เมื่อรูมเมตคือคู่อริ

เสียงกระแอมกระอักของเลขาฯ หนุ่มหน้าห้องที่ดังขึ้นในจังหวะเวลานรกแตก ทำเอาบรรยากาศตึงเครียดรอบโต๊ะทำงานหรูหราแทบจะระเบิดเป็นจุล คิรากรไม่ได้สะดุ้งสะเทือนแม้แต่น้อย ดวงตาคมกริบดั่งพญาอินทรีย์ยังคงจดจ้องมองใบหน้าหวานที่กำลังแดงก่ำด้วยความโกรธปนอายของพายอาร์ ร่างสูงใหญ่ยังคงตรึงพนักงานคนใหม่ไว้ใต้ร่างในระยะประชิดชนิดที่ลมหายใจเป่ารดกัน ก่อนที่เขาจะค่อยๆ ยืดตัวขึ้นช้าๆ อย่างไม่รีบร้อน ราวกับจงใจประกาศความเป็นเจ้าเข้าเจ้าของให้คนมาใหม่ได้เห็นชัดๆ เต็มสองตา "ผมให้เวลาคุณจัดเอกสารชุดนี้ใหม่ห้านาที... นอกเสียจากว่าคุณอยากจะไปเคลียร์เรื่องสัญญาเช่าคอนโดที่ค้างคาให้เสร็จตอนนี้เลย" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นเรียบๆ แต่ทรงพลัง พายอาร์กัดริมฝีปากล่างจนห่อเลือด ดวงตากลมโตฉายแววพยศเดเดือดจนแทบจะพ่นไฟใส่หน้าคนตัวโตกว่าได้ทันที ร่างบางคว้าแฟ้มเอกสารบนโต๊ะมากอดแนบอกแล้วสะบัดหน้าพรืดเดินกระแทกส้นเท้าออกไปจากห้องทำงานอย่างไม่ไว้หน้า ทิ้งให้ท่านประธานหนุ่มยืนมองตามด้วยมุมปากที่กระตุกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างนึกสนุก สามชั่วโมงต่อมา... คิรากรในชุดสูทสีเทาเข้มไร้ที่ติ ก้าวเท้าลงจากรถหรูสปอร์ตคันงามหน้าคอนโดมิเนียมสุดหรูใจกลางเมืองที่ขึ้นชื่อว่าแพงที่สุดและมีความเป็นส่วนตัวสูงที่สุด ทว่าใบหน้าหล่อเหลากลับเรียบตึงเป็นน้ำแข็ง เมื่อนึกถึงข้อตกลงบ้าๆ ระหว่างเขากับบิดาที่บังคับให้เขาต้องยอมปล่อยให้ 'ยัยเด็กปากเก่ง' คนนั้นย้ายเข้ามาอยู่ร่วมชายคาเดียวกันในฐานะรูมเมตจำเป็น เพื่อแลกกับการถือหุ้นใหญ่ในโปรเจกต์สำคัญ ติ๊ง! เสียงลิฟต์เปิดออกที่ชั้นเพนต์เฮาส์ส่วนตัว คิรากรไขกุญแจเปิดประตูเข้าไปด้านในด้วยความคุ้นชิน แต่ภาพที่ปรากฏตรงหน้ากลับทำให้คิ้วเข้มต้องขมวดเข้าหากันจนแทบผูกเป็นปม กลิ่นหอมอ่อนๆ ของชาเขียวลอยมาเตะจมูก สวนทางกับกองกระเป๋าเดินทางใบโตสามใบที่วางระเกะระระกะขวางทางเดิน และร่างบางของพายอาร์ที่กำลังยืนเท้าสะเอว สวมชุดลำลองเป็นเสื้อยืดโอเวอร์ไซส์กับกางเกงขาสั้นอวดเรียวขาสวย กำลังยืนสั่งการช่างซ่อมบำรุงของคอนโดหน้าตาเฉย "คุณเข้ามาได้ยังไง ใครอนุญาตให้คุณรื้อโซฟาห้องรับแขกผม" คิรากรเอ่ยเสียงเข้ม ใบหน้าหล่อเหลาบึ้งตึงขึ้นทันตาเห็นเมื่อเห็นพื้นที่ส่วนตัวถูกรบกวน พายอาร์หันขวับมามองเจ้าของห้องด้วยหางตา ริมฝีปากบางยื่นออกเล็กน้อยด้วยความหมั่นไส้ ก่อนจะกอดอกเชิดหน้าขึ้นเถียงกลับทันควันแบบไม่มีคำว่าเกรงกลัวบารมีท่านประธานแม้แต่น้อย "อ้าว! ท่านประธานความจำสั้นหรือไงคะ หรือสมองเสื่อมตั้งแต่ตอนเซ็นสัญญาแล้ว? ฉันมีสิทธิ์ครึ่งหนึ่งในห้องนี้ตามพินัยกรรม... เอ้ย