สืบคดีกับผู้หมวดหน้าหวานคนนี้ดีต่อใจ•ตอนที่ 22

การเดินทางสู่เขตปกครองพิเศษในแฟ้มลับ

ผลงานโดย โปรไฟล์เลอร์มือฉมัง
"ลบแผนที่นั่นทิ้งเดี๋ยวนี้ มินตรา!" น้ำเสียงของผมเฉียบขาดดุจคมมีดที่กรีดผ่านความเงียบในห้องทำงานส่วนตัว แสงสีฟ้าเย็นเยียบจากหน้าจอแท็บเล็ตสะท้อนเข้ากับดวงตาที่หรี่ลงของผม เส้นเลือดที่ขมับเต้นตุบตามจังหวะอะดรีนาลีนที่พุ่งพล่าน มินตราไม่ได้ทำตามทันที เธอเพียงแค่นิ่งค้าง นิ้วเรียวยาวของเธอที่วางอยู่เหนือแป้นพิมพ์สั่นไหวเล็กน้อย ดวงตาคู่คมที่มักจะเรียบเฉยกลับไหวระริกด้วยความตระหนกที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อน เธอรู้ดีกว่าใครว่า 'สัญลักษณ์ฉลามขาว' หมายถึงอะไร ในวงการใต้ดินที่เร้นลับเกินกว่าตำรวจทั่วไปจะเข้าถึง มันคือสัญลักษณ์ของการประกาศสงครามขององค์กรที่ไม่มีชื่อเรียกขาน แต่มีอำนาจล้นฟ้าในเขตปกครองพิเศษ "ถ้าฉันลบตอนนี้ ระบบความปลอดภัยจะส่งสัญญาณตอบโต้กลับไปยังเซิร์ฟเวอร์หลักของมันทันที ศรา... พวกเขารู้แล้วว่าเราเห็น" เธอกระซิบ เสียงของเธอเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง "ตอนนี้เราไม่ใช่แค่คนตามล่า แต่มันกำลังตามล่าเราแล้ว" ผมสูดลมหายใจเข้าลึก ควบคุมสติที่กำลังกระเจิดกระเจิงให้กลับมาเข้าที่ ในฐานะโปรไฟล์เลอร์ ผมถูกฝึกมาให้มองเห็น 'รูปแบบ' ในความโกลาหล และสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าคือความจงใจ ไม่ใช่ความบังเอิญ "เขตปกครองพิเศษ... ที่นั่นสินะ" ผมเดินไปคว้าเสื้อแจ็กเก็ตหนังที่พาดอยู่บนเก้าอี้ ดวงตาจดจ้องไปยังพิกัดสุดท้ายที่แท็บเล็ตแสดงผลก่อนที่มันจะดับวูบลง "เตรียมตัวให้พร้อม มินตรา เราไม่ได้ไปในฐานะตำรวจ เราจะไปในฐานะ 'เหยื่อ' ที่ต้อนพวกมันให้จนมุม" ... สามชั่วโมงต่อมา บนเครื่องบินเจ็ตส่วนตัวที่ถูกดัดแปลงมาเป็นพิเศษเพื่อภารกิจลับโดยเฉพาะ บรรยากาศภายในห้องโดยสารอัดแน่นไปด้วยความกดดัน มินตรานั่งขัดสมาธิอยู่บนเบาะหนัง ถอดประกอบปืนพกขนาด 9 มม. ของเธออย่างคล่องแคล่ว เสียงโลหะกระทบกันเป็นจังหวะที่ฟังดูน่าขนลุกในที่แคบ ผมเอนหลังพิงเบาะ หลับตาลงเพื่อทบทวนข้อมูลในหัว ราวกับกำลังเปิดแฟ้มลับในสมองที่เก็บสะสมมานาน เขตปกครองพิเศษแห่งนี้ไม่ได้อยู่ในแผนที่ราชการของไทย มันคือพื้นที่สีเทาที่ก้ำกึ่งระหว่างอำนาจอธิปไตยกับเขตอิทธิพลของมหาอำนาจมืด เป็นสถานที่ที่กฎหมายมีไว้เพียงเพื่อเป็นกระดาษเช็ดเท้าสำหรับผู้มีอำนาจ "คุณกำลังคิดอะไรอยู่" มินตราถามขึ้นโดยไม่เงยหน้าจากปืนในมือ "ฉันเห็นคิ้วคุณขมวดมาตลอดทาง" "ผมแค่กำลังคิดว่า ทำไมต้องเป็นเรา" ผมลืมตาขึ้น สบสายตาเธอ "ทำไมถึงเป็นสารวัตรหน้าหวานกับผู้หมวดสาวลึกลับที่ไม่มีประวัติการทำงานในสารบบชัดเจน เหตุผลเดียวที่นึกออกคือ... พวกเขาต้องการคนที่มีทักษะ 