ใบลาออกที่ไม่มีใครกล้าปฏิเสธ

เสียงหัวเราะคิกคักของเลดี้กลุ่มหนึ่งดังลอดมาจากหลังม่านกำมะหยี่สีแดงสด ในห้องรับรองชั้นบนสุดของคฤหาสน์ดยุก ข้อความบนกระดาษแผ่นบางที่เพิ่งถูกวางลงบนโต๊ะน้ำชาหรูหราไม่ได้ทำให้เอเลน่าสะดุ้งสะเทือนแม้แต่น้อย เธอยังคงใช้ปลายนิ้วเรียวงามจุ่มลงไปในถ้วยชาดอกกุหลาบป่าที่ส่งกลิ่นหอมกรุ่น ละอองเวทมนตร์สีชมพูอ่อนลอยวนอยู่เหนתผิวหน้าของน้ำชา สะท้อนภาพใบหน้าของหญิงสาวผู้เคยถูกตราหน้าว่าเป็น 'นางร้ายผู้โง่เขลาดึงดัน' แต่ในยามนี้ ดวงตาสีอเมลีนของเธอกลับสงบนิ่ง เย็นชา และทรงพลังเสียจนไม่มีใครกล้าสบตาตรงๆ "เอเลน่า เจ้าคิดจะทำอะไรกันแน่? เอกสารนี่มัน..." เสียงทุ้มต่ำแต่เจือแววตื่นตระหนกดังขึ้นจากบุรุษผู้ยืนอยู่เบื้องหน้า เจ้าชายลิอันเดอร์ ในชุดเครื่องแบบพิธีการประดับอินทรธนูกลัดเพชรระยิบระยับกำลังขยับริมฝีปากสั่นเทา กระดาษแผ่นที่เขาถืออยู่ไม่ใช่จดหมายรักพร่ำเพ้อเหมือนเช่นในอดีต แต่เป็น 'หนังสือสัญญาถอนหมั้นฝ่ายเดียว' ที่ประทับตราลัญจกรประจำตระกูลวาเลนเซียอย่างถูกต้องสมบูรณ์ พร้อมลายเซ็นตวัดเฉียบคมที่แสดงถึงเจตจำนงอันเด็ดเดี่ยว "หม่อมฉันก็แค่มอบอิสรภาพให้พระองค์อย่างไรล่ะเพคะ เจ้าชายลิอันเดอร์" เอเลน่าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไพเราะราวกับเสียงกระซิบของสายลม แต่มันกลับสร้างแรงกดดันมหาศาลจนทำให้เหล่าขุนนางชั้นผู้ใหญ่ที่นั่งอยู่รอบห้องถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก "เจ้ากล้าดีอย่างไร! การถอนหมั้นระหว่างเรา จะทำให้ราชสำนักสั่นคลอน เจ้าก็รู้ว่าตระกูลวาเลนเซียต้องพึ่งพา...!" เจ้าชายลิอันเดอร์ก้าวพรวดเข้ามาหมายจะคว้าข้อมือของเธอด้วยความโมโหโทโส นิสัยเจ้าอารมณ์และเห็นแก่ตัวถูกเปิดเผยออกมาต่อหน้าธารกำนัลโดยไม่ทันระวังตัว *แกร๊ง!* เสียงโลหะกระทบพื้นดังสนั่น พร้อมกับเงาร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสั่งตัดพิเศษสีดำสนิทที่ก้าวเข้ามาขวางกลางระหว่างทั้งสองคนไว้อย่างไร้ร่องรอย ดยุคคาซิเอลไม่ได้ชักดาบออกจากฝัก เพียงแค่ปรายตามองเจ้าชายแห่งราชวงศ์ด้วยแววตาน้ำแข็งขั้วโลกที่พร้อมจะแช่แข็งทุกสิ่งให้สลายกลายเป็นผุยผง แรงกดดันระดับขุนศึกผู้กุมกองทัพนับแสนแผ่ซ่านจนอุณหภูมิในห้องลดฮวบลงอย่างฉับพลัน "ระวังมือของพระองค์ด้วยพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท... เลดี้ของผม ไม่ใช่คนที่ใครจะแตะต้องตามอำเภอใจได้" น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจนั้นทำให้เจ้าชายลิอันเดอร์ชะงักกึก ถอยหลังไปสองก้าวด้วยความหวาดกลัวโดยสัญชาตญาณ คาซิเอลหันกลับมามองเอเลน่าด้วยแววตาที่อ่อนแสงลงทันที พร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่ปรากฏให้เห็นแค่เธอเพียงคนเดียว "เอกสารทุกฉบับที่ดินแดนเหนือและสำนักทะเบียนราษฎร์จัดการเสร็จเรียบร้อยแล้วครับ เลดี้... ร้านชาสมุนไพรเวทมนตร์ 'The Mist & Herb' ที่คุณต้องการเปิดตัว เปิดรอต้อนรับเจ้าของเพียงคนเดียวแล้ว" เสียงฮือฮาดังระเบิดขึ้นทันทีในห้องรับรอง