โอกาสครั้งสุดท้าย

"ถ้าคุณคิดว่าตัวเลขในแฟ้มนี้คือราคาที่ฉันต้องจ่ายเพื่อแลกกับความเงียบ... คุณประเมินค่าความแค้นของฉันต่ำไปค่ะ คุณเพลิงพาย" รินรดาวางแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะทำงานไม้โอ๊คตัวหรูด้วยแรงที่พอเหมาะ เสียงกระแทกเบาๆ นั้นดังสะท้อนอยู่ในห้องทำงานที่เงียบสงัดจนน่าอึดอัด เธอจ้องมองนัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มของหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตาที่ไม่มีความเกรงใจหลงเหลืออยู่ เพลิงพายไม่ได้ขยับตัว เธอเพียงแค่เอนหลังพิงพนักเก้าอี้หนังราคาแพง นิ้วเรียวยาวที่สวมแหวนเพชรเม็ดโตเคาะลงบนที่วางแขนเป็นจังหวะเนิบนาบ ราวกับกำลังกดดันจังหวะหัวใจของคู่สนทนา "ความแค้นของรินรดาตีราคาเป็นเงินไม่ได้งั้นหรือคะ?" เพลิงพายถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าแฝงไปด้วยความเย่อหยิ่งที่ทำให้คนฟังรู้สึกหนาวสะท้าน "งั้นลองบอกฉันสิคะ ว่าอะไรที่จะทำให้คุณหยุดสั่นคลอนเก้าอี้ตัวที่ฉันนั่งอยู่เสียที" "ความจริงค่ะ" รินรดาขยับเข้าไปใกล้โต๊ะมากขึ้น กลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่ลอยมาจากตัวเพลิงพายเริ่มทำให้เธอปั่นป่วนในใจ "ความจริงเกี่ยวกับโปรเจกต์ 'วิหคเพลิง' ที่พ่อของฉันต้องสังเวยชีวิตให้... เมื่อสิบปีที่แล้ว" บรรยากาศในห้องเปลี่ยนไปทันที ราวกับมีมวลอากาศหนักอึ้งกดทับลงมา เพลิงพายชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะแค่นยิ้มที่ไปไม่ถึงดวงตา เธอหยัดกายขึ้นยืนเต็มความสูง ความสูงและบุคลิกที่ดูเด็ดขาดของเธอทำให้รินรดารู้สึกเหมือนกำลังเผชิญหน้ากับพายุที่รอวันซัดกระหน่ำ "เรื่องมันนานเกินกว่าที่คุณจะมาเรียกร้องหาความยุติธรรมนะคะ รินรดา" เพลิงพายเดินอ้อมโต๊ะเข้ามาหาช้าๆ ทุกย่างก้าวเปี่ยมไปด้วยพลังอำนาจที่รินรดาเกลียดนักหนา "คุณเข้ามาทำงานที่นี่ คุณเห็นเบื้องหลังของวงการธุรกิจนี้แล้ว คุณควรจะรู้ดีว่าไม่มีใครมือสะอาดพอจะมาตัดสินใครได้... รวมทั้งคุณด้วย" เพลิงพายหยุดยืนตรงหน้าเธอ ระยะห่างเพียงไม่กี่คืบทำให้ทั้งคู่สัมผัสได้ถึงลมหายใจของกันและกัน รินรดารู้สึกถึงความร้อนผ่าวที่โคนนิ้วมือ ความขัดแย้งในใจของเธอหมุนวนเป็นพายุ—ความแค้นที่สั่งสมมานับสิบปี กับความสั่นไหวแปลกประหลาดที่เกิดขึ้นยามที่อยู่ใกล้ผู้หญิงเย็นชาคนนี้ "ฉันไม่ได้มาเพื่อตัดสินใคร แต่ฉันมาเพื่อทวงคืนสิ่งที่ควรจะเป็นของครอบครัวฉัน" รินรดาเค้นเสียงตอบ มือของเธอที่ซ่อนไว้ใต้โต๊ะกำแน่นจนเล็บจิกเข้าที่ฝ่ามือ "ถ้าคุณอยากได้มันมากนัก..." เพลิงพายโน้มตัวลงมา ใบหน้าสวยคมคายนั้นอยู่ห่างเพียงปลายจมูก "ฉันก็มีข้อเสนอสุดท้ายให้คุณ แต่มันไม่มีราคาเป็นเงินหรือหุ้นในบริษัท แต่มันคืออนาคตทั้งหมดของคุณ... คุณกล้าจะแลกกับฉันไหมคะ?" "ข้อเสนออะไรคะ?" เพลิงพายไม่ตอบในทันที