แรงกดดันระดับมหาศาลบีบอัดชั้นบรรยากาศจนบิดเบี้ยว รอยแยกสีนิลกาฬขยายตัวราวกับปากของอสูรกายที่พร้อมกลืนกินทุกสิ่งในคลาสลับแห่งนี้
เรย์ยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าม่านพลังอันสั่นสะเทือน เม็ดเหงื่อกาฬไหลยึดตามกรอบหน้าคมคาย ดวงตาสองข้างสะท้อนประกายแสงสีฟ้าครามจากหน้าต่างระบบที่กำลังรัวรัวเตือนภัยด้วยข้อความสีแดงฉาน
[คำเตือน: ขีดจำกัดพลังงานของร่างต้นทะลุเพดาน 300%]
[คำเตือน: ตรวจพบความเสี่ยงในการสูญสลายของเซลล์เวทมนตร์ 89%]
[ระบบกำลังบังคับใช้โปรโตคอลฉุกเฉิน: ปลดล็อกขีดจำกัดระดับราชันย์โบราณชั่วคราว]
เสียงแจ้งเตือนในหัวดังระรัวจนแทบแยกไม่ออกกับเสียงชีพจรของตนเอง เรย์สูดลมหายใจเข้าลึก รวบรวมสมาธิทั้งหมดที่กระจัดกระจายให้กลับมารวมกัน ณ จุดศูนย์กลางของหัวใจ ดวงตาคมกริบกวาดมองสถานการณ์ตรงหน้าอย่างรวดเร็ว บอสลับเบื้องหน้ากำลังรวบรวมพลังเฮือกสุดท้ายเพื่อปล่อยท่าไม้ตายกวาดล้างพื้นที่ หากปล่อยไว้เช่นนี้ ทั้งคลาสลับและชีวิตของพวกเขารวมถึงเซเลสเทียจะต้องจบสิ้นลงในพริบตาเดียว
"เรย์... อย่าบอกนะว่าคุณจะ..." เสียงหวานของเซเลสเทียสั่นเครือเล็กน้อย นางพยายามพยุงร่างที่สะบักสะบอมของตนเองขึ้นมาจากพื้นหินเวท มือเรียวบางเอื้อมคว้าชายเสื้อคลุมของเขาไว้แน่น ดวงตาสีไพลินฉายแววหวาดวิตกอย่างที่หาได้ยากยิ่ง "พลังระดับนั้น... ร่างกายของคุณจะรับไม่ไหว!"
เรย์เหลือบมองสหายร่วมเป็นร่วมตายเพียงนิดเดียว มุมปากหยักยกยิ้มบางเบา เป็นรอยยิ้มที่เปี่ยมด้วยความมั่นใจและความอบอุ่นในคราวเดียวกัน เพื่อไม่ให้นางต้องกังวลจนเกินไป
"เชื่อใจผมสิครับ เซเลสเทีย" น้ำเสียงทุ้มนุ่มเอื้อnเอ่ยด้วยความหนักแน่น ไม่มีร่องรอยของความหวาดกลัวแม้แต่น้อย "ผมไม่ใช่พวกชอบเล่นบทฮีโร่ผู้เสียสละหรอกนะ... แต่ผมเกลียดการพ่ายแพ้มากกว่า"
สิ้นคำพูดนั้น เรย์ก็ก้าวเท้าออกไปข้างหน้าหนึ่งก้าว พลังงานเวทสีครามเข้มข้นระเบิดออกมาจากร่างราวกับคลื่นสึการะดับมหึมา พื้นหินแกรนิตใต้ฝ่าเท้าแตกร้าวเป็นใยแมงมุม แรงโน้มถ่วงรอบตัวแปรปรวนจนเศษหินลอยเคว้งคว้างกลางอากาศ อักษรเวทโบราณนับพันตัวปรากฏขึ้นรอบกายเขา หมุนวนด้วยความเร็วสูงราวกับพายุทอร์นาโด
ในมิติห้วงสำนึกของระบบ ตัวเลขพอยต์ที่สะสมมาจากการทำภารกิจอันยากลำบากตลอดเทอมการศึกษานี้ พุ่งดิ่งลงเหวอย่างรวดเร็วเพื่อแลกกับพลังงานดิบที่บริสุทธิ์ที่สุด เรย์เลือกใช้มันทั้งหมดอย่างไร้ความเสียดาย เพราะนี่คือเดิมพันครั้งใหญ่ที่สุดตั้งแต่เขาข้ามมิติมายังโลกเวทมนตร์แห่งนี้
*ตูมมมม!*
บอสลับคำรามก้อง ปล่อยลำแสงสีดำทมิฬพุ่งตรงเข้ามาหมายบดขยี้ร่างของมนุษย์ผู้บังอาจท้าทายอำนาจของมัน แสงสีดำนั้นแผดเผาทุกสิ่งที่ขวางทางจนกลายเป็นจุล อากาศรอบด้านกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด
เรย์ไม่หลบเลี่ยง เขายกมือขึ้นประสานกันเบื้องหน้า ดวงตาคมกล้าเปลี่ยนเป็นสีทองอร่ามอันทรงอำนาจ พลังเวทอัดแน่นจนกลายเป็นเกราะแก้วใสซ้อนทับกันเจ็ดชั้น
"เคล็ดวิชาผสานอักขระ: ทลายดาราดับตะวัน!"
