การแข่งประลองประจำปี

กลิ่นอายดินปืนและคราบเขม่าจางๆ ยังคงลอยอวลอยู่ในห้องโถงใต้ดิน... ประโยคสุดท้ายอันเย็นเยียบของเงาลึกลับจากบทก่อนหน้า ยังคงดังก้องอยู่ในโสตประสาทของเรย์ราวกับเสียงกระซิบจากขุมนรก แต่เด็กหนุ่มผู้สวมชุดนักเรียนทุนสามัญกลับไม่ได้แสดงอาการหวาดกลัวแม้แต่น้อย เขายืนนิ่งสงบ ทอดสายตามองซากกลไกเวทมนตร์ที่ถูกทำลายลงด้วยมือของตนเองอย่างพินิจพิเคราะห์ "เก่งมาก... เจ้าหนูนักเรียนทุน ที่สามารถกำจัดหมากตัวแรกของฉันได้... แต่ น่าเสียดายนะ ที่พวกเธอต้องมาตายอยู่ที่นี่..." คำพูดนั้นไม่ได้ทำให้เรย์สะดุ้งสะเทือน ทว่ามันกลับกลายเป็นเชื้อเพลิงชั้นดีที่จุดประกายความมุ่งมั่นในแววตาคู่คมให้ลุกโชนขึ้น เขารู้ดีว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของหมากกระดานใหญ่ที่เหล่าขุนนางเบื้องบนชักใยอยู่เบื้องหลัง และเพื่อที่จะก้าวไปให้ทันเกมอันตรายนี้ สิ่งที่เขาต้องการมากที่สุดในตอนนี้ไม่ใช่แค่ความแข็งแกร่งระดับผิวเผิน แต่คือ 'แต้มสกิลระดับสูง' ที่จะพลิกสถานการณ์ได้ในพริบตา และหนทางเดียวที่จะเก็บเกี่ยวแต้มเหล่านั้นได้อย่างรวดเร็วที่สุด ก็คือเวทีประลองที่กำลังจะเปิดฉากขึ้นในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้านี้—'การแข่งประลองประจำปี' ของสถาบันเวทมนตร์เซนต์ลูเมีย สนามประลองกลางแจ้งขนาดมหึมาถูกเนรมิตขึ้นด้วยศิลาแกร่งและอาคมป้องกันนับร้อยชั้น เสียงอิกทึกครึกโครมของเหล่านักเรียนชนชั้นสูงที่จับจองที่นั่งบนอัฒจันทร์ดังระงมผสมผสานไปกับเสียงดนตรีบรรเลงปลุกใจ ทว่าบรรยากาศในโซนพักนักเรียนกลับเต็มไปด้วยความตึงเครียด เรย์นั่งไขว่ห้างอยู่บนม้าหินอ่อนมุมห้องพักนักเรียน สายตาทอดมองหน้าต่างโปร่งแสงสีฟ้าที่ปรากฏขึ้นเฉพาะตัวเขา ระบบอัจฉริยะกำลังรันข้อมูลการแข่งขันรอบคัดเลือกอย่างต่อเนื่อง [ระบบแจ้งเตือน: ตรวจพบเงื่อนไขพิเศษในการประลองประจำปี] [ภารกิจหลัก: คว้าชัยชนะติดต่อกัน 10 แมตช์โดยไม่ใช้เวทมนตร์ธาตุหลักเกินระดับ 3] [รางวัล: แต้มสกิล 5,000 แต้ม, ปลดล็อกผังทักษะลับ "เนตรวิเคราะห์สวรรค์ขั้นสูง", และแต้มความพึงพอใจจากตัวละครปริศนา] เรย์มุมปากกระตุกขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มจางๆ ปรากฏบนใบหน้าหล่อเหลาที่มักจะเรียบเฉยเสมอ ระบบช่างสรรหาความท้าทายมาให้เขาได้ทดฝีมืออยู่เรื่อย การจำกัดการใช้เวทมนตร์หมายความว่าเขาต้องพึ่งพาทักษะกายภาพ การอ่านทางคู่ต่อสู้ และไหวพริบเฉพาะหน้าล้วนๆ ซึ่งมันช่างท้าทายความสามารถของเขาเสียเหลือเกิน "ดูท่าทางคุณจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษนะ สำหรับคนที่เพิ่งรอดตายจากกับดักมรณะใต้ดินมาเมื่อคืน" เสียงหวานใสแต่แฝงด้วยความเยונชาที่เป็นเอกลักษณ์ดังขึ้นจากด้านหลัง