บุกรังลับของเครือข่ายค้าข้อมูล

"ระบบระบายความร้อนของเซิร์ฟเวอร์ชุดนี้ทำงานผิดปกติ... อัตราการหมุนของพัดลมรอบต่อนาทีสูงกว่าค่ามาตรฐานถึงสามสิบเปอร์เซ็นต์ แปลว่ามีการประมวลผลข้อมูลชุดใหญ่ปริมาณมหาศาลเกิดขึ้นในห้องใต้ดินแห่งนี้ภายในเวลาไม่ถึงหนาทีที่ผ่านมา" เสียงกระซิบที่ลอดผ่านไมโครโฟนสื่อสารไร้สายขนาดจิ๋วข้างหู ดังขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เต็มไปด้วยความตื่นตัว ร.ต.อ.ศรา ปรับมุมมองผ่านเลนส์กล้องอินฟราเรดความร้อนที่สวมทับดวงตาคู่สวย ภาพตรงหน้าปรากฏเป็นกลุ่มก้อนความร้อนสีส้มแดงฉานที่แผ่พุ่งออกมาจากช่องระบายอากาศของโกดังร้างริมท่าเรืออุตสาหกรรม โครงสร้างอาคารภายนอกดูทรุดโทรมและไร้พิษภัย แต่โครงข่ายพลังงานไฟฟ้าแรงสูงที่เดินสายลอยฟ้าอ้อมเข้าด้านหลังอย่างแนบเนียน กลับฟ้องชัดเจนว่าสถานที่แห่งนี้คือ "รังลับ" ของเครือข่ายค้าข้อมูลมืดที่พวกเขาตามล่ามานานแรมเดือน ศราขยับนิ้วเรียวยาวปรับความคมชัดของอุปกรณ์โปรไฟล์ลิ่งพกพา ข้อมูลทางจิตวิทยาและพฤติกรรมศาสตร์ของเป้าหมายถูกประมวลผลขึ้นมาบนหน้าจอโฮโลแกรมโปร่งแสงอย่างรวดเร็ว กลุ่มคนร้ายในอาคารชุดนี้ไม่ใช่โจรปลายแถว แต่เป็นอดีตวิศวกรระบบและนักเจาะระบบระดับชาติที่ผันตัวมาเป็นพ่อค้าข่าวกรองใต้ดิน การบุกจู่โจมแบบสุ่มสี่สุ่มห้าจึงไม่ใช่ทางเลือก มีแต่ความตายหรือการถูกลบข้อมูลทิ้งเท่านั้นที่จะได้รับกลับมา "คุณศราครับ สัญญาณรบกวนรอบพื้นที่กำลังเพิ่มความถี่ขึ้น พวกมันน่าจะเริ่มรู้ตัวจากการสแกนพอร์ตเครือข่ายที่เราทำไปเมื่อหาทีก่อน เรามีเวลาอีกไม่ถึงสามนาที ก่อนที่พวกมันจะทำการฟอร์แมตฮาร์ดไดรฟ์ทั้งหมดทิ้ง" เสียงของ ร.ต.ท.หญิง มินตรา ดังแทรกขึ้นมาเบาๆ จากจุดซุ่มยิงบนเครนยกตู้สินค้าฝั่งตรงข้าม แม้ในยามวิกฤต น้ำเสียงของเธอยังคงนิ่งสงบ เยือกเย็น และเปี่ยมด้วยความมั่นใจ ชวนให้ผู้ฟังรู้สึกอุ่นใจอย่างประหลาด "เข้าใจแล้วครับมินตรา... แผนเดิมนะ ระยะเวลาในการปฏิบัติการคือร้อยยี่สิบวินาที ห้ามให้พวกมันกดปุ่มตัดวงจรเด็ดขาด" ศราสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อปรับจังหวะการเต้นของหัวใจ กลิ่นอับชื้นของน้ำทะเลและคราบน้ำมันเครื่องผสมผสานกันในอากาศยามค่ำคืน รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปากของหนุ่มหน้าหวาน แม้ใบหน้าจะดูอ่อนเยาว์ราวกับบัณฑิตจบใหม่ แต่แววตากลับคมกริบและเปี่ยมด้วยสัญชาตญาณนักล่าที่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้น *ปัง!