'นอกกรอบ' พอที่จะเข้าไปในนรกขุมนั้นโดยไม่ทำให้ระบบเน่าเฟะของพวกเขาพังทลายลงมา" มินตราหยุดมือลงชั่วขณะ เธอยิ้มที่มุมปาก—เป็นยิ้มที่ไม่ได้แสดงถึงความสุข แต่เป็นความสมเพชในชะตากรรม "คุณฉลาดเกินไปศรา และนั่นคือสิ่งที่อันตรายที่สุดในเขตปกครองพิเศษ ที่นั่นไม่มีการวิเคราะห์พฤติกรรม มีแค่การฆ่าเพื่ออยู่รอด" เครื่องบินเริ่มสั่นไหวเล็กน้อยเมื่อลดระดับลงสู่เขตหุบเขาที่ปกคลุมด้วยหมอกหนาทึบ หน้าจอเรดาร์แสดงสัญญาณรบกวนคลื่นความถี่สูง ซึ่งเป็นสัญญาณบอกเหตุว่าเราได้ก้าวเข้าสู่เขตห้ามบินโดยเด็ดขาดแล้ว ผมมองออกไปนอกหน้าต่าง ทัศนียภาพเบื้องล่างไม่ใช่ผืนป่าอย่างที่ควรจะเป็น แต่มันคือโครงสร้างเหล็กขนาดมหึมาที่ถูกซ่อนอยู่ใต้ชั้นดินและพรางตาด้วยเทคโนโลยีล้ำสมัย นี่ไม่ใช่แค่การปฏิบัติหน้าที่ นี่คือการบุกรังของอสรพิษ "เตรียมตัวให้พร้อม" ผมเอ่ยขึ้นเมื่อล้อเครื่องบินสัมผัสพื้นรันเวย์ลับที่ไม่ได้มีอยู่ในฐานข้อมูลใดๆ บนโลก "เราต้องทำตัวให้เนียนที่สุด และจำไว้ว่า... อย่าเชื่อสายตาตัวเองจนกว่าคุณจะสัมผัสมันด้วยมือ" ทันใดนั้น เสียงเตือนจากแท็บเล็ตในกระเป๋าของผมก็ดังขึ้น ไม่ใช่เสียงแจ้งเตือนระบบปกติ แต่มันเป็นรหัสเสียงที่ผมไม่เคยได้ยินมาก่อน—เสียงสัญญาณชีพที่ดังเป็นจังหวะหัวใจคน ซึ่งกำลังแสดงผลอยู่บนหน้าจอที่เปิดขึ้นเองอัตโนมัติ จุดสีแดงจุดหนึ่งกำลังขยับเข้ามาใกล้ตำแหน่งของพวกเราอย่างรวดเร็ว และไม่ใช่แค่การเคลื่อนที่ธรรมดา มันกำลังแสดงผลสถานะที่ทำเอาผมต้องกลั้นหายใจ 'ตรวจพบโปรไฟล์เป้าหมาย: รหัสลับ X-01... สถานะ: กำลังมุ่งหน้ามายังจุดพักเครื่อง' ผมมองหน้ามินตรา เธอหน้าซีดเผือดทันทีที่เห็นชื่อนั้น เพราะนั่นคือชื่อของคนที่ควรจะตายไปพร้อมกับอดีตของเธอเมื่อห้าปีก่อน เสียงฝีเท้าหนักแน่นของรองเท้าบูทหลายคู่ดังขึ้นที่หน้าประตูห้องโดยสาร ประตูไฮดรอลิกค่อยๆ เลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นเงามืดของชายในชุดสูทสีดำสนิทที่ยืนเรียงราย พร้อมกับชายคนหนึ่งที่ก้าวออกมาจากแถว—ชายที่มีใบหน้าเหมือนกับผมทุกประการราวกับส่องกระจก แต่ดวงตาคู่นั้นกลับไร้ซึ่งความรู้สึกและเย็นชาดั่งเครื่องจักรสังหาร "ยินดีต้อนรับสู่บ้านเกิด... คุณหมวด" ชายคนนั้นกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เหมือนกับผมอย่างไม่ผิดเพี้ยน ก่อนจะแสยะยิ้มที่ทำให้กระดูกสันหลังของผมเย็นวาบ ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการสืบสวนที่ซับซ้อนนี้มาจนถึงตอนที่ 22 นะครับ โปรไฟล์เลอร์มือฉมังสัญญาว่าจะจัดเต็มให้สมการรอคอยในตอนถัดไปครับ!
สารจากนักเขียน (โปรไฟล์เลอร์มือฉมัง)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง สืบคดีกับผู้หมวดหน้าหวานคนนี้ดีต่อใจ นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%