การหักหลังครั้งใหญ่ในกรมตำรวจ

แสงไฟนีออนสีขาวนวลสะท้อนบนพื้นกระเบื้องขัดมันของห้องประชุมลับชั้นใต้ดินกรมตำรวจ ให้ความรู้สึกเย็นเยียบจนแทบเสียดกระดูก ศราในชุดสูทเข้ารูปสีเข้มกำลังยืนนิ่งอยู่หน้ากระดานไวท์บอร์ดขนาดใหญ่ บนนั้นเต็มไปด้วยเส้นด้ายสีแดงและหมุดโลหะที่โยงใยข้อมูลขององค์กรอาชญากรรมข้ามชาติ "ไซเรน" โครงสร้างข้อมูลที่เขาใช้เวลาแรมเดือนในการแกะรอยถูกจัดระเบียบไว้อย่างแยបคาย ทุกสถิติ ทุกรูปแบบการเคลื่อนไหว และทุกร่องรอยพฤติกรรมบ่งชี้ชัดเจนว่า ข้อมูลลับระดับปฏิบัติการพิเศษมักจะรั่วไหลออกไปก่อนที่ทีมของเขาจะเข้าทำการปิดล้อมเสมอ มันไม่ใช่ความบังเอิญ และไม่ใช่ความผิดพลาดทางเทคโนโลยี... แต่มันคือฝีมือของ "คนใน" "ร่องรอยการเข้าถึงไฟล์เข้ารหัสระดับ SSS เมื่อคืนวานตอนตีสอง... มาจากไอพีแอดเดรสภายในอาคารนี้เองครับ และถ้าเราวิเคราะห์จากสิทธิ์การเข้าใช้งานที่มีการยืนยันตัวตนด้วยรหัสผ่านส่วนบุคคล มีเพียงคนระดับผู้บังคับบัญชาเท่านั้นที่มีกุญแจนี้" ศราเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคม สายตาคู่คมกวาดมองไปยังบุคคลเบื้องหน้า ร.ต.ท.หญิง มินตรา ยืนกอดอกพิงขอบโต๊ะทำงานอยู่ไม่ไกล ดวงตากลมโตคู่นั้นหรี่ลงเล็กน้อยด้วยความระแวดระวัง มือเรียวของเธอกำด้ามปืนพกประจำกายแน่นโดยสัญชาตญาณ บรรยากาศในห้องตึงเครียดเสียจนแทบจะใช้มีดตัดได้ "คุณกำลังจะบอกว่า... เสนาธิการฝ่ายอำนวยการ หรือแม้แต่รองผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติตกเป็นผู้ต้องสงสัยอย่างนั้นหรือครับ ผู้หมวดศรา?" เสียงทุ้มต่ำและทรงอำนาจดังขึ้นจากมุมมืดของห้อง พล.ต.ต. บดินทร์ นายตำรวจผู้มากด้วยบารมีก้าวเท้าออกมาจากเงาสลัว สีหน้าของเขาเรียบเฉยจนคาดเดาอารมณ์ไม่ได้ แต่แววตาที่มองมากลับเต็มไปด้วยความกดดันอันมหาศาล ศราไม่สะทกสะท้านต่อแรงกดดันนั้น เขายกยิ้มมุมปากเล็กน้อยตามสไตล์ส่วนตัว แม้ในสถานการณ์ที่อันตรายที่สุด สมองของโปรไฟล์เลอร์หนุ่มก็ยังคงทำงานอย่างเป็นระบบ รelational Profiling หรือทักษะการวิเคราะห์พฤติกรรมเชิงสัมพันธ์ถูกประยุกต์ใช้ทันที เขาสสังเกตเห็นการกระพริบตาถี่กว่าปกติและการเกร็งตัวของกล้ามเนื้อบริเวณกรามของอีกฝ่าย ซึ่งเป็นสัญญาณทางจิตวิทยาคลาสสิกของความวิตกกังวลภายใต้หน้ากากความมั่นใจ "ผมไม่ได้บอกว่าเป็นท่านครับ... แต่ระบบไม่เคยโกหกใคร และพฤติกรรมของมนุษย์ก็ทิ้งร่องรอยไว้เสมอ เหมือนกับรอยนิ้วมือบนกระจกใส" ศราก้าวเข้าไปประชิดโต๊ะทำงานหลัก ชี้ปลายนิ้วไปยังไฟล์บันทึกการส่งสัญญาณดิจิทัล "คนที่ส่งข้อมูลให้ไซเรนไม่ได้ใช้รหัสผ่านของตัวเองโดยตรง แต่เขาใช้ช่องโหว่จาก 'เซิร์ฟเวอร์สำรอง' ที่มีเพียงนายตำรวจยศนายพลสามคนเท่านั้นที่รู้รหัสผ่านชุดนี้ และหนึ่งในนั้น... เพิ่งจะเดินทางกลับมาจากต่างประเทศเมื่อสามวันก่อน ช่วงเวลาเดียวกับการสังหารพยานปากเอกของเราพอดีครับ" มินตราขยับตัวเข้ามาใกล้ศราเล็กน้อย ร่างบางส่งเสียงกระซิบเบาๆ ด้วยความระแวดระวัง "ระวังตัวด้วย ศรา... บรรยากาศรอบตัวเขามันผิดปกติ เหมือนกับสัตว์นักล่าที่จนมุม" ทันทีที่มินตราเอ่ยจบ เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานก็พลันสว่างวาบไปทั่วทั้งตึกสำนักงานใหญ่ หน้าจอคอมพิวเตอร์ทุกเครื่องในห้องประชุมดับลงพร้อมกัน ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยข้อความรหัสโค้ดประหลาดที่วิ่งพล่านเป็นทางยาว ระบบป้องกันความปลอดภัยไซเบอร์ของกรมตำรวจถูกแฮกจากภายนอก... หรือพูดให้ถูกคือ ถูกเปิดทางต้อนรับจากระบบภายในโดยสมบูรณ์! พล.