เสียงตะโกนก้องกังวานดั่งอสนีบาตฟาดผ่ากลางใจฟ้า พลังงานทั้งหมดที่สะสมมาถูกปลดปล่อยออกไปในคราเดียว ลำแสงสีฟ้าครามผสานกับอักษรโบราณพุ่งสวนทางกับลำแสงสีดำทมิฬอย่างดุเดือด การปะทะกันของขั้วพลังงานทั้งสองสร้างแรงกระแทกมหาศาลจนเกิดเป็นคลื่นกระแทกรูปโดมขนาดยักษ์ แผ่ขยายออกไปทั่วอาณาเขตคลาสลับ หินย้อยบนเพดานร่วงหล่นลงมาราวกับหิมะถล่ม
เซเลสเทียต้องใช้เวทป้องกันขั้นสูงเพื่อต้านทานแรงลมและเศษซากปรักหักพัง นางจ้องมองแผ่นหลังของชายหนุ่มที่ยืนตระหง่านอยู่ท่ามกลางพายุพลังงานนั้นด้วยความรู้สึกที่ท่วมท้น หัวใจเต้นระรัวไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะความทึ่งและศรัทธาอันเปี่ยมล้น
แสงสว่างจ้าแสบตากลืนกินทุกสรรพสิ่ง เสียงระเบิดคำรามกึกก้องสะท้อนไปทั่วทิศทาง ก่อนที่ทุกอย่างจะค่อยๆ เงียบสงบลงอย่างช้าๆ
ควันสีเทาจางลงเผยให้เห็นร่างของบอสลับที่ค่อยๆ แตกสลายกลายเป็นละอองแสงสีดำและหายลับไปในอากาศ ขณะที่เรย์ยืนหอบหายใจถี่กระชั้น ร่างกายของเขามีร่องรอยบาดแผลจากการฝืนขีดจำกัด แต่เขาก็ยังคงยืนหยัดอยู่ได้อย่างสง่างาม
[ภารกิจลับ: เอาชีวิตรอดจากคลาสลับ (ระดับ SSS) - สำเร็จลุล่วง]
[ท่านได้รับแต้มประสบการณ์พิเศษ 500,000 แต้ม]
[สถานะร่างกาย: เข้าสู่สภาวะโอเวอร์ฮีตชั่วคราว กรุณาพักผ่อนภายใน 24 ชั่วโมง]
เรย์ถอนหายใจยาวเหยียด รอยยิ้มโล่งอกปรากฏขึ้นบนใบหน้า ก่อนที่เขาจะเซถลาไปข้างหน้าเล็กน้อยด้วยความอ่อนล้า แต่ก่อนที่ร่างจะทรุดลงกับพื้น อ้อมแขนเรียวบางของเซเลสเทียก็พุ่งเข้ามาประคองรับไว้อย่างทันท่วงที กลิ่นหอมจางๆ จากตัวนางช่วยบรรเทาความเหนื่อยล้าลงได้ไม่น้อย
"คุณทำได้จริงๆ ด้วยนะ... เจ้าคนบ้า" เซเลสเทียกระซิบเบาๆ ข้างหู น้ำเสียงเจือความห่วงใยและโล่งอกอย่างเห็นได้ชัด
ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังผ่อนคลายลงและความเงียบสงบเข้าปกคลุมนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่เรย์ไม่เคยได้ยินมาก่อน ก็ดังขึ้นแทรกกลางความเงียบด้วยโทนเสียงที่เย็นยะเยือกและกระชั้นชิดผิดปกติ
[คำเตือนระบบฉุกเฉินระดับวิกฤตสูงสุด!]
[ตรวจพบสัญญาณชีพปริศนาที่ทรงพลังกว่าบอสลับถึง 10 เท่า กำลังเคลื่อนตัวออกจากประตูมิติชั้นในที่ถูกผนึกไว้]
[เป้าหมาย: ตรวจจับผู้บุกรุก... ไม่ใช่! มันกำลังมุ่งหน้ามายังตำแหน่งของท่าน... เรย์!]
ดวงตาของเรย์เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนระลอกใหม่ที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าเดิม พื้นดินใต้ฝ่าเท้าเริ่มยุบตัวลงอีกครั้ง พร้อมกับเงาดำทมิฬขนาดมหึมาที่ทาบทับลงมาจากเบื้องบน... บางสิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่ากำลังตื่นขึ้นจากการหลับใหล
แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ - วาเลนเทียอัศวินมืด
แค่นักเรียนทุนธรรมดา แต่ระบบดันส่งผมไปเป็นตัวร้ายในคลาสลับ•ตอนที่ 29
ปลดปล่อยขีดจำกัด
ผลงานโดย วาเลนเทียอัศวินมืด
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (วาเลนเทียอัศวินมืด)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง แค่นักเรียนทุนธรรมดา แต่ระบบดันส่งผมไปเป็นตัวร้ายในคลาสลับ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!