ข้อเสนอที่ปฏิเสธไม่ได้

เสียงฝีเท้าที่ย่างสามขุมเข้ามาใกล้ไม่ได้สร้างความตื่นตระหนกให้แก่รินรดาแม้แต่น้อย เธอยังคงยืนกอดอกพิงชั้นหนังสือเก่าๆ ในห้องเก็บสำนวนคดี แววตาสีเข้มใต้กรอบแว่นทรงหยดน้ำทอดมองไปยังประตูไม้สักที่ถูกผลักเปิดออกด้วยแรงอัดกระแทก ร่างของนายตำรวจชั้นประทวนสองนายในเครื่องแบบเต็มยศก้าวพรวดเข้ามา ตามด้วยเงาร่างสูงโปร่งของผู้บัญชาการสถานีตำรวจนครบาลปทุมธานี พลตำรวจตรีธนา ผู้มีใบหน้าเรียบตึงราวกับรูปปั้นหินแกรนิตและดวงตาที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาโชกโชน "สารวัตรกรณ์ คุณกำลังทำอะไรนอกเหนือเขตอำนาจหน้าที่อีกแล้วนะครับ" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจเอ่ยขึ้นทันทีที่ก้าวพ้นขอบประตู สายตาดุดันกวาดมองไปที่กองแฟ้มคดีฆาตกรรมต่อเนื่องในมือของกรณ์ ซึ่งถูกเปิดค้างไว้ที่หน้าภาพถ่ายร่องรอยการจัดวางศพอันผิดเพี้ยนจากสามคดีก่อนหน้า กรณ์วางแฟ้มลงบนโต๊ะไม้ด้วยความนุ่มนวล แม้ในใจจะประเมินสถานการณ์และคำนวณความเป็นไปได้ในการหลบเลี่ยงข้อกล่าวหาบุกรุกพื้นที่หวงห้ามไปแล้วไม่ต่ำกว่าสามวิธี แต่เขาก็เลือกที่จะรักษาท่าทีสงบเสงี่ยมตามวิสัยของนายตำรวจผู้เคร่งครัดในระเบียบ "ผมแค่วิเคราะห์ร่องรอยทางกายภาพที่หลงเหลือจากจุดเกิดเหตุครับท่าน ผู้กองวิชัยบอกว่าพวกเราไม่มีสิทธิ์แตะต้องแฟ้มเหล่านี้ แต่ในฐานะพนักงานสอบสวนเจ้าของคดีแรก ผมมีสิทธิ์ที่จะตรวจสอบความเชื่อมโยง" "สิทธิ์เหรอ?" พลตำรวจตรีธนาแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ ดวงตาคมกริบเหลือบไปมองหญิงสาวลึกลับที่ยืนอยู่อีกมุมห้อง "แล้วนี่ใคร ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่เจ้าหน้าที่รัฐ เหตุใดจึงเข้ามาอยู่ในเขตพื้นที่ควบคุมความมั่นคงระดับสองได้" "ดิฉันเป็นที่ปรึกษาอิสระด้านพฤติกรรมศาสตร์อาชญากรรมครับท่าน ผู้กำกับน่าจะเคยได้ยินชื่อหน่วยวิเคราะห์พฤติกรรมพิเศษที่เราเพิ่งร่างข้อตกลงร่วมกันเมื่อสัปดาห์ก่อนนะ" รินรดาเป็นฝ่ายตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความหวาดหวั่น ภาษากายของเธอนิ่งสนิท ปลายเท้าชี้ตรงไปยังผู้บัญชาการแสดงถึงความมั่นใจขั้นสุดยอด ไม่มีการโยกตัวหลบสายตาแม้แต่น้อย พลตำรวจตรีธนามองรินรดาด้วยหางตา ก่อนจะหันกลับมาหากรณ์ สีหน้าของนายตำรวจระดับสูงฉายแววเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด "ดี... ในเมื่อพวกคุณสองคนเก่งนักและดูเหมือนจะพยายามขุดคุ้ยเรื่องนี้ให้มันวุ่นวายกว่าเดิม งั้นผมก็มี 