ความหึงที่ไร้ขีดจำกัด

เสียงหัวเราะในลำคอของพายอาร์ไม่ได้มีความหมายว่าขบขันแม้แต่น้อย มันคือเสียงของคมมีดที่ถูกชักออกจากฝัก พร้อมเชือดเฉือนทุกความสัมพันธ์ที่หมิ่นเหม่ต่อความอดทนของเขา "คู่หมั้นเก่า...?" พายอาร์ทวนคำ เสียงหวานเอ่ยลอดไรฟันด้วยรอยยิ้มเย็นเยียบ "ดูท่าทางวันนี้... ผมคงต้องเคลียร์สต็อกเก่าให้คุณคีย์ด้วยสินะครับเนี่ย!" คิรากรชะงักไปชั่ววินาที ดวงตาคมกริบดุจพญาอินทรีไหววูบลงเล็กน้อยเมื่อเห็นรอยยิ้มพิมพ์ใจแต่แฝงพิษสงของคนตรงหน้า ร่างสูงใหญ่ที่เคยยืนค้ำฟ้าในอาณาจักรธุรกิจอสังหาริมทรัพย์กลับรู้สึกเหมือนมีเหงื่อกาฬซึมที่ฝ่ามือขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ เจ้าพ่อมาเฟียผู้ไม่เคยเกรงกลัวใครหน้าไหน กลับต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากเมื่อเผชิญหน้ากับนายเอกตัวเล็กๆ ที่กำลังทำหน้าเหมือนอยากจะจับเขาหั่นเป็นชิ้นๆ แล้วโยนลงทะเล "เดี๋ยวสิครับพาย... คุณกำลังเข้าใจผิดไปกันใหญ่แล้ว" คิรากรก้าวเข้าไปประชิดตัวด้วยความรวดเร็ว สัญชาตญาณดิบของนักล่าสั่งให้เขาต้องรีบตีวงล้อมและแสดงความเป็นเจ้าของทันทีก่อนที่สถานการณ์จะบานปลาย "เรื่องมันผ่านมานานจนผมจำชื่อไม่ได้ด้วยซ้ำ ผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่..." "ไม่ต้องมาแก้ตัวครับ!" พายอาร์ยกมือขึ้นห้าม ปลายเรียวของนิ้วชี้แทบจะจิ้มเข้าที่ปลายจมูกโด่งเป็นสันของอีกฝ่าย "จำชื่อไม่ได้เหรอครับ? แต่เมื่อครู่เขายังเรียกชื่อคุณซะสนิทสนม แถมยังทำท่าทางเหมือนคุณเป็นเจ้าข้าวเจ้าของร่วมกันในชาตินี้และชาติหน้า... หึ! คุณคีย์ครับ ความทรงจำของคุณนี่เลือกจำได้ดีจริงๆ นะครับ โดยเฉพาะเรื่องผู้หญิงเนี่ย!" บรรยากาศรอบตัวคุกรุ่นไปด้วยกระแสไฟฟ้าแห่งความหึงหวงที่พุ่งทะยานจนแทบจะมองเห็นเป็นประกายไฟ พายอาร์ถอยหลังหนีหนึ่งก้าวทุกครั้งที่คิรากรขยับเข้ามาใกล้ ทว่าแผ่นหลังบางกลับชนเข้ากับผนังห้องรับรองวีไอพีอย่างจัง เป็นจังหวะเดียวกับที่วงแขนแข็งแกร่งราวกับคีมเหล็กพุ่งเข้ากักตัวเขาไว้ทั้งสองข้าง กักขังร่างเพรียวบางให้อยู่ในพื้นที่จำกัดระหว่างแผ่นอกกว้างและผนังห้อง ตึง! ฝ่ามือหนาวางทาบลงบนผนังทั้งสองข้าง คร่อมทับร่างของพายอาร์ไว้อย่างมิดชิด คิรากรโน้มใบหน้าหล่อเหลาลงมาจนปลายจมูกแทบจะชนกัน ลมหายใจอุ่นร้อนที่ปะทะแก้มขาวทำให้หัวใจของคนพยศกระตุกวูบ แต่วินาทีนี้ความโกรธมีน้ำหนักมากกว่าความหวั่นไหว "ใกล้ไปแล้วนะครับคุณคีย์ ถอยออกไป!" พายอาร์เอ่ยเสียงเข้ม พยายามดันอกแกร่งออก แต่แรงของเขากลับเหมือนการลูบไล้สำหรับมาเฟียหนุ่มร่างยักษ์ "ไม่ถอยครับ" คิรากรตอบหน้าตาย น้ำเสียงทุ้มต่ำเจือความเอาแต่ใจแบบเด็กๆ ที่ไม่เคยมีใครได้เห็น "ในเมื่อคุณกำลังเข้าใจผมผิด ถือวิสาสะหึงผมจนตาเขียวปั๊ดขนาดนี้ ผมก็ต้องอธิบายให้ชัดเจน... ชัดเจนจนกว่าคุณจะเลิกทำหน้ายักษ์ใส่ผมแบบนี้" "ใครหึงคุณ! อย่ามาหลงตัวเองนะครับคุณคีย์!" พายอาร์เชิดหน้าขึ้นสู้ สายตาดุๆ จ้องตอบนัยน์ตาสีเข้มอย่างไม่เกรงกลัว "ผมแค่รู้สึกว่าในฐานะที่...'