เป็น ‘เอาชีวิตรอดจากบทลงโทษของระบบ’] ยังไม่ทันที่ผมจะเข้าใจสถานการณ์ ประตูไม้บานยักษ์ก็ถูกพังทลายเข้ามาด้วยพลังเวททำลายล้าง ร่างของคนผู้หนึ่งก้าวผ่านฝุ่นควันเข้ามา—ร่างที่สวมชุดยูนิฟอร์มสภานักเรียนระดับสูง ใบหน้าของเขาประดับด้วยรอยยิ้มเย็นเยียบที่ผมรู้จักดีที่สุดในฐานะตัวเอกของเรื่องนี้... เรย์ตัวจริงที่ไม่เคยมีอยู่จริงในความเป็นจริงของเรา! เขามองมาที่ผม ดวงตาสีทองของเขาสะท้อนภาพของผมในร่างตัวร้ายที่สวมหน้ากาก ก่อนที่เขาจะกระซิบคำพูดที่ทำให้เลือดในกายผมเย็นเยียบ “ในที่สุด... ก็หาตัวเจอสักทีนะ ‘ผู้บุกรุก’ ของเรื่องนี้” ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับเรย์และเซเลสเทียในทุกย่างก้าวอันท้าทายนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ - วาเลนเทียอัศวินมืด