* เสียงกระสุนไรเฟิลเก็บเสียงจากตำแหน่งของมินตราเจาะทะลุกระจกห้องควบคุมชั้นสองของโกดังแตกละเอียดแม่นยำเพื่อตัดวงจรการสื่อสารภายนอก ในเสี้ยววินาทีเดียวกันนั้นเอง ศราก็พุ่งตัวออกจากเงาของตู้คอนเทนเนอร์ด้วยความเร็วสูง ร่างโปร่งในชุดยุทธวิธีสีดำสนิทเคลื่อนไหวคล่องแคล่วราวกับแมวป่า อาศัยมุมอับสายตาของกล้องวงจรปิดพุ่งเข้าประชิดประตูเหล็กนิร dạngหนาของโกดัง มือขวาของศราดึงอุปกรณ์แฮกเกอร์ไร้สายขนาดเท่าฝ่ามือออกมาเสียบเข้ากับพอร์ตเชื่อมต่อฉุกเฉินของประตู ระบบป้องกันอิเล็กทรอนิกส์ระดับสูงที่ถูกคุ้มกันด้วยไฟร์วอลล์หลายชั้น กำลังถูกวิเคราะห์โครงสร้างโค้ดด้วยสมองกลอัจฉริยะผสานกับไหวพริบของสารวัตรหนุ่ม หน้าจอขนาดเล็กกะพริบถี่รัว... *ติ๊ด... ติ๊ด... ติ๊ด... ผ่าน!* เสียงกลไกแม่เหล็กไฟฟ้าปลดล็อกดังขึ้นพร้อมกับบานประตูเหล็กหนาที่ค่อยๆ เลื่อนเปิดออกอย่างเงียบเชียบ กลิ่นอับของกระดาษเอกสารและโอโซนจากแผงวงจรเซิร์ฟเวอร์ลอยปะทะเข้าจมูกทันที ศรีกวาดสายตาสำรวจภายในห้องโถงกว้างที่เต็มไปด้วยตู้แร็คเซิร์ฟเวอร์เรียงรายเป็นแถียวยาว แสงไฟนีออนสีฟ้ากะพริบไหวสลัว ท่ามกลางความเงียบงันที่มีเพียงเสียงพัดลมระบายความร้อนคำรามต่ำ "พบเป้าหมายจำนวนสี่คน อยู่ที่โซนควบคุมหลักชั้นใน... กำลังทำลายเอกสารและดาวน์โหลดข้อมูลลงสื่อบันทึกข้อมูลสำรองครับ" ศราส่งสัญญาณรายงานสถานการณ์สั้นๆ ขณะที่สองเท้าก้าวเดินย่องไปตามทางเดินอย่างไร้สุ้มเสียง ปืนพกประจำกายถูกยกขึ้นอยู่ในระดับพร้อมยิง ท่าทางการทรงตัวสมบูรณ์แบบตามตำราปฏิบัติการพิเศษทุกประการ ชายฉกรรจ์ร่างใหญ่สองคนในชุดเสื้อคลุมสีเข้มหันขวับมาตามเสียงลมที่ผิดปกติ แต่ช้าไปเสียแล้ว ศราพุ่งเข้าประชิดตัวคนแรกอย่างรวดเร็วดุจสายฟ้า ใช้สันมือกระแทกเข้าที่จุดประสาทบริเวณต้นคออย่างแม่นยำจนร่างนั้นทรุดฮวบลงหมดสติไปในพริบตาเดียว ส่วนคนที่สองพยายามจะชักอาวุธปืนออกจากซองพกข้างเอว ทว่าเงาร่างสีดำอีกสายหนึ่งก็พุ่งวาบผ่านหน้าต่างกระจกด้านบนลงมาอย่างงดงาม มินตราทิ้งตัวลงมายืนค้ำหัวชายคนที่สองพร้อมกับใช้ด้ามปืนฟาดเข้าที่ขมับอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด ร่างของคนร้ายล้มตึงลงหมดสติไปในทันทีโดยไม่มีโอกาสได้ส่งเสียงร้อง "ข้างหลังคุณศรา!" เสียงเตือนของมินตราดังขึ้นพร้อมกับที่ร่างบางพุ่งเข้าผลักศราให้หลบพ้นวิถีกระสุนปืนที่ถูกลั่นออกมาจากห้องควบคุมชั้นลอย *ปัง! ปัง!