เธอเอื้อมมือไปสัมผัสปอยผมของรินรดาเบาๆ เป็นสัมผัสที่ดูเหมือนจะอ่อนโยนแต่กลับเต็มไปด้วยการบงการ รินรดาขนลุกซู่ไปทั้งร่าง เธออยากจะผลักอีกฝ่ายออกไป แต่ร่างกายกลับทรยศด้วยการยืนนิ่งราวกับถูกมนต์สะกด "แต่งงานกับฉัน" เพลิงพายกระซิบเสียงต่ำที่ข้างหู "แต่งงานกับฉัน แล้วฉันจะยกกรรมสิทธิ์ทั้งหมดของโปรเจกต์วิหคเพลิงคืนให้คุณ พร้อมกับรายชื่อของผู้ที่เกี่ยวข้องกับการทุจริตในวันนั้นทั้งหมด... คุณจะกลายเป็นผู้ชนะในเกมนี้ทันที โดยไม่ต้องเสียแรงสืบหาความจริงให้เหนื่อยอีกต่อไป" ดวงตาของรินรดาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง คำพูดนั้นราวกับสายฟ้าฟาดลงกลางใจ ทุกอย่างที่เธอวางแผนมา ทุกคืนที่นอนไม่หลับ ทุกความเจ็บปวดที่ซ่อนไว้กำลังถูกบีบให้เลือกในเส้นทางที่เธอไม่เคยจินตนาการถึง "คุณ... คุณล้อเล่นใช่ไหมคะ?" รินรดาถามเสียงสั่น "หน้าตาฉันดูเหมือนคนล้อเล่นเหรอคะ?" เพลิงพายยืดตัวกลับมาจ้องมองรินรดาด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก "นี่คือโอกาสครั้งสุดท้ายค่ะรินรดา ถ้าคุณเดินออกจากห้องนี้ไปโดยปฏิเสธข้อเสนอนี้... พรุ่งนี้คุณจะไม่ได้ทำงานที่นี่อีก และความลับเรื่องครอบครัวคุณก็จะจมหายไปกับก้นบึ้งของบริษัทนี้ตลอดกาล" รินรดากำหมัดแน่น หัวใจเต้นรัวจนแทบกระเด็นออกมานอกอก เธอหันไปมองหน้าต่างกระจกบานใหญ่ที่สะท้อนภาพของตัวเอง—ผู้หญิงที่ดูภายนอกเข้มแข็ง แต่ภายในกลับพังทลายเพียงเพราะการตัดสินใจแค่ครั้งเดียว เธอกำลังจะอ้าปากตอบ แต่ก่อนที่คำพูดจะหลุดออกไป เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นขัดจังหวะ พร้อมกับการปรากฏตัวของ 'กวิน' ทนายความมือขวาที่เพลิงพายไว้ใจที่สุด เขาเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งเครียดในมือถือเอกสารสำคัญบางอย่างที่เพลิงพายไม่เคยปล่อยให้ใครเห็นง่ายๆ "ขอโทษที่ขัดจังหวะครับคุณเพลิงพาย..." กวินเหลือบมองรินรดาด้วยสายตาที่เย็นชา ก่อนจะยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลให้เพลิงพาย "แต่เรื่องที่ตรวจสอบพบเมื่อครู่... มันอาจจะเปลี่ยนการเจรจาในวันนี้ไปโดยสิ้นเชิงครับ" เพลิงพายรับซองเอกสารมาเปิดอ่าน สายตาของเธอที่เคยมั่นคงค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสั่นไหวและโกรธเกรี้ยว เธอหันขวับมามองรินรดาด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป ราวกับว่ารินรดาไม่ใช่คนที่เธอกำลังยื่นข้อเสนอให้แต่งงานด้วยอีกต่อไป "รินรดา... ฉันควรจะถามว่า สิ่งที่อยู่ในนี้ คือสิ่งที่ทำให้คุณตัดสินใจเข้ามาทำงานที่บริษัทของฉันจริงๆ ตั้งแต่แรกใช่ไหมคะ?" สการ์เล็ตโรสหวังว่านักอ่านทุกท่านจะยังคงโอบกอดความเจ็บปวดและร่วมลุ้นไปกับการตัดสินใจที่เดิมพันด้วยหัวใจของรินรดาในตอนต่อไปนะคะ