สถานะ' ของเราตอนนี้มันค่อนข้างซับซ้อน การที่คุณปล่อยให้เศษขยะจากอดีตเดินเข้ามาวุ่นวายและประกาศตัวเป็นเจ้าของร่วม มันทำให้ผมรู้สึก... เหม็นกลิ่นน้ำหอมราคาถูกครับ!" คำว่า 'เศษขยะจากอดีต' และ 'น้ำหอมราคาถูก' ทำเอาคิรากรเกือบหลุดขำออกมา แม้สถานการณ์จะตึงเครียด แต่ความหึงหวงที่ถูกแปลงออกมาเป็นคำพูดจิกกัดพวกนี้กลับทำให้หัวใจของมาเฟียหนุ่มพองโตอย่างประหลาด เขาชอบเวลาที่พายอาร์แสดงอาการหวงแหนเขา แม้ปากจะบอกปฏิเสธเสียงแข็ง แต่แววตาคู่สวยที่ฉายแววขัดเคืองระคนน้อยใจนั้น มันฟ้องชัดเจนว่าคนตรงหน้าแคร์เขามากแค่ไหน "หึงก็บอกว่าหึงสครับพาย..." คิรากรกระซิบชิดริมหู เสียงทุ้มพร่าต่ำจนขนลุกซู่ "คุณจะปากแข็งไปถึงไหน คนที่ยืนอยู่ตรงนี้... ในหัวใจของผม ในชีวิตของผม ตอนนี้มีแค่คุณคนเดียว ไม่มีที่ว่างให้ใครหน้าไหนทั้งนั้นแหละครับ" "น้ำเน่า!" พายอาร์สวนกลับทันควัน แม้ใบหูจะเริ่มขึ้นสีแดงจัดด้วยความเขินอายที่พยายามกลบเกลื่อนสุดชีวิต "คำก็รัก สองคำก็มีแค่ผม คุณเอาคำพวกนี้ไปหยอดใส่ผู้หญิงคนนั้นมากี่คนแล้วล่ะครับ? ปรมาจารย์เรื่องเจ้าชู้ต้องยกให้คุณคีย์เลยจริงๆ" "โธ่... พายครับ" คิรากรถอนหายใจยาว ยอมแพ้ความดื้อรั้นของคนตัวเล็กแต่โดยดี เขาย้ายมือข้างหนึ่งมาจับคางมนให้เงยขึ้นบังคับสบตา "ผมสาบานเลยว่ากับผู้หญิงคนนั้น... แค่ทางผ่านที่ครอบครัวเคยจับคลุมถุงชนเมื่อหลายปีก่อน ผมไม่เคยแตะต้อง ไม่เคยชายตามอง และที่สำคัญที่สุด..." นิ้วโป้งหนาเกลี่ยไล้ริมฝีปากอิ่มที่เม้มเข้าหากันอย่างแผ่วเบา สัมผัสอุ่นร้อนนั้นทำให้พายอาร์สะท้านเฮือก เผลอผ่อนลมหายใจอุ่นออกมาอย่างลืมตัว "...หัวใจของผมมันถูกคุณจองจำไว้ตั้งแต่แรกเห็นแล้วครับ คุณต่างหากที่เป็นเจ้าของตัวจริง และผมก็เป็นของคุณ... ทั้งตัวและหัวใจ แบบไม่มีวันหมดอายุด้วย" น้ำเสียงจริงจังและแววตาสั่นไหวที่เปี่ยมไปด้วยความคลั่งรักแบบไร้ขีดจำกัดทำเอาพายอาร์พูดไม่ออก คำพูดจิกกัดที่เตรียมไว้เป็นกระบุงถูกกลืนหายลงคอไปหมดสิ้น หัวใจเจ้ากรรมเต้นระรัวจนแทบจะกระโดดออกมานอกอก ความโกรธเกรี้ยวเมื่อครู่มลายหายไปราวกับถูกไฟแผดเผา เหลือเพียงความอุ่นวาบที่แผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย ทว่า... ในวินาทีที่บรรยากาศกำลังหวานซึ้งและเคมีระหว่างคนทั้งคู่กำลังพุ่งทะยานถึงขีดสุดจนแทบจะหลอมละลาย เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นขัดจังหวะสามครั้งรวด ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! ทั้งคิรากรและพายอาร์สะุกดุ้งเล็กน้อย คิรากรขมวดคิ้วมุ่นด้วยความหงุดหงิดที่ถูกขัดเวลาส่วนตัว