* รอยกระสุนเจาะทะลุแผงควบคุมไฟจนเกิดประกายไฟสبارแวววาว ศราไม่ปล่อยให้จังหวะเสียเปล่า เขาอาศัยแรงเหวี่ยงจากการถูกผลัก กลิ้งตัวหลบหลังตู้เซิร์ฟเวอร์ พร้อมกับเล็งปากกระบอกปืนไปยังเป้าหมายบนชั้นลอยแล้วเหนี่ยวไกออกไปหนึ่งนัดกระสุนยางพุ่งชนเข้าที่ไหล่ของชายคนสุดท้ายที่ถือปืนอยู่เต็มแรง จนอาวุธในมือหลุดร่วงตกลงพื้น เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดดังขึ้นก่อนที่ร่างนั้นจะล้มลงไปนอนกุมแขนกับพื้นซีเมนต์ ความเงียบสงบกลับคืนสู่โกดังอีกครั้ง ท่ามกลางกลิ่นควันจางๆ จากดินปืน ศราผุดลุกขึ้นยืน ปัดฝุ่นตามเครื่องแต่งกายเล็กน้อย ก่อนจะหันไปสบตากับมินตราที่ยืนถือปืนคุมเชิงอยู่อีกด้าน รอยยิ้มโล่งใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าของทั้งสอง "ยอดเยี่ยมมากครับมินตรา ทันเวลาพอดีเป๊ะ" "ฉันบอกแล้วไงคะ... เอ๊ย... ผมบอกแล้วว่าไว้ใจผมได้" มินตราแกล้งแซวด้วยน้ำเสียงล้อเลียน ทำเอาศราอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเบาๆ ออกมาท่ามกลางบรรยากาศตึงเครียด "รีบไปตรวจสอบเซิร์ฟเวอร์หลักกันเถอะครับ ก่อนที่ระบบป้องกันตัวสำรองจะทำงาน" ศราเดินนำไปยังแผงควบคุมหลัก นิ้วเรียวรัวพิมพ์คำสั่งลงบนแป้นพิมพ์เพื่อเข้าถึงฐานข้อมูลหลักของเครือข่ายค้าข้อมูล แดชบอร์ดแสดงผลไฟล์ลับจำนวนมากที่ถูกจัดเก็บไว้ ตั้งแต่ประวัติอาชญากร ข้อมูลลับราชการ ไปจนถึงรายชื่อเครือข่ายผู้มีอิทธิพลนอกกฎหมาย ทว่า ทันทีที่ศรากดEnterเพื่อเข้าถึงโฟลเดอร์หลักสุดยอด หน้าจอโฮโลแกรมทั้งหมดก็เปลี่ยนจากสีฟ้าใสเป็นสีแดงฉานกระพริบเตือนรุนแรง ข้อความเตือนขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นกลางจอภาพพร้อมกับเสียงสัญญาณเตือนภัยดังลั่นสนั่นห้อง [ตรวจพบการเข้าถึงโดยไม่ได้รับอนุญาต: โปรโตคอลทำลายล้างตัวเองถูกเปิดใช้งาน] [คำเตือน: โครงข่ายข้อมูลทั้งหมดกำลังถูกโอนย้ายไปยังเซิร์ฟเวอร์แม่ข่ายนิรนามในเขตปลอดภัยระดับ 0] ศราขมวดคิ้วมุ่นด้วยความแปลกใจ สมองเพชรวิเคราะห์สถานการณ์อย่างรวดเร็ว "ไม่จริง... ระบบนี้ไม่ได้ถูกควบคุมโดยพวกมันที่นี่ แต่มันถูกสั่งการมาจากระยะไกล... ใครบางคนกำลังใช้พวกมันเป็นแค่เหยื่อล่อ!" ก่อนที่ศราจะได้ตัดวงจรการเชื่อมต่อ จู่ๆ หน้าจอหลักก็ดับวูบลง ก่อนจะปรากฏภาพวิดีโอสตรีมมิ่งสดจากกล้องวงจรปิดอีกตัวหนึ่ง ซึ่งตั้งอยู่ในห้องทำงานหรูหราแห่งหนึ่ง ปรากฏภาพชายวัยกลางคนสวมสูทสั่งตัดพิเศษกำลังนั่งไขว่ห้างจิบไวน์แดงอย่างสบายใจอารมณ์ รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏบนใบหน้าของชายคนนั้นผ่านจอภาพ ก่อนที่เขาจะเอ่ยปากพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่ทำเอาศราและมินตราต้องชะงักงัน "ยินดีต้อนรับสู่เกมใหม่นะ ผู้หมวดศรา... คุณคิดว่าคุณเป็นคนไล่ล่า แต่ความจริงแล้ว... คุณเพิ่งเดินเข้ามาในกรงที่ผมเตรียมไว้ให้ต่างหากล่ะ" (โปรดติดตามตอนต่อไป) ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทาง ไขปริศนา และส่งกำลังใจให้กันมาโดยตลอดนะครับ โปรไฟล์เลอร์มือฉมัง