มังกรคลั่ง

"ถอยไปให้พ้นแนวระเบิด แรงปะทะของมันจะฉีกร่างพวกคุณเป็นชิ้นๆ ภายในไม่ถึงสามวินาทีถ้ายังยืนบื้ออยู่ตรงนั้น!" เสียงของเอลล่าตวาดก้องผ่านช่องสื่อสาร น้ำเสียงของเธอราบเรียบไร้อารมณ์ ทว่าเต็มไปด้วยอำนาจสั่งการเด็ดขาด แต่มันสายเกินไป เกล็ดสีดำสนิทดั่งนิลกาฬของ 'มังกรทมิฬแห่งหายนะ' สะท้อนแสงไฟจากเวทมนตร์วูบวาบเพียงครู่ ก่อนที่หางมหึมาจะฟาดเข้าใส่แนวกำแพงโล่เวทมนตร์ของกิลด์ Zero Command จนแตกละเอียดราวกับเศษแก้ว เสียงกรีดร้องของสมาชิกแถวหน้าดับลงพร้อมกับแรงปะทะที่สั่นสะเทือนไปถึงชั้นใต้ดินของดันเจี้ยนระดับ S ซีโร่ยืนนิ่งอยู่ใจกลางความโกลาหล ดวงตาภายใต้หน้ากากสีเงินหรี่ลงเล็กน้อย เขามองดูเลือดที่กระเซ็นเปรอะเปื้อนพื้นหินด้วยสายตาที่เย็นชาราวกับมองดูตัวหมากที่ถูกเขี่ยทิ้งออกจากกระดาน "เอลล่า รายงานสถานะความเสียหาย" ซีโร่เอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเขาสงบนิ่งจนน่ากลัว ในขณะที่รอบข้างคือสมรภูมิที่กำลังลุกเป็นไฟ "แนวป้องกันชั้นที่สองล่มสลาย สมาชิกเสียชีวิตไปแล้วสิบสองนายครับ อัตราการรอดชีวิตของทีมสนับสนุนเหลือไม่ถึงยี่สิบเปอร์เซ็นต์ บอสตัวนี้ไม่ใช่แค่ระดับ S... แต่มันคือระดับภัยพิบัติที่กิลด์ใหญ่จงใจปล่อยให้เรามารับหน้าแทน" เอลล่าตอบกลับพลางรัวนิ้วลงบนโฮโลแกรมโปร่งแสง นิ้วมือของเธอสั่นเล็กน้อยแต่แววตายังคงจดจ้องที่จุดอ่อนของมังกรตรงหน้า ซีโร่ไม่ตอบ เขาขยับกายหลบกรงเล็บที่พุ่งผ่านหน้าเขาไปเพียงมิลลิเมตร แรงลมจากการเคลื่อนไหวของมังกรทำให้เสื้อคลุมของเขาโบกสะบัดไปมา เขารู้ดีว่านี่ไม่ใช่เหตุสุดวิสัย แต่เป็น 'กับดัก' ที่กิลด์พันธมิตรวางไว้เพื่อกำจัดเขาให้สิ้นซากตั้งแต่ตอนที่เขาก้าวเข้าสู่ดันเจี้ยนนี้ "พวกมันคิดว่าความตายของลูกน้องจะทำให้ฉันเสียสมาธิสินะ" ซีโร่พึมพำเบาๆ พร้อมกับกระชับดาบในมือที่สั่นไหวด้วยออร่าสีคราม เขามองไปที่ดวงตาสีแดงฉานของมังกรที่กำลังพ่นไฟเพลิงนรกออกมาเผาผลาญทุกสิ่งที่ขวางหน้า "ซีโร่! ถ้าเราไม่ถอยตอนนี้ กิลด์เราจบสิ้นแน่! ข้อมูลในมือบอกว่ามันสามารถเข้าสู่โหมด 'คลั่งเต็มรูปแบบ' ได้หลังจากเสียเกล็ดไปห้าส่วน ซึ่งนั่นคือสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอีกไม่ถึงหนึ่งนาทีข้างหน้า!" เอลล่าตะโกนขึ้นอีกครั้ง