หลักฐานชิ้นสุดท้ายก่อนพายุใหญ่

"ศรา... วางปืนลงเดี๋ยวนี้" เสียงกระซิบที่เย็นเยียบดั่งน้ำแข็งขั้วโลกดังก้องมาจากความมืดหลังเสาปูนในลานจอดรถชั้นใต้ดิน ร่างโปร่งของร้อยตำรวจเอกศราหยุดชะงัก แสงไฟฟลูออเรสเซนต์ที่กะพริบถี่ๆ เหนือหัวส่งเสียงครางหึ่งๆ ราวกับจะล้อเลียนจังหวะหัวใจที่เต้นรัวของเขา ระบบในหัวของศรากำลังรันข้อมูลอย่างบ้าคลั่ง หน้าต่างโฮโลแกรมสีแดงฉานกะพริบเตือนอยู่ตรงหน้า: *[เป้าหมายระดับ SSS อยู่ในระยะ 45 เมตร... 40 เมตร... ความเสี่ยงสูง: 98%]* "ผมไม่ได้มาที่นี่เพื่อสู้กับคุณครับ" ศราตอบกลับโดยไม่หันไปมอง เขาอาศัยเงาสะท้อนจากกระจกมองข้างของรถคันเก่าเพื่อจับสังเกตความเคลื่อนไหว "แต่ผมมาเพื่อบอกว่า... แผนการที่ส่งไฟล์ข้อมูลปลอมเข้าไปในเซิร์ฟเวอร์ของกรมฯ เมื่อสิบนาทีก่อน มันเพิ่งถูกระบบของผมตรวจจับได้แบบเรียลไทม์" เงาในมุมมืดชะงักไปครู่หนึ่ง เสียงฝีเท้าหนักๆ ก้าวออกมาเบาๆ มินตราก้าวออกมาจากความมืด มือของเธอคุมปืนพกคู่ใจที่เล็งตรงมายังศรา แต่แววตาของเธอนั้นซับซ้อนเกินกว่าจะเป็นเพียงศัตรู เธอคืออาจารย์ผู้สอนวิธีเอาตัวรอดในโลกมืดให้เขา แต่วันนี้... เธอกลับยืนอยู่บนทางแยกที่ศราเองก็ไม่แน่ใจว่ามันคือทางไหน "นายฉลาดเกินไป ศรา" มินตราแค่นยิ้ม แววตาคมกริบของเธอยังคงนิ่งสงบ "นั่นคือเหตุผลว่าทำไมองค์กรถึงต้องการหัวใจของนาย... ไม่ใช่แค่สมอง" "ข้อมูลชุดสุดท้ายที่ผมได้มา ไม่ได้มีแค่รายชื่อสายลับที่แฝงตัวอยู่ในสำนักงานตำรวจแห่งชาติ แต่มันรวมไปถึง 'กุญแจ' ที่จะใช้ปลดล็อกรหัสผ่านของระบบนิรภัยในอาคารศูนย์ปฏิบัติการส่วนกลางด้วย" ศราขยับตัวช้าๆ มือขวาของเขาเลื่อนไปแตะที่กระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ต ที่นั่นมีแฟลชไดรฟ์ตัวเล็กๆ ที่บรรจุความลับที่จะทำลายโครงสร้างขององค์กรเงาได้ทั้งระบบ มินตราหรี่ตาลง "ถ้านายส่งแฟลชไดรฟ์นั่นให้ฉัน เราจะหายกัน... แล้วฉันจะปล่อยนายไป นายก็รู้ว่าที่นี่ไม่ใช่สนามเด็กเล่น แต่เป็นสนามรบที่มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่จะรอดไปถึงตอนจบ" "คุณรู้ดีว่าผมไม่ใช่คนประเภทที่จะยอมแลกความถูกต้องกับชีวิต" ศรายิ้มบางๆ รอยยิ้มหน้าหวานที่เป็นเอกลักษณ์ของเขาปรากฏขึ้นท่ามกลางสถานการณ์ตึงเครียด "และคุณก็รู้ดีกว่าใคร ว่าทำไมผมถึงยอมให้ระบบติดตั้งภารกิจ SSS ลงในจิตใต้สำนึก... เพราะผมรู้ว่าคุณไม่ได้ถูกส่งมาเพื่อฆ่าผม" เสียงฝีเท้าอีกคู่หนึ่งดังขึ้นจากทางเข้าลานจอดรถ ฝีเท้าที่หนักแน่นและเป็นจังหวะที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดีไม่ใช่ตำรวจทั่วไป