กลยุทธ์ล่าบอส

“ยินดีต้อนรับกลับบ้าน... ท่านพี่” คำพูดนั้นไม่ได้ทำให้ซีโร่สะทกสะท้าน แม้ปลายดาบเรืองแสงสีครามของหญิงสาวผู้เป็นน้องสาวที่แปรพักตร์ไปอยู่กับกิลด์ ‘ราชันย์ทมิฬ’ จะจ่ออยู่ที่ลำคอของเขาเพียงไม่กี่เซนติเมตร ทว่าซีโร่กลับเพียงแค่ขยับยิ้มมุมปาก ความเย็นชาในแววตาของเขาคมกริบเสียยิ่งกว่าคมดาบเล่มนั้น “คำทักทายอบอุ่นเกินไปสำหรับคนตายที่เพิ่งฟื้นจากขุมนรกนะ... เรเน่” ซีโร่เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แววตาสีเทาของเขาเหลือบมองไปยังเงาสะท้อนในใบดาบ ก่อนจะปัดมันออกด้วยการขยับตัวเพียงเล็กน้อยราวกับเป็นเรื่องดินฟ้าอากาศ ภายในโถงถ้ำชั้นในสุดของดันเจี้ยนระดับ S ‘หุบเหวแห่งความเงียบงัน’ กลิ่นอายของบอสใหญ่—อสูรกายแห่งความมืด—กำลังแผ่ซ่านออกมาจนอากาศโดยรอบบิดเบี้ยว ฮันเตอร์จากกิลด์ระดับท็อปสามกิลด์ที่ถูกเกณฑ์มาจำใจต้องร่วมมือกันชั่วคราวเพื่อหยุดยั้งหายนะครั้งนี้ แต่ในสายตาของซีโร่ นี่คือหมากกระดานที่เขาจัดวางไว้อย่างประณีตเพื่อการกำจัดเสี้ยนหนาม “เสียเวลามามากพอแล้ว” เอลล่าที่ยืนอยู่เบื้องหลังซีโร่ขยับแว่นสายตา เลนส์ของมันสะท้อนแสงไฟจากคบเพลิงจนดูไร้อารมณ์ “เป้าหมายของเราคือ ‘หัวใจของดันเจี้ยน’ ไม่ใช่การเล่นละครครอบครัวที่นี่” ซีโร่พยักหน้ารับ เขาหันไปเผชิญหน้ากับหัวหน้ากิลด์ราชันย์ทมิฬที่ยืนรออยู่หน้าประตูปิดตาย “กฎเดิมที่วางไว้ ใครจัดการบอสได้ สิทธิ์ในการครอบครองไอเทมดรอปทั้งหมดเป็นของผู้นั้น... พวกคุณคงไม่ลืมใช่ไหม?” “คนอย่างแกน่ะเหรอจะทำได้?” ชายร่างยักษ์หัวหน้ากิลด์แสยะยิ้ม “พวกเราเตรียมทีมซัพพอร์ตมาถึงสามร้อยชีวิต ส่วนแกมีแค่ผู้หญิงคนเดียว... อย่าได้หวังจะเคลมผลงานล่ะ ซีโร่” ซีโร่ไม่ตอบโต้ เขาเพียงแค่ก้าวเดินผ่านวงล้อมของเหล่านักรบที่เต็มไปด้วยความริษยา เข้าสู่เขตแดนของบอส ความเงียบงันเข้าปกคลุมทันทีที่บานประตูยักษ์เลื่อนเปิดออก เสียงคำรามดังกึกก้องจนพื้นหินสั่นสะเทือน อสูรกายขนาดมหึมาที่มีหกแขนและดวงตาสีเลือดค่อยๆ ลืมตาขึ้นในเงามืด “เอลล่า เตรียมโปรโตคอล ‘Zero-Command’ ลำดับที่สี่” ซีโร่สั่งการ เสียงของเขาราบเรียบแต่แฝงด้วยอำนาจสั่งการเด็ดขาด “รับทราบค่ะ... การคำนวณวิถีดาบและช่องว่างของมอนสเตอร์เริ่มขึ้นแล้ว” เอลล่ารัวนิ้วบนหน้าจอโฮโลแกรมที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศอย่างรวดเร็ว การต่อสู้เปิดฉากขึ้นในเสี้ยววินาที ซีโร่พุ่งตัวออกไปราวกับสายฟ้า