หึงหวงอย่างมีชั้นเชิง

"ถ้าจะโปรยเสน่ห์ใส่แขกของฉัน กรุณาหัดดูที่ทางให้ดีกว่านี้หน่อยนะคะ คุณรินรดา" เสียงกระซิบที่เย็นเยียบดั่งน้ำแข็งราดรดลงบนแผ่นหลังของรินรดา ท่ามกลางเสียงดนตรีแจ๊สคลอเบาๆ ในงานเลี้ยงค็อกเทลสุดหรูของบริษัท เธอชะงักมือที่กำลังถือแก้วแชมเปญ กลิ่นน้ำหอมกลิ่นกุหลาบป่าผสมกลิ่นไม้จันทน์อันเป็นเอกลักษณ์ที่คุ้นเคยดีทำให้เธอรู้ทันทีว่าใครยืนอยู่ข้างหลัง รินรดาค่อยๆ หันกลับไปเผชิญหน้ากับเพลิงพาย ผู้บริหารสาวเจ้าของใบหน้าเรียบเฉย ทว่าดวงตาคมกริบนั้นกลับสั่นไหวด้วยเปลวเพลิงแห่งความไม่พอใจที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความสงบนิ่ง "ดิฉันไม่ได้โปรยเสน่ห์ค่ะคุณเพลิงพาย เราแค่... กำลังแลกเปลี่ยนมุมมองทางธุรกิจกัน" รินรดาตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ เธอพยายามรักษาท่าทีให้ดูเป็นมืออาชีพที่สุด แม้ในใจจะเต้นรัวด้วยความตระหนกจากเหตุการณ์เมื่อครู่ที่เธอเพิ่งรู้ตัวว่าเดินหมากพลาดไปก้าวหนึ่ง เพลิงพายไม่ตอบในทันที เธอเพียงขยับก้าวเข้ามาใกล้จนระยะห่างระหว่างทั้งคู่เหลือเพียงไม่กี่นิ้ว ปลายนิ้วเรียวยาวของเพลิงพายเอื้อมมาจัดปกสูทของรินรดาอย่างเชื่องช้า สัมผัสนั้นแผ่วเบาแต่เปี่ยมไปด้วยอำนาจการครอบครองที่ทำให้คนถูกกระทำแทบลืมหายใจ "มุมมองธุรกิจเหรอคะ? ถึงกับต้องโน้มตัวลงไปใกล้ขนาดที่ลมหายใจรดแก้มกันแบบนั้นเชียวหรือ" เพลิงพายเอ่ยพลางปรายตามองชายหนุ่มนักลงทุนคนสำคัญที่เพิ่งเดินเลี่ยงออกไปเมื่อครู่ "หรือว่ารินรดาอยากจะลองเปลี่ยนอาชีพ จากพนักงานดีเด่นของฉัน ไปเป็นสมบัติของคนอื่นดูบ้างล่ะคะ?" "ดิฉันเป็นพนักงานของคุณนะคะ" รินรดาเน้นคำ พร้อมกับจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่นั้น เพื่อค้นหาความหมายที่แท้จริงภายใต้หน้ากากน้ำแข็ง "พนักงาน... ก็แค่สถานะบนกระดาษ" เพลิงพายยกยิ้มที่มุมปาก ยิ้มที่ดูราวกับปีศาจจำแลงที่แสนสวยงาม "แต่ในโลกของฉัน อะไรที่ฉันตีตราจองไว้แล้ว ต่อให้ต้องทำลายทิ้งเพื่อไม่ให้ใครหน้าไหนได้แตะต้อง ฉันก็ยินดีจะทำค่ะ" บรรยากาศรอบข้างดูเหมือนจะหยุดนิ่งไปชั่วขณะ รินรดารู้สึกเหมือนถูกขังอยู่ในกรงเล็บที่สวยงามนี้ เธอรู้ดีว่านี่ไม่ใช่แค่การหึงหวงธรรมดา แต่มันคือการประกาศอาณาเขตที่ชัดเจน เพลิงพายกำลังใช้ความสัมพันธ์ทางอำนาจกดทับเธอไว้ แต่สิ่งที่น่ากลัวกว่านั้นคือความรู้สึกวาบหวามที่ปะทุขึ้นในอกของเธอเอง แม้จะรู้ว่าผู้หญิงตรงหน้าคือศัตรูที่ครอบครัวเธอหมายจะเอาคืน "คุณเพลิงพายคะ ที่นี่คือที่ทำงาน..." "งั้นเราไปที่ที่ทำงานของเรากันดีกว่าค่ะ" เพลิงพายขัดขึ้น มือเรียวคว้าข้อมือของรินรดาไว้แน่น