ความช่วยเหลือที่น่าสงสัย

“คุณกำลังเล่นเกมที่ตัวเองไม่มีวันชนะ รินรดา” เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจของเพลิงพายดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันในห้องทำงานที่ปิดตาย กลิ่นน้ำหอมราคาแพงแนววู้ดดี้จางๆ ผสมกับกลิ่นไอความเย็นของเครื่องปรับอากาศ ทำให้บรรยากาศในห้องดูบีบคั้นจนแทบหยุดหายใจ รินรดายืนตัวตรงอยู่หน้าโต๊ะทำงานไม้โอ๊คตัวใหญ่ มือที่ซ่อนอยู่ใต้แขนเสื้อสั่นเทาเล็กน้อยเมื่อเห็นแฟ้มเอกสารสีน้ำตาลบนโต๊ะ—มันคือหลักฐานทางการเงินที่เธอแอบดึงออกมาจากฐานข้อมูลของบริษัทเมื่อคืนนี้ “ดิฉันไม่เข้าใจว่าคุณหมายถึงอะไรค่ะ” รินรดาตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ แม้หัวใจจะเต้นรัวเหมือนกลองรบ เพลิงพายเงยหน้าขึ้นจากเอกสาร ดวงตาคมกริบดุจเหยี่ยวคู่นั้นจ้องมองทะลุเข้ามาในดวงตาของเธอ ราวกับต้องการขุดคุ้ยความลับที่ซุกซ่อนอยู่ในใจ เธอค่อยๆ ลุกขึ้นยืน ความสูงที่ได้เปรียบและความสง่างามที่แผ่ออกมาทำให้รินรดารู้สึกเหมือนเป็นเพียงมดตัวเล็กๆ ที่กำลังเผชิญหน้ากับพายุ “เอกสารชุดนี้... คุณเป็นคนเปิดดูใช่ไหม?” เพลิงพายเดินอ้อมโต๊ะมาหยุดตรงหน้าเธอ ระยะห่างเพียงไม่กี่คืบทำให้รินรดาได้กลิ่นหอมสะอาดจากตัวอีกฝ่ายอย่างชัดเจน “และถ้าฉันเดาไม่ผิด คุณคงกำลังเตรียมส่งมันให้ใครบางคนข้างนอกนั่น คนที่จ้องจะทำลายฉันและบริษัทนี้” รินรดาเม้มริมฝีปากแน่น ความโกรธแค้นในอดีตที่พ่อของเธอต้องสิ้นเนื้อประดาตัวเพราะเล่ห์เหลี่ยมของเพลิงพายปะทุขึ้นในอก มันคือความจริงที่เธอพกติดตัวมาตลอดหลายปี แต่ทว่า... เมื่อได้สบตากับแววตาที่ดูเหนื่อยล้าซ่อนอยู่ใต้ความเย็นชาของเพลิงพาย หัวใจของเธอกลับเกิดอาการสั่นไหวอย่างประหลาด “ถ้าคุณคิดว่าฉันทรยศ ก็ไล่ฉันออกเสียสิคะ” รินรดาท้าทาย เสียงของเธอสั่นเครือเล็กน้อย “แต่ที่ผ่านมา คุณไม่เคยถามเลยใช่ไหมว่าทำไมพนักงานคนหนึ่งถึงยอมทุ่มเททำงานหนักให้คุณจนถึงตีสามตีสี่ทุกวัน” เพลิงพายหรี่ตามอง มือเรียวสวยเอื้อมมาเชยคางของรินรดาขึ้นอย่างแผ่วเบา สัมผัสที่ปลายนิ้วนั้นร้อนผ่าว แต่มันกลับทำให้รินรดารู้สึกเย็นเยียบไปถึงกระดูกสันหลัง “เพราะคุณต้องการแก้แค้น แต่ในขณะเดียวกัน... คุณก็กำลังหลงใหลในตัวฉันใช่ไหมล่ะ?” คำถามนั้นเปรียบเสมือนดาบสองคมที่แทงทะลุหัวใจ รินรดาไม่ตอบ แต่ดวงตาของเธอที่ไหวระริกกลับเป็นคำตอบที่ชัดเจนที่สุด เพลิงพายยิ้มมุมปาก—รอยยิ้มที่ไม่ได้มีความเย่อหยิ่งอย่างเคย