ค่ำคืนที่ต้องอยู่ดึก

เอกสารรายงานการเงินฉบับแก้ไขครั้งที่สามร่วงหลุดจากปลายนิ้วที่สั่นเทาเล็กน้อย กระทบลงบนพื้นโต๊ะทำงานสีเข้มเกิดเสียงทึบหนักหน่วง ท่ามกลางความเงียบงันของห้องทำงานบนชั้นยี่สิบเจ็ดที่ถูกโอบล้อมด้วยมหานครยามค่ำคืน รินรดาเบิกตากว้าง หัวใจร่วงลงไปอยู่ที่ตาตุ่มเมื่อหันไปเผชิญหน้ากับผู้ที่มาใหม่โดยไม่ทันตั้งตัว เพลิงพายยืนอยู่ตรงนั้น ร่างระหงภายใต้ชุดสูทเข้ารูปสีดำสนิทขับเน้นความสง่างามและเย้ายวนอย่างร้ายกาจ เส้นผมยาวสลวยถูกรวบเก็บไว้อย่างประณีตเผยให้เห็นลำคอระหงและต่างหูเพชรระยิบระยับที่สะท้อนกับแสงไฟจากภายนอก หน้าจอคอมพิวเตอร์ที่ยังคงเรืองแสงสีฟ้าสาดกระทบใบหน้าคมคาย ปรากฏรอยยิ้มมุมปากที่อ่านยาก ทว่าเต็มไปด้วยอำนาจคุกคามที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงจนแทบหายใจไม่ออก "ยังไม่กลับอีกหรือคะ, คุณรินรดา?" น้ำเสียงนุ่มทุมที่เจือความเยียบเย็นเอ่ยถาม ลอยละลิ่วผ่านความเงียบงัน เพลิงพายก้าวเท้าเข้ามาใกล้ทีละนิด ส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนเป็นจังหวะเนิบนาบ ทว่าหนักแน่นทุกย่างก้าว กลิ่นน้ำหอมกลิ่นกุหลาบป่าผสมกับความเย็นเยียบของเครื่องปรับอากาศลอยมาแตะจมูก ยิ่งทำให้รินรดารู้สึกเหมือนถูกต้อนจนมุมในเขาวงกตที่ไร้ทางออก รินรดากลืนน้ำลายลงคอที่แห้งผาก พยายามดึงสติที่กระเจิดกระเจิงกลับมา สูดหายใจเข้าลึกเพื่อซ่อนความหวาดหวั่นไว้เบื้องหลังรอยยิ้มสุภาพตามตำราพนักงานดีเด่น เธอก้มลงเก็บเอกสารที่หล่นบนพื้นอย่างเชื่องช้าเพื่อซื้อเวลาตั้งหลัก "ดิฉัน... เพิ่งตรวจทานงบดุลของไตรมาสนี้เสร็จค่ะ ท่านรองประธาน เห็นว่ามีตัวเลขบางจุดยังไม่ลงตัว กลัวว่าจะมีผลกับงานนำเสนอพรุ่งนี้เช้า เลยอยากเคลียร์ให้เรียบร้อยก่อนกลับค่ะ" รินรดาเงยหน้าขึ้นสบตาอีกฝ่าย ดวงตากลมโตฉายแววแน่วแน่ กลบเกลื่อนความตื่นตระหนกภายใต้เกราะกำบังอันสมบูรณ์แบบ เพลิงพายหยุดยืนห่างจากโต๊ะทำงานเพียงก้าวเดียว ร่างสูงโปร่งโน้มตัวลงมาเล็กน้อย สายตาคมกริบกวาดมองหน้าจอคอมพิวเตอร์สลับกับใบหน้าเนียนใสที่มีเหงื่อซึมบางๆ บริเวณขมับ ความใกล้ชิดนี้ทำให้รินรดาได้กลิ่นอายความเย้ายวนที่ทรงพลังจนน่าเวียนหัว รัศมีของเพลิงพายไม่ได้มาจากการข่มขู่ แต่มาจากความเหนือกว่าที่แผ่ออกมาโดยธรรมชาติ เรียวคิ้วสวยของเพลิงพายเลิกขึ้นเล็กน้อย มือเรียวบางภายใต้ถุงมือหนังเนื้อนุ่มยื่นไปแตะที่มุมกระดาษรายงานบนโต๊ะ ปลายนิ้วเรียวยาวไล้ผ่านตัวอักษรพิมพ์ดีดอย่างเชื่องช้า ราวกับกำลังลูบไล้เหยื่อที่ติดกับดัก "ขยันขันแข็งเสียจริง... น่าชื่นชม" เพลิงพายเอ่ยเสียงแผ่วเบา ทว่าทุกพยางค์กลับดังก้องในโสตประสาท "แต่คุณรู้ไหมรินรดา ความพยายามที่ผิดเวลามักจะนำพาความลับที่ไม่ควรเปิดเผยออกมาเสมอ" ประโยคเรียบง่ายแต่แฝงนัยยะลึกล้ำทำเอารินรดาชะงัก เลือดในกายสูบฉีดแรงขึ้น สมองประมวลผลอย่างรวดเร็ว *'เธอรู้ตัวตนที่แท้จริงของเราแล้วหรือ? หรือแค่ลองเชิง?'