ความจริงที่ถูกเปิดเผย

"คำโกหกที่งดงามที่สุด คือคำโกหกที่แทรกซึมอยู่ในความจริงจนแยกไม่ออก... คุณว่าจริงไหม เอลล่า?" เสียงของซีโร่ดังก้องในห้องโถงสีขาวโพลนที่ไร้จุดจบ พื้นที่นี้ไม่ใช่ดันเจี้ยน ไม่ใช่โลกมนุษย์ แต่เป็น 'พื้นที่กักกันจิตสำนึก' ที่ระบบสร้างขึ้นหลังจากที่เขาถูกล่อลวงเข้ามาในกับดักเมื่อครู่ ซีโร่ยืนกอดอก สายตาเย็นชาจ้องมองไปยังร่างโปร่งแสงที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นเบื้องหน้า เอลล่าที่ยืนอยู่ข้างกายกระชับปืนกลไรเฟิลคู่ใจในมือแน่น ดวงตาคู่สวยหรี่ลงด้วยความระแวดระวัง เธอไม่ได้ตอบคำถามนั้นทันที แต่เลือกที่จะกวาดสายตามองไปรอบๆ ราวกับจะหาช่องโหว่ของมิตินี้ "ความจริงมักจะเจ็บปวดเสมอค่ะ... เอ้ย! ผมหมายถึง... ความจริงมักจะเจ็บปวดเสมอครับ" เธอรีบปรับน้ำเสียงให้เป็นปกติเมื่อเห็นสายตาดุของหัวหน้า "แต่การที่มันเผยร่างออกมาแบบนี้ หมายความว่า 'เจ้าของระบบ' เริ่มประมาทแล้วใช่ไหมครับ?" "ไม่ใช่ความประมาทหรอกครับ..." ซีโร่เอ่ยพลางยิ้มที่มุมปาก "มันคือความมั่นใจที่หลงผิด ต่างหาก" เบื้องหน้าของทั้งคู่ ร่างของสิ่งมีชีวิตที่ถูกกล่าวขานว่าเป็น 'พระเจ้า' ของระบบฮันเตอร์ค่อยๆ ชัดเจนขึ้น มันไม่ใช่สัตว์ประหลาดที่น่าเกรงขาม แต่มันคือร่างจำลองของ 'ตัวซีโร่เอง' ที่สวมชุดสูทสีขาวสะอาดตา ใบหน้าเรียบเฉย ไร้อารมณ์ และดวงตาที่ว่างเปล่าราวกับหลุมดำ ร่างจำลองนั้นก้าวออกมาหนึ่งก้าว เสียงของมันดังสะท้อนราวกับเสียงจากคนนับล้านในเวลาเดียวกัน "ยินดีที่ได้พบกัน... ตัวฉันในเวอร์ชันที่ยังไม่สมบูรณ์" "เรียกตัวเองว่าตัวฉันงั้นหรือ?" ซีโร่แค่นหัวเราะ "ระบบพยายามจะลบความภาคภูมิใจของฉันด้วยการจำลองภาพสะท้อนงั้นสินะ วิธีการมันตื้นเขินเกินไปหน่อยครับ" "มันไม่ใช่ภาพสะท้อน ซีโร่" ร่างจำลองนั้นยกมือขึ้นช้าๆ ทันใดนั้นรอบข้างก็เปลี่ยนไป ภาพความทรงจำที่ซีโร่พยายามฝังกลบเกี่ยวกับการล่มสลายของกิลด์เก่าปรากฏขึ้นเป็นฉากๆ "แกคิดว่าแกคือผู้รอดชีวิตที่ถูกหักหลัง แต่ความจริงคือ... แกคือ 'ผลผลิต' ที่ถูกคัดเลือกตั้งแต่วันที่แกเหยียบเข้าดันเจี้ยนครั้งแรก แกไม่ได้เก่งกาจเพราะแกมีความสามารถ แกเก่งเพราะฉันจัดวางตรรกะไว้ให้แกเดินตามต่างหาก" เอลล่าชะงักไปครู่หนึ่ง เธอหันไปมองซีโร่ด้วยความเป็นห่วง แต่ซีโร่ยังคงยืนนิ่ง ใบหน้าของเขาไม่มีความสั่นคลอนแม้แต่น้อย "วางแผนมาสิบขั้นตอนแล้วงั้นสินะครับ" ซีโร่เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "การดึงฉันเข้ามาในนี้ การเปิดเผยความลับที่ดูเหมือนจะทำลายความเชื่อมั่นของฉัน... คุณต้องการให้ฉันแตกสลายเพื่อที่คุณจะเข้าควบคุมร่างนี้ได้โดยสมบูรณ์ใช่ไหมครับ?" ร่างจำลองหยุดชะงัก สายตาที่ว่างเปล่าเริ่มมีความสงสัยปรากฏขึ้น "น่าเสียดายนะครับ..." ซีโร่เดินก้าวเข้าไปหาร่างจำลองนั้นอย่างช้าๆ แรงกดดันรอบตัวเขาเริ่มเปลี่ยนไป มันไม่ใช่แรงกดดันของฮันเตอร์ทั่วไป แต่เป็นแรงกดดันของคนที่มองเห็น 'รหัส' ของโลกใบนี้ "เพราะแผนของผม ข้อที่สิบเอ็ด... คือการย้อนกลับมาหาคุณตั้งแต่วินาทีแรกที่รู้ตัวว่ามีคนแทรกแซงโชคชะตา" ซีโร่สะบัดมือเบาๆ หน้าต่างสีฟ้าขนาดมหึมานับพันปรากฏขึ้นรอบร่างจำลองของพระเจ้า ทุกหน้าต่างคือรหัสคำสั่ง (Command Line) ที่เขาแอบเขียนทิ้งไว้ในระบบตั้งแต่บทแรกๆ โดยที่ระบบไม่เคยเอะใจ "คุณอาจเป็นคนเขียนระบบนี้ แต่ผม... คือคนอ่านโค้ดของคุณจนทะลุปรุโปร่ง" ร่างจำลองของพระเจ้าเบิกตากว้าง ความมั่นใจมลายหายไปสิ้น มันพยายามจะขยับตัวแต่กลับพบว่าร่างของมันถูกพันธนาการด้วยโซ่ตรวนที่สร้างจาก 'จุดบกพร่อง' ของระบบเอง "เป็นไปไม่ได้... แกเป็นแค่ผู้เล่น!" "ผู้เล่นที่รู้จักการแฮ็กไฟล์ต้นฉบับไงครับ" ซีโร่เดินเข้าไปใกล้จนแทบจะประชิดตัวร่างจำลอง เขาโน้มตัวลงไปกระซิบข้างหู "ขอบคุณที่พามาถึงที่นี่นะครับ... ถึงเวลาที่ระบบนี้จะเปลี่ยนเจ้าของเสียที" ทันใดนั้นเอง ความเป็นจริงรอบข้างเริ่มบิดเบี้ยว ร่างจำลองของพระเจ้าเริ่มแตกสลายกลายเป็นละอองแสง แต่ก่อนที่มันจะหายไปสนิท มันได้ทิ้งประโยคหนึ่งที่ทำให้ซีโร่ต้องหยุดชะงัก "แกคิดว่าแกคือคนเขียน... แต่คนที่สร้าง 'ระบบ' ขึ้นมาจริงๆ ไม่ใช่ฉัน... และตอนนี้... ประตูของเขากำลังถูกเปิดออก..." แรงสั่นสะเทือนมหาศาลทำให้พื้นที่สีขาวพังทลายลง ซีโร่และเอลล่าร่วงหล่นลงสู่ความมืดมิดที่ดูเหมือนไม่มีที่สิ้นสุด ก่อนที่ซีโร่จะทันได้ตั้งตัว หน้าจอระบบแจ้งเตือนสีแดงฉานที่ไม่เคยมีมาก่อนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า [แจ้งเตือนระดับวิกฤต: ผู้บุกรุก 'ระดับศูนย์' เข้าสู่เซิร์ฟเวอร์หลัก] [คำเตือน: คุณไม่ได้อยู่คนเดียวในบัลลังก์แห่งนี้] [เป้าหมายใหม่: รอดชีวิตจากการถูกกวาดล้างโดย 'ผู้สร้างที่แท้จริง'] เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนที่ไม่ใช่ทั้งคน ไม่ใช่ทั้งระบบ ดังก้องขึ้นท่ามกลางความมืดมิดเบื้องหลังซีโร่... มันคือเสียงของคนที่เขารู้จักดีที่สุด ในฐานะคนที่เขาเคยสาบานว่าจะฆ่าให้ตายด้วยมือตัวเอง ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางมาถึงบทนี้กับผมนะครับ โอเวอร์ลอร์ดซีโร่ หวังว่าทุกท่านจะเตรียมใจรับมือกับตอนหน้าให้ดีครับ