การขยายอาณาจักร

"ถ้าคุณคิดว่าการทรยศคือทางรอดเดียวในกิลด์สีเทา ผมแนะนำให้คุณเลิกฝันกลางวันแล้วกลับไปนอนซะ เพราะที่นี่... เราไม่ต้อนรับขยะที่ไร้ซึ่งจุดยืน" เสียงของซีโร่ราบเรียบ ทว่าทรงพลังจนห้องประชุมที่เคยอื้ออึงตกอยู่ในความเงียบงัน เขาไม่แม้แต่จะปรายตามองชายฉกรรจ์ร่างยักษ์ที่นั่งสั่นเทาอยู่ตรงหน้า สายตาของเขาจดจ้องเพียงหน้าจอโฮโลแกรมที่แสดงกราฟความสามารถของเหล่าฮันเตอร์ที่ถูกกิลด์ใหญ่เขี่ยทิ้งราวกับเศษเหล็ก "คุณซีโร่... เรามีสิทธิ์อะไรไปตัดสินเขาครับ ในเมื่อเราเองก็กำลังสร้างกองทัพจากเศษซาก" ลูเซียกระซิบข้างหู น้ำเสียงของเธอยังคงความเย็นเยือกและเป็นมืออาชีพ เธอวางเอกสารปึกหนึ่งลงบนโต๊ะไม้โอ๊ก—รายชื่อผู้ถูกคัดออกของกิลด์พันธมิตรที่ซีโร่ต้องการเปลี่ยนให้เป็นอาวุธลับ ซีโร่ละสายตาจากหน้าจอ เขาหันมามองลูเซียด้วยแววตาที่ยากจะอ่านออก ก่อนจะเผยรอยยิ้มจางๆ ที่มุมปาก "ลูเซีย คุณเข้าใจผิดไปหน่อย ผมไม่ได้ตัดสินเขา แต่ผมกำลัง 'คัดกรอง' พันธุกรรมที่แข็งแกร่งที่สุดท่ามกลางความล้มเหลว กิลด์เหล่านั้นทอดทิ้งพวกเขาเพราะเขามีจุดอ่อนที่จัดการไม่ได้ แต่สำหรับผม... จุดอ่อนเหล่านั้นคือช่องโหว่ที่รอการเติมเต็ม" เขาลุกขึ้นยืน ร่างกายสูงโปร่งในชุดสูทสีเข้มดูตัดกับบรรยากาศของสถานที่หลบซ่อนแห่งนี้อย่างสิ้นเชิง เขาเดินตรงไปที่หน้าต่างบานใหญ่ที่มองเห็นภาพสะท้อนของเมืองที่กำลังจวนเจียนจะล่มสลายจากเหตุการณ์รอยแยกมิติเมื่อคืนนี้ "คนพวกนี้ถูกตราหน้าว่าอ่อนแอ เพราะพวกเขาพยายามทำตามคำสั่งที่ไม่เข้ากับทักษะพิเศษของตัวเอง" ซีโร่เอ่ยพลางใช้นิ้วเคาะกระจกเบาๆ เป็นจังหวะ "แต่ถ้าหากเราปรับจูนตำแหน่งใหม่ ให้คนที่มีความสามารถในการสแกนแบบคุณไปคุมแนวหลัง และคนที่มีพลังโจมตีรุนแรงแต่ควบคุมไม่ได้ไปเป็นตัวล่อลวง... ผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร?" ลูเซียขยับแว่นสายตา ประกายตาของเธอเปลี่ยนไปทันที เธอเป็นนักวิเคราะห์ระดับ S ที่เคยพ่ายแพ้ให้กับระบบอันโสมมขององค์กรใหญ่ และนี่คือเหตุผลที่เธอมาอยู่ตรงนี้ "คุณกำลังสร้างกิลด์ที่มีแต่ 'ตัวประหลาด' ที่ไม่มีใครเอาครับ" ลูเซียสรุปสั้นๆ "ถูกครับ และตัวประหลาดพวกนี้แหละที่จะทำลายสมดุลที่เน่าเฟะของกิลด์เบอร์หนึ่งทิ้งไป" ซีโร่หันกลับมา แววตาของเขาคมกริบดุจมีดโกน "ไปเรียก 'เคน' เข้ามา... อดีตหัวหน้าหน่วยจู่โจมที่ถูกใส่ร้ายว่าขโมยของจากดันเจี้ยน ผมอยากเห็นว่าเขาจะยอมจำนนหรือจะเลือกทางที่ผมมอบให้" เคนก้าวเข้ามาในห้องด้วยท่าทีดุดัน แผลเป็นพาดผ่านใบหน้าซีกซ้ายเป็นรอยเตือนความจำถึงความพ่ายแพ้ที่เขาไม่ได้ก่อขึ้น