เงาที่คืบคลาน

"ลบมันทิ้งซะ ลูเซีย" เสียงของผมเรียบเฉย แผ่วเบาราวกับสายลมที่พัดผ่านยอดหญ้า แต่มันกลับก้องสะท้อนอยู่ในห้องทำงานที่เงียบสงัดจนลูเซียที่ยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามถึงกับชะงัก เธอไม่ได้ถามซ้ำ ไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนก เธอเพียงแค่ลดมือที่ถือแท็บเล็ตโฮโลแกรมลงเล็กน้อย ดวงตาคู่คมของอดีตนักวิเคราะห์ระดับ S หรี่มองหน้าผมอย่างพิจารณา "คุณกำลังบอกให้ฉันลบข้อมูลที่เพิ่งแลกมาด้วยชีวิตของหน่วยข่าวกรองสามคนงั้นหรือครับ ซีโร่? ถ้าเราทำแบบนั้น กิลด์อื่นจะไม่มีวันรู้ว่าค่าสถานะ 'วิวัฒนาการ' ที่ระบบมอบให้ มันไม่ได้มาจากความแข็งแกร่งของผู้ใช้ แต่มันคือ... สารอาหาร" เธอกดคำสั่งปิดโฮโลแกรมจนห้องกลับมามืดมิด มีเพียงแสงสลัวจากหน้าต่างที่มองออกไปเห็นเมืองหลวงที่กำลังเรืองแสงด้วยพลังงานเวทมนตร์จากระบบที่ครอบงำโลกใบนี้ไว้ ผมลุกขึ้นเดินไปที่หน้าต่าง วางมือลงบนกระจกเย็นเฉียบ "ความรู้คืออำนาจ แต่ในขณะเดียวกัน มันก็คือกับดัก ลูเซีย" ผมหันกลับมามองเธอ "เธอคิดว่าทำไมระบบถึงให้รางวัลเราอย่างงามเมื่อเราสังหารบอส? ทำไมมันถึงเร่งเร้าให้เราก้าวข้ามขีดจำกัด? ไม่ใช่เพราะมันต้องการผู้กล้า แต่เพราะมันกำลังทำฟาร์มเนื้อเยื่อที่เปี่ยมไปด้วยพลังงานชีวิตเข้มข้นที่สุดต่างหาก" ลูเซียขมวดคิ้ว "คุณกำลังจะบอกว่า... มนุษยชาติทั้งมวล คือปศุสัตว์ที่ถูกขุนให้เติบใหญ่ เพื่อรอเวลาถูกเชือด?" "ไม่ใช่แค่ถูกเชือด แต่มันกำลังถูก 'กลืนกิน' จากภายใน" ผมหยิบมีดพกออกมาแล้วกรีดที่ปลายนิ้วเบาๆ หยดเลือดสีแดงสดหยดลงบนพื้นหินอ่อน ทันทีที่เลือดสัมผัสพื้น สัญลักษณ์อักขระแปลกประหลาดที่ซ่อนอยู่ใต้ผิวหินก็ส่องแสงสีม่วงหม่นออกมา นี่คือร่องรอยของการเชื่อมต่อที่ผมพยายามปกปิดมาตลอด "ทุกครั้งที่เราอัปเลเวล ระบบจะทิ้ง 'ราก' ไว้ในจิตวิญญาณของเรา มันจะคอยดูดซับตัวตนของเราไปทีละน้อย จนกว่าเราจะเหลือเพียงเปลือกว่างเปล่าที่เต็มไปด้วยพลังงานชั้นยอด" บรรยากาศในห้องหนักอึ้งราวกับถูกสูบอากาศออกไป ลูเซียทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้พลางกุมขมับ เธอพยายามประมวลผลข้อมูลที่ทำลายความเชื่อเดิมทั้งหมดของโลกฮันเตอร์ลงอย่างราบคาบ มือขวาของผมคนนี้เก่งกาจเกินกว่าจะยอมรับความพ่ายแพ้ต่อระบบ แต่ครั้งนี้มันต่างออกไป เพราะศัตรูของเราไม่ใช่สัตว์ประหลาดในดันเจี้ยน แต่มันคือกฎเกณฑ์ของจักรวาลที่ควบคุมเราอยู่ "แล้วเราจะทำอย่างไรต่อไป?" เธอถาม เสียงสั่นพร่าเล็กน้อย "ถ้าเราเผยแพร่เรื่องนี้ ความโกลาหลจะทำลายกิลด์เราก่อนที่ระบบจะทันได้ลงมือ แต่ถ้าเราเงียบ..." "เราจะสร้างทางรอด" ผมเดินเข้าไปใกล้แล้วโน้มตัวลงไปกระซิบ "ฉันไม่ได้วางแผนเพื่อกู้โลก แต่ฉันวางแผนเพื่อครองมัน... ในวันที่ระบบนี้พังทลายลง ใครที่เป็นคนถือครอง 'ราก' ของมันไว้ได้มากที่สุด ผู้นั้นจะเป็นพระเจ้าคนใหม่" ผมไม่ได้พูดเกินจริง ในใจของผมมีแผนที่ซับซ้อนราวกับใยแมงมุม ระบบต้องการกลืนกินเรา แต่ผมจะใช้ 'บั๊ก' ที่ผมค้นพบจากการทำภารกิจลับนับร้อยครั้ง เพื่อทำการ 'ถ่ายโอน' รากเหล่านั้นเข้าไปในคอร์ (Core) ของดันเจี้ยนที่ผมครอบครองอยู่แทน ทว่า ในขณะที่ผมกำลังจะอธิบายขั้นตอนถัดไป เสียงแจ้งเตือนที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในหัว มันไม่ใช่เสียงระบบที่ผมตั้งค่าไว้ แต่มันเป็นเสียงที่ราบเรียบ เย็นชา และเปี่ยมไปด้วยอำนาจที่เหนือกว่าทุกสิ่ง [ประกาศจากระบบ: ผู้เล่นหมายเลข 0... ตรวจพบการวิเคราะห์ที่ไม่ได้รับอนุญาต] ร่างกายของผมแข็งทื่อไปชั่วขณะ ลูเซียเบิกตากว้างเมื่อเห็นเส้นเลือดสีดำเริ่มวิ่งพล่านอยู่บนแขนของผม ระบบกำลัง 'ตอบโต้' มันไม่ได้ต้องการกำจัดผมแบบรุนแรง แต่มันกำลังเริ่มกระบวนการ 'ลบข้อมูล' โดยการย้อนคืนค่าสถานะทั้งหมดของผมให้กลายเป็นศูนย์ "ซีโร่! ถอยออกมา!" ลูเซียตะโกนพร้อมกับเรียกอาวุธระดับตำนานออกมาเตรียมพร้อม แต่ผมขยับไม่ได้... ไม่ใช่เพราะร่างกายขยับไม่ได้ แต่เพราะตอนนี้ผมเห็น 'หน้าต่างสถานะ' ของตัวเองกำลังเปลี่ยนไป อักษรทุกตัวกำลังถูกบิดเบี้ยว กลายเป็นภาษาโบราณที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อน และที่มุมซ้ายของห้อง... เงาที่ทอดตัวอยู่ข้างตู้หนังสือเริ่มขยับได้ด้วยตัวมันเอง มันไม่ได้เป็นเงาของเฟอร์นิเจอร์ แต่มันคือเงาสีดำสนิทที่มีรูปร่างคล้ายมนุษย์ และในมือของเงามืดนั้น คือกริชเล่มเดียวกับที่ผมถืออยู่ในมือตอนนี้ มันค่อยๆ ก้าวออกมาจากมุมมืด พร้อมกับรอยยิ้มที่เหมือนกับรอยยิ้มของผมไม่มีผิดเพี้ยน "ยินดีที่ได้รู้จักนะ... ตัวฉัน" เงามืดนั้นเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยียบยิ่งกว่าผมหลายเท่า "นายพยายามจะพังประตูบ้านของคนอื่น แต่ลืมนึกไปหรือเปล่าว่า... เจ้าของบ้านเขายืนจ้องมองนายอยู่ตั้งแต่ก้าวแรกที่นายเข้ามาแล้ว" ผมมองเงาของตัวเองที่เริ่มยกกริชขึ้นจ่อที่ลำคอของผมเอง ในขณะที่ระบบเริ่มนับถอยหลังการลบข้อมูล (System Deletion) อย่างรวดเร็ว ความลับที่ผมปิดตายไว้กำลังจะกลายเป็นสิ่งที่ย้อนกลับมาฝังศพผมด้วยมือของตัวผมเองที่ถูกสร้างขึ้นโดยระบบ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านเงามืดมาจนถึงวินาทีนี้กับผมครับ โอเวอร์ลอร์ดซีโร่ครับ