'ข้อเสนอ' ที่พวกคุณปฏิเสธไม่ได้มาให้" สารวัตรหนุ่มขมวดคิ้วเล็กน้อย กล้ามเนื้อบริเวณกรามเกร็งขึ้นโดยอัตโนมัติ "ข้อเสนออะไรครับท่าน" ผู้กำกับโบกมือไล่นายตำรวจชั้นประทวนให้ออกไปรอด้านนอก ก่อนจะก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะทำงานแล้ววางซองเอกสารสีน้ำตาลทับลงบนกองแฟ้มคดี เสียงกระดาษหนาทึบกระทบพื้นโต๊ะดังขึ้นเบาๆ แต่กลับสร้างแรงกดดันให้บรรยากาศในห้องดิ่งลึกลงไปอีกหลายระดับ "ท่านผู้บัญชาการภาคและสำนักงานตำรวจแห่งชาติกำลังโดนกดดันอย่างหนักจากสื่อมวลชนและครอบครัวเหยื่อ คดีฆาตกรรมต่อเนื่อง 'นักจัดแต่งนิทรา' กำลังจะถูกโอนไปให้กองปราบปรามพิเศษเข้ามารับช่วงต่อ ซึ่งถ้าเป็นแบบนั้น... หน่วยงานของเราจะกลายเป็นไอ้โง่ที่ไม่หลงเหลือศักดิ์ศรีอะไรเลย" พลตำรวจตรีธนาเว้นจังหวะ กวาดสายตาคมกริบมองหน้าทั้งสองคน "ผมจะให้เวลาพวกคุณเจ็ดวัน... จัดตั้งหน่วยเฉพาะกิจเฉพาะกิจกิจพิเศษนอกระบบ ยุบรวมอำนาจของสารวัตรกรณ์ด้านนิติวิทยาศาสตร์เข้ากับทักษะจิตวิทยาของ... คุณรินรดา ไปลากคอมันออกมาจากเงื้อมเงาของความมืดซะ" กรณ์นิ่งอึ้งไปชั่วขณะ ข้อเสนอนี้ไม่ใช่การมอบหมายงานปกติ แต่มันคือการ "ซื้อเวลา" และ "โยนเผือกร้อน" มาให้พวกเขา สองคนต่างขั้วที่เพิ่งรู้จักกันได้ไม่ถึงสัปดาห์ หากล้มเหลว พวกเขาจะกลายเป็นแพะรับบาปที่ถูกเขี่ยทิ้งอย่างไร้เยื่อใย แต่ถ้าสำเร็จ... พวกเขาจะกุมกุญแจสำคัญในการไขคดีที่สั่นสะเทือนประเทศ "แล้วถ้าพวกเราปฏิเสธล่ะครับ" กรณ์ถามย้ำด้วยน้ำเสียงจริงจัง "คุณไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ สารวัตร" พลตำรวจตรีธนาก้มตัวลงกระซิบด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ "เพราะถ้าคุณไม่รับคดีนี้... แฟ้มประวัติการสูญเสียคู่หูของคุณเมื่อสามปีก่อน ที่ถูกเก็บไว้ในชั้นความลับสูงสุด จะถูกรื้อฟื้นขึ้นมาสอบสวนใหม่ในข้อหาประมาทจนทำให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย... คุณน่าจะรู้ดีนะว่าหลักฐานในนั้นมันมัดตัวคุณแน่นแค่ไหน" บรรยากาศในห้องเย็นเยียบลงทันตาเห็น รังสีอำมหิตแผ่ออกมาจากตัวของผู้บังคับบัญชา ขณะที่รินรดาหันมามองหน้ากรณ์ชั่วพริบตา เธอสังเกตเห็นม่านตาของสารวัตรหนุ่มขยายกว้างขึ้นเล็กน้อย เลือดในกายสูบฉีดจนเส้นเลือดข้างขมับปูดโปน นั่นคือปฏิกิริยาทางกายภาพที่ปฏิเสธไม่ได้ว่าปมในอดีตกำลังถูกกระชากขึ้นมากลางแสงสว่าง "ตกลงครับ" กรณ์ตอบกลับทันทีโดยไม่ต้องเสียเวลาคิด เสียงของเขาหนักแน่นและเด็ดเดี่ยว แม้ดวงตาจะฉายแววความเจ็บปวดลึกๆ "พวกเราจะรับคดีนี้... ในเงื่อนไขที่ว่า