เขาไม่แม้แต่จะโค้งคำนับให้ซีโร่ "ฉันไม่ใช่สุนัขที่ให้ใครมาจูงเล่น ถ้าจะให้มาทำงานให้กิลด์จิ้งจอกในคราบแกะแบบพวกนาย ก็ฝันไปเถอะ" เคนพ่นคำพูดด้วยความเหยียดหยาม ซีโร่ไม่โกรธเคือง เขาเพียงแต่เลื่อนโฮโลแกรมตัวหนึ่งไปตรงหน้าเคน ในนั้นแสดงภาพวิดีโอวงจรปิดที่ซ่อนอยู่ของกิลด์เก่าที่เคนเคยอยู่ ภาพที่เผยให้เห็นว่าใครคือคนจริงๆ ที่ขโมยไอเทมระดับตำนานในวันนั้น เคนชะงัก ลมหายใจของเขาติดขัด มือที่กำหมัดแน่นเริ่มสั่นเทา "ความจริงคือสิ่งที่น่ากลัวที่สุดสำหรับคนขี้ขลาด แต่สำหรับคุณ มันคือตั๋วใบเดียวที่จะกู้คืนเกียรติยศที่เสียไป" ซีโร่เดินเข้าไปใกล้จนสัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่แผ่ออกมาจากตัวเขา "เข้าร่วมกับผม ไม่ใช่ในฐานะลูกน้อง แต่ในฐานะ 'ดาบ' ที่ผมจะใช้ทวงความยุติธรรมให้คุณเอง" ห้องเงียบลงอีกครั้ง บรรยากาศบีบคั้นราวกับอากาศในห้องถูกสูบออกไปจนหมด เคนจ้องมองซีโร่ด้วยความสับสน ลังเล และกระหายที่อยากจะแก้แค้นที่ฝังรากลึกในใจ "แล้วถ้าผมบอกว่าไม่ล่ะ?" เคนเค้นเสียงถาม ซีโร่หัวเราะเบาๆ ในลำคอ น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความเยือกเย็นที่ทำให้ผู้ฟังขนลุก "ถ้าคุณบอกว่าไม่ คุณก็แค่คนแพ้ที่รอวันตายข้างถนนในฐานะอาชญากรที่ไม่ได้ทำความผิด... คุณเลือกได้นะเคน ว่าจะเป็นคนตายที่ถูกลืม หรือจะเป็นตำนานที่จะกลืนกินกิลด์ที่หักหลังคุณ" ทว่าในจังหวะที่เคนกำลังจะเอ่ยปากตอบรับ ประตูห้องประชุมก็ถูกกระแทกจนเปิดออก ร่างของชายในชุดคลุมสีดำสนิทก้าวเข้ามาพร้อมกับกลิ่นอายของพลังเวทที่รุนแรงจนโฮโลแกรมในห้องสั่นไหวและดับวูบลง "น่าประทับใจจริงๆ โอเวอร์ลอร์ดซีโร่" เสียงที่แหบพร่าและเต็มไปด้วยอำนาจดังขึ้นจากเงามืด "แผนการรวบรวมขยะพวกนี้เพื่อสร้างอาณาจักร... แต่น่าเสียดายที่ 'ราชา' ของเมืองนี้ไม่ได้อนุญาตให้ขยะพวกนี้มีชีวิตรอดไปจนถึงรุ่งเช้า" ซีโร่ไม่ได้ตกใจ เขายังคงยืนนิ่งท่ามกลางความมืดที่ค่อยๆ ปกคลุมห้องประชุม เขาเพียงแค่กวาดสายตามองชายผู้มาใหม่ที่ถือครองตราสัญลักษณ์ที่เขาจำได้แม่น... ตราของ 'ศูนย์ควบคุมส่วนกลาง' ที่ไม่ควรมีตัวตนอยู่จริง "ดูเหมือนว่าการเปิดตัวของผม จะได้รับความสนใจเร็วกว่าที่คิดเอาไว้เสียอีกนะครับ" ซีโร่พึมพำกับตัวเองขณะที่มือขวาของเขาเริ่มปรากฏรอยสักสีฟ้าเรืองแสง ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามเส้นทางสู่จุดสูงสุดของผมและเหล่าสหายร่วมอุดมการณ์นะครับ โอเวอร์ลอร์ดซีโร่ขอให้ท่านเตรียมใจรับแรงกระแทกในตอนถัดไปไว้ให้ดีครับ