การเมืองของฮันเตอร์

“ประธานกิลด์เหล็กกล้าไม่ได้ต้องการพันธมิตรหรอกครับท่านรัฐมนตรี เขาแค่ต้องการ ‘เบี้ย’ ที่ยอมตายแทนเขาในดันเจี้ยนระดับ S โดยที่มือของเขาไม่ต้องเปื้อนเลือด” เสียงของผมดังก้องไปทั่วห้องประชุมลับที่บุด้วยผนังกันเสียงชั้นดี บรรยากาศภายในห้องเย็นเยียบจนแทบจะกลายเป็นน้ำแข็ง รัฐมนตรีกระทรวงความมั่นคงแห่งมาตรการฮันเตอร์วางแก้วบรั่นดีลงบนโต๊ะไม้โอ๊คอย่างเชื่องช้า สายตาคมกริบของชายวัยกลางคนที่กุมอำนาจเบ็ดเสร็จเหนือสมาคมฮันเตอร์จ้องมองมาที่ผมราวกับจะทะลุเข้าไปถึงสมอง “คุณซีโร่... คำพูดของคุณมีน้ำหนักมาก แต่หลักฐานล่ะ? โลกการเมืองฮันเตอร์ไม่ได้ตัดสินกันที่คำกล่าวอ้าง แต่มันคือเกมที่ต้องอาศัยตัวเลขและผลประโยชน์” รัฐมนตรีเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าแฝงไปด้วยแรงกดดันมหาศาล ผมยิ้มบางๆ ไม่ได้สะทกสะท้านกับออร่าระดับแรงกดดันชั้นสูงที่เขาส่งมา ผมหยิบแท็บเล็ตส่วนตัวขึ้นมาแล้วเลื่อนข้อมูลที่เอลล่ารวบรวมไว้ตลอดสามเดือนที่ผ่านมาวางลงบนโต๊ะ “ผลประโยชน์ของรัฐบาลคือความสงบสุขของประชาชน แต่ผลประโยชน์ของกิลด์ใหญ่อย่าง ‘เหล็กกล้า’ คือการผูกขาดผลึกมานาจากดันเจี้ยนระดับสูง หากวันหนึ่งกิลด์ที่คอยคานอำนาจอย่างผมก้าวขึ้นมาเป็นเบอร์หนึ่ง ท่านคิดว่าใครจะเป็นคนที่นอนหลับสบายที่สุดในประเทศนี้ครับ?” เอลล่าที่ยืนอยู่ข้างหลังผมขยับแว่นสายตาเพียงเล็กน้อย สายตาของเธอจับจ้องไปที่เอกสารที่รัฐมนตรีกำลังพลิกดู เธอคืออัจฉริยะที่มองเห็นช่องโหว่ของระบบการเมืองนี้ได้ก่อนใคร ข้อมูลชุดนี้ไม่ใช่แค่หลักฐานการคอร์รัปชัน แต่มันคือรายชื่อฮันเตอร์ระดับ S ที่หายสาบสูญไปในดันเจี้ยนที่กิลด์เหล็กกล้าเป็นผู้บุกเบิก รัฐมนตรีชะงักไปครู่หนึ่ง ใบหน้าที่เคยสงบนิ่งเริ่มมีรอยร้าวของความวิตกกังวล “คุณกำลังจะบอกว่า... กิลด์อันดับหนึ่งของประเทศ ส่งลูกน้องไปตายเพื่อลดจำนวนฮันเตอร์ที่มีอิทธิพลในอนาคตงั้นหรือ? เรื่องแบบนี้มันร้ายแรงเกินกว่าที่จะยอมรับได้นะ” “ในโลกที่อำนาจคือพระเจ้า ความตายของคนคนหนึ่งเป็นเพียงตัวเลขในรายงานงบประมาณครับท่าน” ผมโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย เสียงของผมราบเรียบแต่เฉียบคม “ผมไม่ได้มาเพื่อขอความช่วยเหลือ ผมมาเพื่อยื่นข้อเสนอที่จะทำให้ท่านเป็นวีรบุรุษผู้กอบกู้สมาคมฮันเตอร์จากการเน่าเฟะจากภายใน” ความเงียบเข้าปกคลุมห้องประชุมอีกครั้ง ผมสังเกตเห็นนิ้วมือของรัฐมนตรีที่เคาะโต๊ะเป็นจังหวะ นี่คือสัญญาณของคนที่กำลังตัดสินใจเลือกทางเดินระหว่าง ‘อำนาจเดิมที่กำลังผุพัง’ กับ ‘อำนาจใหม่ที่กำลังจะผงาดขึ้น’ “กิลด์ซีโร่ คอมมานด์ (Zero Command) ต้องการอะไร?” เขาถามเสียงต่ำ “อิสระในการคัดเลือกดันเจี้ยนพิเศษและการสนับสนุนจากรัฐบาลโดยตรงในกรณีที่มีความขัดแย้งกับกิลด์อื่น... แลกกับฐานข้อมูลทั้งหมดที่ผมมี และการจัดการ ‘จุดจบ’ ของกิลด์เหล็กกล้าให้สิ้นซากในงานประชุมฮันเตอร์ระดับโลกสัปดาห์หน้า” เอลล่าก้าวออกมาข้างหน้าหนึ่งก้าว เธอเปิดโฮโลแกรมแสดงแผนผังการเมืองที่ซับซ้อน มันไม่ใช่แค่เรื่องของฮันเตอร์ แต่มันคือเรื่องของขั้วอำนาจการเมืองระดับโลกที่เชื่อมโยงกับทรัพยากรมานา ทุกจุดในแผนผังคือช่องโหว่ที่เราเตรียมไว้ขุดหลุมฝังศพให้กับเหล่านักการเมืองและผู้นำกิลด์ที่ทรยศต่ออุดมการณ์ “คุณมันปีศาจ... ซีโร่” รัฐมนตรีพึมพำ “คุณวางแผนมานานแค่ไหนแล้ว?” “ตั้งแต่วันที่ผมถูกหักหลังจนแทบไม่เหลืออะไรเลยครับ” ผมตอบพลางลุกขึ้นยืน “ความแค้นเป็นแรงขับเคลื่อนที่ยอดเยี่ยม แต่มันไร้ประโยชน์หากขาดการวางแผนที่ไร้ช่องโหว่ ท่านมีเวลาถึงเที่ยงคืนวันนี้ในการตอบตกลง หากท่านปฏิเสธ ข้อมูลที่ท่านเห็นอยู่นี้จะไปปรากฏอยู่บนหน้าข่าวเช้าของสำนักข่าวทั่วโลกภายในห้านาทีหลังจากที่ผมก้าวออกจากห้องนี้” การเจรจาจบลงด้วยการที่ผมเดินออกมาจากห้องประชุมด้วยท่าทีสงบนิ่ง เอลล่าเดินตามหลังมาติดๆ ก่อนจะกระซิบเบาๆ “ท่านรัฐมนตรีเริ่มติดต่อสายลับของเขาแล้วค่ะ แผนการแทรกซึมเข้าสู่โครงสร้างอำนาจดำเนินไปตามเป้าหมาย 85 เปอร์เซ็นต์” “ดีมาก แต่ยังประมาทไม่ได้” ผมหยุดเดินที่ระเบียงทางเดินยาวที่มองเห็นภาพกิลด์เหล็กกล้าตั้งตระหง่านอยู่อีกฟากของเมือง “จำไว้เอลล่า ในการเมืองไม่มีมิตรแท้ มีแต่ผลประโยชน์ที่คุ้มค่ากับราคาที่จ่ายไป” ในขณะที่ผมกำลังจะหันหลังเดินกลับไปที่รถ ลมพัดแรงกรรโชกมาวูบหนึ่งจนเสื้อโค้ทตัวนอกปลิวสะบัด กลิ่นไอของความไม่ชอบมาพากลบางอย่างลอยมาแตะจมูก ผมหยุดชะงัก สายตาสัมผัสได้ถึงแสงเลเซอร์สีแดงจุดเล็กๆ ที่วูบผ่านหน้าอกไปเพียงเสี้ยววินาที เอลล่าคว้าแขนผมไว้ด้วยปฏิกิริยาที่เร็วกว่าแสง แต่สิ่งที่ทำให้ผมต้องหรี่ตาลงไม่ใช่การลอบสังหาร แต่มันคือเงาร่างที่ยืนอยู่บนดาดฟ้าตึกฝั่งตรงข้าม ร่างนั้นสวมเสื้อคลุมสีเทาที่คุ้นตาจนน่าใจหาย ชายที่ควรจะเสียชีวิตไปแล้วในการบุกดันเจี้ยนระดับ S เมื่อสามปีก่อน... อดีตหัวหน้ากิลด์ที่หักหลังผมในวันนั้น เขายืนอยู่ตรงนั้น พร้อมกับโทรศัพท์ที่กำลังแนบหู ก่อนจะค่อยๆ ส่งยิ้มมาให้ผมผ่านกล้องส่องทางไกลในมือ ผมกดรับสายที่ดังเข้ามาในโทรศัพท์ลับของผมทันที เสียงที่ดังกลับมาไม่ใช่เสียงจากคนทรยศคนนั้น แต่เป็นเสียงที่คุ้นเคยที่สุดจากอดีตคนรักที่ผมคิดว่าตัดขาดไปแล้ว “ซีโร่... นายคิดจริงๆ เหรอว่านายเป็นคนเดียวที่เล่นเกมนี้อยู่?” ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเป็นส่วนหนึ่งในเส้นทางสู่บัลลังก์ของผมนะครับ — โอเวอร์ลอร์ดซีโร่