กลลวงของเสน่หา

เหล็กเย็นเฉียบของกุญแจมือสะท้อนแสงไฟนีออนในห้องทำงานหรูจนแสบตา กลิ่นน้ำหอมกลิ่นกุหลาบป่าราคาแพงของเพลิงพายยังคงลอยวนเวียนอยู่ปลายจมูก ตัดกับกลิ่นอับชื้นของความตื่นตระหนกที่พุ่งพล่านขึ้นมาจากกระเพาะของรินรดา หัวใจของเธอกำลังเต้นรัวระรัวราวกับกลองศึกที่ถูกตีด้วยความเร็วจนแทบทะลุออกจากอก "รินรดา… และคุณกรวีร์สินะครับ" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจของสารวัตรปราบปรามการทุจริตดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันที่น่าอึดอัด กระดาษแผ่นสีขาวที่มีตราครุฑเด่นชัดถูกยื่นเข้ามาใกล้จนแทบจะชนปลายจมูก ชื่อของเธอและรุ่นพี่ในแผนกการเงินปรากฏหราอยู่บนนั้นด้วยข้อหาสมคบกันยักยอกทรัพย์และฟอกเงินมูลค่าหลายสิบล้านบาท รินรดากลืนน้ำลายลงคอที่แห้งผาก สมองที่เคยเฉียบคมและวางแผนมาเป็นแรมปีหมุนวนด้วยความเร็วสูง เธอมองเลยผ่านไหล่ของเจ้าหน้าที่ตำรวจไปยังร่างสูงสง่าของเพลิงพาย ผู้บริหารสาวพราวเสน่ห์ยังคงยืนพิงขอบโต๊ะทำงานด้วยท่าทีผ่อนคลายอย่างไร้ที่ติ รอยยิ้มบางเบาที่มุมปากของเพลิงพายไม่ได้บ่งบอกถึงความตกใจเลยแม้แต่น้อย—มันคือรอยยิ้มของผู้ล่าที่กำลังมองดูเหยื่อดิ้นรนในตาข่ายที่นางพญาเป็นคนถักทอขึ้นเองกับมือ "ท่านสารวัตรคงเข้าใจอะไรผิดแล้วค่ะ..." รินรดาเปล่งเสียงออกมาด้วยความพยายามอย่างยิ่งยวดที่จะควบคุมน้ำเสียงไม่ให้สั่นไหว ปลายเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือจนเนื้อแทบปริเพื่อดึงสติ "เอกสารพวกนั้น..." "เอกสารในระบบเซิร์ฟเวอร์หลัก ถูกส่งออกผ่านไอพีแอดเดรสของคอมพิวเตอร์ประจำตัวคุณ รินรดา" เสียงหวานทรงพลังขัดขึ้นเสียก่อน เพลิงพายก้าวเท้าช้าๆ เข้ามาหยุดยืนเคียงข้างเธอ ระยะห่างระหว่างเธอกับเพลิงพายในตอนนี้ใกล้ชิดเสียจนไออุ่นจากผิวกายของอีกฝ่ายแผ่ซ่านทะลุกระโปรงสูทเนื้อดีเข้ามา "รวมถึงบัญชีปลายทางที่รับเงินก้อนแรก ก็เป็นชื่อของคนใกล้ตัวคุณไม่ใช่หรือ?" ดวงตาคมกริบของเพลิงพายกวาดมองรินรดาด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก มีทั้งความผิดหวังจอมปลอม ความเย้ยหยัน และประกายไฟเร่าร้อนที่ถูกจุดขึ้นในยามที่ได้เห็นคนตรงมุมอับ "คุณเพลิงพาย..." รินรดาหันขวับไปมอง สบตากับดวงตาสีนิลคู่นั้นที่เต็มไปด้วยอำนาจการควบคุม เธอกัดริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด "คุณเป็นคน... จัดฉากทั้งหมดนี้เหรอคะ" เพลิงพายไม่ตอบคำถามนั้นในทันที นิ้วเรียวยาวเอื้อมขึ้นมาปัดปอยผมที่หลุดลุ่ยข้างแก้มของรินรดาออกให้อย่างอ่อนโยน—สัมผัสที่ดูผิวเผินเหมือนคนรักกำลังปลอบประโลม แต่สำหรับรินรดามันกลับเยือกเย็นเสียยิ่งกว่าคมมีด "ความจริงใจเป็นสิ่งหายาก รินรดา... ฉันเคยเตือนคุณแล้ว" เพลิงพายกระซิบแผ่วเบาให้ได้ยินกันเพียงแค่สองคน ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดข้างใบหูที่แดงก่ำ "แต่ในเมื่อคุณเลือกที่จะเล่นเกมนี้กับฉัน คุณก็ต้องยอมรับผลที่จะตามมา... เว้นเสียแต่ว่า คุณจะมีข้อเสนอที่ดีพอจะทำให้ฉันเปลี่ยนใจ" สารวัตรส่งสัญญาณมือให้ผู้ใต้บังคับบัญชาขยับเข้าไปใกล้ รินรดารู้ดีว่าหากเธอถูกควบคุมตัวไปตอนนี้ แผนการแก้แค้นเพื่อกอบกู้เกียรติยศของครอบครัวจะจบลงทันทีอย่างไร้ความหมาย และชื่อเสียงของเธอจะถูกฝังกลบไว้ใต้กองเอกสารคดีอาญาที่ไม่มีวันล้างมลทินได้ "ฉันขอเวลาคุยกับคุณเพลิงพาย... เป็นการส่วนตัว... สองนาทีค่ะ" รินรดาตัดสินใจเดิมพันครั้งใหญ่ เธอยืดอกขึ้นสู้สายตา แม้ขาจะแทบทรุดลงไปกองกับพื้น เพลิงพายหัวเราะในลำคอเบาๆ เป็นเสียงที่เย้ายวนและอันตรายที่สุดเท่าที่รินรดาเคยได้ยิน ผู้บริหารสาวโบกมือไล่เจ้าหน้าที่ตำรวจและเลขาฯ ออกไปรอข้างนอกชั่วคราว จนกระทั่งประตูห้องทำงานปิดสนิทลงอีกครั้ง ทิ้งให้พวกเธอยืนประจันหน้ากันในความเงียบที่เต็มไปด้วยแรงดึงดูดทางเพศและความตึงเครียดระดับสูงสุด เพลิงพายก้าวเข้ามาประชิดตัวรินรดาอย่างรวดเร็ว จนแผ่นหลังบางแนบติดกับบานประตูไม้เนื้อแข็ง วงแขนเรียวเกี่ยวรั้งเอวคอดกิ่วของรินรดาเข้ามาแนบชิด แรงบีบที่เอวและแววตาที่จ้องมองลงมาทำให้รินรดารู้สึกราวกับถูกตรึงไว้กับกรงทองคำ "สองนาทีมีค่ามากนะ รินรดา..." เพลิงพายโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนปลายจมูกเกือบชนกัน กลิ่นหอมเย้ายวนโอบล้อมรอบตัวรินรดาจนสติกระเจิง "บอกฉันสิ ว่าผู้หญิงที่ขโมยหัวใจและทรยศความไว้วางใจของฉันคนนี้ มีอะไรจะมาแลกกับอิสรภาพของตัวเอง" รินรดาหลุบตาลงมองริมฝีปากอิบอิ่มที่อยู่ห่างแค่คืบ หัวใจเต้นระรัวด้วยความกลัวผสมผสานกับความปรารถนาอันแปลกประหลาดที่เธอเกลียดชังตัวเองเหลือเกินที่มันกำลังตื่นขึ้นมาภายใต้สถานการณ์แบบนี้ มือเล็กวางทราบลงบนลาดไหล่กว้างของเพลิงพายเพื่อดันตัวออก แต่กลับกลายเป็นการยื้อยุดที่เชื้อเชิญ "คุณต้องการอะไรจากฉันกันแน่ เพลิงพาย..." เสียงของรินรดาสั่นพร่า ไร้ซึ่งเกราะป้องกันใดๆ เพลิงพายกระตุกยิ้มมุมปาก นิ้วมือข้างหนึ่งเลื่อนขึ้นมาลูบไล้กรอบหน้าเรียวสวยอย่างทะนุถนอม ก่อนจะหยุดอยู่ที่คางค้างแล้วบังคับให้รินรดาเงยหน้าขึ้นรับจูบ "ฉันไม่ได้ต้องการเอกสารพวกนั้น... และไม่ได้สนใจเงินพวกนั้นด้วยซ้ำ" เพลิงพายกระซิบชิดริมฝีปากด้วยน้ำเสียงแหบพร่า เร่าร้อน และเต็มไปด้วยเกมจิตวิทยาที่เหนือกว่า "สิ่งเดียวที่ฉันต้องการ... คือความลับทั้งหมดที่ซ่อนอยู่หลังดวงตาคู่นั้นของคุณ... และตัวคุณทั้งตัว รินรดา" ในเสี้ยววินาทีที่รินรดากำลังจะอ้าปากปฏิเสธข้อเสนออันตรายนั้น เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งติดกันอย่างเร่งรีบ ก่อนที่ประตูจะถูกผลักเปิดออกโดยไม่รออนุญาต—กรวีร์ รุ่นพี่ในแผนกการเงินที่ควรจะถูกควบคุมตัวไปพร้อมกัน พุ่งพรวดเข้ามาในห้องพร้อมกับแท็บเล็ตในมือ ใบหน้าของเขามีเหงื่อกาฬไหลท่วมและซีดเผือดราวกับคนใกล้ตาย "รินรดา! คุณเพลิงพาย! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ... บัญชีสำรองลับของบริษัทที่เรากำลังตามหา... มันถูกโอนออกไปหมดแล้ว... และปลายทางไม่ได้อยู่ที่ไหนไกล... แต่มันไปอยู่ที่บัญชีส่วนตัวของ..." กรวีร์ชะงักกึก กลืนคำพูดที่เหลือลงคอเมื่อกวาดสายตามาเห็นท่าทางแนบชิดสนิทสนมเกินกว่าเหตุระหว่างผู้บริหารสูงสุดกับพนักงานสาวในห้องทำงานส่วนตัว —โปรดติดตามตอนต่อไป— ขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและดำดิ่งไปในเกมแห่งเสน่หาและอำนาจนี้ด้วยกันครับ — สการ์เล็ตโรส