เรย์หันไปมองก็พบกับเซเลสเทียที่ก้าวเข้ามาในชุดคลุมนักเรียนอักขระสีเงินบริสุทธิ์ เส้นผมสีเงินยวงสะท้อนกับแสงอาทิตย์ยามสาย ดวงตากลมโตคู่สวยคู่นั้นมองมาที่เขาด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก แม้ภายนอกเธอจะดูเย็นชาต่อคนรอบข้างเสมอ แต่เรย์รู้ดีว่าภายใต้เกราะ้านทานนั้น ซ่อนความห่วงใยอันบริสุทธิ์เอาไว้ "ผมแค่กำลังคิดว่า การประลองวันนี้คงมีอะไรสนุกๆ ให้ทำแก้เบื่อมากกว่าการนั่งฟังอาจารย์บรรยายเรื่องประวัติศาสตร์เวทมนตร์นะครับ คุณหนูเซเลสเทีย" เรย์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงสุภาพ นัยน์ตาพราวระยับด้วยประกายความมั่นใจ เซเลสเทียถอนหายใจเบาๆ เธอยื่นม้วนกระดาษอักขระเวทโบราณให้เขา "อย่าประมาทเด็ดขาด... ข่าวกรองวงในบอกว่า ปีนี้ตระกูลดยุกคาร์ลได้ส่ง 'ตัวแทนพิเศษ' ลงสนามด้วย พวกมันไม่ใช่แค่นักเรียนธรรมดา แต่เป็นอาวุธมีชีวิตที่ถูกดัดแปลงพันธุกรรมด้วยเวทมนตร์ต้องห้าม เป้าหมายของพวกมันคือการทำลายชื่อเสียงของนักเรียนทุนอย่างคุณให้ย่อยยับคาเวที" เรย์รับม้วนกระดาษนั้นมาสัมผัส ความเย็นเฉียบของอักขระเวทแล่นเข้าสู่ปลายนิ้ว เขามองหน้าเซเลสเทียแล้วยิ้มรับบางๆ "ขอบคุณสำหรับข้อมูลครับ... แต่ต่อให้พวกมันจะเป็นอาวุธมีชีวิตหรือปีศาจจากขุมนรก หากมันขวางทางแต้มสกิลที่ผมต้องการ ผมก็ยินดีที่จะสงเคราะห์พวกมันให้ราบคาบเช่นกัน" เสียงประกาศจากกรรมการกลางสนามดังขึ้นกึกก้อง ขัดจังหวะการสนทนาของทั้งสอง "คู่แรกของการประลองรอบคัดเลือกประจำปี! ตัวแทนจากภาควิชาอัศวินสามัญ... เรย์ ออกมาที่ลานประลองได้!" เรย์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขาสะบัดชายเสื้อคลุมเล็กน้อยก่อนจะก้าวเดินออกไป ท่ามกลางเสียงโห่ร้องและเสียงดูถูกเหยียดหยามจากอัฒจันทร์ฝั่งตระกูลขุนชั้นสูงที่มองว่าเขาเป็นเพียงแค่มดปลวกที่บังอาจปีนป่ายขึ้นมาบนเวทีอันทรงเกียรติ เมื่อเรย์ก้าวลงสู่พื้นสนามหญ้าเวทมนตร์ กลิ่นอายกดดันมหาศาลก็พุ่งเข้าใส่ทันที คู่ต่อสู้ของเขาในรอบแรกคือ 'กาลัส' นักเรียนปีสามร่างยักษ์จากตระกูลบารอนผู้ขึ้นชื่อเรื่องพละกำลังและเวทมนตร์เสริมพลังกาย ร่างกายของกาลัสใหญ่โตกว่าเรย์เกือบเท่าตัว กล้ามเนื้ออัดแน่นไปด้วยพลังเวทสีแดงฉานที่กำลังปะทุออกมาอย่างดุร้าย "ไอ้สวะนักเรียนทุน แกคงคิดสินะว่าจะฟลุคชนะมาได้เหมือนรอบก่อนๆ? วันนี้ฉันจะหักกระดูกแกเป็นท่อนๆ บนสังเวียนนี้แหละ!" กาลัสคำรามลั่น เสียงหัวเราะเยาะเย้ยดังสะท้อนไปทั่วสนาม เรย์ไม่ได้โต้ตอบด้วยคำพูด เขายืนหยัดอย่างมั่นคง มือขวาไขว้หลัง มือซ้ายยกขึ้นมาผายออกเชิงเชิญชวน รอยยิ้มสุภาพแต่เย็นชาปรากฏบนใบหน้า ดวงตาส่อประกายความนิ่งสงบราวกับผิวน้ำในยามวิกาล กาลัสเดือดดาลด้วยความโกรธ พุ่งทะยานเข้ามาด้วยความเร็วสูงราวกับพายุทอร์นาโด หมัดขวาที่ห่อหุ้มด้วยเวทมนตร์ทำลายล้างพุ่งตรงเข้าหมายจะบดขยี้ศีรษะของเรย์ให้แหลกคั้นในหมัดเดียว! อัฒจันทร์รอบสนามส่งเสียงร้องตกใจ บางคนถึงกับปิดตาเพราะไม่อยากเห็นภาพความโหดร้ายที่จะเกิดขึ้น เซเลสเทียที่นั่งอยู่บนโซนพิเศษขมวดคิ้วแน่น มือเรียวเผลอกำชายเสื้อคลุมของตัวเองจนยับยู่ยี่โดยไม่รู้ตัว ทว่า... ในเสี้ยววินาทีที่หมัดนั้นกำลังจะปะทะเข้ากับใบหน้าของเรย์ ร่างของเด็กหนุ่มกลับหายวับไปจากจุดเดิมอย่างไร้ร่องรอย! *ตึง!* หมัดของกาลัสซัดเข้ากับพื้นศิลาจนแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ แรงระเบิดสร้างฝุ่นควันตลบอบอวลไปทั่ว แต่ก่อนที่กาลัสจะได้ตั้งตัว น้ำเสียงนุ่มนวลแต่ทรงพลังก็กระซิบแผ่วเบาที่ข้างหูของเขา "ความโกรธเกรี้ยวโดยไร้ซึ่งการควบคุม... ก็เป็นเพียงแค่ช่องว่างมหาศาลให้คนอื่นเจาะเข้ามาเท่านั้นนะครับ" เรย์ปรากฏตัวขึ้นด้านหลังของกาลัสตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่มีใครทันสังเกต ฝ่ามือเรียวสะอาดถูกกดลงที่จุดชีพจรเวทมนตร์ด้านหลังต้นคอของร่างยักษ์อย่างแม่นยำ พลังเวทสีครามระเบิดออกเพียงเล็กน้อยแต่ทรงอานุภาพพอที่จะตัดวงจรมานาในร่างกายของกาลัสให้หยุดชะงักลงทันที ร่างยักษ์ของกาลัสแข็งค้าง ดวงตาเบิกโพ้างด้วยความตกตะลึง ก่อนที่เข่าทั้งสองข้างจะทรุดฮวบลงกระแทกพื้นสนามอย่างหมดสภาพ ท่ามกลางความเงียบงันที่เข้าปกคลุมไปทั่วทั้งสนามประลองมหึมา ทุกสายตาจ้องมองภาพนั้นด้วยความตะลึงงัน—เรย์เอาชนะคู่ต่อสู้รุ่นพี่ระดับท็อปได้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว โดยไม่ต้องใช้เวทมนตร์รุนแรงเลยแม้แต่น้อย! [ระบบแจ้งเตือน: ท่านเอาชนะคู่ต่อสู้ด้วยเงื่อนไขพิเศษสำเร็จ] [ได้รับแต้มสกิล 500 แต้ม] [ปลดล็อกเงื่อนไขลับ: การประลองรอบถัดไปจะเผชิญหน้ากับ "หุ่นเชิดเงือกโลหิต" จากองค์กรใต้ดิน] เรย์ยืนมองคู่ต่อสู้ที่ล้มลงเบื้องหน้าอย่างสงบ เขากวาดสายตามองขึ้นไปบนอัฒจันทร์ชั้นบนสุด ที่ซึ่งเงาดำปริศนากำลังยืนมองลงมาด้วยแววตาเหี้ยมเกรียม และในวินาทีนั้นเอง หน้าต่างระบบสีแดงฉานก็เด้งขึ้นมาขวางกั้นสายตาของเขา พร้อมกับข้อความเตือนภัยระดับสูงสุดที่ทำให้หัวใจของเขาเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะ [คำเตือนฉุกเฉินระดับ SSS: ตรวจพบการแทรกแซงระบบจากภายนอก] [เป้าหมายที่แท้จริงของการประลองในวันนี้ ไม่ใช่การแข่งขัน... แต่เป็นการบูชายันทาสเวทมนตร์ทั้งสนามเพื่อปลุก "ราชันย์อสูรโบราณ" ที่หลับใหลอยู่ใต้ดิน!] เรย์หันขวับไปมองรอบกาย ทันใดนั้น พื้นสนามประลองเวทมนตร์ทั้งหมดก็สั่นสะเทือนเลื่อนลั่น อักขระสีเลือดนับหมื่นเส้นผุดขึ้นจากใต้พื้นดิน ล้อมรอบเหล่านักเรียนและอาจารย์นับพันชีวิตเอาไว้ในค่ายกลมรณะ! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตเคียงข้างไปกับตัวละครอันเป็นที่รักนี้นะครับ ***