พายในมุมที่คีย์ไม่เคยเห็น

"แกอยากตายใช่ไหม ธีร์..." คิรากรเค้นเสียงลอดไรฟัน แววตาคมกริบฉายชัดถึงความเอาจริง สันกรามของมาเฟียหนุ่มขบเข้าหากันจนนูนเด่น บรรยากาศในห้องประชุมใหญ่ของโครงการเรสซิเดนซ์หรูคุกรุ่นไปด้วยไอสังหารจนผู้บริหารระดับสูงหลายคนไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง เอกสารโครงการนับร้อยหน้าถูกปึกใหญ่ปัดร่วงกราวลงสู่พื้นพรมราคาแพง ธีร์—คู่แข่งทางธุรกิจที่จงใจเล่นตอดเล็กตอดน้อยมาหลายสัปดาห์ หน้าถอดสีผงะถอยหลังไปก้าวหนึ่งเมื่อเจอนัยน์ตาดุดั่งพญาเสือจ้องมองมา ทว่ายังไม่ทันที่อีกฝ่ายจะได้แก้ตัว เสียงหวานกังวานแต่เฉียบคมราายมีดโกนอาบน้ำผึ้งก็ดังขึ้นแทรกกลางความตึงเครียดเสียก่อน "ใจเย็นก่อนสครับคุณคีย์... การใช้กำลังในสถานที่ราชการหรือห้องประชุมบริษัท ดูจะไม่ใช่วิสัยของนักธุรกิจระดับหมื่นล้านนะคะ... เอ๊ด ผมหมายถึง 'นะครับ'" พายอาร์เอ่ยแก้คำพูดตัวเองหน้าตาเฉย ร่างโปร่งในชุดสูทเข้ารูปสีเทาอ่อนก้าวเข้ามาหยิบเอกสารแผ่นที่หล่นขึ้นมาอย่างใจเย็น ใบหน้าหวานฉาบด้วยรอยยิ้มพิมใจที่ส่งไปไม่ถึงดวงตา ดวงตากลมโตฉายแววเจ้าเล่ห์เปี่ยมความมั่นใจ ชนิดที่ต่อให้ยืนอยู่ท่ามกลางดงเสือก็ยังเดินยิ้มรับแขกได้อย่างหน้าตาเฉย คิรากรชะงัก ปรายตามองคนตัวเล็กที่กล้าหาญชาญชัยเข้ามาขวางทางปืนของเขา ความเกรี้ยวกราดในอกเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความหมั่นไส้ระคนเอ็นดูจนมุมปากกระตุกขึ้นอย่างไม่รู้ตัว "พาย... ถอยไป นี่ไม่ใช่เรื่องของเด็กฝึกงาน" คิรากรพยายามกดเสียงต่ำ พยายามส่งสัญญาณเตือนผ่านสายตาว่าอย่าเอาตัวเองเข้ามาเสี่ยงกับเกมสกปรกของพวกผู้ใหญ่หน้าเนื้อใจเสือ "เด็กฝึกงานอะไรกันครับคุณคีย์ พูดจาให้เกียรติตำแหน่ง 'ที่ปรึกษาพิเศษเฉพาะกิจ' ของผมด้วยสิครับ" พายอาร์ยักไหล่เบา ๆ อย่างไม่ยี่หระ ก่อนจะหันไปสบตากับธีร์ด้วยรอยยิ้มการค้าที่ทำเอาฝ่ายชายถึงกับเสียวสันหลังวาบ "จริงไหมครับคุณธีร์... ในฐานะที่บริษัทของคุณกำลังจะยื่นฟ้องร้องเรื่องการฮั้วประมูลเมื่อสามวันก่อน..." สีหน้าของธีร์เปลี่ยนเป็นซีดเผือกในทันที เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายขึ้นตามไรผม "เธอ... พูดบ้าอะไร ใครฮั้ว!" "อุ๊ย ผมยังไม่ได้บอกเลยนะครับว่าบริษัทไหนฮั้ว แล้วทำไมคุณธีร์ต้องร้อนตัวขนาดนั้นล่ะครับเนี่ย" พายอาร์แสร้งยกมือปิดปากทำหน้าตกใจ แต่ประกายตากลับคมกริบราศีกรรมการคุมสอบที่กำลังจับโกงนักเรียน "หรือเพราะว่าหลักฐานการโอนเงินเข้าบัญชีม้าของเลขาคุณ ที่ผมบังเอิญ... เอ่อ บังเอิญไป 'กู้ข้อมูล' มาได้จากถังขยะรีไซเคิลของแผนกบัญชีเมื่อคืนนี้ มันดันตรงกับเลขที่บัญชีของบริษัทคู่ค้าพอดีล่ะครับ" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องประชุมอีกครั้งอย่างน่าประหลาด บรรดาบอร์ดบริหารสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เมื่อเห็นเด็กหนุ่มอายุไม่ถึงเบญจเพสคนนี้ สามารถงัดหลักฐานมัดตัวสุนัขจิ้งจอกอย่างธีร์ให้อยู่หมัดได้ภายในเวลาไม่ถึงสัปดาห์ที่เข้ามาทำงาน พายอาร์ไม่ได้ใช้กำลัง ไม่ได้ใช้อำนาจมืดอย่างที่คิรากรถนัด แต่เขาใช้สมองและความเฉียบแหลมในการเชือดเฉือนคู่ต่อสู้ให้ตายทั้งเป็นด้วยรอยยิ้ม ธีร์ตัวสั่นเทาด้วยความโกรธและหวาดกลัว มือหนากำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปーン "แก... แกมันปีศาจ!" "คำชมครับ ขอบคุณมาก" พายอาร์โค้งศีรษะรับคำด่าอย่างหน้าตาเฉย ก่อนจะวางแฟ้มเอกสารหลักฐานปึกหนกลงตรงหน้าธีร์ "เลือกเอาครับว่าจะเดินออกไปจากตึกนี้ดี ๆ โดยที่ผมไม่ส่งเรื่องนี้ให้ตำรวจและสื่อมวลชน หรือจะให้ผมแถมข้อหาพยายามติดสินบนเจ้าหน้าที่ให้อีกกระทงดีล่ะครับ... คุณธีร์" สายตาที่พายอาร์ใช้มองอีกฝ่ายช่างเยือกเย็นและทรงพลัง จนธีร์ทำได้เพียงกัดฟันกรอดด้วยความแค้นเคือง สะบัดหน้าหนีแล้วก้าวพรวดพราดออกจากห้องประชุมไปอย่างหมดสภาพท่ามกลางสายตาของทุกคน เมื่อประตูปิดลง ความเงียบก็ถูกทำลายด้วยเสียงถอนหายใจยาวของคิรากร มาเฟียหนุ่มกอดอกมองร่างโปร่งที่ยืนยิ้มระรื่นอยู่กลางห้องด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา "เก่งนักนะ..." คิรากรสาวเท้าเข้ามาใกล้ ลดตัวลงกระซิบข้างใบหูขาวผ่อง กลิ่นกายหอมสะอาดผสมกลิ่นน้ำหอมผู้ชายราคาแพงเคลลี่คลานเข้ามาจนพายอาร์ต้องผถอยหลังไปครึ่งก้าว "กล้าดียังไงเอาตัวเองไปเสี่ยงกับไอ้เวรนั่น ถ้ามันทำร้ายเธอขึ้นมาจริงๆ ฉันจะเอาเลือดหัวมันออกให้หมดตึกนี้แน่" พายอาร์เงยหน้าขึ้นสบตา ชายหนุ่มใจเต้นตักตักกับความใกล้ชิด แต่วาจายังคงคมคายไม่แพ้เดิม "เป็นห่วงผมเหรอครับคุณคีย์... นึกว่าห่วงแต่ฟอร์มตัวเองซะอีก" "ปากดี..." คิรากรเอื้อมมือไปบีบปลายจมูกรั้นเบา ๆ ด้วยความหมั่นเขี้ยว ดวงตาคมกริบพราวระยับด้วยประกายความคลั่งรักที่เจ้าตัวพยายามซ่อนไว้ไม่มิด "จัดการปัญหาเสร็จแล้ว ต้องมีรางวัลให้คนเก่งสักหน่อยไหมครับ... หึ" รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของมาเฟียหนุ่มทำเอาพายอาร์ใจกระตุกวูบ ทว่ายังไม่ทันที่นายเอกของเราจะได้สวนคำพูดใดกลับไป เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน "ท่านประธานครับ... มีแขกไม่ได้รับเชิญมารอพบที่ห้องทำงานส่วนตัวครับ" เสียงเลขาหนุ่มหน้าตาตื่นวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา "เขาบอกว่าเป็น... คู่หมั้นเก่าที่ท่านประกาศยกเลิกสัญญาไปเมื่อปีที่แล้วครับ" คิรากรชะงัก รอยยิ้มเจ้าเล่ห์เมื่อครู่หายวับไปกับตา ใบหน้าคมคายกลับมาเรียบตึงเย็นชาในเสี้ยววินาที ขณะที่พายอาร์หันขวับไปมองหน้าพระเอกหนุ่มทันทีด้วยแววตาหรี่แคบที่พร้อมจะแปลงร่างเป็นแมวป่าขู่ฟ่อ "คู่หมั้นเก่า...?" พายอาร์ทวนคำ เสียงหวานเอ่ยลอดไรฟันด้วยรอยยิ้มเย็นเยียบ "ดูท่าทางวันนี้... ผมคงต้องเคลียร์สต็อกเก่าให้คุณคีย์ด้วยสินะครับเนี่ย!" ฟีนิกซ์สีทองขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