การเคลื่อนไหวของเขาสุขุมและแม่นยำ ทุกย่างก้าวคือการประหยัดแรงงานและเพิ่มประสิทธิภาพสูงสุด เขาไม่ได้เข้าปะทะตรงๆ กับบอสที่กำลังอาละวาดทำลายกองกำลังของกิลด์ราชันย์ทมิฬ แต่เขากำลัง ‘ต้อน’ มัน “กิลด์ราชันย์ทมิฬ! ถ้าไม่อยากตายทั้งหมด ก็ช่วยดึงความสนใจไปที่ขาขวาของมันที!” ซีโร่ตะโกนสั่งราวกับเขาเป็นผู้บัญชาการ ไม่ใช่ฮันเตอร์ธรรมดา แม้ชายร่างยักษ์จะขัดใจแต่สัญชาตญาณเอาตัวรอดทำให้เขาต้องยอมทำตาม ความโกลาหลเกิดขึ้นเมื่อบอสเริ่มสูญเสียการควบคุมจากการถูกโจมตีแบบประสาน ซีโร่รอคอยจังหวะนี้มาตลอด จังหวะที่ความมั่นใจของศัตรูพุ่งถึงขีดสุดก่อนจะพังทลายลง “เอลล่า... ปล่อยสกิล ‘ขัดขวางระบบเชื่อมต่อ’” ทันทีที่สิ้นคำสั่ง โล่พลังงานที่เคยปกป้องบอสก็สั่นไหวและแตกสลายออกเป็นเสี่ยงๆ มันคือช่องโหว่ที่ไม่มีใครสังเกตเห็นนอกจากซีโร่และเอลล่า เขาพุ่งตัวขึ้นไปบนอากาศ ดวงตาของเขาฉายประกายสีครามเย็นเยียบ ดาบสั้นในมือถูกกระชับแน่น “จบเกมได้แล้ว” เขาปักดาบลงบนจุดศูนย์กลางของพลังงานที่หน้าอกของบอส ร่างมหึมาเริ่มสลายกลายเป็นละอองแสงสีทอง บรรยากาศเงียบงันไปชั่วขณะ ก่อนที่ระบบของดันเจี้ยนจะประกาศชัยชนะของเขาอย่างก้องกังวาน [ยินดีด้วย ท่านคือผู้พิชิตดันเจี้ยนระดับ S ‘หุบเหวแห่งความเงียบงัน’] [สิทธิ์ขาดในการเลือกรางวัล: ตกเป็นของ ซีโร่] แต่ในจังหวะที่ทุกคนกำลังตะลึงกับไอเทมระดับตำนานที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ เสียงหัวเราะแผ่วเบาก็ดังขึ้นจากความมืดข้างหลังซีโร่ เรเน่น้องสาวของเขาเดินออกมาพร้อมกับกลุ่มคนสวมหน้ากากลึกลับที่ไม่มีใครในที่นี้เคยเห็นมาก่อน พวกเขาไม่ใช่คนของกิลด์ราชันย์ทมิฬ “ท่านพี่... ท่านเก่งเหมือนเดิมเลยนะคะ” เรเน่เอ่ยพร้อมกับรอยยิ้มที่ดูบิดเบี้ยว “แต่ท่านลืมไปอย่างหนึ่ง... กฎของดันเจี้ยนน่ะ มันเปลี่ยนไปตั้งแต่วินาทีที่ท่านเปิดประตูเข้ามาแล้ว” ซีโร่หรี่ตาลง มองดูไอเทมในมือที่เริ่มเปลี่ยนสีจากทองเป็นสีดำสนิท พื้นดินใต้เท้าของเขาสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงเหมือนกับว่าดันเจี้ยนกำลังโกรธแค้น “ท่านคิดว่าพวกเรามาที่นี่เพื่อล่าบอสเหรอคะ?” เรเน่ขยับดาบในมือ “พวกเรามาที่นี่เพื่อ ‘สังเวย’ ฮันเตอร์ทุกคนที่ติดอยู่ในนี้... รวมถึงท่านด้วย” ขอบคุณที่ติดตามการเดินทางของซีโร่มาจนถึงตอนนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ โอเวอร์ลอร์ดซีโร่