หน่วยเฉพาะกิจนี้จะมีอิสระเต็มที่ในการเข้าถึงสถานที่เกิดเหตุทุกแห่ง โดยไม่มีคำสั่งแทรกแซงจากส่วนกลาง" พลตำรวจตรีธนายิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ เขายื่นมือออกไปตบไหล่สารวัตรหนุ่มเบาๆ สองครั้ง "ดีมาก สารวัตรกรณ์ หวังว่าคุณจะไม่ทำให้ผมผิดหวังเหมือนกับ... คู่หูคนเก่าของคุณนะ" สิ้นคำพูดนั้น ผู้กำกับก็หันหลังเดินกลับออกไปจากห้อง ทิ้งให้ทั้งค่ายืนอยู่ท่ามกลางความเงียบงันและกองแฟ้มคดีนับสิบเล่ม รินรดาหันมามองกรณ์ แววตาสีเข้มคู่นั้นพินิจพิเคราะห์ใบหน้าของชายหนุ่มอย่างละเอียด เธอยื่นมือเรียวบางไปแตะที่ขอบซองเอกสารสีน้ำตาลบนโต๊ะ ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นและชวนให้คิดตาม "ดูเหมือนว่า... อดีตของคุณกำลังตามมาทวงหนี้สินแล้วสินะคะ... อ้อ ขอโทษทีครับ... นะครับ สารวัตร" รินรดาแก้คำพูดตัวเองทันทีเมื่อนึกถึงบุคลิกของคู่หูหนุ่มผู้เคร่งครัด กรณ์ถอนหายใจยาว เหยียดแขนออกไปหยิบซองเอกสารมาเปิดดู ด้านในมีบัตรประจำตัวเจ้าหน้าที่พิเศษรหัส 'S-01' และ 'S-02' พร้อมกับกระดาษบันทึกข้อความลับที่ระบุพิกัดล่าสุดของเหยื่อรายที่สี่ ซึ่งเพิ่งถูกพบตัวในสภาพที่ยังไม่เสียชีวิต แต่... กำลังส่งสัญญาณชีพจรเต้นผิดปกติจากสถานที่ร้างแห่งหนึ่งนอกเมือง ติ๊ด! เสียงแจ้งเตือนความถี่ต่ำดังขึ้นมาจากสมาร์ทโฟนในกระเป๋าเสื้อของรินรดา หน้าจอสีดำสนิทพลดยสว่างวาบขึ้นเองอัตโนมัติ โดยปราศจากการเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ต ตัวอักษรสีแดงสดปรากฏขึ้นทีละตัวด้วยระบบเข้ารหัสขั้นสูงที่แม้แต่หน่วยสืบราชการลับก็ยังเจาะระบบไม่ได้ [ระบบปฏิบัติการพิเศษ: ภารกิจระดับ SSS เริ่มต้นขึ้น] [เป้าหมาย: ค้นหาและช่วยเหลือเหยื่อรายที่ 4 ก่อนที่ตัวตนของ "ผู้จัดแต่งนิทรา" จะถูกเปิดเผย] [เงื่อนไขพิเศษ: หากอัตราการเต้นของหัวใจเหยื่อลดลงต่ำกว่า 40 ครั้งต่อนาที หน่วยงานจะถือว่าท่านล้มเหลว และระบบจะทำการลบข้อมูลตัวตนของท่านออกจากฐานข้อมูลถาวรทันที] ดวงตาทั้งคู่เบิกกว้างขึ้นเมื่อเห็นตัวเลขถอยหลังสีแดงเริ่มวิ่งพล่านบนหน้าจอ: **06:59:50... 06:59:49...** ก่อนที่กรณ์จะได้เอ่ยปากพูดอะไร ร่างเงาปริศนาสายหนึ่งก็พุ่งวาบผ่านกระจกหน้าต่างบานเกล็ดด้านนอกที่อยู่สูงจากพื้นดินถึงสามชั้น พร้อมกับเสียงกระซิบแหบพร่าที่ดังสะท้อนก้องอยู่ในโสตประสาทของคนทั้งคู่... *“ยินดีต้อนรับสู่เกม... สารวัตรหนุ่ม และตุ๊กตาไขลานของเขา”* ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปมปริศนานี้ไปด้วยกันนะครับ