ความเย็นชาของเธอเริ่มมีรอยร้าว "ถอยงั้นหรือ?" ซีโร่แค่นยิ้มที่มุมปาก "เอลล่า กฎข้อแรกของกิลด์เราคืออะไร" "ห้ามถอย... จนกว่าเป้าหมายจะถูกกำจัด หรือเป้าหมายคือการล่มสลายของเราเองครับ" "จำได้ดีนี่" ซีโร่พุ่งตัวเข้าหามังกรทมิฬด้วยความเร็วที่เหนือกว่าสายตาคนปกติจะมองทัน เขาไม่ได้มุ่งเป้าไปที่เกล็ดที่แข็งแกร่ง แต่เขาพุ่งตรงไปที่ 'รอยแผลเป็น' เก่าบริเวณคอของมันที่เกิดจากการปะทะกับผู้กล้าในตำนานเมื่อร้อยปีก่อน เขารู้สึกได้ถึงความร้อนจากเปลวเพลิงที่แผดเผาผิวหนัง แต่ใบหน้าของชายหนุ่มยังคงเรียบเฉย ไร้ความเกรงกลัว ราวกับว่าเขากำลังทำภารกิจที่ง่ายดายที่สุดในชีวิต เขาแทงดาบลงไปในรอยแผลนั้นด้วยแรงทั้งหมดที่มี กระแสมานาที่อัดแน่นจนถึงขีดจำกัดทะลักเข้าสู่ร่างของมังกรจนมันแผดเสียงร้องโหยหวนไปทั่วหุบเขา "มันกำลังคลั่ง! แต่นั่นแหละคือสิ่งที่ผมต้องการ" มังกรทมิฬสะบัดร่างอย่างรุนแรง ส่งผลให้ซีโร่กระเด็นไปกระแทกกับผนังถ้ำ เลือดไหลซึมออกมาจากมุมปากของเขา ทว่าเขากลับลุกขึ้นยืนด้วยแววตาที่เปล่งประกายด้วยความกระหายชัยชนะ เขาไม่ได้สู้เพื่อปกป้องใคร แต่เขาแค่ไม่ยอมให้ใครมาเป็นผู้กำหนดโชคชะตาของเขา ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นของใครบางคนดังก้องขึ้นจากเงามืดของประตูทางเข้าที่ควรจะปิดตายไปแล้ว บุคคลปริศนาในชุดคลุมสีขาวเดินออกมาท่ามกลางควันไฟ กลิ่นอายกดขี่ข่มเหงที่แผ่ออกมาทำให้แม้แต่มังกรทมิฬยังต้องชะงักงัน "ช่างเป็นการต่อสู้ที่งดงามและน่าสมเพชในคราวเดียวกันนะ โอเวอร์ลอร์ดซีโร่" ชายปริศนาเอ่ยขึ้นพลางถอดฮู้ดออก เผยให้เห็นใบหน้าที่ซีโร่คุ้นเคยเป็นอย่างดี... ใบหน้าของคนที่เขาสั่งสังหารไปแล้วเมื่อสามปีก่อน "นายยังมีชีวิตอยู่..." ซีโร่กระซิบ เสียงนั้นสั่นพร่าเป็นครั้งแรก ชายตรงหน้ายิ้มกว้าง ก่อนจะชี้ดาบมาที่ลำคอของซีโร่ "กิลด์ของนายจะล่มสลายที่นี่ และศพของพวกนายทั้งหมด จะถูกใช้เป็นฐานรองรับบัลลังก์ใหม่ของฉัน" ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับผมในเส้นทางสู่จุดสูงสุดนี้ และเตรียมรับมือกับความจริงที่กำลังจะเปิดเผยในตอนถัดไปนะครับ - โอเวอร์ลอร์ดซีโร่ -