ตามสัญญาเช่าต่างหากล่ะคะ อีกอย่าง โซฟาตัวนี้มันขวางหูขวางตาฉัน ฉันจะเปลี่ยนตำแหน่งใหม่ มีปัญหาอะไรไหมล่ะครับ... อ้อ ขอโทษที ติดปากพูดกับคนเผด็จการแถวนี้บ่อยไปหน่อย" คำพูดประชดประชันพร้อมรอยยิ้มยั่วประสาททำเอาคิรากรถึงกับเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน ร่างสูงสาวเท้าเข้าไปประชิดตัวคนตัวเล็กกว่าอย่างรวดเร็ว จนพายอาร์ต้องผถอยหลังกรูดจนแผ่นหลังชนเข้ากับผนังห้องเย็นเฉียบ "ปากดีแบบนี้... อยู่บนเตียงในห้องทำงานเมื่อเช้าทำไมไม่เห็นเก่งแบบนี้บ้างล่ะ หืม?" คิรากรโน้มใบหน้าลงกระซิบชิดริมหู น้ำเสียงทุ้มพร่าเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์และคุกคามจนคนฟังขนลุกซู่ พายอาร์หน้าแดงก่ำขึ้นมาทันทีด้วยความโกรธและความอายปะปนกัน มือบางดันแผงอกกว้างให้ออกห่างแต่ทว่าอีกฝ่ายกลับแน่นราวกับกำแพงเหล็ก "คนฉวยโอกาส! ถอยออกไปนะ ไม่งั้นฉันจะแจ้งความข้อหาคุกคามทางเพศ!" "เชิญเลยครับ แจ้งตำรวจมาตอนนี้พวกเขาก็คงบอกว่า สามีภรรยาเค้าเคลียร์ปัญหากันภายใน" คิรากรหัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดีเมื่อเห็นเหยื่อตัวน้อยเริ่มจนมุม ในวินาทีที่บรรยากาศกำลังระอุและเคมีระหว่างคนทั้งคู่กำลังพุ่งสูงจนน่าใจหาย จู่ๆ เสียงสัญญาณเตือนภัยอัคคีภัยภายในคอนโดก็ดังสนั่นหวั่นไหว พร้อมกับระบบสปริงเกอร์บนเพดานที่พ่นละอองน้ำลงมาเปียกปอนร่างของทั้งสองคนจนชุ่มโชกในพริบตา พายอาร์อุทานลั่นด้วยความตกใจ ขณะที่คิรากรสบถออกมาอย่างหัวเสียเพราะชุดสูทราคาแพงเปียกปอนไม่เป็นท่า ในจังหวะที่ไฟฉุกเฉินดับวูบลงเหลือเพียงแสงสว่างสลัวจากด้านนอก ร่างของพายอาร์ที่ลื่นน้ำบนพื้นก็เสียหลักเซถลาล้มลงไปตรงหน้า คิรากรพยายามคว้าตัวอีกฝ่ายไว้ตามสัญชาตญาณ แต่กลายเป็นว่าแรงดึงทำให้ร่างสูงเสียหลักล้มทับลงไปตามแรงโน้มถ่วง ริมฝีปากหยักลึกกกุมทับลงบนเรียวปากนุ่มนิ่มโดยไม่ได้ตั้งใจ ท่ามกลางสายน้ำที่ยังคงโปรยปรายลงมาจากเพดานและความมืดสลัวที่ปกคลุมไปทั่วห้อง ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง หัวใจดวงน้อยเต้นรัวระรัวแทบจะกระเด็นออกมานอกอก ขณะที่คิรากรเองก็ชะงักค้างไปชั่วขณะ รสชาติหวานล้ำที่แนบชิดกันอย่างแนบแน่นในสถานการณ์ที่ไม่คาดฝัน ทำให้สมองของมาเฟียหนุ่มผู้เยือกเย็นขาวโพลนไปหมด ทว่า... ก่อนที่ใครจะได้ทันผละออกจากกัน เสียงเคาะประตูห้องรัวเร็วดังขึ้น พร้อมกับเสียงตะโกนโกลาหลจากด้านนอกที่ทำให้โลกทั้งใบหยุดนิ่ง "คุณคิรากรครับ! แย่แล้วครับ! มีแขกไม่ได้รับเชิญกำลังขึ้นมาที่เพนต์เฮาส์... และดูเหมือนว่าเขาจะถือหมายศาลบุกค้นห้องคุณมาด้วยครับ!" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "ฟีนิกซ์สีทอง" เสมอนะครับ