บรรดาเลดี้และขุนนางต่างกระซิบกระซาบกันด้วยความตกตะลึง ที่ดินใจกลางย่านการค้าที่แพงที่สุดในเมืองหลวง ซึ่งตระกูลดยุกเพิ่งกว้านซื้อไปเมื่อวานนี้ แท้จริงแล้วไม่ได้ซื้อไว้ขยายอำนาจทางทหาร แต่ซื้อไว้เพื่อสร้างร้านชาให้เอเลน่าผู้ประกาศถอนหมั้นไปหมาดๆ อย่างนั้นหรือ! นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน! เอเลน่ายกยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจ เธอลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ชุดกระโปรงยาวสีชาไทยปักดิ้นเงินสะท้อนแสงไฟระยิบระยับขับเน้นให้เธอดูสง่างามราวกับราชนีผู้กุมชะตากรรมของทุกคนในที่นี้ เธอปัดเศษฝุ่นที่ไม่มีอยู่จริงบนปกเสื้อของเจ้าชายลิอันเดอร์เบาๆ ด้วยท่าทีเย้ยหยันอย่างถึงที่สุด "ขอบพระทัยสำหรับความห่วงใยนะเพคะ ฝ่าบาท แต่เส้นทางของหม่อมฉันต่อจากนี้... กว้างใหญ่และงดงามเกินกว่าจะมามัวเสียเวลากับบุรุษที่แม้แต่ทรัพย์สินในคลังของตัวเองยังต้องพึ่งพาเงินสนับสนุนจากตระกูลคู่หมั้น" คำพูดเชือดเฉือนที่ตรงประเด็นและสะใจจนแทบกระอักเลือดนั้นทำให้หน้าของเจ้าชายลิอันเดอร์ชาหนึบ สีหน้าบิดเบี้ยวด้วยความอับอายและโกรธเกรี้ยวจนพูดไม่ออก ทรัพย์สินที่เขาใช้ผลาญสำราญในราชสำนัก แท้จริงแล้วมาจากกองทุนลับของตระกูลวาเลนเซียที่เอเลน่าเป็นผู้บริหารจัดการมาตลอด! และตอนนี้ เมื่อเธอถอนหมั้น... เท่ากับว่ากระเป๋าเงินของราชวงศ์กำลังจะแห้งขอดลงในพริบตา! "เอเลน่า! เจ้าคิดจะตัดขาดกันจริงๆ ใช่ไหม? ถ้าร้านชาบ้าๆ นั่นเจ๊งขึ้นมา เจ้าจะไม่มีแผ่นดินจะซุกหัวนอน!" เจ้าชายลิอันเดอร์ตะโกนไล่หลังด้วยความคับแค้นใจ เมื่อเห็นเธอกำลังจะเดินควงแขนกับดยุกคาซิเอลออกจากห้อง หญิงสาวหยุดเดินเพียงชั่วพริบตา เธอไม่ได้หันกลับไปมอง ​แต่เอียงคอมองผ่านหัวไหล่ด้วยรอยยิ้มเยوانพริบพราวที่ทำเอาหัวใจของคนมองกระตุกวูบ "เจ๊งอย่างนั้นหรือคะ? น่าเสียดายจัง... พอดีว่ายอดจองล่วงหน้าของคอร์สชาสมุนไพรเวทมนตร์คอลเลกชันแรก ทะลุเป้ากำไรสามปีซ้อนไปตั้งแต่ยังไม่ทันตัดริบบิ้นเปิดร้านแล้วล่ะค่ะ" เอเลน่ากล่าวด้วยน้ำเสียงสดใสและราบเรียบ ก่อนจะก้าวเดินเคียงข้างดยุกคาซิเอลออกไปอย่างไร้เยื่อใย ทิ้งให้เสียงซุบซิบนินทาและความโกลาหลเบื้องหลังระเบิดขึ้นราวกับภูเขาไฟ ทว่า ในขณะที่ประตูไม้บานใหญ่กำลังจะปิดลง เสียงฝีเท้าหนักแน่นและรวดเร็วของราชองครักษ์ส่วนพระองค์ก็วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา พร้อมกับเสียงตะโกนที่ทำให้ทุกคนในห้องต้องหยุดหายใจ "ฝ่าบาท! เกิดเรื่องใหญ่แล้วพ่ะย่ะค่ะ! คลังสมบัติหลวง... คลังสมบัติหลวงถูกอายัดโดยสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์และธนาคารกลางภายใต้คำสั่งลับของ... ของดยุกคาซิเอลและตัวแทนการค้าตระกูลวาเลนเซีย ตอนนี้เรา... เราเหลือเงินในบัญชีศูนย์โกลด์แล้วพ่ะย่ะค่ะ!" ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ที่น่ารักทุกท่านที่ร่วมเดินทางในเส้นทางสายสตรองและฟินจิกหมอนไปด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!