แต่มันเต็มไปด้วยความขมขื่น “องค์กรที่ส่งคุณมาไม่ได้หวังดีกับคุณหรอก รินรดา พวกเขาแค่ต้องการใช้คุณเป็นเบี้ยเพื่อดึงฉันลงจากบัลลังก์ แต่ถ้าคุณยอมวางมือจากเรื่องนี้... ฉันมีบางอย่างจะให้คุณ” เพลิงพายขยับเข้ามาใกล้จนลมหายใจรินรดรดกัน “ข้อมูลที่อยู่บนโต๊ะนี้เป็นของปลอมที่ฉันทำขึ้นเพื่อล่อสุนัขจิ้งจอกอย่างคุณ แต่ถ้าคุณช่วยฉัน... ฉันจะให้ของจริงที่สามารถเปิดโปงผู้ถือหุ้นใหญ่ที่บงการคุณอยู่ได้” รินรดาชะงัก นี่คือทางแยกที่สำคัญที่สุดในชีวิต การทำตามภารกิจคือสิ่งที่เธอรอคอยมาตลอด แต่การช่วยเพลิงพายหมายถึงการทรยศต่อเป้าหมายที่ครอบครัวหวังไว้ เธอจะยอมทิ้งปมแค้นเพื่อรักษาหัวใจที่เริ่มเอนเอียงไปหาศัตรูคนนี้ได้อย่างนั้นหรือ? “คุณรู้มาตลอดเลยใช่ไหม...” รินรดาถามด้วยเสียงแผ่วเบา “ฉันรู้ตั้งแต่วันแรกที่คุณก้าวเข้ามาสมัครงานแล้ว” เพลิงพายกระซิบข้างหู “และที่ฉันเก็บคุณไว้... ก็เพราะฉันเองก็ต้องการใครสักคนที่กล้าจะยืนอยู่ข้างฉันจริงๆ ไม่ใช่แค่คนประจบสอพลอ” จังหวะที่รินรดากำลังจะเอื้อมมือไปหยิบแฟ้มเอกสาร เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นขัดจังหวะความตึงเครียดนั้น ก่อนที่ประตูบานหรูจะถูกเปิดออกโดยไม่ได้รับอนุญาต ชายวัยกลางคนในชุดสูทสีเข้ม—คนที่เป็นหัวหน้าหน่วยสืบสวนลับที่ส่งเธอมา—ก้าวเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มที่ดูใจดีแต่แฝงความน่ากลัวอย่างประหลาด “ดูเหมือนผมจะมาขัดจังหวะช่วงเวลาสำคัญสินะครับ คุณรินรดา” ชายคนนั้นกล่าวพลางจ้องเขม็งไปที่รินรดา ก่อนจะหันไปทางเพลิงพายด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป “คุณเพลิงพายครับ พอดีผมมีหลักฐานอีกชุดที่ค่อนข้างน่าสนใจกว่าเอกสารบนโต๊ะคุณ... หลักฐานที่พิสูจน์ว่า คุณรินรดา ไม่ได้แค่สืบเรื่องการเงิน แต่เธอมี ‘ความสัมพันธ์ส่วนตัว’ ที่ลึกซึ้งเกินกว่าคำว่าเจ้านายกับลูกน้อง... ซึ่งมันขัดกับกฎของบริษัทแม่นะครับ” รินรดาหน้าซีดเผือด เพลิงพายขมวดคิ้วแน่น สถานการณ์เปลี่ยนไปเป็นความโกลาหลในพริบตา เมื่อชายคนนั้นหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดวิดีโอคลิปสั้นๆ ที่บันทึกภาพตอนที่รินรดาและเพลิงพายโอบกอดกันในห้องทำงานเมื่อสองคืนก่อน—ภาพที่แสดงให้เห็นถึงความเสน่หาที่เกินเลยขอบเขตของการงานไปไกลโข สการ์เล็ตโรสหวังว่าเหตุการณ์ที่แขวนอยู่บนเส้นด้ายนี้จะทำให้ทุกท่านลุ้นระทึกไปพร้อมกับรินรดานะคะ