เลเวลอัปแบบก้าวกระโดด

กลิ่นคาวเลือดเก่า ๆ และความอับชื้นของหินปูนในดันเจี้ยนระดับ A "สุสานกษัตริย์ไร้บัลลังก์" ไม่เคยเป็นมิตรกับสิ่งมีชีวิตใด ๆ ทั้งสิ้น ซีโร่ยืนนิ่งอยู่กลางโถงกว้างที่มีเสาหินขนาดมหึมาสลักลวดลายอสูรกาย แสงสีฟ้าอ่อนจากหน้าจอสถานะของระบบลอยวนอยู่เบื้องหน้า สะท้อนเข้ากับดวงตาสีนิลที่ไร้ซึ่งความหวาดหวั่น เขากวาดสายตามองซากของ "ผู้พิทักษ์โลหิตโลกันตร์" อสูรกายระดับ A ที่นอนแน่นิ่งจมกองเลือดสีดำสนิท ร่างกายของมันถูกผ่าครึ่งด้วยดาบพลังงานความถี่สูงอย่างแม่นยำไร้ที่ติ ไม่มีร่องรอยของการต่อfสู้ที่กินแรงแม้แต่น้อย ราวกับเขาไม่ได้มาพิชิตดันเจี้ยนอันตราย แต่กำลังเดินตรวจงานในคลังสินค้าส่วนตัวมากกว่า "ชีพจรของท่านปกติ อัตราการเต้นของหัวใจคงที่อยู่ที่เจ็ดสิบสองครั้งต่อนาที... นายท่าน การโซโล่ดันเจี้ยนระดับ A ตัวคนเดียวโดยไม่ใช้ไอเทมฟื้นฟูเลยสักชิ้น ดูเหมือนจะทำให้มาตรฐานของสมาคมฮันเตอร์ต้องเขียนใหม่หมดแล้วนะครับ" เสียงของลูเซียดังผ่านระบบสื่อสารไร้สาย น้ำเสียงของเธอยังคงมีความประหลาดใจเจืออยู่จาง ๆ แม้จะร่วมงานกับเขามานานจนชินชาแล้วก็ตาม ซีโร่ไม่ตอบในทันที เขายกปลายนิ้วขึ้นแตะที่หน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าเพื่อปิดกั้นเสียงรบกวนภายนอก [ตรวจพบเงื่อนไขพิเศษ: ผู้เล่น 'ซีโร่' ได้สังหารบอสโซนด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียวโดยไม่รับดาเมจติดต่อกันเป็นครั้งที่ 10] [ระบบกำลังคำนวณโบนัสประสบการณ์...] [เลเวลอัป! 88 -> 92] [ปลดล็อกทักษะติดตัวขั้นสูง: 'เจตจำนงแห่งผู้ไร้เงา (Shadow Emperor's Will)'] [ค่าสถานะทั้งหมดเพิ่มขึ้น 15% เป็นการถาวร] กระแสพลังงานสีดำทมิฬไหลทะลักเข้าสู่ร่างของซีโร่อย่างรุนแรง มันไม่ใช่ความเจ็บปวดจากการฉีกขาดของกล้ามเนื้อแบบที่ฮันเตอร์ทั่วไปต้องเผชิญยามเลเวลอัป แต่เป็นความรู้สึกเย็นยะเยือกที่แผ่ซ่านไปทั่วกระดูกสันหลัง ราวกับวิญญาณของเขากำลังถูกหล่อหลอมขึ้นมาใหม่ให้แข็งแกร่งและไร้ที่ติยิ่งขึ้น ซีโร่หลับตาลงช้า ๆ ซึมซับการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างพลังภายในที่กำลังยกระดับขีดจำกัดของมนุษย์ไปสู่ตัวตนอีกระดับ "พลังงานในเขตนี้หนาแน่นเกินกว่าปกติ..." ซีโร่เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและราบเรียบ ดวงตาเปิดขึ้นพร้อมประกายแสงสีเงินวาบผ่าน "ลูเซีย คุณบอกว่าข้อมูลเดิมระบุว่าดันเจี้ยนนี้มีระดับความยากแค่ A เกรดมาตรฐานอย่างนั้นสินะครับ" ปลายสายเงียบไปชั่วอึดใจ เสียงนิ้วมือรัวคีย์บอร์ดดังลอดเข้ามาเบา ๆ ก่อนที่ลูเซียจะตอบด้วยน้ำเสียงที่จริงจังขึ้น "ถูกต้องค่ะ... เอ่อ ขออภัยครับ ผมหมายถึง ถูกต้องครับ ข้อมูลจากฐานข้อมูลกลางของสมาคมระบุไว้แบบนั้น แต่จากกราฟพลังงานที่คุณส่งมาเมื่อครู่ มันกำลังพุ่งสูงขึ้นอย่างผิดธรรมชาติ โครงสร้างของดันเจี้ยนนี้ไม่ได้กำลังเสื่อมสลาย แต่มันกำลัง... 'วิวัฒนาการ'" ซีโร่ไม่ได้แสดงอาการตกใจแม้แต่น้อย มุมปากของเขายกขึ้นเป็นรอยยิ้มบางเบาที่ยากจะคาดเดา รอยยิ้มแบบเดียวกับที่เขามักจะใช้เวลาถือไพ่เหนือกว่าคู่ต่อสู้ทุกครั้ง "เป็นไปตามคาด... ดูเหมือนว่าความจริงที่ว่า 'ไม่ใช่แค่เราที่วางแผนอยู่ฝ่ายเดียว' จะเริ่มเคลื่อนไหวเร็วกว่าที่ผมประเมินไว้เสียอีกนะครับ" ซีโร่หันหลังกลับ มองไปยังประตูหินบานยักษ์ที่สลักอักษรรูนโบราณ ซึ่งตอนนี้กำลังเปล่งแสงสีแดงฉานออกมาทีละนิด บรรยากาศรอบตัวเริ่มสั่นไหว แรงกดดันระดับ S พั่งพรูออกมาจากรอยแยกของกำแพง ราวกับมีบางสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวกำลังตื่นจากการหลับใหล "นายท่าน! นั่นมันไม่ใช่ความผิดพลาดของระบบแล้วครับ ค่าพลังงานตรงหน้าจอของผมทะลุเพดานระดับ A ไปแตะระดับ S+ แล้ว! มีบางอย่างกำลังถูกปลุกขึ้นมาจากชั้นใต้ดินของดันเจี้ยน ออกมาจากตรงนั้นเดี๋ยวนี้ครับ!" เสียงของลูเซียขาดหายไปครู่หนึ่งเนื่องจากสัญญาณรบกวนที่รุนแรงขึ้นอย่างกะทันหัน ซีโร่ก้าวเท้าช้า ๆ เข้าไปใกล้ประตูหินบานนั้นโดยไม่ถอยหนี เขายกดาบในมือขึ้น ปล่อยให้ละอองพลังงานสีดำปกคลุมคมดาบจนเกิดเสียงคำรามต่ำ ๆ ในอากาศ ความโดดเดี่ยวในดันเจี้ยนระดับ S ที่จู่ ๆ ก็ปรากฏขึ้นไม่ได้ทำให้เขารู้สึกหวาดกลัวแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม มันคือความตื่นเต้นเร้าใจของการเป็นผู้ล่าที่ได้พบเหยื่อชิ้นใหญ่เกินคาด ในวินาทีที่ประตูหินพังทลายลงมาเป็นจุล แรงระเบิดของคลื่นกระแทกสีโลหิตก็ซัดร่างของเขากระเด็นถอยหลังไปหลายก้าว ฝุ่นควันตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ พร้อมกับเสียงหัวเราะต่ำ ๆ ที่ก้องกังวานมาจากความมืดมิดเบื้องหน้า—เสียงที่คุ้นเคยอย่างประหลาด เสียงของคนที่ควรจะอยู่ห่างจากที่นี่นับพันกิโลเมตร "ยินดีต้อนรับสู่กับดักที่ฉันเตรียมไว้ต้อนรับ 'โอเวอร์ลอร์ด' อย่างแกโดยเฉพาะ... ซีโร่" โปรดติดตามตอนต่อไปนะครับ โอเวอร์ลอร์ดซีโร่ครับ