แต่เป็นเสียงรองเท้าบูทของ 'หน่วยกวาดล้าง' ศราไม่ได้ตื่นตระหนก เขาเพียงแค่หันไปสบตามินตรา "คุณมีเวลาตัดสินใจไม่มากครับ พายุใหญ่กำลังจะมาถึงแล้ว ถ้าคุณยังยืนอยู่ฝั่งนั้น... คุณจะเป็นคนแรกที่ถูกพายุซัดหายไป" มินตรานิ่งเงียบ แววตาที่เคยแข็งกร้าวเริ่มสั่นไหว เธอรู้ดีว่าคำเตือนของศราไม่ใช่เรื่องล้อเล่น องค์กรเงาไม่เคยเก็บตัวหมากที่หมดประโยชน์ และเธอเองก็เข้าใกล้เส้นตายนั้นมากขึ้นทุกที ในจังหวะที่เสียงฝีเท้าของหน่วยกวาดล้างเข้ามาใกล้ในระยะ 20 เมตร ศราตัดสินใจทำในสิ่งที่คาดไม่ถึง เขาโยนแฟลชไดรฟ์ในมือขึ้นไปกลางอากาศ! มินตราสัญชาตญาณทำงานฉับพลัน เธอพุ่งตัวรับแฟลชไดรฟ์นั้นด้วยความเร็วที่เหนือมนุษย์ แต่ในวินาทีที่นิ้วของเธอสัมผัสโลหะเย็นเฉียบนั้น ศราก็พุ่งเข้าประชิดตัวเธอ ล็อกแขนเธอไว้แน่นก่อนจะกระซิบข้างหู "ไม่ต้องส่งกลับครับ... แฟลชไดรฟ์นั่นมีไว้เพื่อดึงดูดสัญญาณดาวเทียมให้พวกมันเปิดเผยตำแหน่งเซิร์ฟเวอร์หลักของตัวเองออกมา" ทันใดนั้น หน้าต่างระบบของศราก็เปลี่ยนจากสีแดงเป็นสีทองอร่าม: *[ภารกิจกวาดล้างรากเหง้า: ขั้นตอนที่ 1 สมบูรณ์... สัญญาณเชื่อมต่อสำเร็จ!]* ทั่วทั้งลานจอดรถสั่นสะเทือน เสียงปืนกลหนักดังสนั่นจากเงาที่ค่อยๆ เผยตัวออกมาจากความมืดมิดเบื้องบน ศราดึงมินตราหลบหลังเสาปูนได้ทันท่วงที เศษคอนกรีตกระจายตัวฟุ้งไปทั่วบริเวณ "นี่คุณวางแผนให้ฉันกลายเป็นเหยื่อล่อเหรอ!" มินตราตะโกนผ่านเสียงกระสุนที่กระทบเสาปูนอย่างต่อเนื่อง "ผมวางแผนให้เราเป็นทีมครับ!" ศราสวนกลับพลางดึงอุปกรณ์ส่งสัญญาณขนาดจิ๋วที่แอบติดไว้ใต้ปกเสื้อของมินตราตั้งแต่ตอนที่กอดกันเมื่อครู่ "ข้อมูลทั้งหมดส่งถึงห้องนิรภัยของรัฐบาลแล้ว... ตอนนี้แค่ต้องเอาตัวรอดจนกว่าสัญญาณจะตัดจบ" ทว่า ก่อนที่พวกเขาจะตั้งหลักได้ เสียงฝีเท้าที่เยือกเย็นและดูสง่างามกว่าใครก็ก้าวเข้ามาในลานจอดรถ เสียงปรบมือดังขึ้นอย่างเชื่องช้า ท่ามกลางห่ากระสุนที่จู่ๆ ก็เงียบลงเหมือนถูกสั่งได้ "ช่างเป็นความสัมพันธ์ที่น่าประทับใจจริงๆ" เสียงแหบพร่าของผู้มาใหม่ดังขึ้น ศราและมินตรามองไปทางต้นเสียงพร้อมกัน และในจังหวะที่แสงไฟเหนือหัวส่องกระทบใบหน้าของคนผู้นั้น รอยยิ้มที่บิดเบี้ยวของเขาก็ทำให้ศราถึงกับเย็นวาบไปถึงสันหลัง ผู้บัญชาการอาวุโสที่ควรจะเกษียณไปแล้ว... ชายผู้ที่เป็นเจ้าของแฟ้มคดีแรกที่ศราเคยทำ "ยินดีด้วยนะสารวัตรศรา... ที่เดินเข้ามาติดกับดักสุดท้ายของผมด้วยตัวเอง" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของผมและผู้หมวดหน้าหวานมาจนถึงบทนี้ ความจริงที่ซ่อนอยู่หลังหน้ากากกำลังจะถูกเปิดเผยในตอนหน้าครับ!