แรงบีบนั้นไม่ได้รุนแรงจนเจ็บ แต่หนักแน่นพอที่จะไม่ยอมให้เธอขัดขืน "ในเมื่อคุณอยากจะเล่นเกมปั่นหัวฉันนัก ฉันก็จะสนองให้ถึงที่ออฟฟิศของเราคืนนี้เลย" เพลิงพายลากจูงรินรดาผ่านฝูงชนในงานเลี้ยงออกไปยังลิฟต์วีไอพีที่มุ่งตรงสู่ชั้นบนสุด ท่ามกลางสายตาของพนักงานคนอื่นๆ ที่มองตามด้วยความแปลกใจและหวาดหวั่น รินรดาพยายามดึงมือออกแต่ก็ไร้ผล ยิ่งเห็นแผ่นหลังที่มั่นคงและดื้อรั้นของเพลิงพาย เธอเริ่มรู้สึกถึงกับดักที่เธอก้าวเข้ามา เมื่อลิฟต์เคลื่อนตัวขึ้นสูง รินรดาพิงหลังเข้ากับผนังลิฟต์เย็นเยียบ ความเงียบงันภายในห้องโดยสารแคบๆ ยิ่งทำให้หัวใจของเธอเต้นกระหน่ำเหมือนกลองรบ "คุณกำลังทำอะไรกันแน่?" รินรดาถามด้วยเสียงที่สั่นเครือเล็กน้อย เพลิงพายหันกลับมา แววตาของเธอเปลี่ยนไปเป็นความโหยหาที่ปิดไม่มิด เธอรุกคืบเข้ามาจนรินรดาไม่มีทางหนี แผ่นหลังของรินรดาติดกับผนัง ลมหายใจของทั้งคู่สอดประสานกันจนแทบจะแยกไม่ออก "ฉันกำลังเตือนสติคุณไงคะ ว่าใครกันแน่ที่เป็นเจ้าของชีวิตคุณในตอนนี้" เพลิงพายใช้นิ้วชี้เกลี่ยเส้นผมที่ปรกหน้าของรินรดาเบาๆ ก่อนจะเลื่อนลงมาสัมผัสที่ลำคอระหง "ความแค้นที่ครอบครัวคุณมีต่อบริษัทฉัน... คุณคิดว่าฉันไม่รู้เลยจริงๆ หรือคะ?" รินรดาเบิกตากว้าง ลมหายใจสะดุดกึก ความลับที่เธอเก็บไว้มิดชิดถูกเปิดเผยออกมาอย่างไม่ทันตั้งตัว "คุณ..." "ใช่ค่ะ" เพลิงพายกระซิบชิดใบหู เสียงของเธอกังวานด้วยความเย้ยหยันแต่ก็แฝงไปด้วยความปรารถนาที่รุนแรง "ฉันรู้ทุกอย่าง และนั่นคือเหตุผลที่ฉันเก็บคุณไว้ใกล้ตัวขนาดนี้ เพราะในขณะที่คุณพยายามทำลายฉัน คุณก็ได้หลงรักศัตรูของตัวเองไปเรียบร้อยแล้วไม่ใช่เหรอคะ?" เพลิงพายถอยห่างออกไปหนึ่งก้าวขณะที่ประตูลิฟต์เปิดออกเผยให้เห็นโถงทางเดินชั้นบนสุดที่มืดสลัว เธอหยุดเดินแล้วหันกลับมามองรินรดาด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา "คืนนี้เรามาเริ่มการลงทัณฑ์... ในแบบที่ฉันถนัดกันดีกว่า" รินรดายืนตัวแข็งทื่ออยู่หน้าลิฟต์ ขณะที่เพลิงพายเดินนำไปหยุดอยู่หน้าประตูห้องทำงานของเธอเอง ก่อนจะหันมามองรินรดาอีกครั้งด้วยสายตาที่ท้าทาย "เดินตามมาสิคะ หรือจะให้ฉันต้องล่ามโซ่คุณไว้ตั้งแต่อยู่ในนี้เลย?" รินรดากำหมัดแน่น เธอรู้ดีว่าหากก้าวเข้าไป นั่นหมายถึงการยอมรับจุดจบที่ไม่อาจหวนคืน แต่ในขณะเดียวกัน หัวใจของเธอกลับทรยศด้วยการก้าวเท้าตามผู้หญิงคนนั้นไปอย่างว่าง่าย... หวังว่าตอนที่ 17 นี้จะถูกใจเหล่านักอ่านทุกท่านนะคะ ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและลุ้นไปกับรินรดาและคุณเพลิงพายในทุกๆ บทตอนค่ะ! ด้วยรักและเสน่หา สการ์เล็ตโรสค่ะ