งานเลี้ยงฉลองความสำเร็จ

"คุณแน่ใจแล้วเหรอคะ... ว่าดอกไม้ช่อนี้มีความหมายแค่การแสดงความยินดี" เสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยความเย้ายวนของเพลิงพายดังขึ้นชิดใบหู รินรดาสะดุ้งสุดตัวจนเผลอกำเอกสารในกระเป๋าคลัทช์แน่นขึ้น เธอพยายามซ่อนอาการมือสั่นไว้ภายใต้รอยยิ้มที่ฝึกฝนมาอย่างดี ท่ามกลางบรรยากาศงานเลี้ยงฉลองความสำเร็จของโปรเจกต์ยักษ์ใหญ่ที่จัดขึ้นอย่างหรูหราบนรูฟท็อปบาร์ใจกลางเมือง แสงไฟนีออนสลัวๆ สะท้อนลงบนแก้วแชมเปญราคาแพง ราวกับจะเยาะเย้ยความจริงอันน่าสะพรึงกลัวที่เธอเพิ่งค้นพบ รินรดาหันไปเผชิญหน้ากับเพลิงพาย หญิงสาวในชุดเดรสสีไวน์แดงที่ขับเน้นรูปร่างสง่างามจนน่าหลงใหล สายตาของเพลิงพายในคืนนี้ไม่ได้มีแค่ความเย็นชาเหมือนทุกครั้ง แต่มันมีความกระหาย—ความกระหายที่เธอไม่สามารถนิยามได้ว่ามันคือกิเลสหรือความแค้น "ความหมายของดอกไม้ ขึ้นอยู่กับคนรับเลือกจะตีความค่ะ คุณเพลิงพาย" รินรดาตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ เธอจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่คมของอีกฝ่าย ในใจครุ่นคิดถึงชื่อบนเอกสารแผ่นนั้น... ชื่อที่เธอไม่เคยคาดคิดว่าจะเป็น 'คนใกล้ตัว' คนนั้น เพลิงพายยกยิ้มที่มุมปาก เธอก้าวเข้ามาใกล้จนรินรดาได้กลิ่นน้ำหอมแนววู้ดดี้จางๆ ที่เป็นเอกลักษณ์ประจำตัวของหญิงสาวผู้เป็นถึงผู้บริหารระดับสูง "คนบางคน... มักจะชอบทำตัวเป็นความลับที่น่าค้นหา แต่น่าเสียดายนะคะ ที่ฉันมักจะชอบเปิดเผยความลับเหล่านั้นด้วยตัวเองเสมอ" บรรยากาศรอบข้างเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะของพนักงานระดับสูงและนักลงทุน แต่สำหรับรินรดา ทุกอย่างรอบตัวดูเบลอไปหมด เธอกำลังอยู่ท่ามกลางดงศัตรูที่เธอเพิ่งตระหนักว่าหนึ่งในนั้นคือคนที่เธอไว้ใจที่สุด ความเจ็บปวดจากการถูกทรยศแล่นพล่านอยู่ในอก แต่เธอก็รู้ดีว่านี่ไม่ใช่เวลาที่จะแสดงความอ่อนแอออกมา "งานเลี้ยงคืนนี้... น่าเบื่อเกินไปหรือเปล่าคะ?" เพลิงพายกระซิบพลางเลื่อนมือเรียวมาแตะที่เอวของรินรดาเบาๆ การสัมผัสที่ดูเหมือนไร้เดียงสา แต่มันคือการกดดันในเชิงสัญลักษณ์ "มีคนมากมายเฝ้าดูเราอยู่ รินรดา... พวกเขากำลังรอดูว่า 'เครื่องประดับ' ชิ้นใหม่ของฉันจะมีปฏิกิริยายังไง เมื่ออยู่ภายใต้แสงไฟ" "เครื่องประดับ... หรอคะ?" รินรดาแค่นยิ้ม ยืดตัวตรงขึ้นอย่างท้าทาย "ฉันไม่ใช่สิ่งของที่คุณจะมาจัดวางไว้ตรงไหนก็ได้นะคะ คุณเพลิงพาย" "หึ... นั่นสินะ" เพลิงพายหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่ฟังดูเย็นยะเยือก "ถ้าอย่างนั้น เรามาทำให้งานเลี้ยงนี้มันน่าสนใจขึ้นอีกสักหน่อยดีไหมคะ? เช่น... การเปิดตัวเบื้องหลังความสำเร็จที่เราสองคนสร้างมาด้วยกัน" สายตาของเพลิงพายเหลือบมองไปทางกลุ่มนักลงทุนที่กำลังเดินตรงมาทางนี้ หนึ่งในนั้นคือคนที่รินรดาเห็นชื่อในเอกสาร... บุคคลที่เธอเชื่อมั่นมาตลอดว่าคอยสนับสนุนเธอในฐานะพี่เลี้ยงและมิตรแท้ รินรดารู้สึกเหมือนลมหายใจสะดุด ความจริงมันหนักอึ้งเกินกว่าจะแบกรับได้ในวินาทีนี้ เธอควรจะเปิดโปงทุกคนในตอนนี้เลยไหม? หรือควรจะยอมเล่นตามเกมของเพลิงพายไปก่อนเพื่อรอเวลาที่เหมาะสม? ความแค้นของครอบครัวที่ตายไปกำลังกรีดร้องอยู่ในใจ แต่ความสุขุมที่เธอพยายามสร้างขึ้นมาตลอดหลายปีเตือนให้เธอต้องใจเย็น "ได้ค่ะ... ถ้าคุณต้องการแบบนั้น" รินรดาสูดหายใจลึก เธอดื่มแชมเปญจนหมดแก้วแล้ววางมันลงบนถาดของบริกรที่เดินผ่านมา "เรามาเริ่มฉลองกันจริงๆ จังๆ ดีกว่า" ทว่า ก่อนที่เพลิงพายจะทันได้เอ่ยอะไรต่อ ร่างสูงโปร่งของ 'คนคนนั้น' ก็เดินมาหยุดตรงหน้าทั้งคู่ รอยยิ้มอบอุ่นที่เคยทำให้รินรดาอุ่นใจ กลับกลายเป็นรอยยิ้มที่ดูเสแสร้งและน่ารังเกียจที่สุดในวินาทีนี้ "ยินดีด้วยนะรินรดา... โปรเจกต์นี้สำเร็จได้เพราะเธอกับคุณเพลิงพายจริงๆ" คนคนนั้นกล่าวพร้อมยื่นมือมาหมายจะแตะไหล่เธอ รินรดาหลบสัมผัสนั้นอย่างแนบเนียน ก่อนจะหันไปสบตาเพลิงพายที่ดูเหมือนกำลังรอจังหวะนี้อยู่ "นั่นสิคะ... แต่ฉันคิดว่ามันยังมี 'ของขวัญ' อีกชิ้นที่รินรดายังไม่ได้เปิดดูเลย" เพลิงพายเอ่ยพลางปรายตามองมาที่กระเป๋าคลัทช์ของรินรดา "เอกสารที่ฉันฝากคนเอาไปวางไว้ในห้องทำงานของคุณ... มันถูกอ่านแล้วใช่ไหมคะ?" หัวใจของรินรดาเต้นรัวจนแทบหลุดออกมาจากอก เธอหันไปมองหน้าเพลิงพายด้วยความตื่นตระหนก นี่มันไม่ใช่ความบังเอิญ... เพลิงพายรู้มาตลอดว่าเอกสารนั่นคืออะไร และกำลังบีบให้เธอเปิดเผยมันท่ามกลางแขกเหรื่อระดับประเทศ! คนคนนั้นยิ้มกว้างขึ้น ไม่รู้เลยว่าหายนะกำลังจะมาเยือนตนเองในอีกไม่กี่อึดใจ "เอกสารอะไรเหรอครับ? ดูท่าทางพวกคุณกำลังมีเรื่องสนุกคุยกันอยู่" รินรดาหันกลับมามองหน้า 'ผู้บงการ' ที่ยืนอยู่ตรงหน้า มือที่สั่นเทาของเธอล้วงเข้าไปในกระเป๋าคลัทช์เพื่อหยิบเอกสารแผ่นนั้นออกมา ในสมองของเธอปรากฏภาพใบหน้าที่ยิ้มแย้มของครอบครัวในอดีตที่ถูกพรากไป "ใช่ค่ะ... มันเป็นเรื่องที่สนุกมาก" รินรดาเอ่ยเสียงเย็น ก่อนจะดึงกระดาษออกมา แต่ก่อนที่เธอจะทันได้ชูมันขึ้นให้ทุกคนเห็น จู่ๆ เพลิงพายก็คว้าข้อมือเธอไว้แน่นแล้วโน้มตัวลงมาประทับจูบลงบนแก้มของเธอท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคนในงาน "อย่าเพิ่งใจร้อนไปเลยค่ะที่รัก... เพราะสิ่งที่อยู่ในเอกสารนั้น จะเปลี่ยนชีวิตของทุกคนในบริษัทนี้ไปตลอดกาล" เพลิงพายกระซิบเสียงแผ่ว แต่สายตากลับจ้องมองไปที่ 'คนคนนั้น' อย่างเชือดเฉือน "รวมถึงคนขายชาติที่ยืนอยู่ข้างๆ เราตอนนี้ด้วย" ขอบคุณรี้ดเดอร์ที่รักทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงจุดพลิกผันครั้งสำคัญนี้นะคะ สการ์เล็ตโรสหวังว่าตอนถัดไปจะทำให้หัวใจของทุกคนเต้นแรงไม่แพ้กันค่ะ