* รอยยิ้มบนใบหน้าของเพลิงพายในยามนี้ช่างเย้ายวนใจและอันตรายในเวลาเดียวกัน เหมือนดอกกุหลาบที่มีหนามแหลมคมซ่อนอยู่ทุกกลีบ "ดิฉันไม่เข้าใจที่ท่านรองประธานหมายถึงค่ะ" รินรดารักษาระดับเสียงให้มั่นคงที่สุด แม้หัวใจจะเต้นระรัวราวกับกลองเพล "ไม่ต้องเกร็งขนาดนั้น..." เพลิงพายผละตัวออก ยืนกอดอกมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา ความเงียบโรยตัวลงมาระหว่างทั้งคู่ชั่วขณะ มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ทำงานเบาๆ และเสียงฝนโปรยปะทะกระจกอาคารด้านนอก "ในเมื่อเราต้องติดแหงกอยู่กันสองคนจนดึกดื่นแบบนี้... เปลี่ยนบรรยากาศจากการตรวจงานเครียดๆ มาคุยกันเรื่องอื่นดีกว่าไหม?" เพลิงพายเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงผ่อนคลายลงเล็กน้อย แต่กลับสร้างความระทึกใจให้รินรดามากกว่าเดิม "ฉันหิวแล้ว คุณล่ะ? หรือว่าคุณอิ่มตัวกับความลับที่คุณซ่อนไว้จนไม่รู้สึกอะไรแล้ว?" รินรดาเม้มริมฝีปากแน่น เธอลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แม้จะส่วนสูงน้อยกว่าอีกฝ่ายเล็กน้อย แต่เธอก็ไม่ยอมก้มหัวให้ความกดดันนี้ "ถ้าท่านรองประธานหิว ดิฉันสามารถสั่งอาหารเดลิเวอรีให้ได้ค่ะ หรือถ้าไม่มีอะไรแล้ว..." "มีสิ" เพลิงพายพูดแทรกขึ้นทันควัน ดวงตาคู่สวยหรี่ลงเล็กน้อย จับจ้องริมฝีปากของรินรดาราวกับเสือสาวที่กำลังจ้องมองเหยื่ออันโอชะ "มีเรื่องสำคัญที่เราต้องสะสาง... ระหว่างคุณกับฉัน แค่สองคน" เพลิงพายเดินอ้อมโต๊ะทำงานเข้ามาประชิดตัวรินรดาอย่างไร้เสียง ร่างบางถอยหลังโดยสัญชาตญาณจนสะโพกชนเข้ากับขอบโต๊ะทำงาน ไม่มีทางหนีอีกต่อไป แสงไฟนีออนสลัวจากเพดานส่องลงมาสร้างเงาทาบทับร่างทั้งสองให้แนบชิดกันในมิติที่ชวนให้หัวใจเต้นผิดจังหวะ รินรดากลั้นหายใจเมื่อมือเรียวของเพลิงพายยกขึ้น ปลายนิ้วอุ่นจัดเอื้อมมาปัดปอยผมที่ตกลงมาเคลียแก้มของเธอออกอย่างแผ่วเบา สัมผัสที่อ่อนโยนแต่น่าหวาดหวั่นนี้ทำให้ขนลุกซู่ไปทั้งตัว "คุณเก่งมากนะ รินรดา..." เพลิงพายกระซิบชิดริมหู น้ำเสียงแหบพร่าเย้ายวนจนแทบขาดใจ ลลมหายใจอุ่นๆ รดรินต้นคอขาวผ่อง "เข้ามาแทรกซึมถึงใจกลางอาณาจักรของฉันได้โดยที่คนอื่นไม่ทันสังเกต... คุณมีความแค้นอะไรกับตระกูลของฉันกันแน่นэ ถึงต้องลงทุนสวมหน้ากากเข้ามาขนาดนี้?" โลกทั้งใบคล้ายหยุดหมุน คำพูดนั้นพุ่งตรงเข้าเป้าโดยไม่มีการอ้อมค้อม