การข้ามขีดจำกัด

เสียงฝีเท้าคู่โตรangดังก้องสะท้อนไปตามผนังหินอ่อนสีดำสนิทของห้องโถงมิติศูนย์กลาง มันไม่ใช่เสียงที่เกิดจากความประหลาดใจ หรือเสียงย่องเบาของผู้บุกรุก แต่มันคือจังหวะก้าวเดินของคนที่รู้ดีว่า เขากำลังยืนอยู่ ณ จุดศูนย์กลางของอำนาจทั้งหมด ซีโร่ไม่ได้แม้แต่จะหันกลับไปมองทันที เขายังคงรักษาท่าทีเยือกเย็น ปล่อยให้สายตาสีรัตติกาลจดจ้องอยู่กับหน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าครามที่กำลังรัวข้อความแจ้งเตือนสีแดงฉาน ความเจ็บปวดจากการหลอมรวมแก่นพลังงานระดับจักรวาลกำลังแผดเผาเส้นประสาททุกเส้นในร่างกาย จนเหงื่อกาฬผุดซึมตามไรผม แต่สีหน้าของเขากลับปราศจากร่องรอยความหวาดหวั่น มีเพียงความนิ่งงันดั่งผืนน้ำในคืนไร้จันทร์ "เจ้าไม่เคยทำให้ข้าผิดหวังจริงๆ... ซีโร่" น้ำเสียงทุ้มนุ่ม ลึกซึ้ง และเปี่ยมไปด้วยอำนาจกดดันมหาศาลดังขึ้นจากเบื้องหลัง เป็นน้ำเสียงที่เขาจำได้แม่นยำยิ่งกว่าเสียงลมหายใจของตนเอง ซีโร่ค่อยๆ หมุนตัวกลับช้าๆ อย่างสง่างาม ดวงตาคมกริบกวาดมองร่างสูงโปรดในชุดสูฟสีเทาเข้มที่ยืนกอดอกพิงเสาศิลาอยู่ ใบหน้าคมคายนั้นประดับด้วยรอยยิ้มจางๆ ที่ดูอบอุ่นเป็นมิตรในสายตาคนทั่วไป แต่สำหรับซีโร่มันคือรอยยิ้มของ "ปีศาจสวมหน้ากาก" ผู้เคยยื่นมือเข้าหาเพื่อดึงเขาลงสู่ขุมนรกแห่งการหักหลัง "เวลานานพอดูนะ... ท่านประธานกฤษฎา" ซีโร่เอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเขาเรียบสนิท ปราศจากความโกรธเกรี้ยว แต่มันกลับเต็มไปด้วยแรงกดดันที่ทำให้อากาศรอบตัวลดอุณหภูมิลดลงอย่างฮวบฮาบ กฤษฎา หัวหน้ากิลด์เทียนลองผู้ยิ่งใหญ่ และอดีตผู้มีพระคุณจอมปลอมที่เคยผลักซีโร่ลงไปตายในดันเจี้ยนระดับ SSS เมื่อสามปีก่อน หัวเราะเบาๆ ในลำคอ ดวงตาคมปลาบกวาดสำรวจสภาพของซีโร่ตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะหยุดลงที่หน้าจอระบบโปร่งแสงซึ่งลอยเคว้งคว้างอยู่กลางอากาศ "ไม่นึกเลยว่าเด็กหนุ่มที่ข้าเคยเขี่ยทิ้งเหมือนเศษสวะวันนั้น จะสามารถไต่เต้าจนกลายมาเป็นภัยคุกคามที่แม้แต่สภาฮันเตอร์โลกยังต้องหวาดกลัวได้" กฤษฎาเดินเข้ามาใกล้ทีละก้าว รองเท้าหนังขัดมันกระทบกับพื้นเสียงก้องกังวาน "พลังงานที่แผ่ออกมาจากตัวเจ้านั่น... มันไม่ใช่ระดับมนุษย์อีกต่อไปแล้วสินะ กึ่งเทพ... เจ้าบังaniซับพลังของแก่นแท้ระบบดั้งเดิมเข้าไปจริงๆ งั้นรึ?" ซีโร่ไม่ตอบคำถาม เขากลับยกย่องมุมปากขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มเย้ยหยันที่หาได้ยากยิ่งจากชายผู้เยือกเย็นคนนี้ "ท่านประธานครับ ท่านคิดจริงๆ หรือว่าการมาปรากฏตัวที่นี่เพียงลำพัง จะทำให้ท่านควบคุมสถานการณ์ได้ทั้งหมด?" ซีโร่เอ่ยถาม เสียงของเขาราบเรียบแต่ทรงพลัง กฤษฎาชะงักฝีเท้าลงเล็กน้อย รอยยิ้มบนใบหน้าจางหายไปแทนที่ด้วยแววตาจริงจัง "ข้าไม่ได้มาเพื่อต่อรอง ซีโร่... ข้ามาเพื่อทวงคืนสิ่งที่ควรเป็นของข้า ระบบนั่น ตำแหน่งผู้ควบคุมโลกใบนี้ มันต้องเป็นของกิลด์เทียนลอง ไม่ใช่เศษเดนอย่างเจ้า" ฉับพลัน บรรยากาศรอบตัวก็ระเบิดออกด้วยแรงดันมานาสีทองอร่ามที่แผ่พุ่งออกมาจากร่างของกฤษฎา แรงระเบิดนี้รุนแรงพอที่จะบดขยี้ฮันเตอร์ระดับ S ให้แหลกสลายได้ในพริบตา แต่มันกลับทำได้เพียงแค่ทำให้ชายเสื้อของซีโร่พลิ้วไหวเท่านั้น ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง หน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าซีโร่ก็เปลี่ยนเป็นสีทองคำบริสุทธิ์ เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่เขาเฝ้ารอมานานแสนนานก็ดังขึ้นในโสตประสาท [ ติ๊ง! เงื่อนไขการหลอมรวมสมบูรณ์ 100% ] [ ระบบกำลังทำการอัปเกรดโฮสต์สู่สถานะ : "กึ่งเทพ" (Demi-God Status) ] [ ปลดล็อกสกิลพิเศษระดับพระเจ้า : "เนตรแห่งผู้สร้าง" (Creator's Eye) และ "เขตแดนนิรันดร์" (Eternity Domain) ] ความเจ็บปวดที่แผดเผาร่างกายหายวับไปในพริบตา แทนที่ด้วยความรู้สึกเบาสบายดั่งล่องลอยอยู่เหนือห้วงอวกาศ เซลล์ทุกเซลล์ในร่างกายของซีโร่ถูกเขียนทับใหม่ด้วยพลังงานบริสุทธิ์ ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีทองประกายระยิบระยับราวกับดวงดาวนับล้านดวงกำลังหมุนวนอยู่ภายในนั้น กฤษฎาเบิกตากว้างด้วยความตื่นตระหนก ความรู้สึกกดดันที่แผ่ออกมาจากร่างของซีโร่ในตอนนี้ มันไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์จะสามารถต้านทานได้ มันคือแรงกดดันระดับเดียวกับเทพเจ้าโบราณที่กุมชะตากรรมของจักรวาล "บ้าน่า... เจ้า... กลายเป็นสิ่งนั้นไปแล้วจริงๆ งั้นรื้อ!" กฤษฎาคำรามลั่น ขยับตัวพุ่งเข้าหาด้วยความเร็วเหนือเสียง ดาบคาตานะเคลือบมานาสีทองสว่างวาบถูกชักออกจากฝักพร้อมฟันตรงไปยังลำคอของซีโร่ หมายปลิดชีพในดาบเดียว ทว่า ซีโร่ยังคงยืนนิ่ง ไม่แม้แต่จะยกมือขึ้นป้องกัน "ช้าไปครับ..." เสียงกระซิบแผ่วเบาดังก้องราวกับมาจากทุกทิศทุกทาง ในเสี้ยววินาทีที่คมดาบกำลังจะสัมผัสผิวเนื้อ เวลาทั้งหมดในห้องโถงก็พลันหยุดนิ่งลง กฤษฎาค้างเติ็งอยู่กลางอากาศ สีหน้าแสดงความตกตะลึงสุดขีดขณะที่ดวงตาเบิกกว้าง ซีโร่ก้าวเท้าเดินผ่านร่างที่หยุดนิ่งของกฤษฎาไปอย่างเชื่องช้า ราวกับกำลังเดินเล่นในสวนดอกไม้ เขาหยุดยืนอยู่ที่เบื้องหน้าหน้าต่างกระจกใสบานใหญ่ที่มองเห็นทัศนียภาพของโลกทั้งใบเบื้องล่าง แสงอาทิตย์ยามอัสดงสะท้อนลงบนนัยน์ตาสีทองอร่ามของเขา "ท่านคิดว่าข้าใช้เวลาสามปีที่ผ่านมาทำอะไรอยู่หรือครับ, ท่านประธาน?" ซีโร่เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ราวกับกำลังพูดคุยกับสหายสนิท "ข้าไม่ได้แค่เตรียมตัวเพื่อแก้แค้น... แต่ข้าเตรียมตัวเพื่อเป็นผู้กำหนดกฎเกณฑ์ใหม่ของโลกใบนี้ต่างหาก" เขายื่นมือขวาออกไปแตะกระจกเบาๆ และในวินาทีนั้นเอง รอยร้าวสีทองก็กระจายตัวออกไปทั่วทั้งกระจก ก่อนที่โลกภายนอกจะปรากฏภาพความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ กองกำลังฮันเตอร์นับแสนนายจากกิลด์ทั่วโลกกำลังยืนคุกเข่าอยู่เบื้องล่าง ราวกับกำลังรอคอยคำสั่งจากกษัตริย์องค์ใหม่ ทว่า ท่ามกลางความเงียบงันและชัยชนะที่อยู่แค่เอื้อม เสียงฝีเท้าฝีเท้าที่สาม... เสียงฝีเท้าที่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะได้ยิน ณ ที่แห่งนี้ ก็ดังแทรกขึ้นมาจากความมืดมิดเบื้องหลังบัลลังก์ของเขา ไม่ใช่เสียงของกฤษฎา... และไม่ใช่เสียงของเอลล่า "ทำได้ไม่เลวเลยนี่ลูกชาย... เจ้าเติบโตขึ้นมากจริงๆ สมกับที่พ่อเคยคาดหวังไว้" น้ำเสียงแหบพร่าแต่ทรงอำนาจเอ่ยขึ้น พร้อมกับมือเหี่ยวย่นแต่เต็มไปด้วยพลังงานอันน่าสะพรึงกลัว ที่เอื้อมมาแตะลงบนบ่าของซีโร่ ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนการเดินทางของซีโร่มา ณ ที่นี้นะครับ - โอเวอร์ลอร์ดซีโร่ -