รอยแยกของความเชื่อใจ

"กลยุทธ์ยืมดาบฆ่าคนเช่นนี้ หากไม่ใช่ผู้ที่เคยพลิกตำราพิชัยสงครามตระกูลหลี่ถึงเจ็ดรอบย่อมไม่มีวันคิดอ่านได้รอบคอบถึงเพียงนี้... ซูเหม่ยหลิน เหตุใดเจ้าจึงรู้ว่ากองกำลังลับของตระกูลอวี่จะดักซุ่มรออยู่ ณ หุบเขาผาจันทราตั้งแต่ก่อนที่พวกมันจะเคลื่อนพลเสียอีกเล่า?" น้ำเสียงทุ้มต่ำที่กดต่ำจนเกือบเป็นเสียงกระซิบนั้นเต็มไปด้วยความระแวงระวังราวกับก้อนน้ำแข็งที่ถูกโยกลงบนแผ่นน้ำวน หลวนเฟยอ๋องประทับยืนพิงเสาเรือนไม้สักทอง แกะสลักลวดลายหงส์ร่อนมังกรทะยานอย่างประณีต ดวงตาคมกริบดั่งเหยี่ยวพญาหันมาจ้องมองร่างบอบบางที่กำลังบรรจงชงชาด้วยท่าทีนิ่งสงบ ภายในห้องโถงลับชั้นในของตำหนักบูรพา อากาศพลوك็ราวกับจะหยุดนิ่ง กลิ่นอายกดดันแผ่ซ่านออกมาจากบุรุษผู้กุมอำนาจกองทัพพยัคฆ์ทมิฬ แม้ภายนอกเขาจะดูสงบนิ่งดั่งหินผา แต่แววตาคู่คมกลับฉายประกายความหวาดระแวงอย่างปิดไม่มิด ความพ่ายแพ้ของฝ่ายตรงข้ามที่แม่นยำราวนั่งทางไกล ความลับของราชสำนักที่แม้แต่หน่วยข่าวกรองพยัคฆ์ทมิฬยังต้องใช้เวลาสืบสวนแรมเดือน แต่นาง... สตรีผู้กุมเข็มเงินและรอยยิ้มเยือกเย็นนางนี้ กลับล่วงรู้แผนการทุจริตและเส้นทางเดินหัพของศัตรูล่วงหน้าเสียยิ่งกว่าตาเห็น ซูเหม่ยหลินชะงักมือที่กำลังใช้ที่คีบไม้ไผ่คีบใบชาลงในกาเคลือบกระเบื้องเคลลายครามลวดลายดอกเหมือง กลิ่นหอมกรุ่นของชาอวี้เฉียนลอยกรุ่นขึ้นมาตัดกับบรรยากาศอันตึงเครียด นางมิได้รีบร้อนตอบคำถาม หรือแสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย นางค่อยๆ วางที่คีบลงบนถาดหยกอย่างเชื่องช้า ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาบุรุษผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในแคว้นด้วยแววตาที่ลุ่มลึกยากจะหยั่งถึง "ท่านอ๋องทรงสงสัยในตัวหม่อมฉัน... ว่าเป็นหนอนบ่อนไส้ หรือคิดอ่านร่วมมือกับพวกกบฏตระกูลอวี่เช่นนั้นหรือคะ?" น้ำเสียงหวานใสกังวานราวกับเสียงกระดิ่งหยก แต่กลับเยียบเย็นจนน่าขนลุก ซูเหม่ยหลินระบายยิ้มบางเบาที่มุมปาก รอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา ชุดคลุมผ้าไหมปักดิ้นเงินลายเมฆาล้อมมังกรแนบไปกับเรือนร่างระหง เครื่องประดับปิ่นหยกขาวบนมวยผมเรียบตึงสั่นไหวเล็กน้อยตามจังหวะการหายใจ นางก้าวเข้าไปใกล้เขาอีกนิด กลิ่นหอมจางๆ ของดอกอิงฮวาจากตัวนางลอยปะทะนาสิกของหลวนเฟยอ๋อง "แผนการเมื่อคืน... มีคนหักหลัง และพวกมันรู้แผนการนี้ก่อนที่เราจะก้าวเข้าไปเสียอีก" หลวนเฟยอ๋องเอ่ยทวนคำพูดของนางเมื่อครู่ น้ำเสียงของเขาหนักแน่นขึ้น แววตาคมกวาดมองสำรวจใบหน้าเนียนละเอียดไร้ที่ติของสตรีตรงหน้า ราวกับต้องการค้นหาความลับที่นางซ่อนไว้ภายใต้รอยยิ้มนั้น "เจ้ามิได้เพียงแต่ล่วงรู้แผนการของพวกมัน แต่เจ้ายังจัดวางกำลังดักรอตลบหลังได้อย่างสมบูรณ์แบบ ราวกับว่า... เจ้าเคยผ่านสมรภูณนั้นมาแล้วครั้งหนึ่ง" คำพูดประโยคสุดท้ายราวกับสายฟ้าฟาดผ่าลงกลางใจห้อง ซูเหม่ยหลินหัวใจกระตุกวูบไปชั่วขณะ นางรู้ดีว่าความทรงจำจากชาติภพก่อนและความแค้นที่ฝังรากลึกในกระดูกดำ กำลังทำให้นางเดินหมากรวดเร็วและเด็ดขาดเกินกว่าที่สตรีในหอห้องทั่วไปจะกระทำได้ การที่หลวนเฟยอ๋องผู้เจ้าเล่ห์เพทุบายและเฉียบคมปานปีศาจจะเริ่มสงสัยในที่มาของนาง จึงไม่ใช่เรื่องเกินคาดเดา "ท่านอ๋องทรงปรีชาสามารถยิ่งนัก..." ซูเหม่ยหลินเอ่ยเสียงแผ่วเบา นางขยับกายเข้าไปใกล้เขาจนแทบจะชิด แววตาที่มองสบกับเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดรวดร้าวที่ถูกซ่อนเร้นไว้อย่างแนบเนียน "แต่หากหม่อมฉันบอกว่า... ทุกสิ่งที่หม่อมฉันรู้ ทุกกลยุทธ์ที่หม่อมฉันวาง เป็นเพราะหม่อมฉันเคยตายมาแล้วครั้งหนึ่ง... เคยถูกคนที่รักที่สุดหักหลังจนต้องสิ้นใจท่ามกลางกองเลือดและหิมะสีชาด ท่านจะเชื่อหม่อมฉันไหมคะ?" หลวนเฟยอ๋องชะงักไป ความดุดันในแววตาของเขาไหววูบลงชั่วขณะเมื่อได้ยินคำพูดที่ราวกับเพ้อเจ้อแต่น่าสะเทือนใจนั้น ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ มีเพียงเสียงน้ำเดือดปุดๆ ในกาชาและเสียงลมหนาวที่พัดผ่านหน้าต่างกระดาษสาเข้ามาเบาๆ ก่อนที่หลวนเฟยอ๋องจะได้เอ่ยถ้อยคำใดเพื่อตอบรับหรือปฏิเสธความรู้สึกที่อัดแน่นอยู่ในอก ประตูไม้สักแกะสลักของตำหนักก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรงโดยไม่ได้รับอนุญาต! ร่างขององครักษ์เงาผู้หนึ่งพุ่งเข้ามาคุกเข่าลงเบื้องหน้าด้วยเนื้อตัวที่เปื้อนโคลนและคราบเลือด ใบหน้าซีดเผือดจนไร้สีเลือด "ท่านอ๋อง! เกิดเรื่องใหญ่แล้วพ่ะย่ะค่ะ! หน่วยข่าวกรองรายงานด่วนจากชายแดน... กองกำลังทหารรักษาการณ์ที่ควรจะประจำการอยู่ที่ค่ายพยัคฆ์บูรพา ถูกสับเปลี่ยนกำลังโดยราชโองการลับจากฮ่องเต้! และ... และเป้าหมายที่พวกมันกำลังมุ่งหน้ามาโอบล้อมในเวลานี้ คือตำหนักบูรพาแห่งนี้พ่ะย่ะค่ะ!" ซูเหม่ยหลินหันขวับไปมองหน้าประตู สีหน้าที่เคยเยือกเย็นและมั่นอกมั่นใจมาตลอดพลเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดขึ้นมาทันที นางเบนสายตากลับมาสบกับหลวนเฟยอ๋องผู้ซึ่งประกายตาคมกริบกลับมาลุกโชนด้วยเพลิงโทสะและความอำมหิตอีกครั้งในชั่วพริบตา ทว่า... ยังไม่ทันที่ทั้งสองจะได้ขยับตัววางแผนรับมือ เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับร้อยนายก็ดังกระหึ่มขึ้นจากรอบทิศทาง พร้อมกับเสียงตะโกนก้องกังวานของขันทีคนสนิทแห่งตำหนักในที่ดังแทรกเข้ามาในความเงียบงัด "ราชโองการด่วนจากฮ่องเต้! พระราชทานสมรสและ... พระราชทานยาพิษประหารชีวิตแก่กุนซือซูเหม่ยหลิน ความผิดฐานสมคบคิดกับกบฏ!" ขอบพระคุณที่ร่วมเดินทางไปในเส้นทางแห่งการล้างแค้นและกลยุทธ์อันลุ่มลึกนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!