หน้ากากทุกอันที่รินรดาสวมใส่มาตลอดถูกกระชากออกในพริบตา ความจริงถูกเปิดเผยอย่างไร้ความปรานี ทว่าสิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าความลับแตก คือแววตาของเพลิงพายในยามนี้... ไม่มีร่องรอยของความโกรธเกรี้ยว มีเพียงประกายแสงแห่งความปรารถนาและบางสิ่งที่ลึกล้ำเกินกว่าจะคาดเดา รินรดาเบิกตากว้าง สมองขาวโพลน มือทั้งสองข้างกำชายเสื้อสูทของอีกฝ่ายแน่นโดยไม่รู้ตัว ความแค้นที่สุมอกมาหลายปีปะทะเข้ากับความเย้ายวนอันตรายตรงหน้า จนแยกไม่อออกว่านี่คือสมรภูมิรบหรือเกมพิศวาสกันแน่ ก่อนที่รินรดาจะทันได้อ้าปากแก้ตัวหรือถอยหนี เพลิงพายกลับใช้มืออีกข้างรวบเอวบางเข้าหาตัวอย่างรวดเร็ว แรงดึงนั้นทำให้ร่างของทั้งสองแนบชิดกันอย่างไร้ช่องว่าง ความร้อนจากร่างกายแผ่ซ่านผ่านเนื้อผ้า "อย่าเพิ่งปฏิเสธ..." เพลิงพายโน้มใบหน้าลงมา กระซิบชิดริมฝีปากของรินรดา ระยะห่างเหลือเพียงลมหายใจกั้น "ในเมื่อเกมนี้คุณเป็นคนเริ่ม... เรามาดูกันว่า ตอนจบใครจะเป็นคนกราบอ้อนวอนขอความเมตตาจากใครก่อนกันแน่" รินรดาเงยหน้าขึ้นสบตาผู้บริหารสาวผู้ทรงอิทธิพล หัวใจเต้นแรงระรัวจนแทบกระเด็นออกมานอกอก ความหวาดกลัวถูกแทนที่ด้วยแรงพายุแห่งอารมณ์ที่ปั่นป่วน เธอไม่อาจถอยหลังกลับได้อีกแล้วในค่ำคืนนี้ ทว่า ทันใดนั้นเอง... เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งติดกันอย่างเร่งรีบ ทำลายบรรยากาศที่กำลังตึงเครียดและเย้ายวนจนแทบขาดผึ่ง "ท่านรองประธานครับ! เกิดเรื่องใหญ่ที่ห้องควบคุมระบบเซิร์ฟเวอร์ชั้นใต้ดินแล้วครับ!" เสียงตะโกนของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยดังลอดเข้ามาผ่านบานประตูไม้เนื้อหนา ขัดจังหวะทุกความเคลื่อนไหวในห้องทำงานอย่างไม่ทันตั้งตัว เพลิงพายชะงัก ดวงตาคมกริบละจากริมฝีปากของรินรดาด้วยความไม่พอใจเล็กน้อย เธอยืดตัวตรง ปล่อยมือที่โอบเอวบางออกอย่างเสียดาย ทว่าสายตายังคงจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตของรินรดา ราวกับจะบอกว่า *'เรายังคุยกันไม่จบ'* รินรดาสูดหายใจเข้าลึกเพื่อดึงสติที่หลุดลอยกลับมา เธอกำลังจะโล่งอกที่รอดพ้นจากสถานการณ์คับขันเมื่อครู่ แต่เมื่อหันไปมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่ยังเปิดทิ้งไว้ เธอกลับต้องผงะ—หน้าจอที่เคยแสดงผลระบบการเงินปกติ กลับปรากฏภาพหน้าจอสีดำสนิท พร้อมข้อความตัวอักษรสีแดงฉานกระพริบเตือนรัวๆ: *【 บัญชีลับถูกเข้าถึงจากภายนอก... ไฟล์หลักทั้งหมดกำลังถูกลบใน 3 นาที 】* ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางในเกมเดิมพันอันเร่าร้อนนี้ และเตรียมพบกับจุดพลิกผันในตอนต่อไปด้วยกันนะคะ - สการ์เล็ตโรส