กับดักในห้องประชุม

“ถ้าข้อมูลในแฟ้มนี้ไม่ใช่สิ่งที่ฉันต้องการ... หวังว่าคุณคงเตรียมคำแก้ตัวที่ดีพอสำหรับการทำลายชื่อเสียงตัวเองในบริษัทนี้ไว้แล้วนะ รินรดา” น้ำเสียงของเพลิงพายไม่ได้สั่นไหว แต่มันกลับกรีดลึกเข้าไปในโสตประสาทของคนฟังยิ่งกว่าคมมีด ร่างสูงโปร่งในชุดสูทสั่งตัดราคาแพงระยับยืนนิ่งอยู่หน้าโต๊ะประชุมกระจกสีดำเงาวับ เธอวางแฟ้มเอกสารสีน้ำเงินเข้มลงตรงหน้าหญิงสาวด้วยท่าทีเฉยชา ทว่าแววตาที่จ้องมองกลับราวกับกำลังเชือดเฉือนเนื้อหนัง รินรดาประสานสายตากลับ แม้ฝ่ามือใต้โต๊ะจะชื้นเหงื่อจนเผลอกำแน่น แต่เธอก็ยังคงรักษามาดพนักงานสาวแสนขยันไว้ได้อย่างไร้ที่ติ “คุณเพลิงพายคะ... ดิฉันแค่จัดทำรายงานตามคำสั่งของคุณ ไม่ได้มีเจตนาอื่น” “จัดทำ?” เพลิงพายเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ปากสีแดงสดเหยียดยิ้มบางที่ดูเหมือนคำประชดประชันมากกว่ารอยยิ้ม “การแอบติดตั้งโปรแกรมถอดรหัสในเซิร์ฟเวอร์ส่วนตัวของฉันตอนหกโมงเย็น... ก็นับว่าเป็น ‘รายงาน’ อย่างหนึ่งสินะ” อากาศในห้องประชุมขนาดใหญ่ดูเหมือนจะเบาบางลงฉับพลัน รินรดาชะงักไปครู่หนึ่ง หัวใจของเธอเต้นกระหน่ำราวกับกลองรบที่กำลังจะพ่ายแพ้ เพลิงพายรู้... รู้ตั้งแต่วินาทีแรกที่เธอเริ่มปฏิบัติการ และที่ยอมปล่อยให้เธอทำจนเสร็จสิ้น ก็เพื่อจะขุดหลุมฝังเธอในที่แจ้ง “ดิฉัน...” รินรดาพยายามเค้นเสียงให้มั่นคงที่สุด “ดิฉันเห็นความผิดปกติของตัวเลขในโปรเจกต์ ‘Black Lotus’ เลยคิดว่าควรตรวจสอบเพื่อความโปร่งใสของบริษัท” เพลิงพายโน้มตัวลงมา ใบหน้าสวยเฉี่ยวขยับเข้าใกล้จนรินรดาได้กลิ่นน้ำหอมแนววู้ดดี้ที่ให้ความรู้สึกอันตรายและทรงอำนาจ เพลิงพายยกนิ้วเรียวยาวขึ้นลูบไล้คางของรินรดาเบาๆ แต่แววตานั้นกลับหนาวเหน็บเสียจนน่าขนลุก “ความโปร่งใสเหรอ? หรือความแค้นของครอบครัวที่ถูกละลายหายไปกับกระแสเงินทุนเมื่อสิบปีก่อนกันแน่” วินาทีนั้น โลกทั้งใบของรินรดาหยุดหมุน ความลับที่เธอซ่อนไว้ในส่วนลึกของจิตใจถูกเพลิงพายกระชากออกมาวางไว้บนโต๊ะอย่างไม่ไว้หน้า เพลิงพายไม่ได้แค่รู้ว่าเธอแอบทำอะไร แต่เธอรู้แม้กระทั่งว่ารินรดาเป็นใครและเข้ามาที่นี่ด้วยเหตุผลอะไร “คุณ... คุณไปรู้เรื่องนี้มาจากไหน” เสียงของรินรดาแหบพร่า “ในโลกของนักล่า ถ้าอยากจะรอด คุณต้องรู้จักสังเกตเหยื่อให้ดีกว่าที่เหยื่อสังเกตคุณ” เพลิงพายผละออกไปอย่างรวดเร็ว เธอเดินวนรอบโต๊ะประชุมช้าๆ ทิ้งเสียงส้นสูงที่กระทบพื้นหินอ่อนเป็นจังหวะกดดัน “ฉันไม่ได้ต้องการกำจัดคุณรินรดา เพราะถ้าฉันจะทำ คุณคงไม่มีลมหายใจอยู่ในห้องนี้ตั้งแต่เช้าแล้ว” “หมายความว่ายังไง” “หมายความว่า... ฉันต้องการ ‘คน’ ที่จะช่วยฉันกวาดล้างหนอนบ่อนไส้ตัวจริงที่แฝงตัวอยู่ในบอร์ดบริหาร และดูเหมือนว่าความแค้นที่พลุ่งพล่านในตัวคุณ จะเป็นอาวุธที่ใช้งานได้ดีกว่าความจงรักภักดีจอมปลอมของคนพวกนั้น” เพลิงพายหยุดยืนที่หัวโต๊ะ แสงไฟสะท้อนบนใบหน้าเธอดูเย้ายวนแต่ก็เต็มไปด้วยเล่ห์กล “เลือกว่าจะเดินออกจากออฟฟิศนี้ไปในฐานะนักโทษของกฎหมาย หรือจะยอมก้มหัวรับใช้ฉัน แล้วฉันจะให้สิ่งที่ครอบครัวคุณต้องการ... คืนความจริงทั้งหมดให้คุณ” รินรดารู้สึกเหมือนถูกบีบให้ยืนอยู่บนเส้นด้ายที่พร้อมจะขาดสะบั้น การยอมรับข้อเสนอหมายถึงการขายวิญญาณให้ปีศาจ แต่การปฏิเสธหมายถึงจุดจบของทุกสิ่งที่เธอเพียรพยายามมาตลอดหลายปี รินรดาค่อยๆ ลุกขึ้นยืน สบตาที่เต็มไปด้วยอำนาจของเพลิงพายอย่างไม่ยอมแพ้ “ฉันไม่ได้อยากรับใช้ใคร และฉันก็ไม่เชื่อใจคุณ” “ความเชื่อใจเป็นของราคาถูกเกินไปสำหรับคนอย่างเรา” เพลิงพายเดินเข้ามาใกล้จนชิดหน้าอก “เอาเป็นว่า... เรามาเริ่มทำ ‘งาน’ ของเราให้จบดีกว่า” เพลิงพายเอื้อมมือไปคว้าโทรศัพท์มือถือของรินรดาที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมา แล้วกดส่งข้อความบางอย่างออกไป ก่อนจะส่งมันคืนให้รินรดาด้วยรอยยิ้มที่ทำให้ใจสั่น “นั่นคือชื่อบัญชีลับที่คุณกำลังตามหาอยู่... และคนที่เป็นคนทำลายบริษัทพ่อคุณจริงๆ ไม่ใช่ฉัน แต่เป็นคนที่คุณเคารพเหมือนพ่อคนที่สองต่างหาก” รินรดารับโทรศัพท์มาดูด้วยมือที่สั่นเทา ทันทีที่อ่านชื่อบนหน้าจอ ร่างกายของเธอก็แข็งทื่อราวกับถูกสาป ความจริงที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าไม่ใช่สิ่งที่เธอคาดคิดไว้เลยแม้แต่น้อย ในขณะที่ประตูห้องประชุมถูกผลักออกอย่างแรง พร้อมกับร่างของชายสูงวัยในชุดสูทภูมิฐานที่ก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก “เพลิงพาย! ข้อมูลที่เธอส่งให้บอร์ดบริหารเรื่องการยักยอกเงิน... เธอหมายความว่ายังไง!” ชายคนนั้นคือ ‘คุณอรรถพล’ ผู้มีพระคุณที่คอยอุปถัมภ์รินรดามาตลอดหลังจากครอบครัวเธอล้มละลาย และตอนนี้เขากำลังมองมาที่เธอด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป... สายตาของนักล่าที่พร้อมจะขย้ำทุกคนที่ขวางทาง! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและดำดิ่งไปกับความลับอันดำมืดนี้ด้วยกันนะคะ - สการ์เล็ตโรส