พันธมิตรจากต่างมิติ

“เงื่อนไขของคุณมันเหมือนการจ่อปืนเข้าที่ขมับตัวเองมากกว่าจะเป็นพันธมิตรนะ ท่านทูตจากฝั่งโน้น” ซีโร่นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังแท้สีดำสนิท ดวงตาคมกริบดุจใบมีดโกนจ้องมองไปยังรอยแยกมิติที่บิดเบี้ยวอยู่เบื้องหน้า ในหอประชุมลับใต้ดินของกิลด์ ‘Zero Command’ บรรยากาศเต็มไปด้วยแรงกดดันมหาศาลจนอากาศดูเหมือนจะกลายเป็นของแข็ง ชายในชุดคลุมสีเงินยวบยาบที่ปรากฏตัวออกมาจากรอยแยกนั้นไม่ได้มีท่าทีเกรงกลัว เขาเพียงแค่ยิ้ม—ยิ้มที่ทำให้รู้สึกเย็นวาบไปถึงสันหลัง “ในโลกที่กำลังล่มสลายจากภัยพิบัติระดับ S การเจรจาต่อรองไม่ใช่การหาความเท่าเทียมครับคุณซีโร่ แต่มันคือการหาทางรอด” ชายคนนั้นกล่าวพลางวางกล่องโลหะลึกลับลงบนโต๊ะ “ผมมีผลึกมานาบริสุทธิ์เกรดอัลติเมทที่คุณต้องการแลกกับข้อมูลระบบการสร้างเกตแบบปิด… คุณฉลาดพอที่จะรู้ว่าอะไรสำคัญกว่ากันในยามนี้” เอลล่าที่ยืนอยู่เคียงข้างซีโร่ก้าวออกมาหนึ่งก้าว ดวงตาคู่สวยหรี่ลงเล็กน้อย มือของเธอวางอยู่บนอุปกรณ์ควบคุมข้อมูลเชิงปริมาณ “ข้อมูลการสร้างเกตคือหัวใจสำคัญของการป้องกันกิลด์เรา หากเรามอบให้คุณ แล้วเกิดวันหนึ่งโลกคู่ขนานของคุณตัดสินใจใช้มันเพื่อเปิดประตูกองทัพเข้ามาบุกโลกนี้ล่ะครับ? ข้อเสนอนี้หละหลวมเกินไปสำหรับคนอย่างคุณซีโร่” ซีโร่ยกมือขึ้นห้ามปราม เงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะใช้นิ้วเคาะโต๊ะเป็นจังหวะที่ฟังดูเหมือนเสียงนาฬิกานับถอยหลัง “หละหลวมงั้นหรือ?” ซีโร่แค่นยิ้มที่มุมปาก “เปล่าเลยครับเอลล่า มันไม่ใช่ความหละหลวม แต่มันคือกับดักที่ออกแบบมาอย่างประณีตต่างหาก ท่านทูตครับ... คุณคิดว่าผมไม่รู้หรือว่าในกล่องนั่นนอกจากผลึกมานาแล้ว ยังมี ‘ตัวรับสัญญาณมิติ’ ซ่อนอยู่เพื่อปักหมุดตำแหน่งที่ตั้งกิลด์ของผม” บรรยากาศในห้องเงียบกริบลงทันที ชายชุดคลุมสีเงินหุบยิ้มลงฉับพลัน แววตาที่เคยนิ่งสงบเริ่มสั่นไหวเล็กน้อย “คุณรู้... ได้อย่างไร?” “เพราะผมเป็นคนเดียวที่เคยทำแบบนี้กับศัตรูเมื่อสองปีก่อนตอนที่ผมยังอยู่ในกิลด์เก่า” ซีโร่ลุกขึ้นยืนช้าๆ ร่างสูงสง่าในชุดสูทสีเข้มเดินตรงเข้าไปหาชายแปลกหน้า “คนเรามักจะมองหาทางลัดเสมอ แต่คุณลืมไปว่าโลกที่ผมยืนอยู่ ผมคือคนที่สร้างกฎเกณฑ์ขึ้นมาเอง ไม่ใช่แค่เดินตามกระดานที่ใครวางไว้” ซีโร่หยิบกล่องโลหะขึ้นมาด้วยมือเปล่า เขาไม่ได้หวาดกลัวต่อรังสีที่แผ่ออกมาจากตัวรับสัญญาณมิติแม้แต่น้อย