ส่วนพายอาร์รีบยกมือขึ้นผลักอกแกร่งให้ออกห่างทันที พร้อมจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่อย่างรวดเร็ว "เชิญ!" คิรากรตะโกนออกไปเสียงห้วนด้วยความไม่สบอารมณ์ ประตูกระจกฝ้าถูกผลักเปิดออกช้าๆ ร่างเพรียวระหงของหญิงสาวในชุดเดรสแบรนด์เนมราคาแพงก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มหวานหยาดเยิ้ม กลิ่นน้ำหอมฟุ้งกระจายไปทั่วห้องรับรอง และนั่น... คือกลิ่นเดียวกับที่ทำให้พายอาร์คิ้วกระตุกเมื่อครู่ "คุณคีย์คะ..." เสียงหวานเอ่ยเรียกพร้อมกับก้าวเข้ามาประชิด โดยไม่สนใจเลยว่าเจ้าของห้องกำลังส่งสายตาดุร้ายระดับไหนมาให้ "มีมี่ลืมกระเป๋าเอกสารไว้ในรถค่ะ เลยตั้งใจจะเอามาคืนให้คุณคีย์... เอ๊ะ! ขอโทษด้วยนะคะ เหมือนว่ามี่จะเข้ามาขัดจังหวะอะไรสำคัญหรือเปล่าคะเนี่ย?" ดวงตากลมโตของ 'มีมี่' กวาดตามองมาที่คิรากรและพายอาร์ที่ยืนชิดติดกันจนแทบจะสิงร่าง ก่อนที่รอยยิ้มพึงพอใจจะปรากฏขึ้นที่มุมปาก เมื่อเธอเห็นว่านายเอกตัวเล็กๆ คนนี้ดูเหมือนจะเป็นแค่นักศึกษาฝึกงานหรือเด็กใหม่ธรรมดาๆ พายอาร์หรี่ตามองผู้หญิงตรงหัวจรดเท้า รอยยิ้มเย็นเยียบที่หายไปเมื่อครู่กลับมาประดับบนใบหน้าสวยหวานอีกครั้งอย่างรวดเร็ว ดวงตาคู่คมฉายแววท้าทายชนิดที่ใครเห็นก็ต้องหนาว "ไม่รบกวนหรอกครับ..." พายอาร์ก้าวเข้าไปยืนเคียงข้างคิรากรอย่างถือวิสาสะ วงแขนเรียวเกี่ยวเข้าที่แขนแกร่งของมาเฟียหนุ่มอย่างสนิทสนม จงใจแสดงความเป็นเจ้าของต่อหน้าผู้หญิงคนนั้นแบบไม่เกรงใจใคร "เชิญเข้ามาได้เลยครับคุณมีมี่... พอดีผมกับคุณคีย์กำลัง 'เคลียร์' เรื่องค้างคาใจกันอยู่พอดีเลยล่ะครับ!" คิรากรเบิกตากว้างเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจระคนทึ่ง ก่อนที่มุมปากหยักลึกจะยกยิ้มพึงพอใจออกมาอย่างปิดไม่มิด เมื่อเห็นว่าโบ้อย่างเขาไม่ต้องออกแรงไล่เอง เพราะภรรยาในอนาคตจัดการฟาดศัตรูหัวใจด้วยตัวเองอย่างสง่างาม ทว่า... ในจังหวะนั้นเอง สายตาของพายอาร์ที่มองข้ามไหล่ของมีมี่ออกไปที่หน้าประตูก็ต้องสะดุดกึก รอยยิ้มบนใบหน้าแข็งค้างไปทันที เมื่อบุคคลที่ไม่คาดฝันอีกคนก้าวตามเข้ามาพร้อมกับเอกสารกองโตในมือ และคนคนนั้นคือ... 'อดีตพี่รหัสสุดฮอต' ที่เคยสร้างวีรกรรมตามจีบพายอาร์จนเกือบทำให้คิรากรบ้านแตกมาแล้วเมื่อสัปดาห์ก่อน! ดวงตาคมของคิรากรหรี่แคบลงทันที รังสีอำมหิตแผ่พุ่งออกมาจากร่างสูงใหญ่ราวกับภูเขาไฟพร้อมระเบิด ขณะที่พายอาร์กลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคือง เมื่อตระหนักได้ว่า... สงครามประสาทครั้งนี้กำลังจะทวีความรุนแรงขึ้นเป็นร้อยเท่า! -------------------------------------------------------------- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "ฟีนิกซ์สีทอง" มาโดยตลอดนะครับ!