ต.ต. บดินทร์ไม่ได้แสดงท่าทีตกใจแม้แต่น้อย รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏขึ้นบนมุมปากของนายตำรวจระดับสูงผู้นั้น มือหนาคว้าแฟ้มเอกสารลับบนโต๊ะแล้วหยิบปืนพกขึ้นมาจ่อตรงมาที่ศราและมินตราอย่างไร้ความลังเล "ฉลาดมาก... น่าเสียดายจริงๆ ที่แกดันรู้มากเกินไป ศรา" เสียงของบดินทร์เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง มันไม่ใช่เสียงของนายตำรวจผู้พิทักษ์สันติราษฎร์อีกต่อไป แต่เป็นน้ำเสียงของเงาอัปลักษณ์ที่ฝังรากลึกอยู่ในโครงสร้างอำนาจมืดของเมืองนี้ ปัง! เสียงปืนดังสนั่นก้องห้องประชุมทึบ แต่ทว่า... เป้าหมายไม่ได้ล้มลง ในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตาย ร่างของมินตราพุ่งเข้าชาร์จศราให้หลบพรางตัวหลังโต๊ะเหล็กหนาได้อย่างเฉียดฉิว สัญชาตญาณการต่อสู้ระดับสูงของอาจารย์สาวลึกลับทำงานเร็วกว่ากระสุนปืน เธอตวัดขาเตะเข้าที่ข้อมือของบดินทร์จนอาวุธปืนหลุดกระเด็นไปกระแทกกับผนังห้องอย่างแรง "คิดเหรอว่าฉันจะมามือเปล่า?" มินตราแววตาเป็นประกายดุดัน เธอดึงมีดสั้นยุทธวิธีออกจากซองข้างเอวด้วยความคล่องแคล่วว่องไว พร้อมกับที่ศราดีดตัวลุกขึ้นยืน มือเรียวหยิบแท็บเล็ตส่วนตัวเชื่อมต่อระบบฉุกเฉินสำรองที่เขาซ่อนไว้เป็นไพ่ตาย "ท่านรองฯ ครับ... เกมจบแล้วครับ" ศรามองหน้าผู้ทรยศด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเวทนาและเด็ดเดี่ยว "ข้อมูลการโอนเงินจากบัญชีลับขององค์กรไซเรนเข้าสู่บัญชีนอกประเทศของท่าน ถูกผมอัปโหลดกระจายไปยังสำนักงานป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินเรียบร้อยแล้ว ในอีกสามวินาทีข้างหน้า ตำรวจสากลจะเข้ามาควบคุมพื้นที่นี้ทั้งหมด" บดินทร์เบิกตากว้างด้วยความตื่นตระหนก สีหน้าถอดสีเมื่อได้ยินคำว่า 'ตำรวจสากล' แต่ก่อนที่เขาจะทันได้ขยับตัว เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวก็ดังขึ้นที่ชั้นบนสุดของอาคารแรงสะเทือนทำให้ฝุ่นละอองร่วงกราวลงมา ไฟฟ้าทั้งหมดดับสนิทเหลือเพียงแสงไฟฉุกเฉินสีแดงที่กะพริบถี่ระรัว หน้าจอแท็บเล็ตในมือของศราไม่ได้แสดงสถานะการส่งข้อมูลสำเร็จอย่างที่ควรจะเป็น แต่จู่ๆ หน้าจอก็ปรากฏสัญลักษณ์รูป 'งูมีปีก' สีทองอร่าม พร้อมเสียงสังเคราะห์ระบบอัตโนมัติที่ดังขึ้นก้องห้องมืดทึบ [ตรวจพบการเข้าแทรกแซงจากระบบภายนอก... ภารกิจระดับ SSS: 'กวาดล้างรากเหง้าองค์กรเงา' ถูกกระตุ้นโดยอัตโนมัติ] [คำเตือน: ผู้ทรยศภายในกรมตำรวจไม่ได้มีแค่คนเดียว... และเป้าหมายต่อไปกำลังเดินเข้ามาหาคุณในระยะ 50 เมตรนี้แล้ว] ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมลุ้นระทึกและติดตามการเดินทางอันยาวนานนี้ด้วยกันนะครับ โปรไฟล์เลอร์มือฉมัง