เขากลับกดสวิตช์บางอย่างที่หลังกล่องจนเสียงสัญญาณเตือนดังขึ้นเบาๆ ก่อนที่มันจะดับวูบไปพร้อมกับความเงียบงัน “เอาล่ะครับ ผมจะยอมรับข้อเสนอของคุณ แต่ไม่ใช่เพราะผมต้องการผลึกมานานั่น” ซีโร่กระซิบข้างหูชายคนนั้น “ผมต้องการพาตัวคนจากฝั่งคุณมาที่นี่... เพื่อพิสูจน์ให้เห็นว่า เมื่อถึงเวลาที่โลกของคุณแตกสลาย กิลด์ Zero Command จะเป็นที่เดียวที่ได้รับเกียรติให้เห็นมันจากระยะไกล” ชายชุดคลุมสีเงินหน้าซีดเผือด เขาตระหนักได้ทันทีว่าการเจรจาครั้งนี้ไม่ได้เป็นไปตามแผนที่เขาวางไว้เลยแม้แต่น้อย ซีโร่ไม่ได้เพียงแค่แลกเปลี่ยนทรัพยากร แต่เขากำลัง ‘แทรกซึม’ กลับเข้าไปยังมิติคู่ขนานในฐานะผู้ควบคุม “พรุ่งนี้ เวลาเที่ยงตรง รอยแยกจะเปิดกว้างขึ้น เตรียมคนของคุณไว้ให้พร้อมครับ” ซีโร่ผายมือไปทางประตู “ส่วนคุณ... ช่วยเอาของขวัญชิ้นนี้กลับไปบอก ‘ผู้ที่ส่งคุณมา’ ด้วยว่า หมากเกมนี้ผมขอเป็นคนคุมจังหวะเอง” เมื่อร่างของชายแปลกหน้าเลือนหายไปในรอยแยกมิติ เอลล่าจึงเดินเข้ามาใกล้ซีโร่ “บอสครับ เรากำลังเล่นกับไฟ ถ้าคนพวกนั้นเกิดไหวตัวทันก่อนที่เราจะเข้าถึงระบบหลักของมิตินั้น...” “เอลล่า” ซีโร่ขัดขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “การเล่นกับไฟน่ะน่าสนุกครับ แต่การเป็นคน ‘กำหนดทิศทางลม’ ให้ไฟเผาไหม้ศัตรูของเรานั้น น่าสนใจกว่ามาก” เขาหันกลับไปมองหน้าจอโฮโลแกรมที่แสดงแผนที่โลก ซึ่งเต็มไปด้วยจุดสีแดงแสดงตำแหน่งเกตปริศนาที่ผุดขึ้นรายวัน ทว่าในวินาทีนั้นเอง จอภาพทั้งหมดก็ดับวูบลงพร้อมกับเสียงสัญญาณเตือนภัยสีเลือดที่ดังลั่นไปทั่วฐานบัญชาการ “บอสครับ! มีการตรวจพบการเคลื่อนไหวที่นอกเหนือการควบคุม!” เสียงเอลล่าตื่นตระหนกเป็นครั้งแรก “ไม่ใช่จากมิติคู่ขนาน... แต่เป็นจาก ‘ระบบหลัก’ ของโลกเราเอง... มีคนกำลังเข้าถึงโค้ดคำสั่งในระดับพระเจ้า!” ซีโร่หรี่ตาลง จ้องมองสิ่งที่ปรากฏบนหน้าจอที่กะพริบถี่ๆ ก่อนที่ตัวอักษรสีทองจะค่อยๆ ปรากฏขึ้นมาแทนที่รหัสความปลอดภัยของกิลด์ *‘ยินดีด้วย ซีโร่... ในที่สุดเราก็ได้พบกันเสียที ในฐานะผู้ถูกเลือกคนที่สอง’* ประโยคนั้นทำให้ซีโร่ชะงัก รอยยิ้มที่หาได้ยากปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา ไม่ใช่รอยยิ้มแห่งความกลัว แต่เป็นรอยยิ้มของนักล่าที่พบเหยื่อตัวจริงเสียที ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของผมและกิลด์ Zero Command มาจนถึงตอนนี้นะครับ โอเวอร์ลอร์ดซีโร่จะนำพาพวกคุณไปสู่จุดสูงสุดในตอนหน้าครับ!